1036 resultaten.
Binnensluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Weet je nog die keren
dat ik je haast smekend
door gordijnen
van tranen en natte haren
aankeek en dat je
je arm niet
om mij heen sloeg
hoe graag ik dat ook wou
omdat ik je eerst
vertellen zou
van waar ik leef
en dat ik dan uiteindelijk
hortend en stotend
mijn gevoelens beschreef?
Zo wil ik je nou.…
La morte-saison 4
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
734 ken haar al jaren
iedere morgen kijkt zij
tussen gordijnen
als pilaren
naar mijn open raam
ziet ze mij staan
of staart zij
naar een verte
met oude aarde
in gedachten
bij het vallen
van de avond
sluit ze buiten uit
wellicht om pijn
te verzachten…
Twijfelaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 Met handen rood en trillerig,
en met lucifer in tweedonker,
een dapper oerwoud
fel verlicht,
blijkt alle arbeid onverricht
en de gordijnen dicht.…
t Winterkoninkje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
618 in de vroege ochtend
kwam hij mij vertellen
dat de zon was opgekomen
of ik nu eindelijk
mijn gordijnen ging openen
en wilde ontwaken uit mijn dromen
zodra het voorjaar daar was
zou hij 't mij laten weten
(middels 't hoogste lied)
hoe de lente is gekomen…
dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 tussen
drijven en zwemmen
ontbreekt soms slechts de durf
nog te verlangen
hoe dan ook
zouden
verdriet en pijn
onvoldoende moeten zijn
om de gordijnen te sluiten
op de klaarte
van de dageraad
hoopt men...…
Schizo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Er zitten vreemdelingen in haar hoofd
die zij probeert te negeren
maar soms is het ineens een bekende
die haar iets toefluistert
dan is het lastig niet te luisteren
moet zij doen wat ze zeggen
of zeggen wat ze willen
zij staat op en sluit de gordijnen
blijft vandaag toch maar binnen
om te doen wat ze zelf wil:
haar hoofd proberen leeg…
Mist uit zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 De zee is vlak en grijs
Slechts een streepje stroom
glinstert bij de boei
Dan schuift een witte waas
breed als de horizon
over strand en stad
Gumt lijnen uit
Strijkt alles plat
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om zelf ook te verdwijnen…
nachtvlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 tijdelijk vond zij onderdak
waar stoel en bank
en een gordijn
van een lamp
nam zij geen notie
maar duisternis
dus toen de zon verdween
moest zij gaan
en spreidde instinctief haar vleugels
toonde het motief
en gaf zich over
aan een drift
die de nacht voor haar
in petto had…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…
Stilte aan het woord
netgedicht
5.0 met 233 stemmen
423 nog zijn de
gordijnen lang
fauteuils in donker
uitgevoerd omdat op
licht er veel te veel
zou worden geknoeid
de ochtend wordt
snel opgestart
met een boost voor
vele handen die
wapperen in
een vrolijke lach
maar in de middag
als de zon nog wat
verstolen schijnt en
stofjes dwarrelen langs
de zijkant van het gordijn
komt stilte…
de weg - deel 2
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.201 valt
draag je bij me
tot het gordijn valt...…
Wakker worden op een herfstochtend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
725 Of alles ooit tot stof wordt
of ooit stof ook weer vergaat
Gordijnen, esdoorn, ik.
Of de herinnering vergaat, rafelt,
op een morgen schipbreuk lijdt.
Of uiteindelijk niet de hele zaak ontploft
Een gaswolk verleden achterblijft
Dat zien we dan wel weer.…
de stoel en het gedicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 Je gaat wel zitten
en je kunt iets zien evengoed:
een plant op tafel, een opwaaiend
gordijn op een zomeravond, en je kunt iets horen,
zoals de voorspelling van een hevig onweer op de radio.…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 Dus
Trekt zij vastbesloten de gordijnen dicht.
Niemand gezien maar uitsluiting van mogelijk.
Blind verheugd vervolgt zij haar spel
En geen medeleven dat stoort.…
Nachtwake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.021 Pas toen het licht zich
door mijn gordijnen herinnerde
werd ik me bewust
van de tijd die door mijn vingers gleed.
En ik kwam nader tot mijzelf, sloot
mijn ogen en droomde.…
Dronken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.770 De avond drinkt volle wijn
teveel knielt zijn ogen
rood dempt de pijn
verdraagt geen felle
hangt gordijnen over
vergeet haar beweging
vergiftigd wordt denken
badineert heldere taal
de dronken man
de wrede nanacht…
hoe zonder benen naar de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
454 het spotje beschijnt niet meer
dan het bruine gordijn
zonder motief
tot schijnsel op een scherm
als licht op het kussen
waar eens jouw hoofd heeft gelegen
nergens een plek
voor de voeten in schemer
geamputeerd
het stond hem niet
zelfs geen gezicht
er is oneindig gezocht
naar een passende kist…
er was eens...
