Alle inzendingen over berg,wind,stap

14830 resultaten.

Sorteren op:

Sneeuwjacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Sneeuw duint zich op opgejaagd vanuit 't oosten door een snijdende wind. Richels vormend, waar het ijzig sporen verjoeg, groeit het wit aan in een blauwende kou, dekt toe en slokt op. Een eerste stap knispert kristallig, het is nog vroeg en net licht, als ik tussen haar passen stukjes winterpret vind.…

Stilte na de storm

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.528
Zij tilt haar hielen over bergen van oneindig land huppelt met de wind en legt haar onschuldige glimlach bloot. Ik ben de buigende boom de nachtkijker die aan haar voeten ligt terwijl ze met haar zwaard een vuur van ongebonden passie spreekt. Het bloed stijgt en de hemel zwijgt waarlangs de vogels ijlen in het verre licht.…

Totaal

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
ik sta voor een getijdentafel van een woordenzee, moe gereisd de haren warrig door herfstige wind mezelf tot taal te ontcijferen een reis van bergen achter de rug ook al was die supermooi, fantastisch goed pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Nadine26 september 2010Lees meer >

Sneeuwvlokskes op grafkruuskes

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 20
Sneeuwvlokskes dwarlen over ’t graf, de wind strijkt langs de kruuskes af. Een grijze haarlok glijdt omlaag, de sneeuw valt stil, de hemel vaag. De sneeuw blijft liggen, zacht en licht, een witte sluier over ’t zicht. Geen stem die roept, geen stap die gaat, geen wind die nog de zerken slaat.…

MIJN LAATSTE STAP

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 796
vermijdt een val alweer een stap mijn ouderdom misschien jouw hand liefst niet alleen een laatste kreet mijn laatste stap…

de liefde in ons

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.020
op een berg in mijn verbeelding reik ik met jou naar de lucht we kunnen de wolken bijna raken er is geen wind vandaag die zucht zij ligt stil en diep verscholen in het dal tussen al het groen van de bomen waarop wij neerzien dit hadden we eerder moeten doen op de berg van mijn verbeelding waar de tijd haar eigen ritme kent warmt de zon…
Wim Niesten7 augustus 2007Lees meer >

Aarde

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.402
Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik U kennen heel, uw hemel met zijn vieren, Uw oceanen waar uw winden gieren, Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig; Uw landen waardoor zilvren stroomen zwieren, Uw bergen waarop hoge pijnen razen, Uw weiden waarop wilde kudden grazen, Die Mexicaan aan lasso medeslieren; - En 'k zag u heel,…
Albert Verwey27 november 2019Lees meer >

Geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Nu ik op de platte Knardijk loop, de verre wolken zie als bergen, de plassen glinsteren zie als meren, daartussen ruige velden riet, de wind voel waaien langs m'n wangen, houd ik van jullie, mijn oren, hoe je de zang van de vele vogels vangt!…

roxanne

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
de wind waait langs mijn gezicht de haren plakken aan mijn lippen jij bent lief maar niet de ware bergen en watervallen de zoektocht in dit leven druppels vervagen regenboog en vragen klim en val niets te geven alleen te vervagen reis met me mee door deze vallei een klein beetje geef ik jou van mij luister naar de wind de bomen fluisteren…

Schep

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
zoals korrels van zand worden geschud maar steeds duin blijven of woestijn of wat aanspoelt strand, druppels: regen of nevel of net nog wolk of waterval, stenen: berg of pad of huis en hoe kinderen graaien met open handen als scheppende kracht graag alles dooreenschudden en dat ze nog ontdekken zullen: er is alleen de wind…

Woorden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
Reis over de bergen die bedekt zijn met sneeuw zie de bossen die met zonlicht zijn omgeven wolken voeren me mee. Zweef over de grote zee door de wind gedragen golven brengen me weer aan land waar ik mijn woorden neerzet op papier.…

Mont ventoux

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
daar ligt de berg begraven onder een witte deken, langs het hobbelige pad een rij bomen de stam gehard, takken verward als haar lange lokken in de wind, we verzamelen bij het fontein in het pittoreske dorp temidden van de wijngaarden: toi toi toi mijn vrienden de klim is hoog, en ik, ik kus de regenboog.…

Stof in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Stof in de wind wij zijn enkel stof in de wind.…
Frans Vanhove27 september 2013Lees meer >

Mam ik mis je!!

hartenkreet
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.072
Ik mis je nu heel erg We moeten vandaag je as gaan bijzetten Ik kijk er tegenop als een berg Heb het gevoel dat ik geen stap kan verzetten Daar ben je dan vanmiddag Zomaar in een pot Ik mis een hartslag Is dit dan wat men noemt het lot Ik voel me helemaal verdoofd Ik wil weer eens naar je toe Want van die vragen in je hoofd Word je doodmoe…
Franka4 september 2002Lees meer >

Stopwoorden

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.271
ziet, met mijn liefde die ik zo graag ergens had willen delen daar wil ik niet blijven dan stap ik liever uit want mijn hart hangt aan een infuus dat door tegenslagen verstopt raakt en het leven is een taakstraf geworden waarin mijn hart liever staakt…

