383 resultaten.
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Spiegelgeheimen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.140 magische spiegel lonkt
en blikt geheimzinnig
verzacht hartepijnen
met diamanten stralen
haar wereld in ziel
verzonken droombeelden
verkennen vrij door
betoverende landschappen
zomerbruisende geuren
verwekken opbloeiende hartstocht
in sneller galopperend hart
stroomt nieuwe energie
door fonteinen omringt gelaat
glanst van schitterend kristal…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 En steeds weer
verlangde ik
naar het licht
de rivier van kristal
de roep
van de ochtendvogel
de dans
van de windvlinder
de geur van de roos
die bloeide
voorbij de schaduwen
van eenzaamheid
Daarom, menslief
Gedenk niet mij
maar alleen mijn woorden…
de droom die erin schuilt...
een vallende ster
schitterend...
heel even...…
zonnekind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
754 o ja, zij liep over het ruwe
zij proefde het bittere kruid
de aarde sprak geen woord
van welkom
een relatie was een branden
niet van verlangen maar
dat van het vuur der ontrouw
de aarde sprak geen woord
zonnekind, je zoekt op plaatsen
waar geen liefde is, geen paleis
jouw noden zijn van kristal
pure liefde, het hogere al
richt je liefdespijlen…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 Maar tranen glinsteren al,
als gebroken kristal.
Vastklampend aan herinneringen
blijf ik hangen in het verleden.
Maar angst voor de toekomst
Verpest al het fijne.
Alleen warme herinneringen,
Tot het einde.…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
Onzichtbare muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 jij weet de
watergordijnen
zo te plooien
dat hun ragfijne
schittering alle
kleuren van de
regenboog stralen
lichter en witter
vallen vlokken
dwarrelt zacht
langdurig dromend
kristal tonende sneeuw
op onzichtbare muziek
haar eerste prelude
jij met je vriend
jouw lach in
zijn lange uithalen
de wind die met
nu aanwakkerende
kracht…
Actie!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 Een vershouddoos om kliekjes te bewaren
Hét hebbedingetje bij Albert Heijn
En nu er blijkbaar niet genoeg van zijn
Heb ik weer voor Jan Joker lopen sparen
Geen moestuinzaadje dat het bij mij deed
De Wuppies heb ik nog niet eens compleet!…
Voor jou....
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.335 Een vrouwelijke schoonheid bij het avondlicht
De maan schijnt op haar verleidelijke vormen
Voor haar pracht ben ik gezwicht
Brengt mijn hoofd tot stormen
Een stem als een slag op kristal
Een huid als een perzik zo zacht
een lach als een waterval
Haar haar in al haar pracht
Maar schoonheid is niet voor altijd
De pracht en praal is niet permanent…
Eerste liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.181 Koud,
donker en eenzaam
klinkend als kristal
verdrinkend
in de knal vol melodie
Ontzield,
beschreven en bewezen
uitgevoerd als schoolvoorbeeld
voorgedragen
voorgelezen
Naar binnen toe bewogen
gevoelloos afgedaan als les
herhaling
zonder vragen stellen
zonder voegen of vertellen
Trefwoorden raken niet
ze zwerven
vast aan de enkeling…
Ondergesneeuwd
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
933 kou vat aardse tranen samen
in schittering van wit kristal
verhullend als een liefdesmantel
overheerst het schonende grote getal
elk vlokje toont complexe tekens
voor wie eenvoudig dieper kijkt
het is de massa die verdoezelt
hoe de eenling om zich reikt
uniek in hun eigen signalen
dalen bevroren druppels neer
om als de dooi komt te…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.
Ik had haar vast in mijn brein
nu kreeg ze het gezicht dat
ik wou
een mooie ongenaakbare vrouw.…
Onderhuids?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Misschien heeft de dood zich
al genesteld onderhuids,
sijpelen de uren zich door de vragen,
gevangen wat nog niet geschreven
of beluisterd werd, een misplaatste grap,
barsten in kristal waaraan je hebt bezeerd.…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.
Zo zuiver, zo mooi, zo fijn.
Claire Vanfleteren ©…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring van haar al.
