2391 resultaten.
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 “ Een lente per jaar en in het leven
slechts één jeugd is te kostbaar
om zomaar te vergeten. “
Simone de Bauvoir…
Ontvolkt ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 Gevlucht, zomaar een mens,
die opnieuw zijn grenzen trekt
waarvan hij is verdreven, z’n
heil en haard over hem zijn
uitgestort, de ideologie vermijdt
die hem reeds de rug heeft
toegekeerd, niet te geraken
waarna hij heeft gestreefd.…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Twee honden vochten om een been
- het mijne, dus ik was ver heen,
toen zomaar in die stille straat
zo'n duizend bijen uit een raat
hulpvaardig kwamen aan gesjeesd.
Die blaffers zwegen, plots bedeesd.
Zij sloegen jankend op de vlucht,
belaagd door angels in de lucht.
Geperforeerd met menig steek
was 't dat de ene hond bezweek.…
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 Luid
wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente
dat de bomen groen worden van plezier en bladeren
zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen
en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
Scheur
gedicht
2.4 met 5 stemmen
4.020 En haast
opgelucht dan zie je daar een fitte bal, ginds aan een lijn
een laken met een scheur waar je toch doodgewoon doorheen
stapt naar een tuin waar al het linnen nog intact, maar in
de mand daar in de plaats van was: alle zomaar-
appels waar je jarenlang over gevreten had en hoe
reusachtig uitgesloten dan
de terugkeer.
------------…
Stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
802 Liefde komt niet zo plotseling en hard aan, ze daalt zoals het donker en de avond
De liefde is er niet zomaar, ze is niet vanzelfsprekend.
Sine voce, zonder stem wil ik soms zijn.
Zwijgen is een wijze van antwoorden en hoort bij de woorden zoals het sprakeloos zijn.
Wie sprakeloos is, blijft steken in een wanhopig zoeken naar woorden.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 er was een vogeltje gebroken, het lag
in stukken op de trap, de rest stierf in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -…
DELETEN?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
881 Maar gun mij
mijn hersens
zich aan te passen
met wederzijds respect
naar wat er eerder
in is opgeslagen
of moet ik dat zomaar deleten?
Dichter/schrijver wordt 12 februari 60!,
aanmoedigingen/aanbevelingen zijn welkom.…
lege handen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.038 Geen handdruk, geen vaarwel,
Geen kus,
Je liet me zomaar in de steek
Je hoofd ziet bleek, jouw lijf zo koud.
Waar is de fonkeling in je ogen?
Ben jij dat in die kist van hout?
Langzaam besef ik dat jij het bent
met dat rare mutsje op
Ik had je anders niet herkend.…
Tjukurpa (droomtijd)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
533 en dan
begeef ik mij zomaar
als witte austraalneger
in eigen droomtijd
mijn wispelturige haren
dansen rond in kleuren
over eigenhuidse
stammenwet
oerkracht is hoorbaar
beschilder mijn huid
als verloren mens
met witkalk
en aardse mystiek
daar waar
geboortegeesten wenken
op de heilige Uluru
ontwakkering
slaat woeste tranen los…
Kalig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 De boom die eerst alleen van uitbundigheid
wilde weten (toch stil) en almaar vogeltjes toeliet
en bladeren vouwde, als wilde hij tot in de hemel
komen, waarvan ik al wist: in de hemel komt
men niet zomaar, niet op een doordeweekse dag,
tenminste
is nu als ik ben, achter het raam. Kalig.…
Harde les
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
665 Zo kan hij nu los lopen,
maar valt soms op de grond;
Als hij ergens van schrikt,
of zomaar, als hij stilstond.
Hij krabbelt dan weer op
en begint van voren af aan.
Hij zingt of praat honderduit,
al kan ik hem vaak niet verstaan.
Een grote lach siert zijn gezicht,
bij alles wat hij doet.…
Als alles anders kon...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Dat links eens rechts kon zijn of andersom,
recht een keertje scheef, schuin of zomaar eens krom,
er nooit geen duisternis meer was, alleen maar licht.
Oh, stel je voor dat dat eens kon.…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Een paar hoeken om en je staat in de stilte
op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk
in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt.
