569 resultaten.
'STOET DER ZOTHEID'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.749 'De stoet der zotten'
is weer uit het zicht
verdwenen
Prins Carnaval met
zijn gevolg en allerlei
bontgeklede muzikanten
Confetti, serpentine
daalden als regen
op ons neer
Oor en oog
mochten we de vierders
lenen
We kennen uit ons hoofd
de kleuren van
lawaai
Het blijft fraai
en is het niet
het interessante?…
Erfenis
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
1.296 Gij langstlevende, ga nog niet
draag mijn kindsdeel in uw hart
het mooiste ligt in het verschiet
voor wie gewisse doden tart
mijn erfenis behoort u toe
tot in de diepste genen
gezaam zijn wij nooit levensmoe
zo God ons tijd wil lenen
zijt elkanders toebehoren
boven doffe droefenis
wie uit doden wordt herboren
verschoont zich van verdoemenis…
De blinde weg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
634 pink glijdt schoorvoetend
nochtans gaande
over een niet gekende weg
mijn innerlijke stem
vult het komend niets
en ik, ja ik ben het
die die dobber
uit de stroming dreg
en deze schraap langs
de wachtende vezels, een voor een
in een taal,
veel later dan t’oude Diets
maar wel degelijk vermaagschapt
en met veel daaruit te leen…
Van de eeuwigheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.250 Ik leen mijn vader
van de eeuwigheid.
Mag ik hem even houden?
vraag ik elke
dag.
Het leengeld
-ophijsen, neerlaten
aanspreken, instoppen
toedienen, afvoeren -
betalen wij graag.…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.
Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
WATERKANT-SUITE
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
589 avondschemering -
bevers schillen wat twijgen -
diner bij maanlicht
net voor ik wil gaan,
kijkt een libel in mijn lens -
ze blijft én gaat mee...
© (SABAM)…
Bedrogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.130 Met het mes van verraad
diep in mijn ziel gesneden
gevoelens weten zich geen raad
mijn hart is moegestreden
Mijn gezicht is een schaduw
van bedroefde tranen zo intens
mijn hart voelt verschrikkelijk ruw
ogen kijken door een vochtige lens
In een tranendal vastgebonden
zit ik met mijn hoofd gebogen
mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om leen
nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels
gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Theo Wuestenbergs…
Hoezee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.993 Hun troost is het vergaan van tijd
het malen van de korrels zand
tot zij vierkant geslepen zijn
zich lenen voor bouwsels van pijn.…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Maar moedig verzet zich menigeen tot
de dag des oordeels valt en ook daad-
werkelijk blijkt, het leven is slechts
te leen.…
rood
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.253 Het is echt niet te geloven
Ik sta dagelijks weer rood
Heb schulden bij het leven
mijn leven is echt verkloot
Geen bank wil me lenen...…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.812 Zij wil mij een boek in drie delen lenen
waarin staat hoe alles ontstaan is.
In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd,
zodat ik niet aan tijd gebonden ben.
Ik ren voor de Dood uit, ademloos.
(1970)…
Alleen 's nachts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.797 Oh, hoe mijn lendenen zachtjes smachten
naar kring'len sleets omhuld
Oh, hoe ik put uit mijn gedachten
mijn handen met genot gevuld
Stil edoch verholen
bijt mij de maan
In bevelen reeds bevolen
van donker cellofaan
Oh, hoe de bloemen grof verwelken
immer dor in net te groen
Oh, hore, zij die duiven melken
zo dapper en zo koen.…
Het breekbare leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.118 Hoe betrekkelijk is ons leven
We krijgen het even te leen
Toch blijven we maar streven
En haasten ons overal heen
We zullen pas echt afremmen
Aan het eind van ons bestaan
Ons leven daarop afstemmen
Zodat we zo door kunnen gaan
En als een leven dan gestopt is
Niet langer meer in bruikleen
Voelen we langzaam het gemis
En streven we nergens…
IK GROET DE STERREN...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.652 Achter de horizon
verdwenen
Een gouden zon,
mochten we
vandaag
weer even lenen...
De maan komt op
schijnt over't
donker van de aarde...
Ik schat de zon
en ook de maan
op juiste waarde...
Sterren, overdag
niet te ontwaren
De hemel bezaait,
ik kan het niet
verklaren...…
Maria
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
3.387 Volgens hen zongen er eng'len:
Gloria in excelsis Deo.
