2670 resultaten.
IK HEB VAN-NACHT MIJN KUSSEN NAT GEWEEND
poëzie
3.3 met 298 stemmen
60.190 Van u droom ik zoveel en zoveel uren
Heb ik geschreid met op uw beeld te turen.
Ik heb zo vaak, in stilte alleen, gemeend,
Dat gij van elke kant, door alle muren,
Verschijnen zoudt en wij tesaam vereend
Verbleven tot ge uw hart mij had geleend
Om 't nimmer, nimmer, nimmer terug te sturen.…
we koesterden ontluikend leven
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.002 ik was verblind
en dacht met jou
een liefdeskind te baren
je lichaam zag gevaren
en was gekneusd door een
onheus ervaren in je jeugd
behoedzaam zochten wij
naar wegen waarop we steun
en warmte konden geven
we koesterden ontluikend
leven en spraken in de uren
van de slechtste dagen met elkaar
jij wilt niet meer en
kiest om weer…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 de uren knallen nu champagne
flessen vol met schuldgevoel
het vuur loeit door de lichamen
de drank mist nooit zjn doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten…
Minnaar voor een seizoen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.701 Ik lig te wachten aan de waterkant
Genietend van de vroege lauwte
Waterhoentjes schieten snel voorbij
Gestoord door kinderen in bootjes
Wat ik zie kan mij niet boeien
Naar elders zweeft mijn blik
Daar komt hij aan mijn felle vrijer
Naar wie ik altijd smachten zal
Mijn zwoele minnaar voor een seizoen
Met wie ik uren lig te flirten
Die met…
ik vind jaardagen maar niks
netgedicht
3.0 met 113 stemmen
23.195 ook als ik dat geheel niet moet
klef, nat, niet weg te boenen
lippenstift op heel m’n toet
en
goedbedoelde snuisterijen
taartjes in het feestgedruis
gouden dag voor posterijen
het liefst was ik geheel niet thuis
voor
de beste wensen in alle maten
een huis vol lallende figuren
rond middernacht holle vaten
lawaai tot in de kleine uren…
Jij bent mijn gedicht
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.627 Laat me uren naar je kijken
dat is wat ik nu wel verdien
ga de aanblik nu niet schaden
het mooiste wil ik blijven zien
God heeft zijn best op je gedaan
je stond zeker vooraan in de rij
vooral je prachtige blauwe ogen
want ze kijken nu naar mij
Zie je nu echt naar me lachen
stoere man, een gevoelige blik
jij bent wat ik noem de liefde…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 het zonlicht een verbond
de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond
de boeman treft het park niet op z’n route
de tijd draait ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede ogen
omdat hij weet wat later komen gaat
ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest er slechts het spel van onvermogen
in ’t spookhuis waar zijn klok de uren…
laatste party...
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
4.731 geforceerde stilte voor
slechts één minuut
de beloning jubelt
men zichzelve toe
juichfestijn
'staatsbegrafenis'
toespraken uit cliché's
daverend applaus
emoshow, egoshow
oreerfestijn
trekken van alle
laden uit de
sentimentenkast
*
ik denk aan
pijn in zwijgen
stilte van enkelen
geluidloze herinneringen
in nachtelijke uren…
Jouw heerlijke lichaam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.158 O, wanneer ik naar jouw lichaam zie
dan kunnen slechts mijn ogen glijden
vanaf je kruintje tot ver voorbij je knie
en laat ik mij door schoonheid leiden
O, wanneer ik al je heerlijkheden zie
dan kan ik daarna uren zitten dromen
over geleidelijk weggegleden lingerie
welke bij je enkeltjes is neergekomen
O, wanneer ik jou dan nogmaals zie…
Haar tweede Kerst...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
3.133 heeft haar nog niet bedrogen
Ze is nog puur, haat kent ze niet
Zoals zij dit alles nog kan beleven
Zomaar genietend vanuit haar zijn
Dat is door onschuld ingegeven
En weggelegd voor kinderen klein
Weemoedig kan ik naar haar kijken
Wetend dat puurheid niet kan duren
Maar ik zeg niets, laat niets blijken
Want ik wil genieten van deze uren…
Kampvuur
netgedicht
3.4 met 70 stemmen
37.862 Het kampvuur is een rustpunt
een waar ik snel weer weg wil
vonken trekken aan mijn ogen, lonken
duwen m'n wangen, uren, naar waar het fris is, weg.…
stemmen
gedicht
3.1 met 86 stemmen
27.727 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…
Alweer gaan
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
2.456 Jouw ogen, verlangend kijken ze me aan
En ik hier naast jou wil nooit meer gaan
Uren liggen we hier in jouw bed
Alle tijd hebben we uitgezet.
Ik ben er nog vandaag en morgen niet meer
en dat afscheid komt steeds weer.
Waar zijn we nu, waar gaan we naartoe
We weten het beiden niet.
