Alle inzendingen over religie

Zing mijn liefste over liefde en minnen begeleid door harp en met vrolijke fluit beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit genieten we van schone klank in zinnen die samengevoegd in vorm en akkoord geheel ons hart en gemoed zullen strelen onze pijnen en verdriet zullen helen feest voor ieder die van je warmte hoort maar laat niet te vroeg…

In de vredes-groet van Christus ligt met name de geloofsrede voor ons (s)amen!!…

Jezus is de ware wijnstok in ons leven, Waarvan wij de ranken zijn. Probeer het niet te snel op te geven, Ook al begin je als vrucht heel klein. Gods Geest is het die je laat groeien, zodat je mag getuigen vanuit Zijn liefde in je hart. Wees een vrucht die nooit verdort, maar zal bloeien, aan de wijnstok zijn we één, en niet apart…

Gods onvoorstelbare grootheid vol liefderijke behoedzaamheid spreekt steeds in de dwergenwereld van vlinders en kevers onzichtbare plantjes en diertjes die ons voortdurend omringen alle eer aan Hem Wiens almacht het onmetelijke Ruim bestiert.…

En zal nu tijd van sterven komen van lijden en zo veel verlies van troosteloos mijmeren en staren in doelloze gedachten zwijgend stil de toekomst reeds passeren hoop voor komend leven bannen hullen in koude en opstandigheid alleen sombere herinnering aan schone warmte die ijlings ging waarop wij nu niet kunnen teren. Niet zal de tijd…

Nadat de zonne slapen ging, Zien wij uit hare sluimering Des morgens haar ontwaken: Legt ons ook de Engel van de dood Te slapen in des aardrijks schoot, God zal ons wakker maken. Dan staan wij voor des Heeren troon Tot onze straf of tot ons loon, Voor al ons goede of kwade. De braven zien hun vrienden weer, De braven zien ons lieve…

Het jaar achttienhonderdvijfenvijftig schenkt de Papoease wildernis een lichtstraal; daarin glanst Gods Woord vol onversaagde taal, die het duister vorst, het verguisde wenkt. De Blijde Boodschap wordt geweerd of gekrenkt... Toverpriesters horen een nieuw verhaal, willen strijd, sterken hun geheime zaal. Zijn angst en liefde door elkaar gedrenkt…

De lange levensweg loopt reeds spoedig ten einde is een breed bezadigd zandpad door een tevreden heideveld zacht avondrood geeft de vroege schemer en de paarse struikjes warme gloed van berusting terwijl de eeuwige einder in vaag vragend grijs ligt plots kringelt een kleine dwaalster fel brandend over de grond schenkt dit leven een verrassing…

Uw wijsheid is oneindig, heer! want wat ik zoek is in geen vorm of woord te vangen zo bodemloos is m'n verlangen dat op m'n gebed in antwoord inderdáád alleen uw grootste stilte past.…

Jij kind zo mooi en onbeschreven is jouw bestaan ontvouwen en in het volst vertrouwen adem je puur het leven je kirt naar ieder die je kent en krijt je baby brabbelbrij brengt een lach, ieder is blij omdat jij in ons midden bent jouw levensweg ligt open geen steen verspert het pad niemand die het ooit betrad enkel jij kunt het belopen…

Aan het meer van Galilea werd met eenvoud gesproken over de akker der mensheid vele halmen groeien snel hebben een steen onder hun voet krijgen nooit volle aren hoe vaak heeft het rijpe koren dat in goede aarde staat bij zijn diepe wortelpunten geen kleine kruimelkiezels welke de allerfijnste tastzin een weinig onderdrukken lichte belemmering…

Zacht noemt ze de vertrouwde naam van wie zij in zich droeg bij ’t lezen van de dooptekst Mijn genade is genoeg. Door haar gemoed golft een baarmoederlijke gloed. Het kind een eigen weg gegaan mag door die naam Gods diepste liefde profileren. De naam houdt haar betekenis: Genadig is de Here.…

Ik zat vaak verstijfd van angst in de harde banken van de gereformeerde kerken, waar ik naartoe gesleept werd door mijn ouders, omdat dat nu eenmaal in hun straatje te pas kwam, zeker omdat mijn vader als schreeuwlelijkerd de kansels domineerde. Gij zult niet dit en gij zult niet dat, ik voelde me op den duur een bibberend stakkerdje zonder…

Dit is de dag die God heeft gemaakt Vandaag mag ik weer met Hem leven En mij geheel aan Hem toevertrouwen Ik weet dat Hij mij draagt en bewaakt. Dit is de dag die ik blij mag begroeten Elke morgen en elke dag is nieuw Waarin ik leven mag uit Gods hand En mijn medemensen mag ontmoeten. Dit is de dag die God mij wil geven Die ik als een…

Je bent niet het sterven van zomer en warmte maar de geboorte van warme tinten in mijn hart je bent geen eind van ’t leven bedekt onder stervend blad maar het begin van hoop op het nieuwe licht.…

Steeds verder vouwt het lichaam zich tot foetus totdat het leven stervend haar verlaat ontvouwen wordt ze weggedragen en met gevouwen handen nagestaard die ooit mijn liefste in zich droeg, ze is voorbij maar niet voorgoed want ze ging vol vertrouwen; genade bleek genoeg. Septembergedachten bij het afscheid in het ziekenhuis…

