503 resultaten.
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort
en tot mijn terugkerend…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver weg zonder echo of terugkeer…
Spel van zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 We weten
nu al van terugkeer
van het daglicht
Mede dankzij
de boodschap van hoop
in de woorden van dit gedicht.…
Ik had je lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik had je lief en je was verdwenen
geen afscheid, plots, niet meer samen
verstard onbegrip was verschenen
juist waar wij tezamen kwamen
in een tongzoen van puur geluk
eindigde met een enorme smak
verbrijzelde maakte alles stuk
met jou in het verwrongen wrak
help mij bij mijn terugkeer op aard
uit de wreed onzekere droefenis
ik stuurloos…
Verwondering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Koel en berekend
Afstandelijk
Gruwelijk
Niets betekend
Dat was mijn eigenbeeld
Nu niet meer
Het slechte maakt geen terugkeer
Door jou boven mijn kwade ik uitgetild
Loutering bestaat
Een weg die tot een doel leidt
Jouw fenomenale talent begeleidt
de tocht naar oneindige maat
van schitterende verwondering
die innerlijk vernieuwt
die artistiek…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding
Ze woedt met razernij
en speelt met de elementen
tot het terugkerend…
Tanden
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
601 het is niet aan te bevelen
in de avondstond
bij dronkenschap
een nieuw lief te beminnen
het oog is minder scherp
de finesse wordt
geweld aangedaan
het beslisproces verruwt
beloften regenen onbeperkt
de dageraad
slaat schril en ongenadig toe
met ongewassen tanden
onbeschadigde terugkeer
naar het dagelijks leven
wordt ernstig bemoeilijkt…
REGENDRUPPELS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Terugkeer van de zon, een groot verlangen.
Ze zien de schoonheid van de regen niet.
Glinsterende parels wanneer een zonnestraal door de wolken schiet.
Amanzimtoti…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
435 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
Lot
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
828 Honingoevers daar droom ik van
Oh muren laat mij door jullie heengaan
zodat ik kracht kan vinden
uit jullie voegen en façades
als dronkaard door de wegen gemaald
een zwerver door de donder aangewezen
om dat alles te kunnen zijn
moet ik terugkeren naar de droom
Hoe schrikbarend is het beeld
beekjes van mist
terwijl in mijn vingertoppen…
Bewaar me
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
978 ik voel
hoe slakken
op mijn lichaam zich willen
neervlijen zoals een
witte vlinder in
zomerzon
tot stof
willen vergaan
zodat ik later
kan terugkeren voor
één dag
ik zou vleugels hangen
aan sneeuwvlokjes
maagdelijk
fladderen
om weer te sterven
en aan het eind
als jij me dan draagt
zal ik tegen je borst
aankruipen
de zomer…
buitenlichamelijke ervaring
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
972 Ik zweefde euforisch door de kamer
net als een onzichtbaar iemand
"hij" begon plots zo raar te beven
moest toen wel snel in hem terugkeren.
Ik werd toen wakker en zag de chirurg
hij gaf aan z'n collega een demonstratie
van een geslaagde moeilijke operatie
het oorzuizen in mijn hoofd is verdwenen.…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 de wind wervelt
door mijn avonden
wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg…
Tot driemaal toe
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Terugkeren: tweemaal tot de derde keer.
Daarna laat het lichaam de ziel achter
alvorens zij opstijgt, alwaar ze hoort
behoort en vooral: toebehoort aan degene,
die altijd voor en om mij zorg droeg: God!
