2379 resultaten.
Blikschade
snelsonnet
3.3 met 24 stemmen
2.047 Vandaar dat straks verplicht in elk boek staat
Dat lezen de gezondheid ernstig schaadt.…
Schuin schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 het zand
schreef met
de hand
van de wind
mijn woorden
in het zand
globaal
geef ik de
pagina’s aan
nog zonder
inhoud die ik
al zag staan
maakte veel
werk van
hoofdletters
en danste de
kleine scenes
in schuin schrift
door de
getijden
werden de
bladzijden
weer keurig
gewist
de avondzon
dook rood ook
de wind legde…
Tussen haakjes
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.088 Haakjes openen
Wanneer ik je
tracht te lezen
lijkt het
of je bestaat uit
een enkele alinea
in telkens
een ander boek
waarvan ik altijd
één hoofdstuk,
de clou, mis
Vraag je je nooit af
of de titel
op de kaft
je nu eenmaal
is gegeven
of word je
nog geschreven
en wacht je
tot geen plank
je meer dragen kan
Neem je genoegen…
Mijn schrijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
601 lijnen staat
vaak innemend
vriendelijk als het
om teksten gaat
waarbij de
maatschappij
mijn klankbord is
in normen en
waarden die tijd en
opvoeding paarden
ik behoor tot een
groep die kennis van
zijn roots uit dezelfde
tekens haalt of
later terug vertaalt
zo heb ik de bron
van mijn schrijven
geëtaleerd aan een
wereld die lezen…
bladeren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 het is de wind
niet jij
die verhalen fluistert
gedachten verwaait
geheimen doet verbergen
het is het kind
in mij
dat in spanning luistert
totdat de wind draait
alsof hij mij moet tergen…
Het goede boek
gedicht
3.4 met 45 stemmen
16.237 Het goede boek - je kunt het zomaar kopen
Je neemt het mee, je zet het in een kast
Het zal je nimmer voor de voeten lopen
Maar legt, zodra je wilt, een wereld open
En daarin ben je dan zijn eregast.
--------------------------------
uit: 1978…
in bed
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.879 met buikpijn, schuldgevoel
en andere gebreken
sla de grote roze Tellegen
er maar eens op na en lees
over de eekhoorn die ook al
last heeft van gedachten
van een boomtak springt
zonder het te willen
geen verschil weet tussen
vroeger later nu of nooit
het helpt wel een beetje…
Leeszomeren 3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 zo rijgen we alles aan elkaar
de dagen van alledag verhalen muziek
en de ruwe dood zo vegen we
bedachtzaam de maat der dingen bij elkaar
de man implosie van tule en
prikkeldraad onwetend nog
fietst de dood
van het vrije woord tegemoet
de tienduizend dingen die
we vergaten vonden we in
de ruimten rondom
in woorden en een atlas…
interactie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.938 de stilte onder gedichten
verwoord slechts een amen
het kleuren van gezichten
geluk zonder voeren van reclame
zuiver lijkt het in de zomer
in de winter is het koud
Ik ben vaak een dromer
en soms toch wel wat stout
weet dan dat mijn gedachten
speels verwijzen naar het leven
waar nog veel valt te verzachten
om ook even een glimlach te geven…
de bezige bij
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.449 Laatst las ik een boek waar zo’n bijtje op staat.
Mijn zoontje kwam nieuwsgierig bij me staan:
‘Is dat een boek met een mooie kleurplaat?’
‘Of een leuk verhaal voor het slapengaan?’
‘Kan ik er misschien in knippen of scheuren?’
‘Staan er dan raadsels in en rebusjes?’
‘Of van die stickers met die felle kleuren?’
‘Is het dan een boek met liedjes…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 nog koud
in golven verpakt
rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden…
Waardevol
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
722 Lezen, genieten
van fijne woorden
in tedere verzen verweven.
Schrijven, ja graag
zin en liefdevol
invulling mogen geven.
Iedere letter een nieuw begin
van een voor mij waardevolle zin.…
Jij bent gemaakt van sterrenstof
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
804 Je tracht met moeite hier of daar
iets van het al te lezen.…
Mensenkennis
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
1.284 Het is heel opmerkelijk te merken
Dat heel veel mensen zich denken
Te kunnen veroorloven een mening te
Hebben over anderen
En, als ik het toespits op het schrijven,
Zeg nu eerlijk, is iedere oprechte uiting
Van eigen gevoelens niet per definitie
Literatuur?
