580 resultaten.
HIJ KREEG LEF
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
481 Soepel glijdt zijn lichaam weg
z`n handen zoeken houvast
wat er deze keer niet is
hij is op zichzelf aangewezen
past zich onmiddellijk aan
verandert van houding
recht zijn rug
trapt van zich af
schept verandering
in zijn positie
de laatste strohalm
werd redding in optima forma
want toen werd besef geboren
hij kreeg lef…
Poëten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
588 Met het besef
hoe kwetsbaar
we kunnen zijn
hebben we
ook het hart
onze ziel
te laten zien
wanneer
het dagboek
van weten en
twijfels
open gaat
lezen we voor
uit eigen werk
om houvast
te vinden
klimmen we
weer in de pen
met het verlangen
dat het morgen
mooier zal voelen
dan het vandaag
op papier staat…
De dagvorstin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
416 de dagvorstin kust me wakker
ze oogt winters in de morgen
voelbaar ingeboet aan kracht
schijnt ze uit volle borst
laatste bladeren zoeken naarstig
houvast om hun trouw te offreren
aan hem die hen voortbracht
kleurrijke herfst ligt ondergedompeld
in een zee van ijskristallen
witte walm steekt af tegen de dageraad…
slotkoor
gedicht
2.6 met 38 stemmen
14.255 het is niet de dood die je bevriest
het is niet de dood die je benauwt
het is dat allebei en meer
de dood is houvast in de duisternis
met borden UIT achterstevoren
goed is de dood oneindig goed
vergeleken bij dit levenloze
vallen vallen van het doek dat
valt
en de zaal is leeg en de vloer is klein
en het doek kent geen begin of eind
-…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 zij wiegen niet meer
als bloem op de wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan…
vergetelheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 er is geen houvast
in dit ijle zijn
geen heldere lijn
die ‘t hier en daar markeert
’t gewone zijn
waar vorm met koele hand
nog tastbaar heerst
ligt achter mij
er lijkt beweging in de straten
maar in geblindeerde winkelruiten
zie ik slechts mijn oude zelf
er is geen binnentreden meer
geen bel die rinkelt of
de vertrouwde winkelier…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
Een blauw schaduwspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 En wanneer ik houvast
vind onder een dak van blauwe takken,
slechts voor even een schuilplaats vind
voor een brandende zon, dan kunnen ze
mij niet dwingen.…
hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 de toevlucht hoop
is als een veertje
dat zit in de ziel
zonder woorden
is het een deuntje
dat nooit stopt
ook al stormt het
beeft de aarde
onder onze voeten
het houvast weg
het stopt ons niet
al is het donker
zwarter dan zwart
in vreemde tijden
die ons koud zijn
door het gemis
dat juist zo innig is
dat het grip welt
uit elke kruimel…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Kyrie eleison ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wanneer paniek en onrust
op mijn pad kwamen,
als verdriet en pijn
telkens weer aantraden;
altijd was jij er dan
helemaal voor mij.
in diepe trouw
vrede en innerlijke goedheid
voor het aanwakkeren van liefde
in alle mensen om je heen,
in eenvoud en bescheidenheid
beheersing te allen tijde
in geloof en beleving
via simpele daad:
alles…
Het Boek
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.165 De reden tot geloven,
voor de één slechts een houvast,
laat de kaars heel langzaam doven,
en zorgt voor een pijnlijk, ondraaglijke last...…
Zo een Zee Haar Golven Rolt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.467 Stormen doen je leven schudden,
jagen je maar heen en weer;
soms geen houvast meer te krijgen,
voor je eigen hartenzeer...
Storm en regen woedt rondom je,
zo een zee haar golven rolt;
krachten die je moet verspelen,
omdat je leventje maar rondtolt...…
afscheid in februari
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.011 jouw ogen als sterren
in die helder koude dagen
toen de storm was geweken
restten slechts mijn vragen
jouw stem fluisterend
hoog in kale bomen
woorden zochten houvast
een antwoord wou niet komen
jouw handen bedekten
de sneeuw zacht en zoet
onder lage luchten
was ons afscheid toen voorgoed…
Intershit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
906 In inktzwart duister
sluipen letters nader
waar verstand op nul
de geest
angstvallig
negeert
spelen flitsen
donderend geraakt
het spelletje
onweer
ziek de taal
welke woorden
vermoord en
gedachten
verstikt
nauw verbonden
wankelt
de laatste zin
schreeuwt het
krampachtig uit
het houvast
verloren…
Vuurtorenwachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Het licht dat nooit dooft,
baken in zee,
houvast in de chaos
van wat begin, midden
en einde verhaal is
van Genesis tot Openbaring,
van woeste leegte
naar het Eeuwig Licht.
