759 resultaten.
Onder eed
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
991 Droomloos slapen
Verloren in een bodemloze zandloper
Slapende dromen
Vergeten in een allesoverheersende doodskreet
Bang worden van de angst
Vertwijfeld verdragen
Angstig om een eeuwige nacht
Donker dralen
Versmelten met een veilige plek
Onbegrijpelijk lijden…
Vriendschap
hartenkreet
3.7 met 62 stemmen
8.787 Geef mij jouw hart
ik verdraag geen nee.
Geef mij jouw tranen
en ik beloof je trouw.
Geef mij jouw lach,
dan ben ik er altijd voor jou.
Waarheen onze wegen ook gaan
ik zal altijd achter je staan.
Door mij aan jou gegeven
een vriendschap voor het leven.…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.543 Tranen, die heftig uit haar ogen
Welden, op de wangen stillagen
Dat, wat niet had gemogen
Gebeurd en hevig teneergeslagen
Amper te verdragen
Tranen stroomden langs haar wangen
Baanden zich een weg naar beneden
En terwijl ze in stilte weggleden
Naar nieuw onvervuld verlangen
Zette ze ferm een slot op het verleden…
Nu spiegel ik de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 scheurde gordijnen
maar de waarheid
bleef verschijnen
in glas dat
nachtelijk zwart
mijn gezicht weerkaatste
genadeloos de
lijnen plaatste waar
ik geen weet van had
heb nagedacht
zag een leven verdwijnen
in het mat van glas
nu spiegel ik de dagen
zelfs dubbelglas kan nooit
twee waarheden verdragen…
Te koud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
929 Van een droom die de kou kan verdragen
als de stilte na een hoopvolle dood.
En de warmte wil bedekken
met de vragende echo's die alles teder aanraken
maar nooit hun stem zullen
vinden zolang ik met hun zwijgen wil.…
mysterieuze muze
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
742 mysterieuze muze
uit zilver en goud gekneed
tot vederlichte vlinderpracht
tot ongekende engelkracht
gedragen in mijn hart en ziel
neem ik je altijd mee
tot onmeetbare hoogten
naar dalen dieper dan het vuur
in lang vervlogen dagen
een pijn niet te verdragen
maar altijd overleeft de ziel
en liefde kent geen tijd…
Lief mijn partner
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Opnieuw verhuizen en kiezen
wat hij achterlaten kan
herinnering aan haar neemt hij mee
Behalve hij heeft niemand
daar iets aan en licht mee te dragen
tot de schaduwen doven
Hij verscheurt wat foto’s
hen kan hij niet meer verdragen
de Kringloop heeft daar niets mee
Het is het beste met een lichte koffer
te reizen, liefst met wieltjes…
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
Geen naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Zoveel meer zie je zwijg je zing je
onhoorbaar over knagende pijn
verdriet dat geen naam verdragen kan.…
Queeste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Je verjoeg het uur - mijn vriend -
maar je ogen verdragen het
licht niet meer.
Je geesten van de nacht,
nog even schurkend over
het water, schudden hun
vervagende hoofden.
Als de nevel optrekt,
midden in het meer,
je heilige graal.
Maar je ziet het niet.
Je slaapt al, diep onder
haar rimpelingen.…
verademing - voor L.R.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.168 was het de stilte in de tuin
die de beeldenstorm bedaart
het treincoupé waarin de donkerte
naar het licht verschuift
de moed van de grijze haas
om de kust uit het oog te verliezen
de spanning van vlechten
van een fietswiel zonder woorden
het zand dat je zacht uit je ogen wrijft
om de aanblik van de doden te verdragen
is het de verademing…
de meisjes uit vervlogen dagen
gedicht
3.8 met 33 stemmen
31.070 lichaam zagen
de buren hun adres te vragen
zal in geen straat de moeite lonen
we weten niet meer waar ze wonen
de meisjes uit vervlogen dagen
de liefdesnacht met zijn sjablonen
wanneer die eindelijk ging vervagen
dan lag het schaamrood op de konen
van meisjes uit vervlogen dagen
soms was de nacht zo wonderschoon
dat hij de ochtend kon verdragen…
Zoek
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.401 het eind al zoek
Kan niet weer opnieuw beginnen
Het doet pijn zovaak als ik denk aan
Hoe graag ik jou wil beminnen
Hoezeer ik ook probeer
De leegte is niet te dragen
In plaats van het gebeurde te vergeten
Ontstaan er steeds meer vragen
Als ik nu de kracht had
Zou ik je willen vragen
Ben je nu net zo zoek
Kun je mijn afwezigheid verdragen…
STRAATGEHEIMEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
733 De straten
hebben zo hun geheimen
gevelsteen van het verleden
zwijgt zichzelve dood
De vensters
openen zich tersluiks
als ogen na
diep slapen
Ze kunnen
het daglicht
wel verdragen
stellen zich er aan bloot
De deuren
zwaaien welkom open
zijn niet vergrendeld
zitten niet in het slot
De straten hebben zo
hun geheimen
zijn niet…
Een vrij bewegen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 heb wolken
uit elkaar geplukt
wind opgedeeld in vlagen
kon warmte van
de zon niet meer verdragen
ben naar de nacht gevlucht
in anoniem een
vrij bewegen kom in stilte
slechts het donker tegen
heb mijn jas al uitgedaan
nooit zal ik meer naar
licht van dagen gaan
schemeren zal mijn
leven zijn klaarheid doet
in openheid mij…
jij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 jouw ontspannen gezicht
dat op het kussen ligt
je verwarde grijze haar
je armen gekruist over elkaar
het is allemaal zo vertrouwd
na al zo vele jaren getrouwd
zelfs je snurken kan ik verdragen
vast gewenning na al het klagen
voor de zoveelste keer
daalt jouw rust ook op mij neer
ik vlei me tegen je aan
zal nu…
met kerst gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.043 in glans van het kaarslicht
de kunst van verdragen
krijgt tijd van geluk
nog twee dagen krediet...
