3520 resultaten.
witte wereld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
672 Als ik ontwaak
uit m'n dromen
is de wereld weer
sprookjesachtig
met sneeuw bepoederd
en lijkt er geen eind
aan dit witgepleisterde
landschap te komen…
De eindeloze sneeuw
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
850 Nu verzucht ’t hele land
kap nou toch eens met die sneeuw
we zijn het zat het wordt teveel
stop nu maar eens onderhand
jaren riepen diezelfde mensen
een witte Kerst is lang gelee
die zou er moeten komen
en iedereen riep driftig mee.
Dan komt er een mooie witte
niet alleen Kerst, welnee, veel meer
uren dagen weken maanden
zitten we er nu…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Ik smacht naar de lente en haar goud,
Naar de jonge, de licht-tere kleuren,
Ik smacht naar het groenende hout,
Naar de zoetige Meidorengeuren.
Hoe heerlijk te liggen in 't mos,
Te staren in 't blauw van de hemel,
Te volgen de blaadjes die los
Zich wieg'len in takkengewemel!
Hoe welven zich bogen van glans
Om mij heen bij der lente verschijnen…
zo sociaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
685 mijn buurtjes zijn zo tof
zo sociaal is verder niemand
zo bewogen, toegenegen
ze schuiven en ze vegen
het asfalt in de straat
trotseren dooi en regen…
De lente breekt aan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
641 In de tuin, bij het ochtendgloren,
Is zij, knalgeel, vandaag geboren.
Haar familie nog in de knop,
heft zij nu opgewekt haar gezichtje op.
Narcissus Trompettus…
Nog geen lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
815 Als in de lucht het blauw sluiert,
op de grond het groen omrand is met een wit waas,
en buiten mijn huid strak staat van de kou,
in mijn toch warm gevoerde jas,
heeft koning winter nog geen lente in gedachte,
dus schik ik binnen in een mooie vaas
narcissen uit de kas.…
Lentegeluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Sereen staan de bomen
de takken fijn besnaard
de knoppen nog even dicht
voor ons bewaard
wachtend op het zonnelicht
en de jonge blonde fee
die zal komen
neemt ze het groen,
de vogels
en alle bloemen mee
Dan bezingt ze
jubelend de lente
die weer stralend lacht
na een lange koude
winternacht…
Hoor je het?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
810 (senryu)
moedig sneeuwklokje
lacht machtige winter uit
met koket rokje…
Maartlucht
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.021 Maartlucht, die er tegelijk
zo scherp als glas
en zo ontvoerend zijn kan.
O, de bezieling, zijnde in de bezwaren
anders nooit betrokken streken
en schuilgelegen uitzicht
te brengen vondsten fonkelend en schaars:
de moeilijkheden zijn de kans der kunstenaars.
-------------------------------------------
uit: Verzameld werk (1951-1952)…
het wordt lente mijn lief
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
530 hoor hoe de vogels langs elk paadje
luidruchtiger kwetteren en fluiten
weer gedreven een maatje zoeken
zie hoe sneeuwklokjes en krokussen
hun tere kopje boven de aarde steken
reeds een vroege lente proeven
voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou
en regen de luiken stilaan open zet
hoe onze stramme benen lichtvoetiger
gaan bewegen…
Blozend
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
594 Een glimlach
een warme glans
van geluk
kleurt lippen rood
laat wangen blozen
geeft ogen sterren
liefde sluiert bloesems
in de bomen
als de nieuwe lente wakkert
na zoveel koude
nachten…
Invaller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
640 kou ging hem in zijn botten zitten
het wachten op de bank
een bevroren zaak
tijd was het
dat de vorst met verlet zou gaan
zodat hij van leer kon trekken
invallen
bij het eerste fluitsignaal
van winterkoninkjes
die het speelnest verlaten
om hem luidruchtig bij te staan…
neigen naar het leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 nu jij en ik ons buiten wagen
weg van gedachten aan wat sterfelijk is
nodigt het nieuwe licht ons
naar het leven
nog aarzelend zoals de crocus
kracht ontleent
aan afgestorven grond
en later pas aan zonnewarmte
zo wondert ons het weer vernieuwen
begin van waar het donker wijkt
tegen het uitgerekend somber
een nieuw gewekt geluid…
Sneeuw
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
989 De sneeuw valt zacht, op heg en struik,
de takken als met witte bloesem overdekkend.
Met glinsteringen in het witte winterlicht.
Geluidloos dekt de sneeuw de aarde dicht.
Elk geluid klinkt nu gedempt.
Het ligt daar stil en koud te zijn.
Als met een zachte deken toegedekt,
in zoete rust, nog ongerept en rein.
Een poes waagt zich naar buiten…
Verdraagzaam, draagt zichtbaar lentelicht
netgedicht
4.9 met 56 stemmen
2.052 Nochtans kwamen de dagen
grauw in getale, zonder schroom..
