2226 resultaten.
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
De wijze
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.887 Maar bergen, blauw en ver verheven, eisen
Mijn aandacht op, die stijgt uit stank en stof.…
heil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
963 ik wens je geld zoveel
dat je het niet kan tellen
handenvol bergen
te veel om op te noemen
een onoverzichtelijke heuvel
een miljoenenoceaan
zuigende korrelstromen
stortvloeden gulden regen
glinsterende rivieren
zilverberkenwouden
slikken zilverreigers
bronnen bubbelplassen
moerassen goudplevieren
fonkelvalleien
rollende gletsjers…
Nog piekt de pijn
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 je rolde weg
na jarenlang het zicht
gedomineerd te hebben
bergafwaarts
in een wolk van steen
en gruis het stof vooruit
om later naamloos
weer het dal te vullen tussen
andere tekenen des tijds
jouw tand ontbreekt
zodat de bergkam
slissend stormen preekt
nog piekt de pijn
als lage wolken poetsen
erosie kent alleen het samenzijn…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 het zijn bergen!... Zij leven:
Hun sneeuwtoppen deinzen en stijgen omhoog,
Nu herwaarts, dan derwaarts gedreven.
Zijn 't wolken misschien, nu gezweept naar de hel,
Dan vliegend ten hemel gestegen?
Neen! neen! 't is de Zee! — Wij herkennen haar wet:
Haar orgelstem davert ons tegen.
Wat houdt ge in de schoot uwer diepte bewaard?…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 We waren in de bergen, waar
je je kunt bezeren aan
gedachteloos gesteente, tot
bloedens toe geschaafde schenen
jongensachtig.…
Tot jij versteende
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
592 lang deelden we
de bergen samen
kiezelden op
helling en vallei
onderscheid
kenden we nauwelijks
wij kwamen van
dezelfde rotspartij
tot jij versteende
in gedachte roem
stilstond als huis
en mij tot gruis benoemde
nog zeil ik
keer op keer
kaats tegen de spiegel
van het laaggelegen meer
waarin de schaduw
van jouw donker en
hooghartig…
Uitzicht met stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
605 lichtvoetig
trippel je
de heuvel af
voeten zijn
onzichtbaar in
het hoge gras
je opent hekjes
die spontaan
weer vallen
in passeren
koeien kunnen
dat nooit leren
jouw rood
laat groen
nog malser lijken
we rusten op
een uitzicht met
stilte in begrijpen
jij was weer
de berg opgegaan
ik ben je nagekomen
zag je ogen spiegelen…
Pickelde en hamerde
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
876 soms is een
berg te hoog
om te beklimmen
rollen stenen
van de top en zeggen
de beginner stop
maar in omkijken
wist ik weer de juiste
paden te bereiken
zag de overhang die
moest worden genomen voor
het planten van de vlag
jij gaf mij richels
aan als voetensteun
opende je rots voor grepen
ik pickelde en hamerde
luste dubbel en…
Grazige weiden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
516 in een bergweiland waar ik ging zonnen
bruiste een waterval van eeuwen achter mij
iemand had boven mij een lied gezongen
een lied van vrede klonk hier heel nabij
waar in groene weiden de klaprozen bloeiden
en Abraham met zijn kudden ooit kwam voorbij
hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken
nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij…
AAN ENE WEDUWE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.680 Rijze 't leed voor uw oog
als gebergten omhoog:
Het geloof kan ook bergen verzetten.…
In een wolk naar boven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
608 Zij staarden en staarden maar
van op de berg, diep bewogen
dat was toch hun Meester daar
Hij dreef in een wolk naar boven
Hij gaf de aarde nog Zijn zegen
en Zijn gezicht straalde als de zon
Hij wilde in vreugde afscheid nemen
waar Zijn leven als kind ooit begon
Hij was hen op alle wegen voorgegaan
had overal zijn sporen nagelaten
Hij…
je schouder vlamt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 je klimt met mij
je schouder vlamt
als ik mijn vleugels spreid
en jij de stenen mijdt
die achter ons
het pad markeren
soms lost er een
en slaat herinneringen stuk
in een lawine van gedachten
geen afgrond vangt
jouw blikken meer
weidsheid doet je ogen zeer
de wereld vlakt
tot mogelijkheden in
een maagdelijk opnieuw betreden…
Gotthardtunnel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 De bergen slorpen ons op
tunnel na tunnel, totdat
de stofzuiger van de tijd
stokt, stopt voor de Gotthardtunnel:
stilstaand verkeer, uren aan één stuk
alleen de zon gaat vooruit,
dalend net als ons humeur.
