2566 resultaten.
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Dromen
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.882 Groei en bloei in uw ziel,
zullen er dan zeker komen.
Zet uw dromen nooit stop,
uw ziel zal vroegtijdig sterven.
Met dromen bereikt u de top
en zult veel rijkdom verwerven.
Zielevoedsel zijn uw dromen.
Zonder dromen,
is uw lichaam een lege huls.
Dromen geven
een nieuwe impuls!…
Sla de steen rijp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Sla de steen rijp
vang zijn bloed
en voed de roede
met striem en twijg
van bomen.
Dat vliedend leven water
beroepshalve openingen
slijt in grot met doorzicht
naar de waarde van
zijn droom en
dan dat inzicht
hoe men zijn wanen
reeds sinds lang
heeft uitgewoond
zonder zijn daken
ooit tot dekken laten
komen
en breed het…
Pure Kwetsbaarheid
hartenkreet
4.1 met 48 stemmen
2.699 Hoe lang zou het duren
Om je rust te hervinden
Te vertrouwen op jezelf
Hart en ziel te verbinden
Hoe lang zou het duren
Om je gevoel te omarmen
Je niet meer te laten leven
Maar jezelf te verwarmen
Hoe lang zou het duren
Voordat je eens in zal zien
Dat wat soms zo mooi lijkt
Je langzaam breekt misschien
Hoe lang zou het duren
Om weer…
Innerlijke groeispurt
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.105 Mijn diepste diepe innerlijk
verrijkt zich met de dag
Ik ben er heel erg dankbaar voor
dat ik zo groeien mag
Probeer zo goed als mogelijk
er te zijn voor mijn medemens
En hopelijk wordt het gewaardeerd
dat is uiteindelijk mijn enige wens
Als ik er op een dag niet meer ben
en de herinnering slechts resteert
Dan kan ik zeggen dat ik tenminste…
In de tuin
gedicht
2.7 met 23 stemmen
9.308 Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem
en wat er wriemelt, wat ingewikkeld
wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.
----…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Tweemaal
de werkelijkheid verloren.
En in een waas van
wanstaltige weemoed
versneed hij de realiteit
in een dubbelledige overpeinzing.
Sperma is het verval
te verschieten, dacht hij
en het lichaam cumuleert
naar verzadiging om zichzelf
in de finaliteit te verliezen.
Tweemaal verliezen
zijn vader en hij
zich in de potentie
van levensvattende…
Ontworsteld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.251 Midden op de vuilnisbelt
staat in alle eenzaamheid
een kleine plant te groeien
geworteld in de diepe drek
maar met fier geheven hoofd
lonkend om het licht te boeien
En aan het oude ijzeren hek
staart verzonken in gedachten
de vrouw van lichte zeden stil
naar ‘t wonder van de bloem
dat haar treft in hart en ziel
omdat ‘t heeft wat zij…
Cyclus: groei deel1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
907 1.
Spelend
met ontgoocheling
verlies ik balans
resten er slechts kluwen
krachteloosheid
ik figureer
in mijn
transparante
werkelijkheid
2.
Vanuit mijn schuilplaats
tuur ik
de nacht in
onschuldig ogenblik
vervlogen
de maan werpt
een verwijtend
schijnsel
over mijn gezicht
verwrongen
hunkering…
Cyclus: groei deel 2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
802 3.
Rood van schaamte
vraag ik je
waarom ben jij mijn min
of moeder niet?
strijk je warme hand
door mijn haren
zie mijn
bestaan
4.
mijn blinde vlek
is wat je ziet
als je naar me kijkt
voor mij
onzichtbaar
grijs
gebied
voor jou
donkere nis
schatkamer?…
Cyclus: groei deel 3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
780 5.
Kijk ik naar de wereld
reeds vergaan
verlies ik de greep
op de diepste lagen
van mijn bestaan
vlucht ik
in beeld
6.
Mens
geheel van beige stoffelijkheid
kwetsbaar en verwoestend
mens
geheel van subtiele verlangens
en rauwe lusten
mens
geheel van
hebben en zijn
strijd
7.
Droef
beziet zij
in spiegeling…
Cyclus: groei deel 4
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 8.
Opgepakt
door een hand
van grijsgeel korrelzand
onrustige wandelgang
het licht van de nacht
wijst mijn weg terug
9.
Ik vond mezelf
op het dak
van de wereld
in afwachting
tot ik
mijn vleugels kreeg…
zo worden we
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.344 Weet je, ik denk dat we zijn als graan
klein en schuchter begonnen als een sprietje
piepend naar de lentelucht.
Langzaam groeiend tot
mooie grote halmen, wiegend
in de wind, flexibel en sterk.
En eens een graanveld op z'n sterkst is,
dan heeft nog de wind noch de regen
invloed op die gouden glooiing.
