As en graan
Zij tellen de winst in de as van de grens,
luisteren naar ijzer op steen,
en noemen de stilte een begin.
Die rekensom van de angst klopt niet;
je zaait geen luwte met een geweer.
Vrede is geen vlag op een berg van puin.
Het is de weigering een eerste steen te werpen,
het laten groeien van graan in de loopgraaf,
het openbreken van de vuist
terwijl de trommels slaan.
Wie de weg plaveit met ijzer,
oogst een woestijn.
Ademhaling is de richting nu,
elke stap de grond waarop we staan.
De schaduw van een hand
verduistert de landkaart al
vóór de inkt droogt.
De aarde vraagt geen winnaar,
maar helende voeten.
2 juli 2026
Geplaatst in de categorie: oorlog

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!