14830 resultaten.
Sneeuwjacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Sneeuw duint zich op
opgejaagd vanuit 't oosten
door een snijdende wind.
Richels vormend,
waar het ijzig
sporen verjoeg,
groeit het wit aan
in een blauwende kou,
dekt toe en
slokt op.
Een eerste stap
knispert kristallig,
het is nog vroeg
en net licht,
als ik tussen haar passen
stukjes winterpret
vind.…
Stilte na de storm
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.528 Zij tilt haar hielen
over bergen van oneindig land
huppelt met de wind en legt
haar onschuldige glimlach bloot.
Ik ben de buigende boom
de nachtkijker die aan haar voeten ligt
terwijl ze met haar zwaard een vuur
van ongebonden passie spreekt.
Het bloed stijgt en de hemel zwijgt
waarlangs
de vogels ijlen in het verre licht.…
Totaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 ik sta voor een getijdentafel
van een woordenzee, moe gereisd
de haren warrig door herfstige wind
mezelf tot taal te ontcijferen
een reis van bergen achter de rug
ook al was die supermooi, fantastisch goed
pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is
volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Sneeuwvlokskes op grafkruuskes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
20 Sneeuwvlokskes dwarlen over ’t graf, de wind strijkt langs de kruuskes af. Een grijze haarlok glijdt omlaag, de sneeuw valt stil, de hemel vaag.
De sneeuw blijft liggen, zacht en licht, een witte sluier over ’t zicht. Geen stem die roept, geen stap die gaat, geen wind die nog de zerken slaat.…
MIJN LAATSTE STAP
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
796 vermijdt een val
alweer een stap
mijn ouderdom
misschien jouw hand
liefst niet alleen
een laatste kreet
mijn laatste stap…
de liefde in ons
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.020 op een berg in mijn verbeelding
reik ik met jou naar de lucht
we kunnen de wolken bijna raken
er is geen wind vandaag die zucht
zij ligt stil en diep verscholen
in het dal tussen al het groen
van de bomen waarop wij neerzien
dit hadden we eerder moeten doen
op de berg van mijn verbeelding
waar de tijd haar eigen ritme kent
warmt de zon…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik
U kennen heel, uw hemel met zijn vieren,
Uw oceanen waar uw winden gieren,
Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig;
Uw landen waardoor zilvren stroomen zwieren,
Uw bergen waarop hoge pijnen razen,
Uw weiden waarop wilde kudden grazen,
Die Mexicaan aan lasso medeslieren; -
En 'k zag u heel,…
Geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Nu ik op de platte Knardijk loop,
de verre wolken zie als bergen,
de plassen glinsteren zie als meren,
daartussen ruige velden riet,
de wind voel waaien langs m'n wangen,
houd ik van jullie,
mijn oren,
hoe je de zang van de vele vogels vangt!…
roxanne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
654 de wind waait langs mijn gezicht
de haren plakken aan mijn lippen
jij bent lief
maar niet de ware
bergen en watervallen
de zoektocht in dit leven
druppels vervagen
regenboog en vragen
klim en val
niets te geven
alleen te vervagen
reis met me mee
door deze vallei
een klein beetje
geef ik jou
van mij
luister naar de wind
de bomen fluisteren…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Mont ventoux
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 daar ligt de berg
begraven onder
een witte deken, langs
het hobbelige
pad een rij
bomen de stam gehard, takken
verward als haar
lange lokken in de wind, we
verzamelen bij het fontein
in het
pittoreske dorp temidden
van de wijngaarden:
toi toi toi mijn
vrienden de klim is hoog, en
ik, ik kus de regenboog.…
Stof in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Stof in de wind
wij zijn enkel stof in de wind.…
Mam ik mis je!!
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.072 Ik mis je nu heel erg
We moeten vandaag je as gaan bijzetten
Ik kijk er tegenop als een berg
Heb het gevoel dat ik geen stap kan verzetten
Daar ben je dan vanmiddag
Zomaar in een pot
Ik mis een hartslag
Is dit dan wat men noemt het lot
Ik voel me helemaal verdoofd
Ik wil weer eens naar je toe
Want van die vragen in je hoofd
Word je doodmoe…
Stopwoorden
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.271 ziet, met mijn liefde
die ik zo graag ergens had willen delen
daar wil ik niet blijven
dan stap ik liever uit
want mijn hart hangt aan een infuus
dat door tegenslagen verstopt raakt
en het leven is een taakstraf geworden
waarin mijn hart liever staakt…
As en graan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
220 Vrede is geen vlag op een berg van puin.
Het is de weigering een eerste steen te werpen,
het laten groeien van graan in de loopgraaf,
het openbreken van de vuist
terwijl de trommels slaan.
