8947 resultaten.
Vervloekt!
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
387 Ik doe het kort maar krachtig
uit de doeken
klimaattafels die geen vooruitgang boeken
noch in de ozonlaag noch stikstofhoeken
daar is de eensgezindheid ver
te zoeken
Het liefst zou ik ze collectief vervloeken
Red moeder Aarde! Dát zou ik verzoeken!…
Weer donkere dagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
272 De dagen gaan nauwelijks open,
ver schijnt het licht echter
en houdt zich nog verborgen.
Mensen zoeken warmte, aandacht,
lezen bitterheid en kou
maar wachten op vrede.
Wat wanneer het licht
nu komen zou?…
Poëtische Spelen
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
496 Nee, ik wil even in mijn bubbel blijven,
Daarom praat ik vandaag niet met de pers,
Ik concentreer me liever op m’n vers,
Ik ben hier om een snelsonnet te schrijven.
Na afloop sta ik graag u weer te woord,
Wanneer ik een medaille heb gescoord.…
n tijd vooruit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
143 een miljoen, een miljard
duizend keer alleen;
mijn hart van glas
heeft geen verleden;
alleen de hoop
dat ik je weer zie;
n tijd ver vooruit
een biljoen, een triljard;
ik wacht wel
een, twee, drie...…
Achteruit zien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
137 Het heden lijkt dan zo ver,
Waan dat ’t er niet is,
Alleen nog ’t verleden is,
Doch niet helemaal
Meer ’k dacht ’t toen was.…
Plantage Poëzie Prijs 2026
snelsonnet
3.0 met 8 stemmen
130 Vanmiddag reis ik af naar Amsterdam
Misschien dat ik daar dan die prijs ga winnen
De nominatie heb ik alvast binnen
Hoe mooi dat mijn vormvastheid zo ver kwam
Zelfs derde worden straks voelt niet verkeerd
Ik ben al blij te zijn genomineerd…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
Onoplosbaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 Zoveel dingen kan je niet oplossen:
moorden
stenen
olie
sommige maagtabletten
een panty van een vreemde vrouw in je bed
verdwijningen
wie er op de tube tandpasta heeft geknepen
zodanig dat je met wat zout of
zo je tanden moet afschrobben
zoveel vragen
zoveel mysteries
Over zoiets
zou je
een gedicht kunnen maken…
Snowtime
snelsonnet
2.7 met 37 stemmen
2.888 Al is het op de weerkaart dan al lente
Pas nu is heel 't land in wintertooi
We zijn nog ver van Pasen, zon en dooi
En scholen hebben sneeuwvrij vanaf Drenthe
Het voorjaar zal dit alles weer vermoorden
Maar voor even geen probleem met witte boorden…
Zachte zomerzon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
827 Ongewoon behaaglijk warm
streelt zachte zomerzon
haar nog bleke huid
in wanhopig ongeduld
en vogels zingen ver
Zij schrijft haar zinnen
van tijd
en laat zich beminnen
door stralen
in kleur, door geur
in alle eenzaamheid…
na oorlog...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.135 Ver van huis,
mensenlevens verborgen
Maar zwaard en aarde,
ademen de verschrikkingen..
Voor immer…
Dromen van Zweven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 Een machtig gevoel zal dat geven
als je even de sleur ontvlucht
ver boven het aardse verheven
de wensdroom met de zucht.…
vondst
snelsonnet
2.7 met 27 stemmen
1.953 Wanneer een verse baby zorgen baart,
Dan helpt geen wiegeliedje, borst of kruik,
Nee, gooi de kleine lekker door het luik,
En speel de kinderlozen in de kaart.
Die halen, zonder strenge kinderrechter,
Gewoon een baby onder uit de trechter.…
Levenslied
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.734 Ik laat deze laatste woorden
vallen in je handen
Houd ze voor me vast
mijn adem, vluchtig
als ze door het duister ijlt
Nu lijkt de nacht te zingen
in dit eindeloze gebed, geeft
de hemel glans, een glimlach
stilte klinkt nog ver na…
Winterpret
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.083 Ik wil weer schaatsen
op het zwarte marmer
Warme chocolademelk
een lekker bordje snert
Ik wil weer genieten
van een Hollands tafereel
Door zoveel schilders
reeds op het doek gezet
Ik wil…. misschien te veel
De winter is nog niet zo ver
Maar ik…ik ben er klaar voor
Kom maar met die winterpret…
Zoveel
gedicht
3.7 met 799 stemmen
72.405 Zoveel liefde en
Zoveel pijn
Zoveel moeite om bij elkaar te zijn
Zoveel twijfels
Zoveel pech
Zoveel te zeggen maar
Zo ver weg
Zoveel haat terwijl je wel van me houdt
Zoveel warmte en toch ijskoud…
Make it big
snelsonnet
1.9 met 37 stemmen
4.204 Een zeug blijkt veel meer te genieten
Als zij zich tegoed doet aan pulp
Voor varkens is dat voedselhulp
Gelijk aan een zak verse frieten
'Kijk, ´n halve big meer, lieve beer!'
