615 resultaten.
Voor mijn lief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
628 Je liefde door mijn aderen voelen stromen.
De wind brengt je naar mij heen
Zodat ik je kan vasthouden.
Je geur kan proeven.
Je mijn liefde kan tonen.
Ook al ben je zo ver weg
slapen we nog steeds onder dezelfde sterrenhemel.…
Kruipen op het ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 Leven er slangensprookjes
in de plooien van zijn hersenpan
stroomt er gif door smalle
aderen van zijn bloed?
Weet hij van haren die
in slangen veranderen
van babbelzieke kraaien
sist hij gedichten zonder lezers?
Kent hij de plaats van de strijd
de verslindende macht
wie achter de maskers wonen
weet hij van goed en kwaad?…
in jou
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.946 ik wil een rondreis maken in jou
me laten meedrijven in jouw aders
tot in jouw hart en van daaruit,
als van een waterval met grote kracht,
alle schoonheid in jou ontdekken
het zal de mooiste reis ter wereld zijn
waar je schoonheid vindt
in zuivere vorm, puur en oprecht
waar je warmte vindt
blank als de eerste liefde
en ik zou je nooit…
het is voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.382 de olijke kapster schaart met ogen
wandelt tussen takken
rozenolie fleurt het zwerk
rillende kraaien op de grassen
de dood is opgeruimd
netjes in de pul op het dressoir
de dag zit in de knip
fladdergons verlaten de geruchten
appeltaart staat op de stoep
thuisloos woont de witte waterroos
het marmert aders blauwglans
de tondeuze slikt eiderdons…
Als de zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.519 jij bent als de zee
je bent vloed, je geeft
je bent eb, je neemt
deining is jouw hart
branding jouw ziel
stormen met wilde stromen
zijn gelijk jouw buien
een warme en koude golfstroom
trekt door jouw aderen
ik trek me terug
je voelt koud, vandaag
morgen zal je anders zijn
hunkerend
druppels als klitten…
Kustzinnige verwurging van Irak
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
617 De palet aders zijn verstopt
De progressieve uiting gewurgd
Beeldende kunst te plengen
Wordt wreed niet toegestaan
Hemels blauw is ruw verdrongen
Afgedwongen door massamoord
In razernij door het streven bedwongen
Nat bloedrood is nu de basiskleur
Als ik door die schrijversogen zie
Het huilend druipend schilderspalet
De verroeste steenhouwers…
Darten
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
780 Rode aders van het bord rakende
Drie maal zestig milligram
Onehundredandeighty...!!!
Nog één game, ik sta al drie sets voor
Moet scoren om te overleven
De laatste worp, over the top, Bullseye!…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
Bloed en adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Goddelijk is het hart van ons bestaan,
dat als bloed door onze aderen vloeit.
Wanneer we lucht opzuigen,
en naar buiten horen gaan.…
Oerkracht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 Die door oerkracht
Van het rotsmassief
Is losgeraakt,
Door gletsjerijs
Naar beneden gesleurd
Tot aan de plek waar ik woon -
Je ligt nu in mijn tuin,
Ik hou je tegen het licht
En zie de levenslijnen
Door je doorzichtig lichaam gaan -
Je hebt aders, net als ik,
Je hebt geleefd, net als ik,
Hier komen we elkaar tegen
En erkennen…
De oude Zij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.017 Doorzichtig zie je
In haar handen,
Aderende rivieren
Zuchtend het beetje
Leven, dat er rest
Vervoeren.
Haar ogen verstomd,
Lachen, spreken
Niet meer.
Slechts af en toe
Zie je een glimp
Van een geleefd leven.
Achter gesloten ogen
Staart ze in het verleden
Tijd maakte haar moe
En bracht haar hier.…
Lente-schreeuw
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.554 Houd mij heel even vast
raak mijn verkilde huid,
verjaag waarheid, neem mij
mee naar het hoogste duin,
waar passie aderen vindt
in omwoelde grond, laat
ons wij zijn, geef bloei
aan het naderende voorjaar
fluister liefde richting
lente en geef ons die dagen
waar licht alleen maar zon
zal zijn, reik mij jouw hand…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
filet mondaine
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
758 Dunne monden blazen blauwe aderen
vals naar fiere lusten.
Hij kent ondertussen
geen scherp fileermes meer.
Blokkade volgens mager protocol.
Procedurefout ligt op de natste schouder.
Eminence grise verzwakt naar eeuwig koud.
