3340 resultaten.
Mijn zusje
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
3.269 Levenslustig, vol energie
backhand hier, winner daar
snelvoetig, vlinderachtig licht
wapperend wit rokje
boven sterke bruine benen
mooi zusje op de tennisbaan
Toen kwam die vreemde opponent
je kon geen bal meer raken
vloog jezelf voorbij
Kortsluiting in je hoofd
ledematen zonder stuur
Wankel ben je nu
breekbaar stil af en toe
verdriet onder…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Aarzelt hij dadelijk vreemd bij het los
in hengsels hangend hek
op inklinkend pad van rivierklei?
Wat opent het wuivende bos?
Beklimt hij stroomopwaarts bodem
verliezende stuwwal?
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt hij traag mij een weg vraagt
wat ritselt zo geel aan de wandel.…
Toekijken met gesloten ogen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
510 Wat het leed van de enkeling
Zo vreemd maakt
Is dat de wereld
Die er geen weet
Van heeft
Doet als of het niet
Bestaat
Blijft gillen en brallen
Moppen tappen
En omvallen van
Het lachen
Sommige mensen
Steken hun handen uit
En troosten…. helpen
Terwijl anderen
Zelfgenoegzaam en
Tevreden rondkuieren
Roddelen giechelen
En met elegante…
MADE IN MIND
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
607 Met lichamen van Ming
En harten van China
Paarden we ons aan scherven
We probeerden elkaar en onszelf
Te lijmen
Er ontstond een vreemd mozaïek
Een rozig herderinnetje
Op een blauw VOC schip
Een Rus in Worcester
Een feniks op een bok
Napoleon tussen fuchsia’s
En een tafelbelvlinder
Op een ruiterklok
Aan een Hongaars asbakje kleefde…
Italiaanse taferelen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
29.861 Zo komen vreemde prentjes, een rochelend
espressoapparaat en een exitbordje in zijn blik.
Hoe kan hij zo'n stroom aan dingen stoppen?
Maar zie: haar voet drukt tegen de jouwe.
Eén seconde van onbestaanbaar geluk.
Dan recht ze zich voor sigaretten.
Vergissing.…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Zij kent alleen dit vreemd bestaan
Van groeien en te gronde gaan
Tezelfder tijd, in 't enge rijk
Der kamer voor het raam te prijk,
Door nood verschrikt noch vreugd verward,
Want sterk en bitter is haar hart.…
Phantasos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
631 Wanneer u in een droom vannacht
door weer een vreemd gezicht bezocht
hoort zeggen dat hij heeft gezocht
en al die tijd aan u gedacht,
negeer dan angst en achterdocht.
Maar volg zijn hand wanneer hij zacht
uw borsten streelt. U trilt. Hij lacht,
noemt u de thuiskomst na zijn tocht.…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
Lentebries en koeienmest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.387 Dat loopse katers je huis
markeren met bittere geuren
een vieze lauwe lentebries
door de veehouder verpest
die zijn akkertje volgiet
met gistende koeienmest
dat mijn vriendin gekleed gaat
in steeds minder kleren
en vreemde kerels op straat
haar flirtende blikken aansmeren
Ach, ik kan niet wachten
tot het inspiratierijke lentebegin
en ik…
Beatrix
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.353 waar zij eerst nog
onvervaard ons de weg wees
naar vreemde oorden
daar is nu onze majesteit
in de loop der voorbije jaren
verzakt naar ene kant
waar zij eerst nog
helder blauw gekleed ging
met fel witte ogen,
blijkt zij nu door de aanslag
van de tijd tot grauw
en mos bekeerd
och wat keek ik naar haar op
haar verschijning zo…
Voor jou
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.823 Ik vraag me af
of jij het was
die fluisterde
in mijn dromen
in veel te korte nachten
Want ik had je gezien
in het eenzame duister
van de nieuwe maan
het kristal van sterrenbloemen
Je beeld
een geur
een waan misschien
zo ijl en dun als spinrag
het hield me gevangen
intens zalig
als winde van de nacht
Vreemde vrouw, zo mooi
ravenzwart…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
reis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.305 Je lippen lijken een lijntje
te trekken onder het woord lief
in de verhalen van je aangezicht
mijn woorden tasten
in teruggehoudenheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
uit elk gaatje in je blik
ontstijgt zijn kernen
een vreemde warmte
ik lijk erop te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar…
de nachtbode
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.924 ik zou nog niet willen sterven
maar ik voel dat het einde nabij is
ik trek de dekens op
doe mijn ogen even dicht
in de woonkamer slaat de klok
twaalf maal hetzelfde geluid
elke slag klinkt zwaarder
de nacht begint bij middernacht
vreemd dat ik een rust voel
geen angst om te slapen
inslapen klinkt zo definitief
zal ik de zon nog zien…
wie niet kaatst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
857 de vaste club
speelt weer
de bal snel rond
want wie niet kaatst heeft
nooit iets te verwachten
in woorden klinkt
de lach en vlot de humor
verstomd als nieuwe spelers
penetreren een vreemde eend
