3400 resultaten.
licht verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 ik zoek
de toets die
mijn woorden
licht beroert
zonder haast
de woorden
vanzelf licht
en stil laat staan
het zware hart in
het harde hoofd
lichtjaren verwijderd
van mijn verlangen…
voorbij de zeeën
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 voorbij de zeeën
van tijd is hij de
winter binnengelopen
zijn spitse voeten
op de ijsvloer
dunner dan gedacht
het ijs snijdt zingt
kraakt en breekt
door de heldere avond
tijd om de stilte
te oogsten op de akker
van zijn bevroren ziel…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Vanavond leg ik de maskers af.
Laat me oversteken naar de nacht voordat ik tot stilstand
kom op deze lege onkenbare plek, voor ik me bedenk
en me verlies in de snippers van de tijd. Vanavond
is de maan kaal en stil en ik balanceer op de rand van
het ravijn. Ik kan geen waterput slaan. Ik adem woord voor woord en ik proef de angst in de grijze…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
schaarste
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 zelden ben
ik lichter
dan gewicht
laat ik witte
plekken leeg
wordt mijn
zwijgen taal
boven licht
en leegte
dwarrelt stil
de rode draad
die me zeldzaam
verbindt met
wie ik ben…
analoog aan land
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 bocht in de rivier,
slangenlijf, met ruwijzeren handen weerlegd
geledigd lichaam,
avondmaal, perkament uit water gedregd
heuvelland,
golfstroom, reikend naar kalkhoudend smaragd
ode aan de stad,
honing, avondgloed, aan een hemel gebracht
luchtbelijdenis,
verzaking, rede, kalme tred met vaste voet
aanlandige droom,
kortdurig, met…
in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 steeds keer
ik terug naar
mijn wortels
om te zien
hoe het was
om niet
te vergeten
keer ik terug
naar de
achterkant van
de droom die
me ten val
brengt me uit
de slaap houdt
ik keer terug
in de winter van
mijn leven in
de schoot van
een vertraagde
thuisvlucht waar
voor het eerst
binnen en
buiten elkaar
bijna raken…
klaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 na zijn goede
bedoelingen
loopt hij op
de klippen van
zijn zwijgen
met weinig meer
dan kreupele
woorden trekt
hij diep de
polders in
nooit was de
helderheid van
de duisternis in
zijn verscheurde
ziel zo nabij…
hoofd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
434 toen stak
de wind op
donkere wolken
pakten zich
samen boven
de stad
ze baande
zich een weg
door de drukke
straten
iets knarste
in haar hoofd
plotseling
voelde ze
zich bedroefd
ze wist
niet waarom…
lux et motus - licht en beweging
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 een oude man
heeft licht
nodig meer
licht en kleur
hij hoeft niet
grijs te zijn
de oude man
denkt aan vandaag
hij hoeft niet
te worden die
hij al is
een oude man
alleen zijn
stramme lijf weet
vaak niet hoe het
verder moet…
Willens en wetens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Willens en wetens
Buitengesloten
Willens en wetens
Afgedropen
Willens en wetens
Een nieuw begin
Willens en wetens
Je komt er niet meer in.
Neem maar mee
Je ijskou
En kom nooit meer terug
Blijf weg
En neem alles mee
wat je bezit
Want zo zie jij het toch:
Jouw bezit
dat met jou klinkt.…
Iemand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Kan iemand als een land zijn,
bijvoorbeeld als Albanië?
De schitterendste landschappen in zich hebben
ruig en betoverend
wegen hebben die hersteld moeten,
een taal spreken, voor buitenstaanders lastig
gezichten dragen van onderzoek en humor
nog oer zijn en vooral behulpzaam?
Geleden hebben in het verleden,
herrezen zijn?
