5930 resultaten.
offer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 het klaaglijk blaten
van schapen in de straten
vandaag
rood kleurden de goten
de sappen vergoten
offerfeest
blinkende messen vlijmscherp
vlees in kwartieren
verdeeld
na uren straten schuren
sporen verloren
stilte herboren
nu jammeren de lammeren
hongerig en koud
offerschaap…
offer
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
825 het klaaglijk blaten
van schapen in de straten
vandaag
rood kleurden de goten
de sappen vergoten
offerfeest
blinkende messen vlijmscherp
vlees in kwartieren
verdeeld
na uren straten schuren
sporen verloren
stilte herboren
nu jammeren de lammeren
hongerig en koud
offerschaap…
‘k heb je zo lief
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.820 je vinger die je naar me uitstrekt
leg ik voorzichtig in mijn hand, de rechter
en trek hem langzaam naar me toe
ik hef mijn blik, jij staat daar naakt
en neemt mijn lippenrond het topje van je vinger
in zich op
de blik verloren in een trekken
graaft tand om tand in lijnenhuid
en tongen strelen nat de beet.…
Tombe
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 De scharlaken koning
Staart vanaf zijn troon
Naar de vergulden balzaal
Die zich leeg voor hem uitstrekt
Deze leegheid
Maakte hij tot zijn huis
En verdronk er
In eenzame herinneringen
Verloren heeft hij
Zijn vrouw en zeven zonen
Niets rest er meer
Van zijn eigen koninkrijk
Het onstabiele licht
Van duizenden kaarsen
Verwelkomt hem…
levensbeeld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.015 in de spiegel van het leven
vind je scherven geluk
barsten vol tranen
stukjes verdriet
een weerspiegeling van wensen
de reflectie van jouw ziel
elk stukje verloren
breekt zachte dromen
en de helderheid verdwijnt
jouw toekomst vervaagt
barsten overheersen
dit levensbeeld…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
Verdwaasd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.045 Haar haren waaien
speels in de wind
ze merkt 't niet
dit verloren kind.
Dan staat ze stil
tuurt naar de zee
loopt in 't water
en smeekt zacht
neem me mee
nu...niet later.…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
Aangeving
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 Jouw hoofdstem kopte de angst
tussen rivieren, rond jouw tepels
kampeerde, hongerde gebruind
het restje van mijn leven,
maakte jij mij, oefende dit uitzicht
verloren in meervoud jouw zwijgen
en hunkerend verlangen, gaf jij mij aan
tijdens het duisteren der dagen.…
Welkom in de stille kamer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 Vastgebonden in deze
Kamer die ons welkom
Heet zonder een enkel
Woord
Geketend in het zuiverende
Wit van dwarrelende
Asresten van verloren
Onschuld
Vertraagde tijd doet de
Geest beseffen dat het
Werkelijk anders is dan
Gedacht
Naar binnen gebracht
Vol met amfetamine
Is de reis naar buiten nu ver
Weg…
Stierengevecht
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.774 Het rochelen van de toreador
gaat tussen de hoeven verloren,
zijn mistige ogen, opwaarts gericht,
dwalen door groene velden.
Dan valt het doek,
rood,
ook voor de knielende stier.
-----------------------------
Picasso 1933…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Stil je gelaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
636 groots zijn jouw woorden
alhoewel deze na enig
rond dwarrelen opgaan
in het niets
ogen vurig gebarende handen
welke graag het voorgaande
onderbouwen worden nageaapt
op de muur
mondhoeken zakken stil je gelaat
langzaam wegzakkend in de te grote
fauteuil alsof de strijd verloor
*…
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
Dilemma
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 het gevoel alleen van haar
een weg er in vinden
zonder te verliezen
wist ze maar hoe
dilemma met schaduw
diepgravend
schuldig of slachtoffer
niet zichzelf maken tot
ongeschreide tranen
een kolkende vulkaan
van binnen
toch maar weer zwijgen
verwachtingen
ach beter
laten gaan
stil verlangen
moed verloren…
Huizen 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
517 Gemis, verlorenheid,
om te veel lege kamers,
in te grote tuinen.…
doof
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.346 Een blijvende stilte is mij omgeven
en moet daarmee nu verder leven
want mijn oren willen niet meer horen
O mijn God wat heb ik veel verloren.…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.952 verloren
verdrietig
een tijdje
ontroostbaar
eigen keus
het was klaar
ons samen zijn
is nu verleden
ondanks alles
doet het pijn
zal jij voor altijd
mijn 'ware' zijn
cultuurconflicten
hielden aan
dus liet ik je los
met brandend hart
vrij om te gaan.
alle sporen
zal ik wissen
ter bescherming
mij niet weer
te vergissen.…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
15.022 Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Niets
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Ongehoorde woorden
lawaai dat er op volgt
Diepte in de duisternis
gedachten worden verzwolgd
Een ongemerkte pijn
in diepe lagen verborgen
Ze mogen toch niet zijn
dus het gaat verloren
De liefde die er was
is nergens meer te vinden
Niet meer te bekennen
om je te verblinden
Dus alles is hier kwijt
om niet meer terug te keren
Overal vind…
Alsdan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar stilte horen kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
de aangeboren schroom
verlaten kan,
alsdan,
zij de tranen weegt,
de zon die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
zij veilig garen
spint uit een
aardse cocon,
schuilplaats
voor ieder kind,
alsdan.…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 ze zijn er voor elkaar
staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te…
luister maar
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.619 uitgesproken
zinnen
zijn niet weg
wie geeft
om
hoort wel
wat ik zeg
mijn woorden leven
geef ik door
zweven
aan de hemel
van mijn bestaan
dat jij
mij
niet meer kan verstaan
betekent alleen
dat onze wegen
verder zijn gegaan
dan tijd
dat de letters
die ik zeg
verdwalen
verloren zijn
in het verdriet
in de pijn
in de spijt…
boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 het pad bevat,
links en rechts,
opgeschoten fluitekruid
overwoekerend hebben
beschutte plekken
het zicht onttrokken,
geen prachtschubwortel
meer te zien
een verloren ooghoek
schittert takkenstralend
nerveus een bosblauwtje
ja, kleine vlinder
ik heb je gezien
de zon doorbrak het bos,
bekende kleur
en ik vervolg mijn pad…
Die dag.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 Toen voelde ik heel diep in mij
ik heb jou niet voorgoed verloren
mijn hart zal je altijd toebehoren.…
De koffer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
675 De koffer reisde na
zo laat en onverwacht
-al vier stations verloren-
wie had dat nog gedacht?
Daar ginder bij die vlucht,
daar was hij blijven staan
en ik was doodgewoon
zonder die ballast doorgegaan.
Daar was hij dan....
ten slotte toch gekomen:
gevonden voorwerp
ongedacht
na al die tijd
niet meer verwacht.…