wordt de gebeten hond
ze zien de mensen niet
lijken te groeien in hun
aangeprate ego en trippen
vaak op andermans verdriet
beleven…
verboden handen in intimiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 breekt voorzichtig
uit herinnering
handen bloeden pijn
schouders zijn wat smal
zouden breder moeten zijn
je glimlach
legt vertrouwen neer
voor een ontwapend contact
woede balt geen vuisten meer
ontspanning wordt je kracht
je oogt wel sterker
als je kwetsbaar antwoordt
op tal van rare vragen
je laat je niet uitdagen
door een vreemde…
Zondag
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
3.013 Govaane Haanie wéér
de paal
Friezen, met hun vreemde taal!…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 terwijl er grote vlokken vallen
in eindeloze stilte
beweegt het in mijn oor
de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen…
grijzend herleven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
603 kippen zonder koppen
narazend kallend
verstoren de ritmiek
van de grijze massa
wegdobberend op lauwe golven
de hersens besmeurd
wordt de grijze massa
geelgroen gekleurd
bloederig fladderend
breken vergane woorden
een stabiele geest
ooit gelukkig geweest
Koppen herzoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen
Geelgroen…
op de steilste toppen
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
684 ik sprak tal
van vreemde talen
maar in alle ogen
zag ik jou
vele wegen
zijn betreden
heb links en rechts gereden
overal was jij mijn vrouw
in de diepste dalen
waar het donker
lang bleef dralen zag ik
langs de toppen weer jouw blauw
je handen
hebben me geleid en
op de steilste toppen heeft
je lach me altijd weer verblijd…
het duin en ik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
675 duin gisteravond
voor het eerst
sinds vele jaren
vele konijnen jong en oud
ze springen weer
om te knagen en te vreten
van het helmgras
opdat de wortels groeien
de korrels niet verstuiven
de poolse paarden prachtig allemaal
alleen ja moeilijk uit te leggen
wat zal ik zeggen
mijn fiets fietste wel
niet met ganser harte
het was allemaal vreemd…
Jij was een avond in mijn tuin
gedicht
3.6 met 24 stemmen
12.767 Regen deed vogels zwaarder vliegen,
grassen en mossen sneller groeien,
mijn huis een vreemde schuilplaats zijn.
De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.…
Naar bed
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.234 Vanavond treuzel ik niet
Maar ga vliegensvlug naar bed
Ik lig klaar, mijn pyjama aan
Heb zijn stoel vast klaargezet
Mijn vader gaat weer es vertellen
Zomaar, uit zijn blote hoofd
Maar dan wel op zo’n manier
Dat je het werkelijk gelooft
Hij tovert vreemde hoofdpersonen
Draait een film in mijn kop
En na een klein half uur
Zegt hij: het…
Letterbegeerte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.941 laat mij in diepe sereniteit biechten
zonder dat men mij van mijn bed komt lichten
en mij met schande van mijn muze berooft
ik koester mijn honger als een kluizenaar
laat mij door letterbegeerte verleiden
pleng mijn nederig offer op haar altaar
in spinsels, die uit mijn ganzeveer glijden,
mijn geschriften zijn vreemd of juist herkenbaar…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Haar moed die ik vergaarde
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.473 Mijn angst voor die vreemde wonden
toen zij zei: ‘afscheid nemen
is niet nodig, we doen het steeds’.
Haar moed die ik vergaarde,
toen ik zei: ‘tot ziens’.…
Krassen op de dijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.062 vlak voor ik wakker werd
heb ik een droom gevangen
zij draaide richting het dak
om mijn venster te verlaten
ik groef een gat in mijn geheugen
vond een koffer met oude geluiden
over holland en molens aan de vliet
ik kende het lied van vreemde hand
het walste onder een scherpe nagel
maakte geregeld rare sprongen
over tussenliggend land…
Zij was een droom
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.271 Zij voelt zich nog een vreemde,
Maar net als ieder ander is zij alleen maar bang,
Ze is een grote strijd begonnen,
Zij houdt zichzelf in bedwang.
Zij laat zichzelf nooit gaan,
Bang voor wat een ander van haar zegt,
Maar in haar dromen kan zij dromen,
In haar dromen wint zij elk gevecht.…
Thuis in de Hoek
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
782 at uit de pan en vree
niemand die er een tel onder lee
Ze voelden zich een roek zo vrij
Toen kwam een ambtenaar voorbij
die zomaar met een kijker op schoot
sprak ‘eruit jij invasieve exoot
scoort snel dat hoort er hier niet bij’
Huiskraaien uit Egypte mee gevaren
deden dat - hier tussen ons paren
Er zijn er nu zevenentwintig van
Vreemde…
- Mijn vriend -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.158 Het was als lange jaren eenvoud,
het gevoel, dat ik hem toevallig tegenkwam
met ernstige en realistische passages
als heeft hij nooit bestaan,
mijn stille vreemde
meest besproken vriend ..die nu wil gaan.
Onafgewerkt, de bizarre twijfeltocht..…