503 resultaten.
op jacht
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
656 donder en bliksem hier en daar
het was ongelofelijk, maar waar
toch was het niet allemaal gelukt
want sommige stonden angstig gebukt.
mooi maar gevaarlijk dat het leek
kostte iemand het leven en bezweek…
Oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
793 De herfst gewapend met donder en bliksem
verjaagt het zonlicht en de warmte
winter zijn handlanger bereidt zich voor
het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw
de mens wandelt door
kijkt niet meer op van de oorlog
tussen de seizoenen
hij kijkt lijdzaam toe
hoe de wereld zich keer op keer
een ander kleed toe-eigent
hij troost…
huid - na huid - na huid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.175 jouw hongerige ogen
raken welvingen
beroeren plooien
zij heuvelen en dalen
in jouw ogen zal ik
meegaan van eb naar vloed
en omgekeerd
elke beweging zal ik volgen
samenvallen
met al wat er is
aanzwellen zal ik met jou
tot bliksem en vuur
hartstochtelijk zal de nacht zijn
huid na huid wegrukken
huid - na huid - na huid
tot enkel…
Heel bizonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Buiten wordt het donker
een kat doet zijn ronde
een muis wordt verslonden
een varken schrikt wakker van de honger
De hemel oogde somber
na bliksem kwam donder
het was een wonder dat ik werd
gevonden onder een vlonder
Na rust kwam bonje
Dollemam dreef zijn rondjes
succes bleek een domper
1-1-2 telde elke seconde.…
de regenboog is opgedroogd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
839 ik haal zonnestralen
uit elkaar en stapel
dan de kleuren
tot een regenboog
laat buien botsen
donder wolkt nog zwarter
dan de bliksem schicht
daaronder zit ik droog
ik leer de wetten
van het licht uit het
natuurlijk evenwicht totdat
de regenboog is opgedroogd
de rafels van de bui zijn
weggeschoren door de wind
in het blauwe van de…
Ze stapelt wolken
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
633 ik ken de
plotse zomerwind
volle takken brekend
nog niet mijn herfstkind
ze stapelt wolken
in het blauw tot
grote hoogte hun grijze
onderkant verregent gauw
ik bliksem schrik
met weerlicht in jouw ogen
je lacht zo lief en
met een tikkeltje gedogen
we donderen heel zacht
want niemand hoeft
te weten van ons onweer
dat zal komen…
helpende hand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.251 naaktheid
geheten: paradijs
Hij
zag het
met holle ogen aan
en dacht;
dit is te mooi.. genoeg
ik ga hier een
schitterende hel van maken
dus
op een warme dag
onder de blauwe zucht
schiep hij jalousie
uit een handje lucht
of twee
daar keek hij met afstand naar
en dacht vol verlangen aan
een volgende snipperdag
in zijn bliksem…
Stroom- loos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 Afhankelijkheid is een naar gebeuren,
hoe je het ook bekijkt,
nou hebben ze in Nieuwegein geen stroom,
wat een malligheid,
nou rijden er wel treinen,
daar is geen malheur
maar de Gein mensen,
kunnen niet buiten de deur,
want de bliksem heeft huisgehouden
en niet zo’n beetje ook,
een weekend zonder stroom,
heel Nieuwegein is van…
HERSENGEDICHT VAN FOPPE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 vaak is het stil in mijn hoofd
en eens was daar de bliksemschicht
op mijn vijfentwintigste
sindsdien functioneer ik wat minder
maar rustig en tevree
soms zie ik ineens weer het licht
als ik een vrouw aanschouw
en straal ik kort maar krachtig
om daarna weer rustig in alle
rust van mijn kamertje
zwijgend naar muziek te luisteren
van bliksem…
het goede krijgt geen kans
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
556 er zijn toch van die mensen
die alles naar de bliksem wensen
door jaloersheid in eigen aard
spelen parten onvervaard
oordelen vellen zonder basis
aspect van hun ware beeltenis
engel en duivel zijn uit balans
het goede krijgt geen enkele kans
het kruis kan heus wel stellen
dat door nijd en verhalen te vertellen
onschuldigen worden…
Rondom mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 raast
Bliksemflitsen klieven duister
En gierend briest de storm
Denk ik aan jaren terug
Toen ik angstig wegkroop
In een hoekje van de kamer
Mijn handjes beschermend
Voor mijn ogen
Maar donder raasde boven al
En ’t licht zeefde
Tussen mijn vingers
De onrust was overal
Om mij heen en in mij
Nu is er
Zelfs ook zonder
Donder of bliksem…
tuin
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.959 Achter het oog gezeten, opengezet
op alles wat al gebeurd is, de bliksem
waarmee de wimper het boek dichtslaat
hoor hoe de roodstaart onzichtbaar
zich in de bruidssluier opwindt en ontzeg
het potlood het doodgaan
de hond die opkijkt naar de verbazing
zijn licht dat blind op iets nieuws wacht
de boom waaruit langzaam
een slang valt, steeds…
Het blauwe licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Mimi snort al een half uur