Ja, zo zijn we, zo worden we!…
Mijn levenstuin
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.222 Donkere dagen, donkere nachten
in kilte
vele vragen, vele gedachten
in stilte
diepe gevoelens, diepe wonden
inwendig
leren vechten, leren gronden
ellendig
snoeien in je eigen tuin
groeien in je leven
ruimen al het puin
waarmee je bent verweven
je hart en ziel ontdekken
met een verschoonde blik
zonder wazige vlekken
om te zijn je…
Wijsheid
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
4.533 Van alle wijsheid die ik jouw wil meegeven
Is er geen enkele wijs genoeg
Je zult het zelf moeten ontdekken
Ook al lijkt dat nu wat vroeg
Maar mocht je me ooit om hulp vragen
Een klein duwtje in je rug
Dan zal ik je alles geven wat ik weet
En hoef ik er niets voor terug…
Van knop tot bloem
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 rozenknop, half verdronken, half geknakt
probeert al vechtend toch rechtop te staan
heeft tederheid en warmte opgepakt
waardoor haar eigen wortel aan kan slaan
hoe zeer de doornen aan haar prikken
zij hakt ze af en gooit ze op de grond
ze laat zich niet meer door hen verstikken
ze hebben haar lang genoeg verwond
zonder de doornen gaat het groeien…
voorzichtig
gedicht
3.2 met 55 stemmen
21.471 voorzichtig
heb ik de gevangen vogel
uit de strik verlost
ik laat hem vliegen
hij geeft mij vleugels
-------------------------------------
uit: 'Warmte vergt jaren groei', 2005.…
Voorbij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.111 Ach,
Alles gaat voorbij
en komt achter de rug
Terecht,
zo rekt een leven zich
naar de hemel en weer t'rug
en dan blijkt mettertijd
in wat de geest vergaarde,
de onzin juist van waarde
De sprookjes kosten strijd
en wereldvreemd verlangen
mondt uit in nieuwigheid!…
Zelfbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
768 Ik zou zo graag zien
Dat de man in de spiegel
Wat meer mijzelf is…
growing pains
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 wat verschuift
is de zon...
langzaam
wordt
mijn schaduw
langer
Lejo van Kuijeren…
een 160
gedicht
2.3 met 76 stemmen
21.142 Het wordt ook wel de haiku van de 21e eeuw genoemd]
Ik weet het niet, groeien.
Net boom, komt de bijl.
Als kip: een paar weken.
Mens wordt niet mooier.
Groeien: niet doen!
Maar moet het, dan krom,
richting aarde.
-----------------------------------------
uit: 'NRC Handelsblad'20 december 2008.…
Stapje dichterbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
666 Zou wensen in jouw hart
waar je slaapt en droomt
een zingend leven dansend
misschien jouw stem horen
terugkeren, hoop bewerend
zal weer de grond omspitten
de zolder opruimen,
het jaar afserveren
een nieuw huis inschrijven
de bomen laten groeien
naar jouw hemel, de zoete stem
die naar mij roept, telkens
een stapje dichterbij
het nieuwe…
Levensweb
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.103 Dan fladder je
met te kleine vleugels
onderweg naar de volgende stop
waar je hoopt wat te kunnen groeien
was je althans nog niet gevallen
of verstrikt bungelend
in het levensweb…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
Spektakel van een boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
746 Maar hoe een wijk verandert
als een den
uit een achtertuin
steeds kleiner wordt,
en alle illusie van groei
uit de kern
verdwijnt…
Bloemen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
759 God laat de bloemen groeien en bloeien
Geniet van deze geweldige bloemenzee
Geniet er van en wees er gelukkig mee
Bloemen, steeds blijven ze mij boeien.…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 Zichzelf op poten zetten, met alleen een tafelblad
En wat servetten waar hij op schreef:
‘Geloven was voornamelijk: blijf, nog even…bleef.’
Het viel niet mee, die vele beetjes naar de zee.
In vingerhoedjes van plezier, met waterdruppels op een pier
Win-win synergetisch rekenen als 1 + 2 was 4.
Als schrijven was schrappen, dan was typen weigeren…
Verbondenheid
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.381 Ik kijk je aan
en richt me daarmee tot de kern
wees niet bang
en volg je gevoel
en alleen van het aanvaarden
bewustzijn van het licht
word je steeds maar sterker
en als jij dat wordt
dan groei ik met je mee.…
Ongelijke delen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 ben onkruid
niet eens een plant
toch bloei ik
zijn mijn
wortels navenant
ik ken de grond
nooit vastigheid
vocht en stenen
daar beneden
toch bloei ik
ongelijke delen
in unieke pracht
kom maar zon
jouw lichte handen
branden kracht…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…