Alle inzendingen over groen

5576 resultaten.

Sorteren op:

Zomer viering

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
En het jonge zomerse groen roept iedereen bij zich die voorbij wandelt. Alles is in zomerviering op een mooie melodieuze melodie voor alle schoonheidslievelingen met een glimlach op het hart.…

Bij elke aanraking

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Bij elke aanraking van de groene blaadjes is hartstocht aanwezig en elke beweging van haar is een dans van genegenheid en zorgzaamheid. Zelfs als ze doornige struiken verzorgt maakt ze daarvan één spel van enthousiasme en kleurenpracht.…

Volzomer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
de lijsterbessen zijn al weer oranje het lover is voldragen groen paarden zwaaien loom hun staarten in de bermen groeit de boterbloem klaver, leeuwenbek en grasklokje vogels zingen minder luid de Drentse A kronkelt naast het fietspad lammetjes zijn schaap geworden Schotse Hooglanders begrazen de hei…

Indian summer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Nazomertje zoet, je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed langs wegeltjes van rust, langs paadjes van weldadigheid, langs holle wegen als groene tunnels en bolle boomgaarden in oranjegloed. Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen, jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet. Ik lik vingers en duimen.…

Die mijn bodem was

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
waar ik armetierig was had jij de kracht de rots te breken die mijn bodem was jouw groene vingers brachten warmte liefs en tederheid je lach en ogen schenen zon waarin het leven goed gedijde jij hebt me laten groeien en tot bloei gebracht de vruchten kwamen eerder dan verwacht…
wil melker22 januari 2011Lees meer >

* Julia *

netgedicht
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.819
uit de echo van de schepping is opnieuw blinkend goud geboren en nog wel in de lente door de vroege adem van het eerste jaargetij op een namiddag waarin de glans van groen ons in warme zonnestralen verlicht doet bekoren zij is de zevende in de rij; een rijkdom aan schatten deze waarneembare tederheid is op onze aardse wijze…

Zij dansten stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
het koor zong rood zakte langzaam weg het orkest speelde de blauwe symfonie hij dirigeerde met vriendelijke lach rechtlijnig de kleuren in flarden muziek het applaus was dood hout met koperen echo’s stervend in groen alleen het publiek viel uit de toon zij dansten stilte in de coulissen van hun geest…
wil melker8 december 2011Lees meer >

Tuinman

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 989
Tuinman handen in mos groene dagen dromend van geel en wit zit terneergeslagen in een boek gedoken een zachte, lieve, gedachte aan heupwiegen en bladernat. Zingt met duivelsverzen tot een ongenoemde goddelijke schoonheid die hij, vanwege tijdsverschil, niet bellen mag. Regen maakt de paden nat. De tuinman zat.…

lila herinneren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
telkens ze bloeien, de terugstap in tijd op het verwarde land verschijnt een kievit als reusachtig, nu mijn wereld anders is en waar een vogel thans zijn eigen naam roept vind ik niets dan lege stappen alle grappen over spruitjes of iets dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering van groene velden waar ik steeds mijn vader mis…

100 kilometer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Het is dus logisch dat het mij verwondert Dat 80 nu verandert in liefst 100: We krijgen nu “groen” licht voor “extra gas”. We sluiten eerder bij de files aan Omdat we nu veel sneller mogen gaan.…

Zullen we dat doen?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Het is mooi, de weiden zijn uitgestrekt en groen. Zullen we dat doen?…

Tuin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Ach laat me in mijn paradijs De wereld buiten laat mij koud Het gaat niet om wat goed wat fout Maar hier te zijn in het weeld'rig groen - de zoete geuren, zachte kleuren- maakt kalm en wellicht wat wijs. Ach laat me kijken naar de vogels En luisteren naar hun gezang Zo was het in het paradijs Slechts schoonheid - niemand bang.…

Echte liefde.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 842
Plots stapte je mijn leven binnen jij boetseerde mijn hart als een fundament tot het einde luisteren is meer dan horen het stormt niet meer van binnen jouw ogen weerspiegelen mijn ziel tot het jubelen van mijn hart het doet mij zingen in milde regen langs mals groene weiden maar wat ik bovenal bemin is jouw liefde met…
Redcloud17 oktober 2012Lees meer >

geloof en bergen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Waar verstop je dank en zegening, vreugde bij het krimpen van een ziekte zonder uitweg beginnen, groen verzinnen penseel maakt duizend tinten blauw en geel in aquarel geen gemoei meer wel gestoei verhuizen, dromen en al het goede laten komen weelde, overvloed onmogelijk is mogelijk ik ben onmetelijk rijk…