Far niente, far niente ……
Halsreikend
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
571 Gelukkig dat er hoop in Brabant gloort:
Kom naar de Beekse Bergen en verschaf je
de aanblik van een fonkelnieuw girafje.…
Niet iedereen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 zoals niet iedereen
bergen op zal klimmen
of in rivieren wildwaterstromen
zal gaan temmen
en sommigen het denken aan vliegen
alleen al het hart doet beklemmen
zo zal niet iedereen die kan lezen
een boodschap verpakt in een
‘echt’ gedicht altijd onderkennen
haar ziel niet zien
haar ware wezen…
Cadaques I
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 De zweverige spitsen
van bergen en wolken
vormen een zandloper.
Inhaalbewegingen van de zee
weken niemendal los, korrelig
rollen ze ons in een ruis.
Zo zijn we ver van huis.…
LICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 beklim ook de berg
richt je gezicht
naar de hemel
wie weet breekt hij
ook voor jou open
en gunt je het inzicht
waar we op mogen hopen
ga niet uitputtend zoeken
stel je open en het zal spontaan
bij je naar binnen lopen
het ware licht *
*n.a.v het interview met Hinne Wagenaar in het TV- programma ‘De Verwondering’.…
Er bloeit een roos...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.324 Geen bloem is mooi genoeg
om aan jou te schenken
geen berg is hoog genoeg
om jouw lof te zingen
geen woord is lief genoeg
om aan jou te denken
geen zee is diep genoeg
om jou weer te vinden
Maar er bloeit een roos
enig in haar soort
die je alleen
in mijn hart kan vinden
en die door alle getijen
daar onverpoosd
in liefde blijft…
Eerste schrijven in groppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Wat ziet mijn oog toch graag de wolk aan gindse kimme gaan
Doorkliefd slechts door de hoge boom en torens die daar staan
Gestut door bergen staat het al op hoogtes onbekend
En blauw en eindeloos de lucht waartoe de rots zich wendt
Wat zie ik graag, wat voel ik graag de berglucht en de regen
De oude huizen roodbepand, zo kalm en welgelegen…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 Zoals water de bergen uitstroomt
Zoals bomen het land overgroeien
Dwalen de mensen geworpen
Een stroom zonder grenzen of tijd
Ik heb jaren met jou gestroomd
En zo ben je dan in me gevaren
Als een droom in de bergen geëtst
Een diep water met grassen omzoomd
Wij werden dunner van huid en bezwoeren
De leistenen korst om ons hart
Het spelenderwijs…
Oud massief
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 tijd verslijt
bergen van graniet
steen wordt zand
deemoedig wijkend
voor het veenmoeras
nieuwe levensbron
op de afgeronde horizon…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Als de avond daalde van de bergen,
Zag zijn hunkerend hoofd de gloed van het leven,
Dat rijst op de wereld - dat verging in zijn boezem,
En zijn stem vroeg de sterren genezing -
En stierf ver weg in de bergen -
Toen is hij gestorven!
Maar onze strijd stuurt zijn echo's aan bergen en dalen!…
Vleugels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.583 Rotsen vormen bergen
Bergen om te beklimmen
Bergen om van af te valllen, vleugels uit te slaan en de wereld te bekijken.
Maar boven op die rots, midden in het meer, zal de basis zijn.
De haven ver van gevaren.
De weg ver van de branden.
Buiten het zicht van Lucifer.
Deze plaats heet Moeder....
Daar gekomen, rust gevonden.…
Zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
409 ‘k Gil de longen uit mijn lijf
zolang ik niet weet
voor wie ze ademen
Mijn geluid weerkaatst
van berg naar berg
steeds dichter bij de stilte
Het schoolbord is weer leeg
De hele geschiedenis is een tel lang
Soms vraag ik me af of ik besta
‘k Hoor dan een echo “Besta, besta...”…
erosie
netgedicht
3.9 met 77 stemmen
18.775 stil sluipt het water
bedwingt rotsen en bergen
haar wapen is tijd…
hooiberg
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.471 Het leven is als een berg hooi
Geen idee waarom
Maar het klinkt gewoon mooi…
De cavia
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
927 Wortels verdwijnen
In een berg van hooi en stro
Klinkt een zacht gepiep…
mentaliteit van goud.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 hij daalt af van de
berg maar ook in het klasse-
ment, jammer, Lance, ach..…