332 resultaten.
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 De tijd losgelaten
koffers rust ingepakt.
Uren vertoeven in de bossen.
Wonen in de kleuren, geuren
geluiden van de herfst.
Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.…
Vulkaan
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.682 De koffers al gepakt
en een gestempeld treinkaartje
in de hand.
Ik wou dat ik
roepen kon.
Als een schreeuwende berg,
tussen as en vuur,
door passie slechts gedreven.…
OUDE SPOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Uit dat verre land
over het grote water
kwam ze
met niets in haar koffer dan in
een deken van zwijgen gewikkeld
dat wat ze nooit meer
een stem wilde geven
in een nieuwe huid
speelde ze vrouw en moeder
baarde haar kinderen
en beleefde haar dromen in stilte
later, veel later
zouden de spoken terugkeren
met alle beelden van weleer…
Het zingen dat niet overgaat.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Zijn koffer vol met deernis liet hij in het halletje staan,
hij sloeg de voordeur keihard dicht en is toen weg gegaan.
Toen kwam hij bij een ijskoud meer, hoorde sirenen zingen,
ze vroegen hem heel lieflijk om in het diep te springen..…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
Niemands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Zal ik toch mijn koffer maar
eens uit gaan pakken?…
Opnieuw beginnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Geld dat zich ophoopt verandert
in zorgen tot het teveel wordt
en in onbekende handen komt
die er vandoor gaan
met mijn motivatie
om door te gaan
Bevrijd van de maandagen
betreed ik de ruimte
en voel ik de tover
van mogelijkheden
waar ik vroeger van droomde
Liefste, pak je koffer
Op de rug van de draak
vliegen we door de poort…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
MAXIMA OVERNACHT OP HET WITTE HUIS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Het Witte Huis kleurt fel Oranje
als Trump Maxima ziet
kleurt ie zelf zelfs rood tot achter z'n oren
ze blijft slapen, ze blijft slapen, die Argentijnse
een Nederlands staatsbezoek alsof er niks aan de hand is
maar de witte vlag blijft echter in de koffer
als de avond invalt de zon ondergaat
kleurt het Witte Huis Oranje
Maxima grimast naar…
Het huis uit
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.429 Je had je koffers gepakt
en keek niet één keer om.
Je kon je draai hier niet vinden
vond alles en iedereen dom.
De grote stad moest het zijn
want je had niets te verliezen.
Nu wil je weer naar huis
iets anders heb je niet te kiezen.
Het is je zo tegengevallen
alleen in de grote stad.…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
gedateerde dood
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.788 er bestaat niet zoiets als rouwen vooraf
ook niet als jij weet wanneer je dood wil gaan
er bestaat niet zoiets als je missen
ook niet wanneer je er al een beetje niet meer bent
er bestaat wel zoiets als spijt
wanneer ik jou je koffers zie pakken
vastbesloten dicht klikt en opneemt
naar het volgende station stapt
rouwen vooraf gaat niet…
kijk eens met andere ogen naar een zwerver
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
650 Teruggekeerd naar me vaderland
Slepend met een zware koffer in m'n hand.
Alles wat ik verdiend heb is weg.
Maar nu begrijp ik het zwerversbestaan.
Kijk er toch eens met andere ogen tegenaan.
Beland in een opvanghuis.
Daar voel ik me wel thuis.
Maar toch ... huilt mijn hart.
En heb vaak veel verdriet.…
Blijmoedige voorbereiding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Zijn onze koffers al gepakt?
Zijn we al klaar voor de reuzensprong?…
Laatste treinreis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 De trein schommelt langs bekende plekken,
waar hij eens heeft stilgestaan,
wachtend op steeds meer bagage
en van geen koffer werd verlost.