Geplooid is het denkershoofd.…
Zonder vragen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
556 ik kan geen zoete liefde vangen
om gepolijst te bewaren
in al haar comfort schoonheid
van zuivere geneugten
gelukzalig
nee, ik moet de inhoud subtiel voelen
meer dierbaar, meer in de buurt
en heel echt in het heden
zonder vragen op je hart
van het leven
dan glimlacht m’n gezicht plezierig
stijgen warme gedachten op
door alle aderen…
de zwaarte van een vlinder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
459 dansende bloemen buigen licht
hun windlied naar de morgen, in eindeloze
pracht verschijnt de dag zo zuiver
als een kinderhart
als de zon langs zorgen wrijft
blijft een regenlied haar waarde zingen
over waar haar druppels gingen, toen
er nog geen treurlied was
in witte vleugels tekent zwart
het aderen van smart, rond alle mooie dingen…
daag me niet uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 daag me niet uit
trek engelen uit mijn
aderen en lieve woordjes
uit mijn mond
kijk in mystieke kelders
en bezoek de rommelzolder
opgeruimd maar niet zo
leeg als het hoofd van een
Boeddhist
daag me niet uit
laat de engelen zingen
en stoor ze niet…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
Later is morgen geleden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
511 adem de wolkenhemel
vatbaar voor langer verblijf
hangende het verleden
is er nog een rimpel in
volkomenheid, een ader
met vloeibare twijfel
of we niet in herhaling vallen
weer opstaan en verpozen
ons van geen kwaad weten
kunnen we nog eenmaal
onze gangen herroepen
de rivier verleggen
en de stoflaag herlezen
zonder blijk van wijken…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Bomen schetsen ragfijn
aders op het huis.
De bomen worden omgehakt,
verschrikte vogels vliegen weg.
Het huis ziet nu
grijs en grauw.
Gestapelde stenen.
Na een aderlating.
Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert zich en
klopt in aders…
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
merg en bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.098 in wervel en rib en bekken
schuilt een draderige spons
een web van aders en vet
hier wortelt elk orgaan
nog amorf in de knop
een witte waakhond
gebald in een cel
weert de gore kiem
een ronde bark
gedeukt in de flanken
voert een geurloos gas
naar de tippen van mijn lijf
van long naar vezel
draderige klonters stremmen mijn bloed…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 Was het maar leeg van binnen
het opstandige legt knopen
zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten…
de onzichtbare overkant
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
697 toen de zon
zich verschool in
mijn hand
en het gezicht werd
bedekt door bladeren
voelde ik mij overmand
door vreugde
die stroomde door
eindeloze aderen
het was nabij een veld
dat leunde tegen
de uitgestrekte bosrand
waar de dag, zo scheen,
haast bleek uitgeteld
de avond hing
boven volgezaaide
gleuven van
het vlakke land…
Afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.837 de getergde hand op je doorgezakte schouder
warmte voelt kouder dan ijs stromend door aderen
leegte doet woorden verstommen tot 't niets
sneller dan licht schiet 't door je gedachten
wanhoop nabij beukend tegen de ruwe kade
gevoelens trekken kolkende massa tegemoet
bergen woest verzet over het gans onmogelijke
storm je onheilspellend…
Jij ook ?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
940 Zag jij ook de zwiepende takken
en hoorde je het ruisen van de bladeren
voelde jij je eigen hart kloppen
in heel je lijf, door al je aderen ?
Zag je de eerste spetters vallen
en hoorde je het lachen van een kind
voel jij je ondanks alles ook gelukkig
of ben ik de enige die dit ondervind ?…
Stileven.
hartenkreet
1.0 met 6 stemmen
1.245 Ik ken die rust, ik ben die rust,
die ontkenning die door aderen sluipt
de levenloosheid die in ogen kruipt,
waar ieder woord naar afstand ruikt.
En zij maken, ontwaken in mij
dromen waarin ik mezelf ophang
aan bomen en andere leegte
gevulde gedachten, maar nimmer
dat ik het leven weer verlang.…
Breekbaar handschrift
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 In liefde ontving ik van jou
Deze lieve woorden vanmorgen,
Toen de schemering verloren ging
In de nieuwe dag die aanbrak -
Intens beleefde woorden op papier
In een breekbaar handschrift
Dat ervan getuigt dat jij al
Een lang leven achter je hebt,
Liefde die aankomt in mijn hart,
En ik zie je broze handen
Met hun kronkelende aders…
wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 ik wacht
op een paar woorden
de zon en de maan
en de eenzame reiger
kom mijn liefste
ik mis je altijd
langs de vaarten
lopen koeien en mensen
dat zal dan wel
Nederland zijn
zo laag
zo laag het land
wat een onzin
we zijn kantoren
en snelwegen die kloppen
in hun aderen vol bloed
van de muziek
we zijn gek van muziek…