Wat is een wereld zonder vogelzang waar geen vlinders vliegen geen bloemen geuren geen zonnestralen warmen bomen geen schaduw bieden waterstroom geen rust zonsopkomsten de kim kleuren. Wie leeft zonder dankbaarheid en ziet dit allemaal niet gaat voorbij aan die grote Liefde Die dit alles schenkt om niet dank zij Hem zingen de vogels…

“Heb elkaar lief,” heeft Jezus gezegd “Zoals ik jullie steeds heb liefgehad Ik houd jullie in mijn handen gevat En heb voor allen het pleit beslecht”. Elkaar liefhebben is het grootste gebod Dat God aan eenieder heeft gegeven Als richtsnoer, om daar naar te streven Het is het allerbeste voor ons heilgenot. God liefhebben en de medemensen…

In het zwakke schijnsel dat nachtelijke vlakte vult zie ik dromerig de velden met donkere silhouetten en wacht zonder te weten wie mij licht zal brengen om het pad niet te missen dat ik niet vind zonder flambouw zie tussen de bomen schimmen van verleden hoor ook hun stemmen door de kruinen reeds gaan voel hun ademzachte streling reik…

Gods genade die zich onnoemelijk ver uitstrekt wijd als de oceaan is heeft de bezadigde golving van een stil bergmeer heel ons leven mogen we dat water putten en tot ons nemen met wijs overleg en vertrouwen -herken ook vals gebruik hiervan!- slechts overgave aan eenvoudig geloof.…

Laat dromen niet waar zijn waarin mijn ziel bekneld ligt tussen angst en pijnen mijn hart geen uitkomst vindt mijn gedachten zijn beneveld mijn handen zoeken angstvallig houvast en steun mijn voeten zullen de aarde niet verlaten help mij met woorden die ik zoek en verdrijven mijn angst en pijnen troost dan mijn beklemd gevoel dat ik…

Ik heb een nieuwe vriend vertelt ze zacht en stralend. Door enthousiasme aangestoken vraag ik naar zijn naam. Je kent hem lacht ze geheimzinnig ik tref hem hier vaak bij jou aan. Als ik nadenkend in haar blije ogen kijk, zij resoluut naar de piano wijst begrijp ik haar intens geluk haar nieuwe vriend laat haar verrukt een stuk bergopwaarts…

Steeds geloofd, steeds gehoopt Dat alle vraagtekens worden ontknoopt. Het pad was hobbelig, het leven vaak een doolhof Een Kracht zo sterk en machtig, altijd aanwezig, overtrof. Pijn en verdriet; louteringen Mooie, warme zoenen en strelingen: overwinningen. De noeste zeeman, na hard labeur bereikt eindelijk de thuishaven De gedetineerde…

De mens heeft God geschapen naar zijn beeld en gelijkenis. Begrijp je nu waarom geloven in jezelf zo belangrijk is!…

Mijn pa, de koning, levenslang bedot Door echtgenoten, zoons, zijn eigen staf, Zichzelf, doorzag geen hond, kreeg straf op straf Als loon voor goedgelovigheid van God Zo ikke niet, ik ga nooit in de fout Ik stop niet eer ik weet wat mensen drijft Hun list en leugens heb ik ingelijfd In mijn verstand, ik zet ze om in goud Maar o, hoe bitter…

Als beschimmeld zaad in het dorre land geplant groeit uit tot vrucht van droefenis een nagel door elke hand De schedel met dorens als horens op het hoofd verdoofd vervliegen haar woorden in een storm van smart Twee zielen voor eeuwig verbonden in een bloedend hart Zij werpt knielend een laatste blik naar ogen gebroken…

Waar aarde niet is geschapen of zee niet gegoten is zelfs lucht tot niets geworden licht in duister is verdwenen nacht zich te sluimer heeft gelegd verdwijnt ook kosmos in zwart gat is materie nergens te vinden kan energie nooit bestaan zou ook maar een kern van leven in chaos van “Big Bang” vergaan.…

De vrome mens toeft bij zijn overdenking op de top van de berg, aan God gewijd. Hoge winden brengen gedachtenstrijd, geven stormend gevoel een nieuwe zwenking. Hete zon? Koude rilling? Misschien een krenking voor ruime geest, die verlangt naar vrijheid. Je houdt op met peinzen, ervaart verblijd: "Zoete geur wenkt lager aan de helling!" Het…

Als ik mij in moeilijkheden bevind Wil God mij vasthouden in Zijn hand Ook als soms de boze mij overmant Weet ik, Hij is en blijft mij welgezind. God, mijn God zal er voor zorgen Dat het steeds goed met mij gaat Hij is en blijft mijn toeverlaat En is mij nabij, elke nieuwe morgen. Gods goedheid blijft in eeuwigheid Hij houdt niet op met…

Met niets zijn we gekomen met niets zullen we gaan hoezo, ruisen de stromen een koele wind blaast aan: door God ben je gekomen en met Hem mag je gaan je mag zelfs bij Hem wonen hij wakkert nog iets aan: heb je genoten, wil hij weten van alle gaven die je kreeg wat vond je 't fijn ervan te delen ik luister en beweeg geen dag heb ik…