Ik reis met die trein,
geen deur gaat meer open,
het eindstation ligt buiten mijn bereik,
maar daar aangekomen
vind ik wel ok:
ik heb altijd graag gereisd met het OV.…
De Held
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.006 Je verdween in de ochtend met je koffer in je hand
Ik zag je lopen in onze straat aan de overkant
Ik zag je kwaad wegbenen met veel kabaal
En voordat jij de hoek om was, miste ik je al
Je ging niet stiekem met de noorderzon
Of door de achterdeur stil en bang
En zeker niet met de stille trom
Ik hoorde je verwijtende stem nog lang
Ik denk…
Reis
gedicht
3.2 met 66 stemmen
25.794 Op het bed een koffer met open mond,
vol verlangen naar de reis en angst
voor de bestemming. Alles wat ik
erin stop met er straks weer uit,
alsof wat nu nog komt nooit zal zijn geweest.…
zijn geloof
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
848 elke dag weer in het nieuws
berichten over verlichte geesten
en hun exploten in de naam van
wiens naam het eerst vergeten
niet anders dan ijdel misbruikt
gewoon een anagram moet zijn
staan ze gedrumd te wachten
op hun beurt, onafwendbaar
hun lot te verbinden met
de wereld van het geloof eerst
mijn god, mijn nirwana
de geestelijke koffer…
Krassen op de dijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.062 vlak voor ik wakker werd
heb ik een droom gevangen
zij draaide richting het dak
om mijn venster te verlaten
ik groef een gat in mijn geheugen
vond een koffer met oude geluiden
over holland en molens aan de vliet
ik kende het lied van vreemde hand
het walste onder een scherpe nagel
maakte geregeld rare sprongen
over tussenliggend land…
Geen twijfel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 Ongetwijfeld ook
dat honger geen rol meer speelde
en dat niets me meer smaakte
toen je koffer hier verdween,
met al je spullen
maar meer nog dan je spullen
ook je hart.
Ik twijfel niet
aan de beelden
die op foto’s slechts gevangen
zijn door wallen onder ogen,
door kreukelkleding
waarin ik dagen sliep.…
Afscheid van mijn vader
gedicht
4.0 met 6 stemmen
7.069 Hadden zij
ook hun koffers gepakt, de huisvrienden van de vrije dag?
Ik schreef het reeds meer. Die morgen
liep hij van de keuken naar de straatdeur
en kwam niet weer.
--------------------------------
uit: 'Jaren na maart', 1983.…
Programmaonderbreking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 uit de lucht geschoten propeller land
en knak je, twee zonnebloemen, spoor
van open koffers boek laptop barbiepop
paspoort vervreemdt een donkerrood contrast
rijkseigendom in wiens land ben je gevonden
barbiepop in dit kaalslagveld
speelkaarten kindertekening knuffelaap
restanten in wat jij kende en jou tekende
intact gebleven barbiepop…
Zonnevlugje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 .
__________________________________
ZONNEVLUGJE
Het volk van Kaag, van koning en van kazen
Van kilometers wachten op Schiphol
Bezwijkend onder koffers, overvol
Doet zich tegoed aan èchte Franse kazen
Het wacht tot onze dichter wederkeert
In 't land van Mei waar de Natuur regeert...…
IK WILDE DAT IK....
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.201 Ik wilde het pakken en lezen
maar wist al dat erin zou staan
dat jij je koffers had gepakt
en voorgoed was weggegaan.
Ik sloot daarom mijn ogen weer
terug naar de onwerkelijkheid
waarin ik dacht dat ik weer slapen zou
in mijn eigen eenzaamheid.…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 een koffer die is blijven staan
waaraan een label met haar naam.
een hoed misschien, een handschoen,
alles wat maar passen kon
om degeen die voor je stond
steeds als je daaraan dacht.
een schip voer de haven uit
met lampjes op de schoorsteen
in de vorm van een komeet.
Bethlehem op zee.…
Zwart
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.305 Ze heeft, strijdlustig eerst zijn wil getart
Maar kinderogen hebben haar bezworen
Nu loopt zij naar de spiegel, opgetogen
Versiert zij grijze haren met een lint
Pakt koffers in, door hoop en vrees bewogen.
Vorige week vertrok het laatste kind
Vanuit het huis zien machteloze ogen
Haar rode rok verwaaien in de wind…
Waar zal het zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
39 Logeren doe ik in jouw brief
in een bed achter de komma
slaap ik mijn dwaze dromen
waar zal het zijn
vraag je, maar we zijn
op weg naar nergens
we reizen zonder koffers
langs de rafelige randen
van het voorzichtige papier
de verlegen horizon
is een rechte streep
ver weg van het nu en hier
hier tussen de getekende zinnen door…
Einde van de Einder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.142 Kocht mijn kaartje
wat verlegen
vond mijn koffer
terug in regen
vol met ongeschreven brieven
die wij schreven aan elkaar
Zocht er mijn plaats
langs muizenissen
vocht de slaap
het ongewisse
zong mijn hart verweesde nacht door
in een wezenloos gestaar
Gleed langs sporen
die er lagen
meed de mensen
en hun vragen
deed mijn jas aan -…
Moeder
gedicht
4.3 met 12 stemmen
9.192 ik amper dertien beluisterde
angstig ademloos die dodendraf
in haar onmetelijke stem
dan stond ze op
lopend dromend
trok de koffer van onder haar bed
verwilderd krijsend: razzia, razzia!…