3517 resultaten.
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
voor h
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.890 de hemel viel
sterren in de zon
straalden
gebroken ijs
groen blad
in een glas
ogen die brandden
handen strandden
streelden een wang
lippen openden
kusten
vergeten lusten
glazen vol geschonken
klonken als gedichten
vreemde gezichten
zwarte gevaren
verwarde haren
onverwacht
een nieuwjaarsnacht
in de hitte van de zomer
lief, blijf…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 Mijn hart heeft de sterren enthousiast
uitgewuifd met het morgenlicht.
De rijzende zon heeft zich vrolijk
aangekondigd aan de hemel
met zijn vele kleuren van de regenboog.
Het licht heeft de vele bloemen
in de tuin met overgave gekust.…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
De liefde doet alles
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
978 Ik zie de liefde
in de bomen, blaadjes,
bloemen, zee, sterren en vogels.
Ik zie overal de liefde
in jou en mij, ja in iedereen.
Ik zie waarachtig overal
de aanwezigheid van liefde.
Ik ben in vervoering en
in een vuur van liefde.
Zelfs mijn lichaam
is niet mijn lichaam.…
IJspegels in Mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 gewoon hemel te laten zijn
en jouw messcherpe blikken te wenden
naar de spiegel, waar jij al lang geleden
niet meer zichtbaar in bent
jij vertraagde zelfs het verdwijnen van
de winter toen in
mei de zomer ging bloeien, maar ondertussen
likte jij wel aan de ijspegels in mijn hand
die ik te duur had betaald
tja, we kunnen slechts die sterren…
Winterslaap
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
865 Ach de liefde, opwindend
dichtbij en wat onbereikbaar,
zoals de sterren staan,
vaak niet met het blote oog
te zien, als levend stof
van licht voorzien, waar
uit ik dagelijks ademhaal,
verkleeft met de schemer
van de wintertijd, getekend
in het eelt van beide handen
wat zienderogen vergeeld,
wordt het weinig van de zon
in zijn lankmoedigheid…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de molens niet meer malen
omdat de oogst bedorven is
en de sterren niet meer stralen
omdat de wens gestorven is,
blijf niet stilstaan...
Als de schepen niet meer varen
omdat de zee geslonken is
en de wonden niet verjaren
omdat de droom verdronken is,
blijf vooruitgaan...…
Diafragma
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
771 In het licht van de leeg
gewaaide januarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
de sterren lui en nog niet op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
ik de dag zal delen of dat ik
er morgen nog zal zijn, of ik
de ontnuchterende morgen kan
velen, ben ik een makkelijk
te verwijderen beeld op de
hemelse camera, waarmee…
4 Mei-Express
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
605 Holle ogen in schamele karkassen
de winterjassen weggerukt
markeringen zijn aangebracht
uit de hemel gegriste sterren
pijnlijk zichtbaar in hun ziel ge-etst
Met ijle rompen en kale schedels
wachten ze op het bevel
voor de eerste stap naar later
Ze reizen zonder vervoersbewijs
de locomotief rookt weg
nu zij nog, doch ze weten niet…
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 Sterren laten zich zien op boulevards,
zijn verzonken in het diepste van alles
boven het alledaagse leven gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…
tot het einde der tijd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.079 Als sterren langzaam komen,
dan heb ik jou zo vreselijk lief
zo ongelofelijk en intensief,
oneindig en volkomen.
Dan droom ik tot de morgenstond
tot nachtelijke geluiden zijn verstomd,
mijn hart begint te zingen.…
Lieve Mama.
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.696 Een druppel van de bron
een glinstering van de zon
een lach van de maan
of sterren aan de hemel staan....
Jij bent mijn liefste moeder
iemand die al mijn liefde verdient.
Je bent weg.
Je woorden
Je daden
Alleen
je schaduw
achtervolgt me.
Je stem zit in mijn hoofd.
Hoelang zal het duren
voordat
je schaduw ook verdooft....…
Ik ervaar je
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 In de sterren zie ik jouw lach
In de wind hoor ik jouw stem
In de zon voel ik jouw armen om me heen
Ik ervaar je in alles
Laat niemand verliefd op je worden
Mijn longen willen zich vullen met jouw lucht
Ik wil in je ogen vol van de zee mezelf kwijtraken
Ik ervaar je in alles
Het is me niet gelukt om in je ogen mezelf kwijt te raken
Hetgeen…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
Minnaars
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
732 We kwamen elkaar weer tegen
en lieten de lust zwaarder wegen
dan een weg te vinden
in de breuk van de onbeminden
vrienden in verraad
we zouden ieder naar de eigen bron
maar één van ons begon
van rode rozen, sterren en de zon
te spreken, dus die sentimentele onzin
werkte toch en we vonden elkaars lijven
en ontdekten dus te laat
dat we…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw mij
ik gooi de wind vol sterren…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 je was me voor
het gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen…
Streelme, liefme, kusme
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
553 kom geliefde, laat ons lieven
‘t leven zweven en beminnen
wiegen over Zephyr’s krullen
op de warme zomerwind
‘k zwierje, saffierje en irisje
blauwer dan m’n ogen strelen
liefme, kusme, streelme
deinme over liefdezeeën
‘k zweefje dromend donzend
vederlicht op witte wolken
hemelme en tederme, beroerme
daar waar eeuwig sterren glimmen…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
Nachtpost
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.798 Alle licht gaat ergens heen -
het lampje boven in mijn pen
gekregen van Kees Hin de kineast,
schrijft in het donker dit gedicht in spiegelschrift
tussen de sterren heb ik gedacht;
en op de kop ook nog? Zodat jij, verhuisd
naar die omgekeerde averechtse onderwereld boven ons
nu lezen kunt een doodgewoon bericht?…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 voor mijn ogen zijn de sterren te ver
daarom zoek ik mededogen
en een hemel bij kunstlicht
ter vervanging van…
Seculier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 Misschien zijn er daarom zoveel
sterren, het zijn mensen,
die loslieten en zij dreven heel veraf,
van waar zij nu schijnen
"het is zoveel mooier hier".…
Wat ik je geven kan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
849 Ik heb een zon voor op de dag
en een maan voor in de nacht
Sterren die aan de hemel staan
water van een oceaan
een foto aan de muur van Mars
en bubbel belletjes in een cola glas
een lichtje uit een gekleurd buisje
wellicht zelfs een klein huisje
ik geef je regenbogen
en intieme dagdromen
een hart vol verlangen
altijd in jou belangen…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
glazen bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 ze graaft door
lagen behang
verf en gips
uit het plafond
snijdt ze een
halve maan een
kijkdoos voor de
heldere hemel
sterren manen en
planeten scheren
langs elkaar heen in
het grote universum waar
kleurlawines uiteen
spatten terwijl zij de
oversteek maakt in
een gammel linnen
bootje naar het
kleine universum waar
niets…