Nu lust ík dus m'n eten niet meer…
Aan de ambtenaar
snelsonnet
3.2 met 40 stemmen
3.113 Het vleit mij zeer dat u dit vers wilt lezen
al hoort een bonafide ambtenaar
zolang hij op zijn werk zit weliswaar
met and're zaken in de weer te wezen.
En porno die u van het net wilt plukken
valt ook niet onder "ambtelijke stukken".…
Borssele blijft
snelsonnet
3.2 met 28 stemmen
2.574 De kerncentrale Borssele blijft draaien
Het kabinet heeft al een tour geboekt
Het splijtstofsplitsen hoeft niet opgedoekt
De firma blijft het Zeeuwse land verfraaien
Ik hoop maar dat het werkt, want (dat is pech)
Het beste ziekenhuis is heel ver weg…
verdoofd
netgedicht
3.6 met 173 stemmen
20.882 klaterende waterval
melodieën in mijn hoofd
ik klim uit het dal
nog een beetje verdoofd
ik straal nu als een ster
in de duistere nacht
ik kwam van ver
maar werd verwacht
warm word ik onthaald
met liefde ontvangen
ik was verdwaald
te groot was het verlangen…
observatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 ik schrijf dit neer
en leid mijzelf
in wilde banen
en beschrijf de
schoonheid en
de vleugelslag
van zuiver witte
zwanen
die mij brengen
naar een ver en
eenzaam land
waar ik de eenvoud
en de rede
zie bewegen door
de bomen in het
zand…
Ulysses
gedicht
2.3 met 87 stemmen
34.888 Te veel gevechten heb ik gezien,
te veel gejank van vrijers gehoord,
ik ben altijd te ver gereisd.
Een kijkdoos heeft mijn oog vervangen,
Een bromtol mijn oor.
Te veel modder,
te veel krengen er in.
Te veel vreugde.…
Genie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Zijn veer vliegt onverstoorbaar
Geleid door de goddelijke inspiratie
Hij verwoordt het onuitspreekbare
Noemt het onnoembare
En kent geen verveling
Hij leeft in armoede en eenzaamheid
En blijft onbegrepen tot…
Hij na honderd jaar opeens wordt ontdekt
En geniaal verklaard.…
Of ik genoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Ik moet denken en benoemen in de junizon
en ik herken de buizerd aan zijn staart
ver boven mij, hij weet niet van thermiek
en doet niet meer dan wat hij is
(maar vliegt!):
een zwevende belevende
Maar ik moet denken en benoemen,
ik sluit mijn ogen even, open ze
en vraag me dan al af of ik genoot.…
Blauwdruk
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
949 Het ligt tussen
al wat ver weg leeft,
zich onvindbaar heeft gemaakt.
Rustend onder doorwinterde wortels
en zware aarde
of op grote hoogte
in de sneeuwrimpels van een wolkeneter
misschien slechts om te rijpen.
De aarde drinkt niet meer
maar ik vang de druppels voor haar
en mij.…
Bij jou.
netgedicht
2.3 met 31 stemmen
3.446 Hier hoef je niet vér voor
hier is het dus
altoos genieten.
En dat is wat ik deed,
bij jou.…
Schouders rechten weer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
864 zie je stappen lopen
je lijfje iets gebogen
ogen nog geen meter ver
maar ergens komt
de confrontatie het
zebrapad en oogcontact
een lach en vrije overgang
je schouders rechten weer
ja weet en voel jezelf vrouw…
Winddanser
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
812 Heb ik je ooit verteld
over de oeverzwaluw
die koketterend scheerde
langs flanken van de wind
waarop ik wankelend
balanceerde
en met gesloten ogen
ver voorbij verlangen greep
om net als de zwaluw
terug te keren
naar het vertrouwde nest…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
Vogeltrek
netgedicht
4.1 met 38 stemmen
970 Er waait een storm
van Noord naar Zuid
Grote schepen steigeren
door het schuim
Ze komen nauwelijks vooruit
maar laten zich niet keren
Tussen de containers in het ruim
rusten verwaaide vogels uit
Hun kop tussen de natte veren…