229 resultaten.
Vinger in de pap
gedicht
3.0 met 37 stemmen
26.972 Ik vind niet dat je van een mens moet houden.
Ik heb het gedaan. Vooral van vrouwen.
Er was mijn moeder. Er was een kleuterjuffrouw.
Er was een omroepster die het met een uitgever deed.
Toen wou ik dichter worden.
Mijn hart ruimde plaats. Letterlijk te veel.
Ook de liefde voor mezelf, een mens tenslotte, strandde.
Ik weet nog waar en hoe. Ik…
Eind goed, al goed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik kende de buitenwereld
uit verhalen: er zijn wouden
en vreemde mensen, gemene ook
Maar altijd komt er iemand
om te helpen, en ik leerde
je kunt een held zijn
Het gaat om de afloop
(het zalige leven begint pas
bij het happy end)
Zo werd ik groot
en de wereld groeide met me mee
zodat mijn buitenwereld steeds verder
weg kwam te liggen…
WONDERKIND VAN ALLE MENSEN
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
549 het moet schreeuwen
om de wil te tonen
gelukkig, aan elke voet vijf teentjes
honger naar melk, honger naar meer
de smaak van alles
een kusje, een krasje
kijk uit! niet teveel!
leren lopen, leren fietsen
zonder handen de heuvel af
stoere jongens ferme knapen
leren schrijven, leren schaken
leren lezen maar begrijpen, ho maar.
tienduizend…
Happy End
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 De vervulling van een wens
is even een geluk
een goede afloop
als je daarna doodgaat
of een begin maakt, met iets nieuws
een volgende fase of stap
Voor een blijvend Happy End is het
hiernamaals uitgevonden
en de troost
die je ontleent aan nakomelingen
met de bijgedachte dat later, ooit
alles goed zal komen
Zo gaat het
zonder een…
Onderweg [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 Vanaf de rivier overal bos
met ridderzwam, elfenbankjes
en witbebaarde bomen
Soms valt er een stilte
en hoor ik de boomkruiper
hier en daar is er een steen
die beschreven staat
op de kaart van dit gebied
die geen kaart is
maar een opsomming
van kruispunten, bruggen
en solitaire bomen
Vanavond zal ik rusten
in een gemakkelijke stoel…
[ Je zult lang genoeg ]
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
376 Je zult lang genoeg
leven: successen vieren --
en ten onder gaan.…
[ Midden op de weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Midden op de weg
ligt een steen, er ligt een steen --
midden op de weg.…
[ Het stelde niets voor ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het stelde niets voor,
weet ik achteraf, dankzij --
mijn verslag ervan.…
[ Leef zoals een bus- ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Leef zoals een bus-
chauffeur, de omleidingen --
worden de route.…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 Op dragende tonen trekt
de stoffelijke wereld uit een fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald…
Troosttaart met slagroom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 We hebben geen goud gemaakt
en zitten in de stank
van 50 emmers urine
Trofeeën om ons heen
uit de kast met zeven sloten
als geschut om ons geluk
Vanavond lenen we luxe
voor een schuld aan later
en drinken we op vroeger
Afgekloven botjes stoppen we
als sieraden in onze neusgaten
We eten troosttaart met slagroom
Het feest loopt ten…
Droomvlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Ik herken stukjes van de weg
verbindingen zijn verdwenen
wegwijzers ontbreken nog steeds
De aantallen zijn te tellen
de seizoenen, woningen, vrienden
De rest is een droomsnoer
van verlangens en feesten
onbeantwoorde liefde
en volmaakte ogenblikken:
herinneringen in het diepe
zwart, oplichtend
als zwevende eilanden
met sierlijke pieken…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
119 Om het vee te laten grazen trek ik
van oase naar oase, zeulend
met een enorme zandloper
een toren op wielen, en ik tel
korrel na korrel
tot de tijd op zal zijn, ik tel
mijn moedeloosheid af:
wat zal ik dan hebben bereikt
als oude man? Alleen dat ik zelf
in de woestijn een zandloper ben
met korrels geluk: familie
enkele vrienden…
Certificaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
79 Oma, wat is dat?
Met die mooie letters?
