3511 resultaten.
Dochter
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.733 Daar zat hij, in de stoel bij het raam
glazig kijkend, thee verliezend uit
zijn rechtermondhoek, weet ik nog
in lichtblauwe pyjama, als bevroren
kan je me horen -knikje- kan je me zien
knik.…
Thuiswacht
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
3.308 Een geriefelijke stoel
straks misschien de bank
ogen dicht wachten op
de vertrouwde geluiden
een bekende die de trap af-
en opgaat, weer naar beneden komt
de post valt op de mat
de brievenbus sluit zich weer
de ramen staan open
op het fornuis stooft het eten zich klaar
verspreidt de geuren door het huis
ik wacht op het openen van de deur…
rí-tá-rí-tá-rí-tá
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.339 het is stil
in april
niemand weet
waar de vogels blijven
sommige zijn opgenomen
op cd’s video’s
te horen uit openstaande ramen
van vermoedelijk
gestilde medelanders
de papegaai van blijdorp
die van rí-tá-rí-tá-rí-tá-rí-tá
is ook al uitgevogeld
naar men zegt
verdonkeremaand
voor het land van herkomst
alleen de spreeuw in lemmer…
De eerste dag
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
931 De rozen dragen parels
uit de handen van de morgen,
parels voor mijn liefste
die in het open raam
een frisse mond haalt
en de ochtend zoent.
De zomerlucht hangt
blauw-gewassen en geboend
te drogen
in een spinnenweb van licht.
Ik voel de naaktheid
van de nieuwe dag heel dicht,
als was de wereld
pas deze nacht geschapen.…
Geboeid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.900 Geboeid kijk jij
hoe ik een kasteel om jou bouw
daar hebben wij geen last van buren
met slotgracht zonder ophaalbrug
niemand zal ooit naar binnen gluren
de ramen zijn van ontsnapvrij glas
vanaf de toren tot aan de kelder
de wanden worden driedubbeldik
behang en schilderwerk blijft helder
jij houdt van licht maar ik van jou
daarom…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks tjikten, tjakten en beaamden
bemoeiden zich luidruchtig bij de ramen…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 de voordeur laat me uit
galmt vriendelijk geluid
van kettingen en sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
spiegelen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.278 dag hans
zeg ik
en zie mijzelf
in de etalageruit
je oogt niet slecht,
mijn jongen,
voor jouw leeftijd sta je
nog betrekkelijk recht
en zie nog goed
jouw strakke huid
dag hans
zeg ik
en kijk nog dieper
in mijn ogen
duw haast mijn neus
tegen het raam
zeg ouwe viezerik
kan je het wel zien
ga naar binnen
en koop die blaadjes
over…
Alternatieve troonrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik heb zo’n zin om op weg te gaan
en voor de ramen van het Binnenhof te staan
rinkelend met bellen en schallend met cymbalen
en sprekend in alle talen
Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan
door gangen te dwalen met rouwkleren aan
kloppend op deuren met sloten van goud
trappend tegen het hardhouten hout
Ik heb zo’n zin om de troon te bestijgen…
AFSCHEID
gedicht
2.9 met 120 stemmen
80.950 Een lange man op het perron
geduldig wachtend bij het raam
daarachter ik.
Van afscheid nemen hou ik niet
en van wachten nog veel minder
maar door het glas
raken mij
zijn vermoeide ogen.
En ik ben druk
ik pak een boek
doe of ik
mijn kaartje zoek
hij wuift en kijkt mij
vragend aan.…
Aan kinderen
gedicht
3.2 met 20 stemmen
9.435 Hoe moet ik uitleggen
dat op een roze kussentje
met vier roze kwasten
in ieder interieur
ieder konijnenhok voor mensen
tussen oude meubelen
en tussen nieuwe meubelen
achter de tralies van ramen en deuren
een hondachtige zit en groeit en meegroeit
met behagen en zekerheden
met het wel geloven en vergeten
wachtend vadsig wachtend tot ze
zo…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 kom en volg me
zeg niet dat je blijft waar ieder het hoofd afwendt
van eigen onvruchtbaarheid
het vals gefluister
kruipt immers over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
Je glimlacht raadsels
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
589 voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer je je af en kijkt
nietszeggend uit het raam…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een flard gesprek
en uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 De wind die langs de ramen blaast
heeft de herinneringen meegetrokken.
Je bent op sterven na dood.
Niet eens terminaal
maar wel het leven verloren.
De oorzaak niet meer in je hoofd;
Verweest, ver weg, verlaten...
Vergeten.…
Zendmast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
624 Demonen bij het raam
vragen aan ons
kunnen jullie mee gaan
naar onder
er is gedonder
de donder en bliksem
hebben hun werk niet
goed gedaan
zij hangt nog aan die pilaar
zij is achtergebleven
er werd haar beloofd
het eeuwige leven
O mijn godin
mijn afgrond
maar win
win
win
de waarheid
overal
in
In dit bestaan
het zal de engelen…
Fluister je een rode roos
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
669 er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer jij je af en kijkt
nietszeggend uit het raam…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Buiten waaide de wereld, wierp
steentjes tegen het raam. Ik zat
in mijn huisje en likte mijn handpalm,
en las in de kranten niet meer dan
de rechtvaardiging van mijn bestaan.
---------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.
De deur is achter een dikke muur van rook verdwenen.
Hij zucht zich gaten in zijn handen
en slaapt zacht
van stof tot stof,
van as tot as.…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 De regen mild en haar verzachtende werking,
zoals nu wanneer de glans weer op de ramen
is verschenen en de verkeersdrukke straten
voor even wat minder grauw.…
Twee kleuren blauw.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
663 Twee kleuren blauw zagen we
door het raam,
de donkere, zware kleur lag bovenop
Eerder deze week zagen we
wel honderd kleuren groen
toen we boven liepen,
op het slakkenpad
Soms glijd jouw hand zachtjes
uit de mijne, je vindt
zo nu en dan iets van je gading
en neemt het mee
Op de terugweg
zingt het zachtjes
in ons hart, we hebben…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…