Alle inzendingen over verdragen

759 resultaten.

Sorteren op:

Onder eed

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 991
Droomloos slapen Verloren in een bodemloze zandloper Slapende dromen Vergeten in een allesoverheersende doodskreet Bang worden van de angst Vertwijfeld verdragen Angstig om een eeuwige nacht Donker dralen Versmelten met een veilige plek Onbegrijpelijk lijden…

Vriendschap

hartenkreet
3.7 met 62 stemmen aantal keer bekeken 8.787
Geef mij jouw hart ik verdraag geen nee. Geef mij jouw tranen en ik beloof je trouw. Geef mij jouw lach, dan ben ik er altijd voor jou. Waarheen onze wegen ook gaan ik zal altijd achter je staan. Door mij aan jou gegeven een vriendschap voor het leven.…
sandra21 maart 2002Lees meer >

Toekomst

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Tranen, die heftig uit haar ogen Welden, op de wangen stillagen Dat, wat niet had gemogen Gebeurd en hevig teneergeslagen Amper te verdragen Tranen stroomden langs haar wangen Baanden zich een weg naar beneden En terwijl ze in stilte weggleden Naar nieuw onvervuld verlangen Zette ze ferm een slot op het verleden…
Dick Simonides27 september 2008Lees meer >

Nu spiegel ik de dagen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
scheurde gordijnen maar de waarheid bleef verschijnen in glas dat nachtelijk zwart mijn gezicht weerkaatste genadeloos de lijnen plaatste waar ik geen weet van had heb nagedacht zag een leven verdwijnen in het mat van glas nu spiegel ik de dagen zelfs dubbelglas kan nooit twee waarheden verdragen…
wil melker16 februari 2009Lees meer >

Te koud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 929
Van een droom die de kou kan verdragen als de stilte na een hoopvolle dood. En de warmte wil bedekken met de vragende echo's die alles teder aanraken maar nooit hun stem zullen vinden zolang ik met hun zwijgen wil.…
proficiens9 november 2010Lees meer >

mysterieuze muze

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 742
mysterieuze muze uit zilver en goud gekneed tot vederlichte vlinderpracht tot ongekende engelkracht gedragen in mijn hart en ziel neem ik je altijd mee tot onmeetbare hoogten naar dalen dieper dan het vuur in lang vervlogen dagen een pijn niet te verdragen maar altijd overleeft de ziel en liefde kent geen tijd…

Lief mijn partner

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 617
Opnieuw verhuizen en kiezen wat hij achterlaten kan herinnering aan haar neemt hij mee Behalve hij heeft niemand daar iets aan en licht mee te dragen tot de schaduwen doven Hij verscheurt wat foto’s hen kan hij niet meer verdragen de Kringloop heeft daar niets mee Het is het beste met een lichte koffer te reizen, liefst met wieltjes…

sans courage

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
zoals de honkvaste grijze haas heb ik niet de moed om de kust uit het oog te verliezen de duizend smaken van de zee door te slikken om het zand zacht uit de ogen te wrijven de aanblik van de doden te verdragen nu het smeltwater het sneeuwveld verlaat niet de moed om de de slinger tussen aanvaarding en verzet stil te zetten…

Geen naam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Zoveel meer zie je zwijg je zing je onhoorbaar over knagende pijn verdriet dat geen naam verdragen kan.…
J.Bakx19 maart 2023Lees meer >

Queeste

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Je verjoeg het uur - mijn vriend - maar je ogen verdragen het licht niet meer. Je geesten van de nacht, nog even schurkend over het water, schudden hun vervagende hoofden. Als de nevel optrekt, midden in het meer, je heilige graal. Maar je ziet het niet. Je slaapt al, diep onder haar rimpelingen.…
BKNWRM13 september 2024Lees meer >

verademing - voor L.R.

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.168
was het de stilte in de tuin die de beeldenstorm bedaart het treincoupé waarin de donkerte naar het licht verschuift de moed van de grijze haas om de kust uit het oog te verliezen de spanning van vlechten van een fietswiel zonder woorden het zand dat je zacht uit je ogen wrijft om de aanblik van de doden te verdragen is het de verademing…
J.Bakx8 oktober 2026Lees meer >

de meisjes uit vervlogen dagen

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 31.070
lichaam zagen de buren hun adres te vragen zal in geen straat de moeite lonen we weten niet meer waar ze wonen de meisjes uit vervlogen dagen de liefdesnacht met zijn sjablonen wanneer die eindelijk ging vervagen dan lag het schaamrood op de konen van meisjes uit vervlogen dagen soms was de nacht zo wonderschoon dat hij de ochtend kon verdragen…

Zoek

hartenkreet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.401
het eind al zoek Kan niet weer opnieuw beginnen Het doet pijn zovaak als ik denk aan Hoe graag ik jou wil beminnen Hoezeer ik ook probeer De leegte is niet te dragen In plaats van het gebeurde te vergeten Ontstaan er steeds meer vragen Als ik nu de kracht had Zou ik je willen vragen Ben je nu net zo zoek Kun je mijn afwezigheid verdragen…
Mina29 juli 2003Lees meer >

STRAATGEHEIMEN

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
De straten hebben zo hun geheimen gevelsteen van het verleden zwijgt zichzelve dood De vensters openen zich tersluiks als ogen na diep slapen Ze kunnen het daglicht wel verdragen stellen zich er aan bloot De deuren zwaaien welkom open zijn niet vergrendeld zitten niet in het slot De straten hebben zo hun geheimen zijn niet…
Harry Daudt1 september 2009Lees meer >