De aanloop niet langer houdbaar
alleen het uitgestelde moment bedwong
het verlichten nog van de verwachtingen,
onschuldig, vrolijk en minzaam,
verdragen meer dan onstilbare honger
naar het wollige witte melk,
koppen steken reikhalzend bijeen
het verlangen naar het schrale zoet…
Lentelach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 De kou van buiten
is nu bij mij binnen
rillend wacht ik op
de eerste lentelach
laat die dag
maar snel beginnen
dat ik van binnen
weer warmer worden mag…
Lentelicht
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
690 De winterse rebellie ten spijt,
de dag is van het donker bevrijd
onbekommerd dringt het licht
zich weer op,
doch schrijdend langzaam
zonder bloem in de knop
Maar toch,
het lengende licht
doet al goed,
nog maar even wachten
op die bloeiende vloed!…
De boot naar de lente
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
701 De frisse lente wind roept me.
De voorjaarsglinstering op het water roept me.
De oranje ondergaande zon roept me.
Het kleurenpallet aan de horizon roept me.
De melodie van de koude zeegolven roept me.
Alles is nu opzoek naar een speelkameraadje
en ik ben op zoek naar de boot van de lente.…
geelgelente
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
626 winter ik schrijf je nu stil
in het stilstaan van een klok
koude kaarsen blaas ik uit
in bevroren hunkering
huil maar, geen overlast
meer van je koude gestalte
wolken strooien lettergrepen
als initialen in basten van bomen
uitgebluste winterzinnen
in geelgelente bloemen
vatten samen in
vroege aprilgeluiden…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Hier rust ik ver van 't woelig mensenras
In macht'ge zuilengangen van het woud,
Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud,
Hier op het mollig, mosrijk lentegras.
Hier is geen mensgeknoei, geen misgewas
Van zwetsers, op gelogen kennis stout,
Geen huich'laars, die der waarheid zuiver goud
Besmetten voor wat hùn tot voordeel was.…
ontluikende lente
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
811 Ontwaak
uit het donker van de nacht
luister naar de vogels
die hun lied weer zingen
helder en zacht
kijk naar de ontluikende natuur
voel de zonnestralen
op je gezicht
zo puur
zing een lied
maak een gedicht
en geniet
want de lente
zit in het
verschiet…
De lente ontvouwt
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
640 de steen zeilt over het water
kringen versus kringen
gaan ze over in elkaar
de zon schittert op de golfjes
terwijl de steen langzaam afdaalt
zijn weg vindt naar de bodem
'n strak blauwe hemel waardoor
treurwilg in knop, de rust
weerspiegelt in het kabbelende water…
voorjaarswens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
615 het voorjaar
wil nog
maar niet komen
hoe anders
is het
in mijn dromen
daar
zitten vogels
op een ei
en draven
koeien
door de wei
alsof
ze juist
ternauwernood
de winter
zijn
ontkomen…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
Je streelt mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
779 Oh jij frisse voorjaarswind
je streelt mijn hart
en laat het enthousiast lachen.
Oh frisse lentebries
heerlijke prikkelingen
gaan door me heen
als je innig
je weg zoekt
in m’n lijf.
Oh alstublieft
wil je nog vaak
langs komen
want door jou
voel ik van binnen
alles stromen.…
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Ik stond aan het begin van een pad
in de herfstzon.....
Het wazige licht, bracht me tot
een gedicht!
Het bruine blad lag te verdrogen
onder de bomen,
die stonden heel stil en voelden
dat de winter zou komen....
Dat vertelden ze mij.
Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 In wijde wonderhallen van het woud
Hoor 'k hel-op tuiten klinkende muziek.
Nu buigen blad en bloesem naar beneên
Om háár te spreiden luchte baldakijn,
Haar, die aan 't hoofd van 't zuiver-spelend koor
Ten bos in schrijdt, de lentekoningin.
Zij streelt het sterrenmos met lichte tred,
En tovert met haar ogen teed're glans
Op 't schuchter-wuivend…
Tuin op komst
gedicht
2.9 met 31 stemmen
11.376 De bomen laten op hun naakte vingers kijken,
ze zijn gemaakt van stof waar honger uit ontstond,
de takken zijn verhuld beknopte fraaie blijken
van dorst die zich vertakt, zich hecht onder de grond.
---------------------------------
uit: 'Enkele gedichten', 1973…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 Het hoofd stroomt ondersteboven
van het bloed, ik zie beelden
achteruit als auto's racend
van Alkmaar tot Citroenwege?
Alles is fantasie, en is sterren
en manen en ook planeten.
Ik ben boerenlul geweest
maar zit nu gesjeesd in een
inrichtingswezen. Ik plant
steentjes in de harde grond
en zie walibi's in de dierentuin
naast bokken…