Wie de weg plaveit met ijzer,
oogst een woestijn.
Ademhaling is de richting nu,
elke stap de grond waarop we staan.…
Camino - 1
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
560 De weg te gaan - stap na stap
Af en toe een woord
Weg van tijd, weg van denken…
´Polderexpress´ *
gedicht
3.2 met 28 stemmen
13.418 De trein reed als een lang lint door
kant ene de van slingerde en bergen de
van de berg naar de andere kant.
,denken je zou hand de aan Niks
maar bergen horen in een polderland niet thuis
.slingeren te niet ook dan behoren treinen en
Bij nader inzien waren er geen bergen,
trein een altijd nog er was wel maar
die aan de bergen deed denken.…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd. Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een
zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert.…
Uitwaaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 na een eindeloze nacht
van schrijven en van lezen
wacht ik op een morgen
die enkel mist brengt
het miezert
wolken regenen uit
als moest het zo zijn
toch laat ik me niet kisten
ik trek mijn wandelschoenen aan
zet er stevig de stap in
vriezeganzen vliegen over
wind bijt rode wangen
maar als ik thuiskom
sla ik kille handen
om een kop…
rake typeringen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
797 soms raak ik mijzelf kwijt
in mijn treurige verzen
aarzelend stap ik rond in afwezigheid
oneindig op zoek naar stukken van puzzel
klinkers raspen in monoloog
boosachtig begaafd
in een onstuimige halsopening
van rake typeringen
waarin frisse winden waaien
in nieuwe beelden van expressie
overwoekerd in het licht…
de kunstenaar en zijn berg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
815 een berg is gestolde wijsheid
van een millennium en meer
inspiratie van eeuwen
de berg draagt de kunstenaar in zich
met onverzettelijke kracht
rijst hij waardig boven ons uit
met al wat wij nastreven
en zouden willen bezitten
daarom beklimmen wij hem
trachten wij hem te bedwingen
daagt hij ons uit om zijn top te bereiken
om daar te…
Bergbeklimmer.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Hij beklom een berg.
Bereikte de top en keek
nog verder omhoog.…
Waar het kindje en de wind elkaar raken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Kindje, vrindje, lach mij toe…
ik weet niet of ik het vind,
of de wind je voeten volgt
of jij de wind in je handen bindt.
Wat de sterren zijn en de zon,
wat in bergen of in zee bevat —
dichten is hetzelfde vragen:
waar het kleine, reine hart vandaan komt,
en of het ooit stil blijft staan.…
Dus ik ben
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 Levenslang onder
Druk van haast
En alles wat
Daar op leek -
Geen tijd om
Te beseffen
Dat ik leef -
Wat heerlijk
Dat het nu anders
Is, en ik geniet
Van elke stap
Die ik zet,
Niet in de haast,
Niet onder stress,
Maar gewoon voelen
Dat ik loop,
Stap voor stap,
En dat ik bij elke
Voetbeweging zie
Dat ik leef:…
Heden en Verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
988 Onder klaterend applaus
van bergen en rivieren en
met instemmend gefluit
van weer en wind zien
maan en sterren stralend
toe hoe ik, op 't toneel
van het heden, mij elke
dag weer druk maak
over toekomst en verleden.…
WAAR DE OASE LOKT
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
707 Moordend heet
het brandend zand
alles is geel
de wind blaast bergen
een pad ontbreekt
onze leidsman de zon
water onze vijand
slepen voort met onze gedachten
geel wordt toch groen
teruggeworpen op ons zelf
ontstaan zielenspinsels,
die wegvliegen naar verre oorden
waar de oase lokt
FATA MORGANA…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Langzaam sterven...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.987 Elke stap
Is een aardverschuiving te veel
Iedere beweging
Metst kloven in het landschap
Jouw spoor vervaagt na de zandstorm
Je voetstappen verdwijnen
Maar de doffe dreunen trillen na
Je spoor verdampt
je blijft bij mij…
één stap terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.912 een mens bleef verwilderd achter
op een eiland in de ijstijd
hoe overleef je dan
tussen ratten en varanen
kruip terug in de tijd
word mensaap en val
op vier handige voeten
klim terug langs lianen
de groeven van een bast
langs rotswanden omhoog
het bewijs ligt in een grot
de schedel van een jonge dwerg
zijn voorhoofd wijkt terug…