Eindig in schokken dit wrede bestaan.…
Hier al op dit aardrijk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
572 Al vroeg versierd dit jaar de huizen
Rond Sinterklaasfeest al met licht
De mens is moe van nieuwsbericht
Grafiek en ruis, ‘t elkaar verguizen
Bewoners hebben zo hun zorgen
Zo klein was hun planeet nog nooit
Servetten worden mooi geplooid
De vrees voor ziekte weggeborgen
Kristal en Wedgwood op damast
De stalletjes bij dennenbomen
Een zweem…
ik beleef jou
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.954 Als het eerste zonlicht
Mijn dromen verjaagt
Haar zachte stralen
dageraad maakt
Weet ik mijn dagen
Overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat mijn hart zingen…
Heel even
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.884 Heel even mocht het duren
Fragieler dan kristal
Als een engel die verschijnt
En weer verdwijnt in al haar kuren
Heel even mocht ik kijken
Naar een deel van het heelal
Als sterren in de nacht
Uit het zicht gebracht om te ontwijken
Heel even in jouw armen
Liefdevol en fijn
Passionele nachten
Die jij in mijn gedachten mag verwarmen…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
Vrienden blijven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.434 Onze liefde was zo echt en puur
zo helder en zuiver als kristal
onaantastbaar en mooi als de natuur
en zo oneindig als het heelal
Onze gevoelens dieper dan de oceaan
kwamen plots verlamd bovendrijven
vervolgens ieder onze eigen weg te gaan
maar wel altijd goede vrienden blijven?…
SCHAAK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.291 kaarslicht speelde op het bord
op kristal dat blonk
de vlam verzonk in rode port
zijn ogen verdiepten die vonk
trouwe pionnen
bewaakten haar dame
de zijne kwamen
zagen en wonnen
zoet was haar wraak:
schaak
hij sprong naar voren
schaakte haar dame, voor op zijn paard
voerde haar mee in een duizelende vaart
aan haar toren ontkwam…
Zonder schroom,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Vluchtige, schuwe schaduwen
waarvoor de nacht de ogen sloot,
glinstert kristal van aardse
sneeuw op zerken van hen die
wakker leefden en zij er boven,
wier gemoed in aarde slaapt,
licht hernieuwt zich in z’n baan,
de tijd waait de nieuwe dromen
schoon, op hun hoofden rust de
luchter van een keizerkroon, het
zicht op de kortste dag is…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.
Ik had haar vast in mijn brein
nu kreeg ze het gezicht dat
ik wou
een mooie ongenaakbare vrouw.
Claire Vanfleteren…
Waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 áls een grote en grootse
waterval
vol van glinsterende waterdruppels:
met elk van ieder een kristal!
De kracht van water
dat alles schoon wast.
De kracht van de ziel
mijn ziel
verviel niet met het verval
van het water of van de watervallen...
neen, zij herrees als een Phoenix!
Niet langer in haar as verzonken,
noch verdronken...…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
Ons profiel?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 Liefde heeft geen schrifttekens
maar leeft in zoveel smaken
heerst op de meest begeerde plekken
het zalft het traagste mechaniek
door nooit verstopt te raken, het
heeft zijn eigen waarheidszin geslagen
tot de dood ons de handen raakt
in schoonheid door de vingers glijdt,
geef het zelf maar een bijzondere naam
het loopt uit het kristal…
Een licht vergeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
712 het schemert
fijntjes groen met
donkerrode ondertonen
in goud filigraan gevat
een luxe dompeling
in het warme bad
van sfeer en verfijning
dat al uitstraalt van dit diner
de chique is
nog niet verziekt met
shirt en spijkerbroek maar
opgefleurd met kleur en smaak
de couverts zijn
uitgebreid en op de tafels
glinstert het kristal…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan
door oprechte rouw
Maria’s tranen
eeuwigdurend gebotteld
tranen van kristal…
Vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Zonder te weten waar
Is het zoek geraakt
Dat wat je vriendschap noemt of
Blind vertrouwen
Het schitterde in een potje van kristal
Dat fonkelende in alle kleuren van de Regenboog
De scherven liggen dof bijeen
Onherstelbaar uiteengespat
Glansloos kansloos
Overschaduwen zelfs de mooie Herinneringen
die oplosten in een waterval van onbegrepen…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…