Ben jij dat alles…
dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 vandaag de
storm die
omver blaast
wat op zijn
weg komt
mijn mond
een smalle
streep je
verwaaide
verre glimlach
vannacht de
stille dans
van een spreeuw
vloeiend boven
de woestijn
ik leg het
harnas af
ik ben er
je glimlacht
me dichterbij…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 In dit woud onder het zachte
ruisen van oude bomen
rust ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Mensen staren naar mij
op de zeldzame dagen
dat ik me anders kleed
Iemand die bijzonder is
kan dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is…
telomeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 het lichaam is een huis
een teken aan de wand
zichtbaar door rakelingse huid
verboden voor onbevoegden
geworteld in aarde, gevoed door
ochtendregen en later op de dag
als een ijzeren wil het zachte weefsel
pijnigt, steeds minder gelijkend
op een gedicht, op amorfe spraak
voorbeeldig en bladverliezend
met het oog op scoren in
hervonden…
zo hij is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 de man, oud doch jong van hart
spit in zijn dag met een geleefde lach
omwille ongewenst groen in d'aard
om jonkheid een morgen te geven
op zijn wijze, een eigen trage vaart
zijn gedachten, die ken ik niet
misschien gevuld met verwachten
hij enkel voelt wat hij ziet
in de hartslag van dit moment
en zucht, dat wel, en verdraagt pijn aan zijn…
je hebt me bewoonbaar gemaakt
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.298 ik was gekraakt
maar je hebt me
bewoonbaar gemaakt
muren behangen met
kleurrijk verlangen
in ieder patroon
ik leef in een droom
de deuren vervangen
het piepen en kraken
gestopt door ze strak
af te hangen, gangen
geschoond en gerecht
pannen getrapt en in
lijn op de daken gelegd
ramen doorzichtig
van buiten naar binnen
voorzichtig…
kom breek het glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.135 kijken naar je spiegelbeeld
jezelf willen pakken
het stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar
je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos
het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent
jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart…
alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 te gaan
in het waas
van witte bomen
intens alleen
maar niet verlaten
al één…
Ravijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Is het zwart te diep
Moet ik kokhalzen
Braken
Het zwart
in je geest
De angst ervoor
Treft je hart het meest
Doet je ontwijken
vluchten
kan je doen bezwijken
angsten
als individu en in de massa
de diepte die in de samenleving
zorgt voor beving
voor gedachten
die ons niet meester zijn
we blijven aan de oppervlakte
want in de angstige…
Verenigd energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
578 Die dynamiek leeft
door verenigd energie
als individu
smeltend naar haar silhouet
dat het beeld kan bevriezen.…
Die mensen eigen zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Als jij zegt dat individu
En context uitgangspunt
Voor psychiatrisch onderzoek
Moeten zijn worden jouw
Woorden genuanceerd als hij
Zegt dat het ziektebeeld
Voor een groot deel wordt bepaald
Door alle moeilijkheden die mensen
Eigen zijn en beweert dat alleen
Zij die ten diepste aan het leven
Lijden aanspraak mogen maken op
Vergoeding…
Cocon – 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Er wordt geklopt
laat me toch met rust
in mijn zelf verkozen isolement
ze blijven kloppen
graag respect voor het individu
mijn god, het is mijn hart
ik hoor mijn eigen hart
´t is fascinerend en ook beangstigend
de ultieme zelfconfrontatie
hoe lang houden we het vol
elkaar te moeten aanhoren
hoewel zomaar stoppen
ook geen optie lijkt…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 Je est un autre. Arthur Rimbaud
ik ben een vreemde in eigen bloed
mijn hartslag klopt aan andere deuren
van het schuim der goden herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied…
Geweld is zinloos
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.818 Het is één persoon die het doet,
Hij is alleen, en geen groep,
Hij is een individu,
Net als jij en ik…
Principekwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Een individu
gaat ongemerkt op in de menigte van het volk.
Op een voorbestemde dag, hier en nu,
blijkt ijdele trots een roze wolk.
Streven naar meedogenloos geluk
en nauwelijks tijd voor elkaar.
Ach waarom ook, onder druk
wordt alles vloeibaar.…
Een ochtend op Callantsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Daar komt een groep
Mensen aan voor wie
Het leven louter dikke mik
Lijkt te zijn, schouders
Gerecht, de blik naar voren
Over de hoofden van anderen
Heen kijkend in het niets -
Het individu volgt ze
Een tijdje op het Callantsoger
Strand, en merkt al binnen
Minuten dat de groep net zo
Los aan elkaar hangt als het zachte
Zand van…
Als Bomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 mensen zouden als bomen
moeten zijn elke boom is
een individu toch vormen ze
samen een bos en onder de grond
omarmen de wortels elkaar
hieraan zouden mensen
een voorbeeld kunnen nemen
alle volkeren zijn verschillend
hebben hun eigen identiteit
toch moeten we elkaar de hand reiken
tot elkaar komen want samen
vormen we de mensheid…