As en graan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 220
Vrede is geen vlag op een berg van puin. Het is de weigering een eerste steen te werpen, het laten groeien van graan in de loopgraaf, het openbreken van de vuist terwijl de trommels slaan. Wie de weg plaveit met ijzer, oogst een woestijn. Ademhaling is de richting nu, elke stap de grond waarop we staan.…

Camino - 1

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
De weg te gaan - stap na stap Af en toe een woord Weg van tijd, weg van denken…

´Polderexpress´ *

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 13.418
De trein reed als een lang lint door kant ene de van slingerde en bergen de van de berg naar de andere kant. ,denken je zou hand de aan Niks maar bergen horen in een polderland niet thuis .slingeren te niet ook dan behoren treinen en Bij nader inzien waren er geen bergen, trein een altijd nog er was wel maar die aan de bergen deed denken.…
Jan de Bas19 januari 2005Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Elke stap op het pad draagt een fluistering, een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde. Wind beweegt tussen kale takken, zijn aanraking is koel en tegelijk vertrouwd. Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Uitwaaien

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
na een eindeloze nacht van schrijven en van lezen wacht ik op een morgen die enkel mist brengt het miezert wolken regenen uit als moest het zo zijn toch laat ik me niet kisten ik trek mijn wandelschoenen aan zet er stevig de stap in vriezeganzen vliegen over wind bijt rode wangen maar als ik thuiskom sla ik kille handen om een kop…
Nadine15 november 2005Lees meer >

rake typeringen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 797
soms raak ik mijzelf kwijt in mijn treurige verzen aarzelend stap ik rond in afwezigheid oneindig op zoek naar stukken van puzzel klinkers raspen in monoloog boosachtig begaafd in een onstuimige halsopening van rake typeringen waarin frisse winden waaien in nieuwe beelden van expressie overwoekerd in het licht…
Klaes18 juni 2006Lees meer >

de kunstenaar en zijn berg

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 815
een berg is gestolde wijsheid van een millennium en meer inspiratie van eeuwen de berg draagt de kunstenaar in zich met onverzettelijke kracht rijst hij waardig boven ons uit met al wat wij nastreven en zouden willen bezitten daarom beklimmen wij hem trachten wij hem te bedwingen daagt hij ons uit om zijn top te bereiken om daar te…

Bergbeklimmer.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Hij beklom een berg. Bereikte de top en keek nog verder omhoog.…

Waar het kindje en de wind elkaar raken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
Kindje, vrindje, lach mij toe… ik weet niet of ik het vind, of de wind je voeten volgt of jij de wind in je handen bindt. Wat de sterren zijn en de zon, wat in bergen of in zee bevat — dichten is hetzelfde vragen: waar het kleine, reine hart vandaan komt, en of het ooit stil blijft staan.…
Dabda22 oktober 2026Lees meer >

Dus ik ben

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
Levenslang onder Druk van haast En alles wat Daar op leek - Geen tijd om Te beseffen Dat ik leef - Wat heerlijk Dat het nu anders Is, en ik geniet Van elke stap Die ik zet, Niet in de haast, Niet onder stress, Maar gewoon voelen Dat ik loop, Stap voor stap, En dat ik bij elke Voetbeweging zie Dat ik leef:…

Heden en Verleden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 988
Onder klaterend applaus van bergen en rivieren en met instemmend gefluit van weer en wind zien maan en sterren stralend toe hoe ik, op 't toneel van het heden, mij elke dag weer druk maak over toekomst en verleden.…

WAAR DE OASE LOKT

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Moordend heet het brandend zand alles is geel de wind blaast bergen een pad ontbreekt onze leidsman de zon water onze vijand slepen voort met onze gedachten geel wordt toch groen teruggeworpen op ons zelf ontstaan zielenspinsels, die wegvliegen naar verre oorden waar de oase lokt FATA MORGANA…
Hans Uding27 augustus 2010Lees meer >

Aanwezig

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.004
alle schreden zijn versteend en toch vind je me steeds weer ineengedoken onder tafel wanneer je droge, koude mond het niet meer alleen kon halen je armen zo geluidloos zwaar toen ik ging schuilen achter naakte wind en nauwelijks beslagen ramen vele volle manen hebben mijn schaduw zwijgend beweend want ik hoor nog elke stap…

Langzaam sterven...

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.987
Elke stap Is een aardverschuiving te veel Iedere beweging Metst kloven in het landschap Jouw spoor vervaagt na de zandstorm Je voetstappen verdwijnen Maar de doffe dreunen trillen na Je spoor verdampt je blijft bij mij…

één stap terug

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.912
een mens bleef verwilderd achter op een eiland in de ijstijd hoe overleef je dan tussen ratten en varanen kruip terug in de tijd word mensaap en val op vier handige voeten klim terug langs lianen de groeven van een bast langs rotswanden omhoog het bewijs ligt in een grot de schedel van een jonge dwerg zijn voorhoofd wijkt terug…
Wim Veen22 november 2005Lees meer >