weemoed schikt aan
aan de tafel van weldaad
die rijk is gedekt
met bestek van begeer
doch alles wat blinkt
verdoezelt
voor even
het alledaagse zeer…
van zon naar maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 weet je zeker dat je
een god bent een
protagonist die de
zon uitzetten kan
in één vingerknip
dat er woorden zijn
zonder klank en
ritme die geen kleur
verdragen woorden
die schuchter zijn
weet je zeker dat
er dagen zijn die
in het niet vallen
omdat ze niet
buitengewoon zijn
dat er nachten zijn
waarin je slechts
in een rechte…
Herbeleving
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
530 Zo kon je het noodweer beter verdragen
verklaarde je, maar ik wist
dat je de flitsen en donderslagen
beleefde als granaatinslagen.
En dat je nu vergeefs probeerde,
gehuld in een nevel van ouwe klare,
de beanstigende beelden te verjagen.…
Tussen de regels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
510 De bomen broos van ijs
hoe verdragen zij het diepe
geweld van de aarde?
Onder de ijsvelden trillen
weidevelden van een
vergeten diep verlangen.
De goden rouwen
om vernietiging en
dwalende doden
Wij bouwen een grafkelder
voor het opslaan van
ondraaglijke herinneringen.…
Gothic gedicht
hartenkreet
3.7 met 224 stemmen
13.693 Naar een ziel, dapper genoeg,
Om de vergankelijkheid te verdragen.…
Suites voor Annemieke XXVIII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 wijn in de singel
in de ondergaande zon
ook de volle maan
nog nooit zoveel pijn
met de aandacht verdragen
zoete herinnering
ik klim de trap op
een menigte zeemeeuwen
er is brood gestrooid
vergeet je angsten
kom op met je gekkigheden
ik heb je nodig
kuiltjes waar nodig
en een stem die verhoort
die angst voor liefde…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
Het Kruis
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.007 Dat kan je niet verdragen.
Het Kruis is veel te mooi
om waar te zijn.
Een leven dicht bij God.
Het Kruis is zo dubbel
zo absurd en zo gemeen.
Maar ook de plek
voor het verdriet.
Waar anders kun je heen!…
afscheid
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
849 die kan ik niet verdragen.
'k Wil hun bescherming, hun liefde
waarin ik me geborgen voelen kan.
U neemt het leven Heer!
U laat me in de leegte staan.
Ik sta vooraan.
't Geslacht voor mij is in de eeuwigheid.
Ik sta alleen vooraan, tot het is mijn tijd.
Dan is Uw liefde eeuwig om mij heen!…
Nachtmerrie tijdens reces
snelsonnet
1.6 met 5 stemmen
731 Ik droomde over twee abri’s vannacht
Bij één stond ik, een jong politicus
Na lijdzaam wachten plots een groene bus
O wee, de buschauffeur was Dries van Agt
Hij sprak: ‘Gij schrokt, kunt gij mij niet verdragen?
Och vrind, ge boft, ginds stopt Maxime Verhagen!’…
Verbroken Zegel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 depressie kan verworden
tot sluipmoordenaar
zij dringt ongevraagd binnen
in schijnbare veiligheid
waar wijkplaats zou zijn
het benauwende net
wordt aangetrokken rond
resten levensblijheid
duister groeit tot
morbide zwart, verstikkend
is de ademnood
angst gruwt met golven
hoeveel kan een mens verdragen
vóor hij het zegel verbreekt…
Die goud randt aan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 hoe klein
moet perspectief zijn
om lichtdoorlatend
hoop te geven
de ogen
neergeslagen
kunnen geen zon
meer verdragen
de tijd is al
zijn dagen kwijt
in op en ondergaan
van een troosteloze maan
ooit zal
de herder komen
die goud randt aan de
vele generaties dromen
hij bereidt de weg
de boeken zijn geschreven
is perspectief de…
Schuilen in de plooien van de tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
843 Leer mij te schuilen
als het buiten niet meer gaat
Leer mij mijn blik
naar binnen te richten,
Inzicht te krijgen
in de keuzes die ik
in naam van de vrijheid
heb gemaakt,
Leer mij mijzelf
rust te gunnen
als het buiten niet meer gaat,
Te zoeken naar verdraagzaamheid
waarin ik niet alleen de ander,
maar ook mezelf verdragen kan,…