Maar we zijn elkaar nog steeds niet moe.…
levensschatten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
664 ik had nooit gedacht
laat staan verwacht
dat mijn verleden
leeft in het heden
van levensschatten beroofd
was ik veel liever dood
dan zo door te moeten leven
niets meer om af te geven
alleen plicht en pijn
kan geen zingeving zijn
energie voor enkele uren
dit kon beslist niet langer duren
mijn beste tijd is voor de baas
daarna kijk…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 waar luchten grauw
en adem mij ontglipt
als zucht diep in de nacht
’t geheime komen tikt
tik tik op ‘t raam
en beeld waaruit de liefde spreekt
klimt door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig…
Begeerlijk
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.826 Verdomd het was levensecht
Opeens lag je naast mij in bed
Hoe kwam jij daar nu terecht
Je nam me gelijk in je armen
Alsof je mij nog dagelijks zag
En kuste mijn lippen zo zwoel
Ik werd bedolven onder je lach
Handen begonnen te strelen
Jouw lichaam tegen mij aan
Verslavend versmolten begeerlijk
Ik dacht….. laat hem maar gaan
We bedreven uren…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend heldere dromen
langzaam wandelend naar het nu
spelen gevlochten handen nogmaals
voorbij langs wijzers van tijd
maken uren…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 In Doetinchem stond ik bij het station
de zon bescheen perron en mensen
en uren stond ik stil te wensen
dat jij nog steeds diezelfde blijven kon.
Er moet op dat station een spiegel hangen
want plots verscheen weerkaatsend licht
het lichtte op; jouw lief gezicht
nog steeds door blonde krul bevangen.…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 dit schrijf daalt zij teder af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf
ik ben nu verplicht
over mijn avonturen te vertellen
maar door haar aanwezigheid
verwordt denken tot kwellen
en blijft mijn blik op haar gericht
het is geen schokkend beeld dat ik schets
maar zo ongeveer ervaar ik mijn uren…
groot feest
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
2.526 lezen
zoals toen mama 81 werd
en aan de andere kant van de taart ging staan
60
nu zeker over de helft
het aftellen kan beginnen
wat is nog de moeite waard
60
een nieuw begin , maar waarvan
oma huwde nog toen ze 72 was
je leeft al zo lang alleen
wie heeft je nog nodig, geen hond
want die is ook al dood
60
zoveel uren…
Een koffer verhalen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
916 de gloeiende plaat
pruttelt een koffiepot
opa stopt zijn pijp, hij
puft tevreden voor zich uit
terwijl oma een wrong draait
in heur wolkenwitte haar
de kleine ramen in het huis
van golvend groen glas
met sanseveria en begonia
op de smalle vensterbank
tekenen verschoven bomen
op het dressoir met kanten kleed
laat de pendule haar uren…
Liefde
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.343 er werd mij laatst gevraagd
hoe ik liefde associeer
en hierdoor uitgedaagd
schreef ik deze woorden neer
een bad vol rozen rood
niet altijd willen winnen
maar trouw tot in de dood
liefkozen en beminnen
bijvoorkeur uren praten
kussen, vrijen, strelen
elkaar in waarde laten
interesses blijven delen
hartstochtelijk verlangen
naar ruimte…
‘Vet vreedzaam’ staken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
771 Toch weer iets geleerd
Hoe loopt het als je protesteert
Onderwijs kost knaken
Als een scholier niet aan kan haken
Vernieuw dan flink wat zaken
Zodat het gezond kan blaken
Politici blijven kwaken
In een pak van laken
School is geen uren schaken
Van saaiheid moet men braken
De jeugd wil er voor waken
Met enthousiaste kaken
Schreeuwt…
gemis
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 Ik zie je als mijn maatje, kon uren met je praten.
M’n ei weer even kwijt en de rest heel even laten.…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 De zon verwarmd mijn lichaam
het water kabbelt af en aan
en als ik uit mijn slaap ontwaak
zijn twee uren voorbij gegaan…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 de warme wind
draagt zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn eigen benen en de hond
nooit zal ik nog koeien benijden
vaak zonder poten in de wei
ik glijd dan veilig voor verdwijnen
in mijn autootje voorbij
op een kluitje samengedromd
zijn ze uren…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert in een
constant dromen gaat
de gnomen steeds te lijf
zodat je badend in het zweet
weer eenzaam achterblijft
nooit zal jij je
overgeven aan wat leven
naar je stuurt de uren…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat buigt in golven wind
soms breken we iets fijns
omdat we ook de tijd vergeten zijn
dingen die we van elkaar niet weten
met jou wil ik in glas de morgen
blazen in transparante uren…
Februari
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.309 Toch grijp en kleun jij mij ook mis,
want als de eerste dag vol liefde is
en ik me aan een ander wil verwarmen,
dan trekken krampen door mijn darmen,
want wat een maand zou mogen duren,
heb jij verkort met zeker zeventig uren.…