Een vrij bewegen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
heb wolken uit elkaar geplukt wind opgedeeld in vlagen kon warmte van de zon niet meer verdragen ben naar de nacht gevlucht in anoniem een vrij bewegen kom in stilte slechts het donker tegen heb mijn jas al uitgedaan nooit zal ik meer naar licht van dagen gaan schemeren zal mijn leven zijn klaarheid doet in openheid mij…

jij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
jouw ontspannen gezicht dat op het kussen ligt je verwarde grijze haar je armen gekruist over elkaar het is allemaal zo vertrouwd na al zo vele jaren getrouwd zelfs je snurken kan ik verdragen vast gewenning na al het klagen voor de zoveelste keer daalt jouw rust ook op mij neer ik vlei me tegen je aan zal nu…

met kerst gedicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.043
in glans van het kaarslicht de kunst van verdragen krijgt tijd van geluk nog twee dagen krediet... weemoed schikt aan aan de tafel van weldaad die rijk is gedekt met bestek van begeer doch alles wat blinkt verdoezelt voor even het alledaagse zeer…

van zon naar maan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
weet je zeker dat je een god bent een protagonist die de zon uitzetten kan in één vingerknip dat er woorden zijn zonder klank en ritme die geen kleur verdragen woorden die schuchter zijn weet je zeker dat er dagen zijn die in het niet vallen omdat ze niet buitengewoon zijn dat er nachten zijn waarin je slechts in een rechte…
J.Bakx12 juni 2018Lees meer >

Herbeleving

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Zo kon je het noodweer beter verdragen verklaarde je, maar ik wist dat je de flitsen en donderslagen beleefde als granaatinslagen. En dat je nu vergeefs probeerde, gehuld in een nevel van ouwe klare, de beanstigende beelden te verjagen.…

Tussen de regels

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
De bomen broos van ijs hoe verdragen zij het diepe geweld van de aarde? Onder de ijsvelden trillen weidevelden van een vergeten diep verlangen. De goden rouwen om vernietiging en dwalende doden Wij bouwen een grafkelder voor het opslaan van ondraaglijke herinneringen.…
J.Bakx31 oktober 2023Lees meer >

Suites voor Annemieke XXVIII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
wijn in de singel in de ondergaande zon ook de volle maan nog nooit zoveel pijn met de aandacht verdragen zoete herinnering ik klim de trap op een menigte zeemeeuwen er is brood gestrooid vergeet je angsten kom op met je gekkigheden ik heb je nodig kuiltjes waar nodig en een stem die verhoort die angst voor liefde…

De wind vraagt

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.353
de schuimende paarden volgen de heer der stormen gedwee hun eindeloze rijen storten zich op het zand en sterven zou de wind soms vragen of de zon lang genoeg de aarde heeft verdragen omdat de maan het vroeg want de tijden lijken steeds terug te keren naar de grijze dijken die het groene land beklemmen…
Verdano18 juni 2004Lees meer >

Late oktoberzon

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 818
Leer me licht en schaduw minnen kijken buiten en diep vanbinnen leer me lieven en verdragen en heel dankbaar leven alle dagen.…
Adeleyd27 oktober 2006Lees meer >

Het Kruis

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Dat kan je niet verdragen. Het Kruis is veel te mooi om waar te zijn. Een leven dicht bij God. Het Kruis is zo dubbel zo absurd en zo gemeen. Maar ook de plek voor het verdriet. Waar anders kun je heen!…

afscheid

hartenkreet
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 849
die kan ik niet verdragen. 'k Wil hun bescherming, hun liefde waarin ik me geborgen voelen kan. U neemt het leven Heer! U laat me in de leegte staan. Ik sta vooraan. 't Geslacht voor mij is in de eeuwigheid. Ik sta alleen vooraan, tot het is mijn tijd. Dan is Uw liefde eeuwig om mij heen!…

Nachtmerrie tijdens reces

snelsonnet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
Ik droomde over twee abri’s vannacht Bij één stond ik, een jong politicus Na lijdzaam wachten plots een groene bus O wee, de buschauffeur was Dries van Agt Hij sprak: ‘Gij schrokt, kunt gij mij niet verdragen? Och vrind, ge boft, ginds stopt Maxime Verhagen!’…
Aar Noordam21 augustus 2011Lees meer >

Verbroken Zegel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
depressie kan verworden tot sluipmoordenaar zij dringt ongevraagd binnen in schijnbare veiligheid waar wijkplaats zou zijn het benauwende net wordt aangetrokken rond resten levensblijheid duister groeit tot morbide zwart, verstikkend is de ademnood angst gruwt met golven hoeveel kan een mens verdragen vóor hij het zegel verbreekt…
Marion Spronk11 september 2015Lees meer >

Die goud randt aan

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
hoe klein moet perspectief zijn om lichtdoorlatend hoop te geven de ogen neergeslagen kunnen geen zon meer verdragen de tijd is al zijn dagen kwijt in op en ondergaan van een troosteloze maan ooit zal de herder komen die goud randt aan de vele generaties dromen hij bereidt de weg de boeken zijn geschreven is perspectief de…
wil melker12 september 2016Lees meer >

Schuilen in de plooien van de tijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 843
Leer mij te schuilen als het buiten niet meer gaat Leer mij mijn blik naar binnen te richten, Inzicht te krijgen in de keuzes die ik in naam van de vrijheid heb gemaakt, Leer mij mijzelf rust te gunnen als het buiten niet meer gaat, Te zoeken naar verdraagzaamheid waarin ik niet alleen de ander, maar ook mezelf verdragen kan,…