O, dat is oud papier
Dat is niks voor jullie
Dat hangt er nog
van vroeger
Toen had Oma iets gedaan
dat de mensen goed vonden
Andere mensen
doen ook goede dingen
en die krijgen geen bewijs
maar dat vinden ze niet erg
Ze hebben mooiere herinneringen
aan hun leven, dan zo'n certificaat
of diploma…
sentiment
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
10 de regen ketst tegen het ontbijt
en ’t avondmaal, geen dag
droogt nog de kille flanken van
het eens zo tastbaar welzijn
er is geen kommer die
zich nog getroost weet nu
het werelds avontuur
zich reeds ten einde waant
nu straten worden overspoeld
door ’t sluimerend versterven
van blad en mens, voert strijd
de boventoon terwijl de herfst…
Buitentijds
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
608 een lijn van punten één voor één geen twee
daarin trok iemand buiten tijd en plaats
mijn levensloop en zelfs een scheve schaats
kan ik niet rijden, klokvast loopt hij mee
de grens van gisteren en morgen, mee
de muur van toen en straks die tegendraads
gedrag onmoog'lijk maakt, ik huppel aards-
gebonden tijdgebonden langs die schee…
Zelfbeschikking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 stel je zou zelf kunnen kiezen
wat te stoppen in 't verschiet
zelf bepalen wat er in komt
en bovenal wat niet
vooraf al bepalen
hoe je levensloop zal zijn
geen verdriet
geen tegenslagen
geen ziekte en geen pijn
geen fout om van te leren
geen keuze meer verkeerd
weg met zorgen
weg met twijfel
weg met alles wat je deert
weg met…
Herboren,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 Ach, de dood is maar een
korte stilte in de levensloop
van taal, als de tijd het
masker even vallen laat.
De Poëzie de winst opeist,
het laatste woord verbindt in
stervensweeën van ontroering
en dit als ongrijpbare adem
in het geheugen lijst.…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Langs de transen,
door het bouwwerk van mijn levensloop.
Dwars door stapels fouten,
verrotte houten fundamenten,
even vele pracht momenten,
craqueleert het tot het barst.
Het knarst,
het wringt,
het volgt de nukken van de wind.
Het brengt mij weder,
tot het teder schijnsel,
van een kind.
Onbevangen.…
Zeg ster
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
480 Zeg ster wijs mij
wijs mij de weg welke te gaan
Die uit het Oosten komende wijzen
wees je wel hoe ze naar hun doel
Bethlehem moesten reizen
en ik - mij zie je niet staan
waarom beantwoordde je niet mijn vragen
waarom liet je mij toch begaan
ook ik heb zoveel te dragen
wijs mij mijn weg mijn
levensloop welke ik nog moet gaan
of kom ik te…
Stuifmeelkorrel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
990 Van geribbeld tot scherp gekant
Van kussens tot ondiepe schalen
Het oppervlak toont een moeilijk patroon
Een lijn die kronkelt zonder regelmaat
Cirkels in motieven verdeeld
Als een iris, een vingerafdruk
Daaromheen de schil
Tegen verderf bestand
Leidt hem honderd eeuwen verder
Tot de vorser hem vindt
-Verzonken in een turflaag-
De levensloop…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.
Voel de totale spanning na het loslaten van een pijl op zijn boog,
zoekend naar een doel opzij, omlaag of omhoog.
Wanneer water zich drukkend door een opening spoed,
drijvend als een stromend verlangen naar de verbreding toe.…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan terugkomende vragen,
zinvol of zinloos, beide dragen
bij tot de aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai…
Ooit slaat het toe…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
22 Nee, het is geen prettig woord
wellicht het lelijkste van al
smerig als stront
bitter als gal
het zal mijn woorden niet bezitten
want het zal overal tussendoor glippen
als parasiet of niet
het is hier ook naar binnengeslopen
Ja, je kunt proberen te ontwijken
door perfectionistisch te leven
zonder zon, zonder vlees
maar gek genoeg sluit…
god
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.438 Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugd
van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen gaan.
Ik zei toen: "God", waarom dan toch?…
Fotosynthese
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.447 romantische gedichten
uit eten, kaarslicht en verdween
ineens ik ben het nooit vergeten
nee, dan ben ik liever plant
zo´n groene met grote bladeren
waarin de nerven, als de aderen
in je hand, je bloedsomloop beschrijven
en elke nerf is tegelijk ook levenslijn
verborgen in de armen van elk blad
wat kon er nu beter zijn,
dan dat ik zoveel levenslopen…
WAT OGEN MIJ VERTELLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 uitgeblust hoopvol of met mededogen
zie ik ogen vol verdriet
en zij die de liefde kozen
gevuld met bloeiende rozerode rozen
er valt zoveel te lezen
en men beseft het vaak niet
zie ze radeloos – het niet meer weten
ook zij die ’s werelds hart met hoop
verwarmen en blijven omarmen
zie sommigen het niet begrijpen en
accepteren van onze levensloop…
Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen
gedicht
3.3 met 34 stemmen
12.189 Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen
en honden door de tralies blaffen
joelt de wind in onze holle ogen.
Er zijn zo van die dingen
een vogel in de hand
het zingen van een zeilend kind
het trillen van een lamp
in kale huizen waar we sterven zullen
een hond die aan een ketting rukt.
We dromen zand in onze ogen.
-------------------------…
Levensweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 van je eerste
tot je laatste stap, zet je elke stap
voor het eerst…
Reïncarnatie van een boomblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Gouden blad in de wervelende wind
Als een kind zo verwonderd
Dwarrelt zij daar zeer gezwind
Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen
Alle winden meewaaiend
Welnu is de grijze herfst gekomen
Precies zoals een jaar geleden
Heeft de oude eik haar afgestaan
Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden
Klaar om nogmaals dood te gaan……