3244 resultaten.
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 stromend water
ik draag haar naar de zon
het is lichter dan je vermoedt
draag ik haar naar het licht
de sterren liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn dode arm
schommelde
in zachte golven…
vuurtoren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 Zoals de duinen beschermen tegen de hogen golven van de zee
beschermen je armen mij.En namen mij met je mee.....
Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd.
Naar wat is en niet geweest is.
Naar liefde en naar spijt.
De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat.
Het verlangen naar zoveel meer.…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
488 Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven daar de wereld
Zich om leegte bekommert?
(N.a.v. 'Huilend naakt' van Edvard Munch. Olieverf
op doek 100x120 cm/1914-1919)…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 dagen later
zou gestraald hebben in het zonlicht
met precisie omkadert hij
de lijnen die hem voor zijn gegaan
en wendt zich dan af van wat meer
en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een oever vol bitterzoet
schaduwen en golven…
Kleine dingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
625 bestaan
zweven wil ik over bergen en dalen
stil genieten van een vergezicht
zelf mijn vrijheid te bepalen
dat mijn levensdoel verlicht
met de duizenden vogels zingen
in bossen en bomen her en der
van het geluk en nog zoveel dingen
van mijn liefde niet eens zo ver
warmen in zonnestralen aan het strand
luisteren naar het verhaal der golven…
Verzengende zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 (Gevaar)
Verborgen gevaar
't Paard van Troje
Onstuimig verwoestend
Metershoge golven
Zeebeving met
Wonden. Gewonnen
Maar ... wezenlijk op
In de verborgen
Moderne kunst
Schuilt seksualiteit
Tussen gil en kleuren
Davert, steunt en
Kreunt.…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.
Iets onbekends is door toekomst verholen
en in aanvaardde herhaling aanbeden,
als tijdloze boodschap doorgegeven
in schaduwen van een ver verleden.…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle vrouwenwaarde
lacht wolken weg naar open zee
wonderlijk en mooi
verdiep ik er de golven…
geen titel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
461 jij en ik zitten tegenover elkaar
kijken samen in onze ogen
en daarmee in onze ziel
je blauw groen
herinnert mij aan de zee, de zee
ik verdrink er in
de aanspoelende golven strelen
jij bent zacht, een zucht
die mij leven schenkt
op de duinen van jouw lippen
geen helmgras
maar teder mos,
dat wij kussen met open ogen
een overweldigende sensatie…
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 je bent zo Zon – zo Maan –
– zo neon Rood –
in het blanke licht
rank te staan
ik geur in je op
en stamel mijn stem vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –
alle bellen rinkelen doet
vraag ik je – bind me in –
vorm…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
Jouw Glans
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.027 het is lust
als ik je plagend streel
wanneer wij
gevoelig
onze lippen hun weg laten bevaren
over golven van genot
zie ik vrijelijk en trots jouw glans verschijnen
langzaam
met tedere aanraking van borst en tepels
glijdend
jouw vingertoppen rond mijn mond
langs de kier
van innerlijk welbehagen
ogen verraden intense broeierigheid
gevoelig…
Charme en raffinement
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
595 waai mijn luchtkastelen weg
ik wil niet meer met bloemen spelen
de zon in regenbogen zien
flirten met de lente gaat vervelen
geef mij ijzer
om met eigen hand te breken
een storm met huizenhoge golven
om mijn krachten mee te meten
alles om het vrouwelijk geweld
in liefde te weerstaan
waar charme en raffinement
de dijken zijn waartussen…
Onzichtbaar schild...
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
1.733 De zeespiegel trotseren,
vanuit mijn innerlijk 'zijn',
dans ik nu op de golven,
dankbaar in mijn levenslijn..…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Mijn golven en mijn tij
woelen onafgebroken zonder rusten.
Ik ben het water,
al het leven komt van mij.
Maar beproef mij niet,
ik neem het terug in mijn razernij.
Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.…
kermis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.015 val binnen in dit
spel der eerbiedt
ze zien het zwijgen
donder en bliksen is
schijn der taal
de wijze leren
om gek te zijn
golven in het blauw
wind van west
zo komt ons grauw
dichter bij lucht…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Ikzelf zal je over de golven heen dragen.
Ik laat je niet los.
Mijn geest is sterker dan de materie,
Ik ben de dood voorbij…
Los van tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Stroomopwaarts
strijdend met een kracht
die zijn weerga echt niet kent
dansen golven meer
dan gewenst
Variété die
je pakt en bezighoudt
Slechts met moeders toestemming
genieten zij een mooi vak
Het podium dat meermaals swingt
Een zaal die schaterend zijn wangen veegt
met een tijd die glimlacht
Ziet bar, bestelt een pint
voor zijn vrouw…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Eens zich van een voetstuk laten verdwijnen
om in stilte op rustige golven te kunnen deinen.
Nu, na lange tijd,
opnieuw klaar voor een nieuwe start
opent zij wederom haar hart
belooft zij zichzelf, nog een keer
al doet 't nog steeds zeer...…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
Dure schijnintimiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 aangeboden liefde
onverhuld en smoezelig
omdat de kleur opraakt
dure schijnintimiteit
die door goedkope woorden
geen diepte krijgt
maar platvloers opgaat
in te snel bereikte climaxen
van patsers in vergetelheid
kijk maar niet om
de zelfkant heeft geen gezicht
voor anonimiteit ben jij gezwicht
nu durf je weer te schreeuwen
tegen de golven…
Hoor mij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
644 Niemand die mijn schreeuw der eenzaamheid hoort
Van het vlot afspringen om te verdrinken
In de zee der liefde
Waar jouw ogen mij vol liefde vervullen
Hoor mij het lied der wanhoop zingen
Om verzwolgen te worden door de golven der eenzaamheid
En mijn gelukzaligheid te vinden in jouw ogen.…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wij keken uit over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
Duinen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
826 Haar billen als duinen
Opgetrokken uit blank zand
Gestreeld door zijn hand
Waardoor hij mag struinen
Waarheen de heuvel leidt
Volledig in perfecte harmonie
Met haar heuvelige evenknie
Door deze tweeling verleid
Handen als golven hoog
De duinen intens overspoelend
Elke zandkorrel liefkozend voelend
Slechts duintoppen nog droog
Aangetrokken…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt schuimende golven…
Een boulevardje aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 de zon in je ogen
wind door je haar
toevalligerwijs keken
wij gelijk naar elkaar
nog was liefde
niet in zicht maar
je hand streek per
ongeluk langs mijn gezicht
we droomden de avond
op een boulevardje aan zee
flaneerden langs ruiten
de maan namen we mee
alleen wij twee
op het warme zand
speels zongen golven
hun komen aan land…