Het vriest.…
angst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
924 Pesten, het hoort niet
Pesten, je bent altijd de bok
Hoe je het ook went of keert
Je zal altijd gezien worden als zwakkeling
Eerst gaat het goed
Dan gaat het snel bergafwaarts
Je wordt met de nek aangekeken omdat je anders bent
Dan gaat het weer beter
Weer beter omdat je je durft te weren
En zomaar op kerstavond word je uitgescholden…
Maïs
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.309 Alsof je kamers uit je
ouderlijke huis wegdacht, je ontelbaar-vaak-er-
volstrekt-zomaar-binnen-zijn-gegaan
incluis
-----------------------------------
uit: De Revisor, november 2011.…
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Toch, zomaar ergens middenin
lijkt er iets ontloken,
een digitale geur geroken,
iets opgelicht, ontstoken.…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Ik val steeds van de wereld af
als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken
verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen
waar ik aan voorbij kom
overdag
de perfecte samenleving vereist de
perfecte onverschilligheid dus ik gebruik
straten en pleinen zoals ik de metro neem
ik wacht stap in en klamp me vast
aan een lederen lus
en ik maak…
Vriend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.526 Je bent niet in het leven om vrienden te maken
je bent in het leven om een vriend te zijn
iemand die op je pad komt
een echte vriend is fijn
Echte vriendschap gaat samen met de vrijheid
om te vragen, te zeggen, te doen, te zijn
te luisteren naar wat de ander bezighoudt
zomaar een vriend ook voor de gein
Een echte vriend die het beste in…
het oordeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 mijn gedichten
delen met zomaar mensen
is zo eenvoudig nog niet
het is immers iets van mezelf
de gedichten van hen die ik bewonder
liggen vaak niet in mijn straatje
ze hebben niet in de gaten
hoe zeer ik hen bewonder
zonder ze op een voetstuk te zetten
het zijn ook maar mensen
met verdriet , geluk…
soms zoekend naar inspiratie
en…
Al tastend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 tast u ook wel eens
in het duister
of minstens zoekend
in een vreemde schaduw
ik luister dan
zo scherp mogelijk
naar elk woord, soms
maakt het me schuw
immers ik zie geen ogen
of zij zich al dan niet
op mij willen richten
of zomaar kijken in de nacht
ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht…
Mimosa pudica
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 Je kunt me niet zomaar aanraken, vastgrijpen
en in je gulzige zak steken. Ik ben veel en
veel meer dan mijn hakkelende woordgedoe.
Ook ik lieg de waarheid, net als jij.
Als ik schrijf dat Carice van Houten mij
vannacht gezelschap hield, dan stuiter je
van ongeloof, maar weet je dat wel zeker?...…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur
alle elementen uit de natuur
die ons voeden, hoeden en in diepte broeden
die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos
zoals de geur van een rode roos
niets eisend of bewijzend
het is er alles voor ons hele wezen
om ons te vervolmaken tot koning, groot,
of wat dat ook mag heten, wezen.…
Een jammerlijk misverstand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
826 het was precies zo’n dag als vandaag
wolkenhemel met af en toe wat zon
ik weet nog goed dat het toen zomaar begon
dat vreemde opwindende gevoel in buik en maag
ze stapte voor mij uit de tram
slank en rank, plotseling in een zonnestraal gehuld
lange blonde haren, borsten goed gevuld
haar verschijning maakte mijn rug wat klam
het tikkende…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 ik zag het in een flard van mist
die ijl over het weiland hing
er scheen een zacht oranje zon
hij stond zo laag dat het net leek
of ik hem zomaar pakken kon
de wolken waren dun en bleek
als door een gum haast uitgewist
en middenin die zachte gloed
zag ik een onbevangen kind
onwetend nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze…
Zonder waarschuwing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Zomaar, vanuit het niets,
hoorde ik een klap,
‘k keek vanaf ‘t balkon
daar lag een jongen, naast z’n fiets.
‘k Bleef even kijken,
of ie op zou staan
want als ie zou blijven liggen,
zou ‘k erheen moeten gaan,
want een smak was het!…
In de schaduw van een dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 ik zag haar in de morgenstond
neen, niet oog in oog,
slechts in de marge
de afstand was in velerlei opzichten
onoverbrugbaar of zomaar te ver
om het kompas op te richten
niet dat ik maar een letter verstond
vermoeid legde zij wat woorden
in haar mond die op slapen duidden;
het was opnieuw de nacht inluiden
de dag aansluitend heb ik maar…
Amsterdamse grachten en het milieu!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
628 kleintje cola-light
de Amsterdamse grachten krijgen
het zuiverste water, de schoonste lucht, ’t liefste geluid
alles uitgebaggerd
alles CO2 vrij
alles zo stil
de Amsterdamse grachten krijgen
het behoorlijk te verduren de komende jaren en met name de bewoners, gebruikers van de grachtengordel
maar daar krijgen ze en de toeristen zomaar…
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen en veroordeelt tot mezelf
in een koud openbaar isolement
dit stuk blijk ik uiteindelijk niet te verdragen
want mijn tranen zijn allemaal op
mijn grootste verdriet bijna niet meer bereikbaar
wel de knop van de geluidsinstallatie
ik draai de knop van cd naar radio en hoor
Wille Alberti met “Zomaar…
gek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
484 Onnozel is het, maar het went zomaar.
Die sociale distancing
die ingaat tegen alles waartoe
wij als mensen geneigd zijn.
Warmte, nabijheid, genegenheid.
Tegelijk wint ook de ratio opnieuw veld.…