Zonder nu zelf in de verleiding te komen
Met het wel bekende vingertje te gaan…
Schriftelijk sterven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
577 ik schreef met
mijn donkere pen
schaduwde lichte letters
met een krullig accent
wist mij in
contrasten te verbergen
verboden emoties liet
ik zo schriftelijk sterven
in cursief kon ik mij
niet staande houden
op mijn verlegen aard
wilde niemand bouwen
nooit heb ik
iets onderstreept
de nadruk moest liggen
bij degene die het leest…
Een koortsige gloed
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 de kaft voelde
in vreemd ervaren
buitenissig aan
pagina’s ademden
stilte in een sterk
verschraalde lucht
hoeken waren
met zwarte duimen
viezig bedrukt
nog las ik niet
letters glansden
een koortsige gloed
de sfeer voelde
totaal niet goed
in zwaar beladen zijn
kanttekeningen
kruisten rood gevlekt
onleesbaar schrift
weerhielden…
Ongedwongen leesvoer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
975 In de vlucht van je gedachten
trek ik door tot aan de lijn
mijn taal geef ik je aan
de conclusies zijn voor jou,
maak ervan wat jij erbij denkt
schrik niet, oordeel voor jezelf
het leven van een ander
stuurt makkelijker dan van jezelf.
Ik zie gedachten in jouw hoofd
ze komen er niet uit
onvoorspelbaar, het gedrag van mij,
tekenend trek…
DE LEZENDE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
4.981 Zij leest; haar ziel blijft aan de bladzij hangen.
Zij laat zich leiden naar het dromenland,
schier ademloos, met vonklend oog en wangen,
waarop de blos der rode rozen brandt.
O zomerzon! o gloed der minnezangen!
Het liedrenboek ontglipt haar blanke hand.
Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen,
haar rode lippen op de rode band.…
boekenlegger 2006
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.337 dichtgevouwen bladeren
verbergen geheimen
die schrijver en lezer
beroven van tijd
droom je een weg
door woord en verbeelding
verlies je in liefde
verdwaal in een strijd
leef tussen kaften
met uren als muren
totdat op het eind
de epiloog je bevrijdt…
Liefde zonder verhaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
609 jij bent
het enige boek
dat mijn hart
sneller doet kloppen
de titel is al
een mysterie op zich
opent vele werelden
in droom en werkelijkheid
jouw naam
pontificaal op de omslag
uitnodigend en innemend
vol lading en passie
er is geen proloog
jij staat en de
wereld verandert
waar je ook bent of gaat
ik lees je en leef
in iedere…
Een witte duif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 ik stuur
mijn boodschap
met de wind
een witte duif
draagt letters
die jij zo kleurrijk vindt
storm en regen
trotserend laveert
zij op instinct
opgetogen
rol jij de boodschap
uit van boven
in zinnen mag
ik jou op afstand
nog steeds beminnen
ik zie je lach
weet dat jij mijn
kaartje hebt verwacht…
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.545 En niettemin deed ik geheel als gij,
Want wat gij lezen mocht uit mij, - vóór deze,
Stond het geschreven, lichtend, rei aan rei,
Door de natuur, in tekens onvolprezen.…
Woordenwisseling
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.424 Elke ochtend die
zijn glimlach deed ontwaken
bewaarde ik als liefdesbrief
- geparfumeerd met rozen
omsloten door een kleurig lint -
mijn ogen zogen zinnen vol verlangen
en de schoonheid van diep blozen
maar het schrift vervaagde
tot slechts een punt nog zichtbaar was
vanmorgen wiste ik de woorden
omdat een ander zijn lippen las…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
Dichtersvondeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.009 geschapen
zoekt hij liever de eeuwigheid
waar geen ontkenning mogelijk
hem ooit terug doet keren van
wat zo gul werd neergeschreven
in de miskenning van zijn vrucht
erkent hij zijn dagelijkse vlucht
aan wat hij ziet als een klucht
hoeveel werelden hij ook overbrugt
star blijft hij zichzelf staan wezen
verwonderd over elkeen die blijft lezen…
(Woorden)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
651 Zo heb ik dan
zeven woorden geschreven
Daar is het niet bij gebleven
Ik schrapte de eerste vier
Die waren hier niet nodig
En je begrijpt het al
zeven als getal
was nu ook overbodig
Woorden geschreven
Daar kan ik mee leven
Maar moest het zijn
dat “geschreven” je stoort
Houd het dan
bij dat ene woord…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Sinds ik
dagen tussen letters verbleven had,
bleef het onvermoeden op mijn open registers zeilen.
Mijn hart liet geen hart koud
en mijn handen waanden zich ineens
deel van een nieuwe schepping.
Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte
van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap.
Het vermoeden in mijn vingers reageerde
met…
Voor Vincent Bijlo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.088 ogen met uitzicht op een blinde vlek
en daar toch over kunnen verhalen
dat is knap...
gelijk een blinde die zijn fantasie
de vrije loop laat
dankzij 't maanzaadbolletje
zo heeft hij die leest
met tien vingers in het duister
altijd een streepje voor…
onafgericht in het gevoel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
866 bij gevoelig lezen van echt gedicht
is het alsof ik omhoog wordt gelicht
weet je ik zie
me dan als kolibri
geheel vrij nog steeds niet afgericht…
boekenwurm in het nauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 iemand zoekt het hogerop
gebruikt daarbij de witregels
als handig opstapje
bovengekomen springt hij
behendig achter
de volgende pagina...
wanneer ik het boek
met kracht dichtsla
blijf ik achter
met een schuldgevoel…