2969 resultaten.
Jouw hand in de mijne
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.076 Gekleed op het weer
dertig graden of meer
in de auto, op de snelweg
naar het strand
richting de zon
die op ons gezicht brandt
Je zet de radio harder
de wind speelt met je haar
gooit alles door elkaar
het kettinkje om je nek
de kraag van je hemd
alles waait van z'n plek
Maar dán je lach
je blik opzij
je blauwe ogen
kijkend in die…
Lief zeegezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 woorden
alles tegen je zeggen zonder
dat jij iets kon weerleggen
het was mijn monoloog
in moeilijke tijden
ook al bulderden je golven
ik liet me door jouw rust leiden
jij wist feilloos
mijn stemming te kleuren
met vrienden als wind en de zon
jij was er toen al het leven begon
ik dank je
met handenvol schelpen
en zand van dit strand…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 ik rook ziltige lucht
proefde het zout der aarde
zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Gedenken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.223 Lopend
langs het stille zonovergoten
strand, mijmerend
langs de vloedlijn van ons leven.
Ik kom tot besef
dat niets
zonder reden
is gebeurd.
Jij bent niet dood
maar leeft
en ik
gedenk je bevrijding.
De hemel lijkt
zo blauw
blauwer dan blauw
gekleurd door
mijn gevoel
van vrede en
de zon schijnt
in mijn hart.…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
Ik deed niets.
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.608 Ik was er wel vaak bij
Als we samen dingen deden
Als we weg gingen, samen,
naar het strand, naar de zee
naar de stad.
In ons park
daar fantaseerden we,
dat daar achter bij de bomen
de wildernis begon.
Wij hoefden niet ver weg.
Ik bleef daar zitten,
daar waar wij zaten
en verroerde me niet.…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Die kleine intieme oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
461 wij speelden met woorden
schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 zacht kleurt zon
met leven uit de bron
mijn nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht kaatst
het verre licht
van het
onmeetbaar
vlakke strand…
Omringd door blije troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 als dicht in de buurt
en langs
Dat met Valentijn iemand
ook iets wil met mij
Dat er iemand is
die me ‘s nachts
warmen wil en praten
Iemand lange paden met mij loopt,
we eten op een bankje
De winkel voor mijn huis
En iemand zoals zij, haar leed
nooit vervelend delend
En vooral mijn kinderen
die foto's sturen
van de bergen, strand…
En de zee nam...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de vrouw
staat roerloos
op het verlaten strand
ze kijkt naar de zee
nu zo kalm
zo rustig kabbelend
toen zo wild
bulderende golven
gevaarlijk en verraderlijk
steeds weer ziet ze haar kind
zich losrukkend
juichend rennend
naar die prachtige woeste zee
ze schreeuwde, schreeuwde
rende achter hem aan
ze was te laat
de golven hadden…
Blootsvoets één
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.423 zonnemond
kust het avondrood minnestrelend
op zachte appelwangen
van bevriendheid
stroomt warmte dorstig
aan de oever van jouw voeten
als je stille paden loopt
waarop dromen verdelen
tussen duizenden zandkorrels
rijs jij op als Afrodite
blootsvoets één met de golven
die je lichaam strelen
vriendschap bindt ons samen
beroert het strand…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van jouw golven
tot de branding breekt
en wij als drenkelingen op een strand…
Vier foto's.
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
708 Vier foto's,
een man en een vrouw,
samen bij een paalhoofd
op een zonovergoten strand.
Ze staan daar,
zij houden van elkaar,
lopen daar, genietend,
hand in hand.
Eén van hen is de lucht,
de ander is het water.
Vier prachtige foto's,
van een man en een vrouw.…
Zwarte hoofden
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.819 De zee, het strand, de lucht, alles is wijd
en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig,
maar zij alleen leven in nederigheid
en praten niet, maar waken, trouw en goedig.
Dronken van stervensrode zonnepracht,
ijdel met luister die zij roofden,
eisen de golven luid hun oppermacht.
Maar ervoor staan hùn zwarte hoofden,
en houden wacht.…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wij keken uit over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw…
Kokosnoot
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.442 Op het zonovergoten,
parelwitte strand
van het Polynesische eiland
vielen dikke kokosnoten.
Uit de stille oceaan
kwam een zeeschildpad,
die graag noten at
hijgend in Hawaï aan.
Een harde kokosnoot
die ligt te zonnen
geeft zich niet zomaar gewonnen,
geeft zich niet zomaar bloot.
Maar de schildpad had 'n idee.…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 De witte wolken jagen voorbij
water stroomt op het strand.
Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
Familie-dag
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.312 Familie-dag
Een wonderlijke familie-dag
op een wit strand
met schitterend weer.
Een dag zonder lawaai
met alleen de zacht
zingende de achtergrond.
Een wind met
melodieen voor onze harten
die oude melodieen
elk moment
oplost in de wind.
Een dag met veel ruimte
voor eindeloze blijheid
voor jong en oud.…
Zomerkind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 jij bent het zomerkind
geboren uit een warme wind
stralend door de zon gedoopt
met het eerste ochtendrood
nog beroer jij
zachtjes flarden mist
die snel vluchtig zijn geworden
nadat zij van jou hoorden
speelt met zee
en kleine schaapjeswolken
laat de stranden snel bevolken
met vroege gasten van plezier
vult lucht met geur
laat vlinders…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan weer uit
je adem is als de golven
die komen en weer gaan
op het verder lege strand…
Het diepe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.427 Prachtige stranden?
De lijn waarop wij nu lopen buigt niet
een tinteling met ineengevouwen handen
Ach, laat het allemaal maar gebeuren
zoals een bloem uit de knop ontluikt
zwoele dromen in verblindende kleuren
de verrassing wanneer je in het diepe duikt...…
Hoopvol
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.719 Doelloos slenterend over het strand
terwijl mijn haar danst door de wind
ogen dicht…ik voel weer jouw hand
en mijn emoties zijn eensgezind
Urenlang verdwaalden we aan zee
eindeloze gesprekken over ons leven
waar je ook ging, ik ging met je mee
onze toekomst stond zelfs geschreven
Ik zie ook jouw schaduw in het zand
hoopvol kijk ik even…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
Ruimtekunstenaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 Werkten we vroeger voor de kerken
Nu is de ruimte om ons heen,
de gebouwen, de lanen, de stranden, de bossen,
die er allemaal al zijn of nooit geweest.
Een zandvlakte bezaaid met olifanten. Een sneltrein
spoor van Lelystad naar Amsterdam de duizenden huizen,
de bossen, de standen de sportvelden Dat wat nog niet geweest is.…