Maar...,
waarom heb ik zo'n verdriet?…
Voor Ellen Price, meermin van de haven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.054 Alles kijkt gerimpeld de lens in,
vooral de armen
als geploegde akkerstroken;
met de stok en kromme benen
op een stoel.…
Woord
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
883 Als ik het woord zou mogen nemen
ik leerde ermee om te gaan tot ik
wist hoe het te gebruiken
het woord beschermde mijn geliefden
ik onderhield het en gebruiksklaar
lag het in fluweel gebed, goed
opgeborgen in een houten kist
die ik van tijd tot tijd ontsloot
om al mijn woorden op te poetsen
het woord is niet te koop
maar slechts te leen…
Geef mij maar van Gogh
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
877 Lalt de dronken zeeman
‘Hij zwijgt als ‘t graf’, zeg ik
‘Wat een kapsones’, hikt hij
‘Geef mij maar Van Gogh
Ik heb hem zojuist ontmoet
Vincent wist ’n ezel te koop
Maar was z’n geld vergeten
En niet te trots om te lenen
Hij is naar huis, geld halen
Om me hier terug te betalen’…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
Vrouwe lente
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 leen de woorden van de hemel
schrijf de wolken met de wind
wil weer heerlijk touwtje springen
als een onbekommerd kind
verf de bloemen op de heuvel
tel de mieren in het gras
lekker rollen naar beneden
brullen kikkers in de plas
zoemen bijen om de oren
vliegen wilde eenden op
worden vlinders weer geboren
vrouwe lente loopt voorop…
"Fame"
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
863 Lady Gaga knipoogt en met een zweem
van "Fame" vraagt zij mij Chanel Vijf te leen.
------------------------------------------------
(Lady Gaga's grote talent is natuurlijk zingen en exuberante entertainment, maar deze week heeft zij ook een nieuw parfum met de naam "Fame" in de markt gezet)…
Bij de dood van een klaploper
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 wil ik het bronzen zelfbeeld
of de gouden tand
dat is de vraag
een pottenkijker in mijn keuken
of een mee-eter
ik gis niet
waarom die uitvreter nalaat
een reden te geven
anders dan zijn lijfspreuk
-rood staan is beter dan wit liggen
dus leen ik bij het leven-
en weet
er hangt een prijskaartje aan zijn geschenk
bij de dood,…
vriendschap
netgedicht
3.2 met 2215 stemmen
183.361 Die mocht ik gelukkig lenen.
Nu loop ik alleen nog mank.
Het werd me steeds aangeboden,
als ik niet meer goed kon staan.
Maar na een periode,
zal alles beter gaan.
Ik wil het been nog voorstellen.
Echte vriendschap is de naam.
Die kunnen we altijd bellen.
Als we weer wat wankel staan.…
Allerzielen
poëzie
4.0 met 22 stemmen
6.538 En rits'lend reuz'len
Over de weg
Verdroogde blaren;...
Daar komt iets van hun dood gezeg
Over mijn jeugd gevaren...
't Is Allerzielen...:
Over die blaân
Langs dode kanten,
Heb ik daar straks een vrouw zien gaan,
Haar armen vol krysanten.
------------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
~~~'VNC'~~~*
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
775 Via zijn lens werd de wereld
Geïnformeerd
Vietnam, Yom Kippoer en Cambodja
Kwamen voorbij
Philip Jones Griffiths
Gaf met zijn hart aan de
Fotojournalistiek een ziel
Door middel van zíjn camera
Zou de wereld moeten hebben
Geleerd
*Vietnamese burger, gelabeld (1967), n.a.v. een foto van Philip Jones Griffiths die deze week…
zoen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.118 neen Edith,’’je ne regrette rien’’
het moet nog beginnen zie je
de zijden kousen waren er op tijd
mijn mantelpakje hangt al klaar
en ik mocht de warme krullenset lenen van Stella
ik hoop maar dat er geen wespen zitten
het is wel een romantische plek zo’n boomgaard
maar die rotbeesten hebben het altijd op mij gemunt
die lotion gaat…
een zwerver
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
931 verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind
gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver
hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen
waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt…
Gezelligheid
gedicht
2.8 met 44 stemmen
21.445 Maak toch plezier en zing een lied:
het leven is zo eenzaam niet
als je eens denkt aan hen die varen
of bung'len aan een straatlantaren.
---------------------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen, ik heb er veel moeite voor
gedaan dus lach me alstublieft niet
uit, dat zou ik wel zeer op prijs stel-
len…