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
723 als mijn mond een appel was
zou ik pitten praten
je verleiden met ogen als wolken
de straatlantaarn zou mijn fakkel zijn
bladeren zouden rillen in hun nerven
als de honkbalspeler een schildpad neerhaalt
een landschap zou zich verschuilen
achter een rood fluwelen gordijn
- enkel als mijn mond een appel was -…
Rooibosthee en een signorita
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
600 hier zit ik dan te staren
met tegenover mij de tijd
die zich, als ware hij
één met mij
in mijn blikveld vlijt
wij roeren in de rooibosthee
ons voorgezet om half twee
waarna we de gordijnen sluiten
om lichtjes aangedaan
en tabak hebbend van lijnen
in rook op te gaan…
Alarm!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
528 Het tropisch weekend gaat vandaag beginnen
Dus niet bewegen, mijd vooral de zon
Vul teilen in de tuin, op uw balkon
Sluit ramen en gordijnen en blijf binnen
Drink water, volg aandachtig de berichten
Op radio en hier in mijn gedichten.…
Syrische voorjaarsmoeheid
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
713 Er rijst tussen sjiieten en soennieten
Mentaal een soort van ijzeren gordijn
Het sektarisme wint gestaag terrein
De opstand gaat steeds meer van kleur verschieten
In Allah’s naam blaast men elkander op
Ook als Assad straks bungelt aan de strop…
Driedubbeldik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Kijk op mijn wekker
En zie dat het allang
Licht moet zijn -
De nacht is voorbij
Een nieuw etmaal
Nauwkeurig aangegeven
In deze zomertijd
En toch is het nog
Aardedonker binnen
Terwijl buiten de zon
Uitbundig schijnt
Mijn gordijnen driedubbeldik
Niet in staat ook maar
Een straaltje licht door te laten…
Daglicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 Het licht is naar binnen geslopen
zo zacht, ik had het niet eens door
het viel op mijn bed en het liet zich
door de kamer glijden
door de kieren van de gordijnen
op de boeken on de kast
op de stapel kleding op het bed
tot het opeens overal was
het liet zich niet temmen
het liet zich overal gaan
zodat het was en kon zijn.…
de zon schijnt altijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
516 de verblindende schijn
van het aardse genot
weeft een donker gordijn
om het wezen van God
want ook al is Hij de bron
van het eeuwige licht
zoals een wolk voor de zon
bedekt waanzin ons zicht
wie de lust kan bedwingen
en de hebzucht kan temmen
zal Zijn glorie bezingen
in ontelbaar veel stemmen…
danste flarden muziek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
599 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek en
zong sterren
van de hemel
in een
godvergeten lied
applaus verbrak
de betovering
van mensen
die kapot waren
van haar
ovationeel gejuich
tranen als afscheid
bloemen kleurden
haar vallend gordijn…
acrobate
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.431 en de stilte
sloeg onze verstandhouding
aan flarden
ooit heb ik je zo gehaat
als de zang der vogels
in een late morgen
je zweeft als een
acrobate boven
het gordijn der illusies…
Kersttoilet
hartenkreet
3.4 met 37 stemmen
6.077 Zij zoekt iets in de donkere kamer
Het gordijn wordt opengedaan
Zij heeft mijn bloes scheef aangedaan
gaapt ongeremd en kijkt mij aan
Ik doe alsof ik slaap, zij zucht
verdwijnt en komt krabbend terug
Nog even en dan duwt zij meedogenloos
haar koude benen in mijn warme rug…
De lus
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.047 Het touw gerafeld
de tak is dik en sterk
het mos zacht als
jouw handen
de dag zal het licht
niet teruggeven
oogluikend glanst
zij schijnbaar
tot aan de warme
maaltijd, waar met
mes en vork wordt
gegeten
ik doe de gordijnen
maar dicht, het toetje
is koud…
de gitaar van blauw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.468 haar adem begaf zich de kamer uit
en traag bewogen de gordijnen
haar contour haar schema schim
ging over asfalt heen het donker in
ik pak de gitaar van blauw
en sprokkel de morgen rood
-------------------------------------------------------
woensdag 16 januari 2002
zonneleen 47 www.abelstaring.tk…
witte schaduwkleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.049 Jij spreekt in witte schaduwkleden
en omarmt zoals een gordijn
het laken van het leven
een vleugje trots gedeeld
door een decemberregen
verbergt zo als in jouw melancholiek gedicht
een jaargetijde dat vergeelt
wanneer de lente alle dood
weer doet herleven…