op mijn schoot op de wc
waar ik haar zit te strelen
omdat het onweert
Voor haar geen angst
ik ben een goed mens
dat weet ik zelf
mijn kant is de goede kant
van de streep onder de deur
het blauwe licht
van de bliksems
en de rommelende donder
het zwaard van Michaël
dat het kwade scheidt
van het goede…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
natter dan de bui zag hangen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.000 het regent licht
bladeren waaien
groen en natter
dan de bui zag hangen
in zijn snelle vlucht
tussen vlagen wind
en sluiers water
ontlaadt de bliksem
schicht na schicht, dreunt
gedonder zonder zicht
de plassen blikken
terug als de zon weer
vaal gaat schijnen
het kermist in de hel, drie
regenbogendik verdwijnen…
Heuvels van heimwee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.259 Donder en bliksem doorklieven
de eenzame regenavond
de schrijver denkt na
over het leven en de Indianen
de zomers in de wildernis
verlangen bij ’t zoete meer
galopperend met een fiets
over de heuvels van heimwee
struinde hij door de natuur
als een nozem
een eenvoudige puber
was hij vroeger niet vaak
voor Indiaan uitgemaakt
door zijn Oosters…
De vallende wind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ooit heb ik
het donker
in je ogen
zien bliksemen
opkomende
tranen die
van kwaadheid
vervloeien
een losbarstende
bui waarbij
woorden in staccato
hun gif hagelen
in afwachting
van de vallende
wind heb ik mij
omgedraaid
ben weggegaan
om jou even de tijd
te geven woede af te
reageren met regen
in een opklarend
ogenblik…
Rijden
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.361 Bliksem
en wind met een ruisend accent.
Binnen kan stress
de bestuurder niet schaden.
Mijn hand masseert hem,
is een zachte veiligheidsagent.…
de wind 09
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
835 alles wat je maar wil
hier is mijn schreeuw
niet die van haat
niet die van pijn
ergens was het toch ook fijn
weet je nog op dat strand
helemaal aan de andere kant
ogen als koraal
een lichaam waar de zee omheen sloeg
nooit heb ik genoeg
en jij ook niet
zoals de wind altijd waait
zoals een dichter altijd schrijft
zoals ons lijf
vuur
bliksem…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.
geen kracht, geen hoop, geen energie, geen warmte
Niks…
Helemaal niks..
Rust zacht.…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 ze kijkt me recht in de ogen
de vrouw draait zich om
haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan,
vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Boetseerde met wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 zij leefde van wind
deed luchten zuchten
boetseerde met wolken haar bui
in ontlading
creëerde zij bliksem
niet zelden zonder gedonder
kinderen noemden haar heks
maar zij schoonde het straatje
knipte de heg van haar paadje
alleen zij kon de hemel klaren
zo dat de boeren
grote oogsten konden vergaren
in een geheim ritueel
deden…
Mazzel, of gewoon de goede plek?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Buienradar gaf aan,
dat we ons ' mannetje' wel konden staan,
natte voeten zouden krijgen,
donder en bliksem gratis erbij.
Wel: we hebben wat donder gekregen,
hier en daar een flits,
een paar emmers water, maar echt,
dat was nog niks,
vergeleken bij wat ze in Kockengen kregen!
Wonen we toch op de goede plek?…
Wolken kleuren rood en geel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
448 Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen.
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
ERG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
504 het kiezen kan erg zijn
het moeten kiezen
is zeker erg
meestal niet zo fijn
soms gewoon niet te doen
haar wereld viel in duigen
na het gebeuren van toen
nooit zullen die boom
en ik nog naar
elkaar gaan wuiven
niemand had nog erg
niemand die wist
dat ik voor mijn kind de
laatste maal moest kiezen
haar eikenhouten kist…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.
Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Schreeuw
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.840 Een schreeuw van liefde, te weinig
noten op zangles, bitter
van nepverdriet eenzame lust
de kolder is ingeslagen
bliksem reikt naar iedere hoek
de mens is niet te missen
ik lach mijn tanden zoek.…
Eerbiedige waardering
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.880 Onstopbare tranenstem
onuitwisbaar herinneringsverdriet
Hartinslag als bliksem
einde der levenslied
Antwoord...open
verdriet eindeloos
Doelloos rondgelopen
afstand...machteloos
Gedachten ontnemen energie
Op het moment dat ik vernam
Ontembaar...overmand door emotie
Tranengordijn...alles verlamd
Één doel voor ogen
een schip in beroering…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 De donder sloeg een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart…