5576 resultaten.
Zomer viering
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
592 En het jonge zomerse groen
roept iedereen bij zich
die voorbij wandelt.
Alles is in zomerviering
op een mooie melodieuze melodie
voor alle schoonheidslievelingen
met een glimlach op het hart.…
Bij elke aanraking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.227 Bij elke aanraking
van de groene blaadjes
is hartstocht aanwezig en
elke beweging
van haar is
een dans van
genegenheid en
zorgzaamheid.
Zelfs als ze
doornige struiken verzorgt
maakt ze daarvan één spel
van enthousiasme en
kleurenpracht.…
Volzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 de lijsterbessen zijn al weer oranje
het lover is voldragen groen
paarden zwaaien loom hun staarten
in de bermen groeit de boterbloem
klaver, leeuwenbek en grasklokje
vogels zingen minder luid
de Drentse A kronkelt naast het fietspad
lammetjes zijn schaap geworden
Schotse Hooglanders begrazen de hei…
Indian summer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 Nazomertje zoet,
je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed
langs wegeltjes van rust,
langs paadjes van weldadigheid,
langs holle wegen als groene tunnels
en bolle boomgaarden in oranjegloed.
Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen,
jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet.
Ik lik vingers en duimen.…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Zij dansten stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 het koor zong rood
zakte langzaam weg
het orkest speelde
de blauwe symfonie
hij dirigeerde
met vriendelijke lach
rechtlijnig de kleuren
in flarden muziek
het applaus
was dood hout
met koperen echo’s
stervend in groen
alleen het publiek
viel uit de toon
zij dansten stilte
in de coulissen van hun geest…
Tuinman
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
989 Tuinman
handen in mos
groene dagen
dromend van geel en wit
zit
terneergeslagen
in een boek gedoken
een zachte,
lieve,
gedachte
aan heupwiegen
en bladernat.
Zingt
met duivelsverzen
tot een ongenoemde goddelijke schoonheid
die hij,
vanwege tijdsverschil,
niet bellen mag.
Regen maakt de paden nat.
De tuinman zat.…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
100 kilometer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Het is dus logisch dat het mij verwondert
Dat 80 nu verandert in liefst 100:
We krijgen nu “groen” licht voor “extra gas”.
We sluiten eerder bij de files aan
Omdat we nu veel sneller mogen gaan.…
Zullen we dat doen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 Het is mooi, de weiden zijn uitgestrekt en groen.
Zullen we dat doen?…
Tuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Maar hier te zijn in het weeld'rig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren-
maakt kalm en wellicht wat wijs.
Ach laat me kijken naar de vogels
En luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
Echte liefde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Plots stapte je mijn leven
binnen jij boetseerde mijn
hart als een fundament
tot het einde
luisteren is meer dan
horen het stormt niet
meer van binnen
jouw ogen weerspiegelen
mijn ziel tot het
jubelen van mijn hart
het doet mij zingen in
milde regen langs
mals groene weiden
maar wat ik bovenal bemin
is jouw liefde met…
geloof en bergen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Waar verstop je dank en
zegening, vreugde bij het krimpen
van een ziekte zonder uitweg
beginnen, groen verzinnen
penseel maakt duizend tinten
blauw en geel in aquarel
geen gemoei meer wel gestoei
verhuizen, dromen en al
het goede laten komen
weelde, overvloed
onmogelijk is mogelijk
ik ben onmetelijk rijk…
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
Afleiding.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
822 Vogels fluiten tussen het groen.
Wolken tegen het hemelblauw
zweven voorbij.
Diep geworteld in mij voel
ik een onbehagen dat mij nijpt.
Iets waar ik mee ben behept,
terwijl ik niet goed op let hoe
een roodborstje mij aankijkt en
weer wegvliegt...…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…
Aquariumbos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
733 Je fietst er tussen leven en dood:
onder teder groen maar boven vale bladeren...
Dan opent zich
halleluja-ruim!
een vroeggeboren stadium:
je komt weer thuis.
Water klopt al in je oren,
je navel sopt, wier slaat
onaardig tegen je volgroeide ogen
terwijl het fietspad langs de beuken golft…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
Brieven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Nu hangen er
drie groene brievenbussen
lang niet geleegd
door je handen
ritselen
leegte en stilte.…
Heerlijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet.…
Heerlijkheid voor Aafke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet.…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
Fascinatie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
819 Je wilde net als hem zijn
en tijdens de kerkdiensten gaf hij jou
groene pepermuntjes, die de witte
pepermuntjes volop overtroffen. Je
hebt nooit ontdekt, waar hij die
zalvende groenlingen kocht.…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
de smaak van zout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 stamelend jong was ik
ver voor het verdriet
dat groen als gras uit
het niets bijna om de
hoek kwam kijken
abrupt en rijkelijk
welden argeloze tranen op
om beekjes te vormen
die meanderend over
de gladde weg van mijn
gezicht stroomden
troostend bijna kusten
zij mijn rode bitterzoete
lippen mijn mond kende
de smaak van zout…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…