Gedicht naar het gelijknamige boek
“Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…
Sluierbewolking
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
582 mistflarden ontnemen mij
het zicht op het morgenrood
verduisteren de dag
vertroebelen het licht
stappen worden onzeker
op de tast zoek ik de weg
maar hoe navigeer ik
zonder houvast
angst hangt als een grijze nevel
in mijn binnenste
ik kan hem niet uitademen
de kilte bouwt een nest
van leegte in mijn borst
ik verdwaal in sluiers
tussen…
Is herinneren voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 zachte vingers
strelen liefdevol
de kleuren van de tuin
het benoemen
van de bloemen is dan
het moment voor mij
maar in passeren
is herinneren voorbij
een nieuwe maakt haar blij
zij heeft alle tijd
om te genieten van wat
de dag zo brengt
de regelmaat is
het houvast waardoor
zij haar omgeving kent
is als mens een heerlijk…
Sahara
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 achter schuilgewas weerklinkt soms
'n schaduw over hemeldiepe krochten
is kaalslag begaanbaar, het oneindige
verwantloos, zou dit haar gezicht zijn
engel die over mij waakte, mij bewaarde,
loodste langs boomloze bosgronden
gaat dit pad naar denkbeeldig dolen
zonder houvast aan touw of steen
om niet te staan met voeten in land
zonder…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 een huis in een
smalle straat met
lindegroene bomen
is het houvast
van een frèle vrouw
haar baken een
burcht om te kunnen
blijven om te schuilen
achter een donker
ondoordringbaar gordijn
volgen haar ogen
de passanten
niemand ziet ze
over het hoofd
men vindt haar
zoveel later
levenloos in de stoel
de opgezette lapjeskat…
Je eigen pad
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
488 lijkt
wrijvingsloos
op je lach
door het leven
te glijden
zonder obstakels
hobbels en
andersoortig irritant
gestroomlijnd
door energie
van liefde
dans jij op het
levenskoord
waarvan de
balans als talent
bij je hoort
toch voel
ook jij je pas vrij
als je de opstap
genomen hebt
en de bekende
wereld verlaat en
zo zonder houvast…
landen
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
450 voeten zoeken aards
houvast ze moeten zich
wortelen van dag tot dag
Helios maant
tekent streepjes licht
over je gezicht…
Zelfstandigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 er wordt ons
alle vrijheid
beloofd in het
immens groot
keuzeland
jij bepaalt
je doelgebied
waar de
verbindingen
al zijn gelegd
er is dan nog
een kleinigheid
dat niemand je
ooit heeft gezegd
leer jezelf kennen
weet dat dat het
fundament van je
keuze zal worden
het houvast in
beslissing zal zijn
zeker waar
leiding lang…
ik ben mijn verleden
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.079 angst zweette kou
waar ik handen verwarmde
tastte naar duister
verloor haar houvast
loste op als vermist
ik ben mijn verleden
maar nevels sluieren tot
vaag en alles vergetend
niets willen weten dan
alleen maar vandaag
rest slechts mijn blad
dat haar dagen heeft gehad
ik breek haar af, ze dwarrelt
en vlucht op een zuchtvan
de…
de dood
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.730 Er is geen houvast meer,
en met de moed der wanhoop,
probeer je het weer,
zonder resultaat, zonder hoop.
Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.…
het heengaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.615 Er is geen houvast meer,
en met de moed der wanhoop,
probeer je het weer,
zonder resultaat, zonder hoop.
Zwetend en vermoeid,
je vingernagels verschroeid,
door het willen grijpen in het ijle,
je laatste krachten zijn weg,
te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht.…
De Kern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
822 Aan de binnenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide
Hier is de kiem, zaad van het ontstaan
de oorspronkelijkheid van ontspringen
zomer, winter, herfst, lente zo
zo van alle dagen stroomt leegte vol
Uit alles tot niets, komen wij tot gaan
in visa versa dromen…
onmogelijk
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 Helaas de tijd dringt
Ik schuif uit over grint
Geen houvast meer
De angst komt steeds weer
Hulp is er niet
Alleen tranen van verdriet
Een meehelpende hand
Neen bedankt,
Dat is mijn eigen land.…
Vertrouwen gekoesterd
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
879 een concreet beeld
heeft mij aan het wankelen gebracht
tegen de stroom in naar boven
als mijlpaaltjes in de tijd
in een reliëf
van grote hoogteverschillen
blijft het een eye-opener
die indruk heeft gemaakt met een tijd
wat af en toe ondersneeuwt
hoe langer de tijd duurt
biedt het voldoende houvast
aan mijn geheugen
waarin ik mij…
in wilde vlagen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 die blik
die mij
onzeker maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
dat dingen
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
want ik ben
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
ik raak
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
wil houvast
niet weggevaagd
door blinde…