Dooi

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.509
Helder zie ik door het tuinkamerraam de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt, het glas dat mij afsnijdt van de lente: buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst, met zicht op ontluikend groen de vraag of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…

Afleiding.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
Vogels fluiten tussen het groen. Wolken tegen het hemelblauw zweven voorbij. Diep geworteld in mij voel ik een onbehagen dat mij nijpt. Iets waar ik mee ben behept, terwijl ik niet goed op let hoe een roodborstje mij aankijkt en weer wegvliegt...…
martin valk12 februari 2015Lees meer >

Gaia's heling

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
mijn wandeling met de ongeziene voerde mij naar een stilteplek een verenkleed van oude pijn bedekte mij als grauwe as er was een kabbelend ven omringd met kaal struweel ik liep het koude water in verliet het naakt en schoon een aarzelende zonnestraal droogde mij behoedzaam ik kleedde mij met zacht groen mos dat hart en lijf beschermt…
Marion Spronk23 februari 2015Lees meer >

Aquariumbos

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
Je fietst er tussen leven en dood: onder teder groen maar boven vale bladeren... Dan opent zich halleluja-ruim! een vroeggeboren stadium: je komt weer thuis. Water klopt al in je oren, je navel sopt, wier slaat onaardig tegen je volgroeide ogen terwijl het fietspad langs de beuken golft…

Hun grillige wensen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
duizenden kleuren wiegen om aandacht vragen je hand in zachte koestering stelen rankheid in een klankbord van groen bloeien van leven naar dood met de vrucht in hun schoot het zijn jouw ogen die hen hebben gekozen de vraag om samen te gaan is hun bestaan bloemen houden van mensen maar zijn helaas afhankelijk van hun grillige wensen…

Brieven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
Nu hangen er drie groene brievenbussen lang niet geleegd door je handen ritselen leegte en stilte.…

Heerlijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden ons niet.…

Heerlijkheid voor Aafke

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden ons niet.…

Genieten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Dolend op het spoor Verborgen achter glas Zie ik kilometers groen Voornamelijk Hollands gras De tijd neemt mij mee op reis De aankomst is bekend Vertrekken is niet echt mijn ding Hoewel ook dat snel went De mensen in de trein Zijn rustig en gedwee Wat is de wereld mooi In zo'n stilte treincoupé…
Hookie14 oktober 2017Lees meer >

Vier jaargetijden in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De lichte kleur van de zomer verdwijnt uit je haren Het bruin van je huid wordt wit als de sneeuw van de winter Jij bent niet te verklaren uit het vallen van de bladeren het tikken van de regen op het raam, hoogstens benaderen vast te houden als een zegen waarvoor beiden aansprakelijk zijn verlangen naar ijs en groen opnieuw een…

Fascinatie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Je wilde net als hem zijn en tijdens de kerkdiensten gaf hij jou groene pepermuntjes, die de witte pepermuntjes volop overtroffen. Je hebt nooit ontdekt, waar hij die zalvende groenlingen kocht.…

Rhododendron

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Waren er geen oleanders, bossen ondoordringbaar wilde bramen met die violette donkere en lichte vuren Waren er geen assembomen, bamboestruiken en waringins, breed hun loverarmen spreidend, dichte ambergroene muren Zou de gloed van een verlangen, in rhododendrons groene grot niet zinderen in 't avonduur tongen likkend als de vlammen…
Maxim25 maart 2019Lees meer >

Lentebloemen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 440
de sneeuw smolt zacht waar jij je voeten zetten om de eerste kleuren op lentebloemen te leggen kleine eilandjes waar het groen pril was opgeschoten knoppen door de kou tussen open en gesloten wachtend op de warme adem van je stralende lach de sporen lezend die je al van verre glinsteren zag…
wil melker2 februari 2020Lees meer >

de smaak van zout

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
stamelend jong was ik ver voor het verdriet dat groen als gras uit het niets bijna om de hoek kwam kijken abrupt en rijkelijk welden argeloze tranen op om beekjes te vormen die meanderend over de gladde weg van mijn gezicht stroomden troostend bijna kusten zij mijn rode bitterzoete lippen mijn mond kende de smaak van zout…
J.Bakx9 oktober 2020Lees meer >

wat het is

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
de transparante engel op de ladder die haar vleugels samenvouwt het broze woord dat sterft in stromen van vergetelheid het kiezelpad in de tuin de regen die onbedaarlijk huilt de zee die glinsterend groen eindeloos deint de doorzichtige witte maan het licht dat naar de grond glijdt de kleine duivenveer in het zand…
J.Bakx1 december 2020Lees meer >

De kunstenaar

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan en neem haar stiekem met me mee Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek noch de fijnheid van de kwasten die ik erf Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Guus Dekker25 september 2023Lees meer >