35386 resultaten.
uilenveertjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 het leven zo licht
als de veertjes van een uil
waait zo maar over…
ja waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 me schaam
en al bijna dood ben
gaat het leven
als een scheermesschelp
dwars door ons heen
een seconde voelen we waar…
Het verborgen kind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
561 soms huilt er 's nachts
een kind in mij
dat ik tot stilte maan
vertel haar van de dingen
die ook voorbij weer gaan
en over herinneringen
die bij haar zullen blijven
misschien wel
een heel leven
en dat zij leren moet
om ze een plek
te geven…
Onduidig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 hoe verschuivende dromen
-vluchtig als zij zijn-
neigen naar wankelmoed
zonder ooit naam te dragen
een levenstocht om te bewonen
alles vraagt zonder moeten
welke aanvaardt, drijft
in armen van water, op
wolken van wellicht, druppels
in het gezicht, onstervend
in het voorbijgaan
en daarmee intens geweest…
Bodyguard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
728 Ooit was ik blij
met een bodyguard,
maar nu zie ik in
dat ook in die wereld
belangenverstrengeling
op de loer ligt.…
Vanaf nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 vanaf nu
schrijf ik vanuit
een andere wereld
eentje waarin
mijn glimlach
niet meer weg
te poetsen valt
waarin ogen
weer mogen
twinkelen
waarin het leven
mij uitnodigt
voor een dans
die onweerstaanbaar is
zodat ik mij mee
laat voeren
op het ritme
van de wind
zelfs als de zon
niet schijnt
straalt mijn hart
uit duizenden
en hoop…
[ Er zijn, dat is het ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 Er zijn, dat is het,
glimlacht de tuinman, een tuin –
leeft en is nooit af.…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
Daar was ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Daar liep ik
Daar at ik
Daar sliep ik
Maar nu niet meer
Ben niet gaan zweven
Want nog steeds in leven
Maar daar was ik
Nu ben ik hier…
doorbraak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 laten we ons aanmatigen
de mist met handen
en voeten eten, het land
voorbij de grens betreden
in dubbelgang voortgaan
doorwaadbaar, hadden
we al een vliegende schotel
gevangen, dichter dan nabij
naar een mateloos helder-
laten we verblijven, hier, nu…
een bewogen beeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 we moesten opletten
hielden camera's en iPhones klaar
het duurt maar even
voor je 't weet is het moment daar
een prachtig uitzicht
gouden bergen, eeuwig leven
wisten wij veel
we waren pas halverwege
nu is het te laat
alles verdwenen uit het zicht
de herinnering vervlogen
soms zwart, meestal overbelicht…
Meisje in leeszaal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 zwijgend kijkt ze
met nietsziende ogen
naar al die titels
van ongelezen boeken
ze zoekt zich zelf
waar te beginnen
met alle raadsels
die het leven stelt?
starend tast zij
in een geopend boek
verwondering zal steeds
haar drijfveer zijn…
orthogonaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 dit noemen we toeval
een gebeurtenis
of raakvlak
het lijkt nog het meest op
een feitelijke onderbreking
ooit aangespoeld als
eencellige en inmiddels
verankerd met loodlijnen
staand, turend langs de
kromming van eindigheid…
Wachten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.085 Kwetsbaar
lig je daar in je bed
steeds verder weg
van de wereld
weg van het leven
rust is nu waar je naar verlangt
en dat je in vrede mag gaan
waar het eeuwige licht je vangt…
Moederloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.000 zolang de muren
om jou heen blijven
en stilte niet wordt verbroken
er geen krant
of journaal
jouw leven binnendringt
zal jij nog zingen
over vroeger
en vertellen van het kind
Ik zal luisteren
soms beamen
jouw verstoppen
nooit beschamen
maar soms wil ik
graag ontsnappen
aan het leven
dat jij lijdt…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
Dorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Waarheen ik ook loop, altijd
komt er een eind aan mijn reis
aan de kust van een zee
waarin het land uitmondt
met uitzicht over oneindig
vruchtwater dat leven geeft
ieders bloed doet vloeien
en jouw zaad draagt
door geulen, over bergen en dalen
naar het hiernamaals, het vult
mijn cellen, mijn borsten
rond van vreugde
lest mijn dagelijkse…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 muren moedigen doofheid aan, mijn
aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand…
samen zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
828 mijn droomvrouw dat ben jij,
de vrouw van mijn leven,
met jou ben ik gewoon heel blij,
je laat mij van geluk weer zweven,
mijn wonder dat ben jij,
het voelt goed om gelukkig te zijn,
jij bent alles voor mij,
bij jou voel ik mij fijn,
dus ik hoop mijn schat,
dat het ook zo voelt voor jou,
dat ondanks het verleden wat jij had,
ik jou weer…
Een zacht lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
496 Soms is
alles wat ons
leven laat
een lied
een zacht lied
over verlangen
over tederheid
over een vlam
die waakt
over ons
in de nacht
in een stenen stad.
Soms is dat alles.…
Missen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Lieve jij
hoe kan ik je missen
als jij zo diep
verborgen in mij
zo dicht
en dichter nog
om precies te zijn:
het cadeau voor
jou en mij?…
Levenslied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik ken een lied
dat niemand anders kent
Het is het lied van mijn leven
Ik ga zingend door het leven
maar niet altijd harmonieus
Ik dans op het ritme van
passie
begeerte
verlangen
maar kan geen maat houden
Heb wel een eigen cadans
Een eigen
expressie
van muziek…
Meis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Ik zag je huilen
aan het einde van de film.
Het was hartverscheurend
om te zien.
Je stem,
je gezicht
je hele zijn:
een noodkreet.
Maar ook ik
wilde wegkijken.…
Panevin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 In de lente betoveren de populieren
met pluizen de stad, onze kleren
worden versierd, we zijn op de helft
van de vastentijd, het is feest
De winterheks trekt door de straten
naar haar hoge stoel
op de brandstapel, iedereen lacht
de harmonie zet in, en wij
dansen in de stinkende rook
die alle kanten op waait
het wordt een jaar als altijd…
Oppepper
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Leef je leven
Blijf niet stil staan
Je hebt zoveel te geven
Om door te gaan
Kom uit het diepe dal
De zon zal voor je gaan schijnen
Leugens komen ten val
Problemen zullen verdwijnen
De waarheid komt aan het licht
Dit is voor jou, mijn gedicht…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
Gedachtes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Als je denkt aan leven
Dan denk je maar even
Waarom is er leven?
Je brein gaat het begeven
Gedachtes worden je teveel
Daarom denk je
Ben ik de enige die nu mijn tijd verspild?…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Langzaam luidt de klok
langzaam stappen de ezels voort
onder zwarte dekkleden
Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 woordjes neer
die als kiezels en brood mij het pad doen
terugzien vanwaar ik kwam, er waren
geen woorden, mijn God
hoe leefde ik in mijn huid
zonder kleur en betekenis
namen zijn niet om te noemen, maar
' k draag ze in de vlamboog van
mijn ogen, het verblindt het heilig
bestaan om de heuse waarheid
te ontkrachten en te verslaan
laat me leven…