Mijn erkenning en herkenning
waarin ik weet te bestaan, is mijn lot.…
een ver beeld
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
597 waarom kan ik niet tapdansen
zoals meeuwen op de wind
spelen met de luchtstroom, ongehinderd
terugkeren naar het begin
zo echt, zo blij en mateloos verliefd
terechtkomen in de duinen
om dan weer op te stijgen in wat geen ander ziet
elk woord van verbeelding ontdekken
nodig en onnodig
vastberaden en jij ?…
Verdrongen verdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.901 Zelfs de datum is verdrongen
Alsof deze onbepaalde tijd
Zich nooit heeft opgedrongen
Het stille water rimpelt weer
En toont je vroege afscheid
En je uitgesloten terugkeer
Nu beweegt een andere dag
En leidt het een ander leven
Jouw ziel in mijn oogopslag
De pijn slijt traag en stroef
En laat mij weer beleven
Wat ik naast jou begroef…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag
zal ik naar huis terugkeren
om het afscheid te beginnen;
in de schaduw van een déjà-vu.…
Het dorp 1953
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
803 de ereboog met 'welkom thuis'
voor soldaat W terug uit Indië
die niet kan aarden in het dorp
naar Korea vertrekt en sneuvelt
dat de mens zich ontdoet van z’n
dunne beschaving even snel als
van z’n kleding bewijst elke oorlog
hij valt terug op de oermens en
primitieve rituelen rond overleven
wie de naakte mens ontmoet valt
terugkeer…
New Feeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
695 wanneer ik terugkeer naar mijn hart
van mij tot mij
zag januari de reden
herdacht op een groen seizoen
naast dubbele regen
het glas vul ik dus wijs
voor de toekomst
drink elke druppel
(misschien wat eigenwijs)
op het gevoel
verplaats de blik
want morgen wil ik beter zijn
in het beleven van wat-is
in het 'hart' van het leven
zodat…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden terugkeren…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
In jouw armen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
312 Het zijn dagdromen,
Die als ’n kaarsvlam doven,
Als ’k terugkeer in het hier en nu.…
Terug op Ithaka
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
72 Vermomd als bedelaar
in opdracht van Athene
mijn wijze steun en toeverlaat
had ik dan ook niets te vrezen
bij Eumaios, de trouwe hoeder
ooit als koningszoon geboren
"O vertel mij, waar zijn wij nu
waar ben ik nu weer aangespoeld
dat paleis dat ik daar zie
is dat niet van koning Odysseus?"
Argos, die zijn stem hoorde
begon te kwispelen…
Eens komt de tijd
hartenkreet
3.4 met 33 stemmen
3.930 Het afscheid was voor even
Althans, zo moest het zijn
Door haat en hoop omgeven
Door liefde en door pijn
Het afscheid was voor even
Althans, dat was het doel
Tot liefde ging herleven
Terugkeer van gevoel
Het afscheid was voor even
Althans, dat was mijn hoop
Die hoop bleef jij me geven
Tot ik erin verzoop
Het afscheid is gekomen…
kalenderschaduw
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
731 wel vaker
kom ik jou tegen
in terugkerende nachten
en in volgevreten vaders
de doders van hun dochters
niemand hoeft me te vertellen
hoe zwaar
mijn mond was
vol zwarte letters
die het gehuil naar stilte
droegen
en naar mijn gezicht
dat uit jouw ogen viel, samen
met het tellen van de stappen
die je woordelijk vertrappelde…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
gewoon dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
117 telkens als ik de dood ontmoet
verstaat mijn stem de vlakke
tonen van berusting, geen twijfel
is gericht hem
hij biedt en verzorgt een schuilplaats
voor het moment dat het leven kiest
voor de andere kant waar het portaal
van stilte je doorgang verleent
en als je sterft is er geen
verzuchting of een terugkerend
applaus, je ligt, staat,…
Vaders nipte terugkeer
gedicht
3.4 met 30 stemmen
33.441 Moment waarop hij z'n ogen
opslaat en ziet 'het is
er nog, ik ben er nog'
en weer wegvalt als
een zwakke zender
De machinerie van toe- en
afvoerslangen ruist, zoemt,
flitst codes van onmacht
maar stuurt hem in
z'n zachte landing bij
Buiten de kliniek hangt
behaagziek voorjaar
-----------------------------------------
uit:…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 Dit gebied is een landstreek des doods
en de middag is grauw als de nacht...
ach, hoe lang heb ik niet gezocht
naar het pad van haar huis, naar haar tuin,
naar het gras dat haar schrede betrad.
zij was de eerste die in de lente des levens
een zomer lang met mij was...
maar zij verliet mij
en zij verried de vluchtige tenten
voor het…
VERDWIJNEND EN TERUGKEREND DENKEN
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
661 Op een blinkende lentemorgen
rent het kind verrukt
over de zandweg door 't boerenland
jubelt om de nevelkronkels
als frisse damp
uit witte gesponnen suiker
watertandt
wanneer hij mooie huizen ziet
gemaakt van stijve slagroom
of gladgeschaafde griesmeelpudding
springt naar de weide
die hem zwakjes weert
toch met elke dauwdruppel
vrolijk…