5922 resultaten.
proces verbaal
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.692 op vreedzame graven
staan gebeitelde woorden
als afscheid voor
de laatste reis
bij een verzakte zerk
staat postuum een boete
als schandpaal van nalatigheid
ze hebben een put teveel gegraven
en met het planten van die extra pijn
vraag ik mij af
hoe eenzaam kan je dood nog zijn?…
danste flarden muziek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
599 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek en
zong sterren
van de hemel
in een
godvergeten lied
applaus verbrak
de betovering
van mensen
die kapot waren
van haar
ovationeel gejuich
tranen als afscheid
bloemen kleurden
haar vallend gordijn…
blikkend terug
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
667 blikkend terug in verleden
kijkend van hoog naar laag
zoekend naar de plek
waar ik afscheid nam
zachtjes voeten losliet, met
haren waaiend langs rietpluimen
vanuit het licht ooit geboren
de wegvormend naar gene zijde…
BRUG BOUWEN
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
724 Nog steeds
wil jij
bruggen bouwen
Met eigen handen
bruggen bouwen
over water,aarde
Oog en oor heb je
voor de waarde
van het 'samen'
Je moet rouwen
na afstand,na afscheid
na het stil zwijgen
Jij wil
bruggen bouwen
geen water te diep
te breed.…
Vandaag speel ik
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
549 vandaag speel ik mijn mooiste lied
ik tast de juiste toetsen
als zachte haartjes op je huid
jij hebt mij in 't licht gezet
vandaag zing ik geen afscheid
ik hield je dicht bij mij
al was het in een droom
we speelden ons weer vrij…
smachten
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
800 Wanneer de lage luiken opengaan
En het ochtendwit naar binnen glipt
Lig ik nog terneergedrukt
Te moe om op te staan
Afscheid van een wezenloos woeste nacht
In gedachten tot grote hoogten
‘Het blijft behelpen’, roept de eenling
Die nachtenlang naar de ander smacht…
Tarzan zoekt tampon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
518 Het is een afscheid
maar nu voorgoed
geschreven letters
worden somber geteld
helaas haar schrijven
schrijdt geaderd in bloed
dankzij de verszetters
oogt zij alweer ongesteld
haar handen vangen
haat en lijk een mop
dweilt zij de laatste
bladzijde schoon…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 op het oog een doodgewone
huis tuin en keukenschilder
die de restauratie na restauratie
voorziet van vrolijke tinten
met ongekende ijver geeft hij kleur
aan een voorheen somber wachtverblijf
als een tovernaar met slechts een kwast
legt hij de basis voor ontmoeting
en het afscheid van morgen...…
Uitgelezen boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 er vallen blaadjes
uit de ringen van mijn band
ik heb ze niet meer in de hand
alsof ze niets meer wegen
dwarrelen zij schijnbaar
onbeschreven naar de grond
heb mijn boek verspreid
de roman met korte spanningsboog
ligt aan mijn voeten
in het voorwoord al
het afscheid en de groeten
ik schrijf slechts uitgelezen boeken…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.745 zo plotseling, zo onverwacht
zomaar weg, JIJ, wie had dat gedacht
jij kijkt me aan en pakt mijn hand
toen kreeg jij een hartstilstand
plotseling is het afscheid daar
zo abrupt, zo raar
voorgoed bij mij weggegaan
lamgeslagen blijf ik staan
niet eens een laatste zoen
ineens is het niet meer nu....maar toen…
Oplijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 ik flankeer mezelf
treed uit gedachten
aanschouw, divergeer wijdlopig
reik tot lijfelijk afscheid
ik land mijn walvislichaam
op zwaartekrachtig zand
tegenover dunne kustlijnen
breek ik mijn laatste glazuur,
kristallijn, bij rechtlijnig ontwaken
is alles beter dan schijn…
Langzaam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
748 Pas dan
nemen we afscheid.
We zeggen nog iets aardigs
maar we luisteren niet echt.…
Tan en Twan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
651 Een tragisch afscheid voor Humberto Tan
In ieder maatpak zat hij als gegoten
Geen kijkcijfers dus word je afgeschoten
Nu maar eens zien of Twan het beter kan
Ik zie hem vaak bij Nieuwsuur en denk stellig
Nou RTL Late Night, ...dát wordt gezellig!…
Post
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
582 Geen grenzen kunnen
mijn minnende mijmeringen dwarsbomen
Zo smokkel ik de verwachting van het weerzien
over het afscheid en de tijd heen
die ik bukkend sprokkel.…
over gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 de mens
gaat over
niets hooguit
per ongeluk
over alles
aan deze of
gene zijde
van het heelal
de taal
met stomheid
geslagen
gekist abrupt
bedolven
verbrand en
verlaten gaat
over niets
hooguit
per ongeluk
over alles
als zij het
afscheid vertraagt
en ik je omarm
om je los te
kunnen laten…
Slaapwel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 Elke avond dat wij welterusten zeggen
Is elke keer een beetje meer afscheid.
Dit begreep ik dezelfde dag dat
vele jaren geleden wij waagden
1 te zijn voor de 1ste keer. Stilaan
Lijkt het slaapwel de laatste keer.…
De betraande waas
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
649 ik zag
je gaan door
de betraande
waas van
afscheid nemen
kus en
handendruk
al lang voorbij
alleen maar wij
en jij die droomde
er was geen
wakker worden
in confrontatie
met het definitief
van einde
de overgang
was toen de
laatste adem floot
die fluweelzacht
stilte sloot…
Bewondering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
822 Maar jouw krachtige hand bij het afscheid nemen,
heeft me toch ook weer meegegeven.
Dat de mens die het ondergaat,
tot de laatste snik zijn mannetje staat.…
Jouw woorden zijn teveel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
451 Jouw woorden zijn teveel
Als je weg gaat
Dan wordt het hier stil
Is dat wat je wil
Jouw woorden zijn teveel
Ga maar weg als je wilt gaan
Besef wel ík laat een traan
Je nam de benen
Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen
Jouw woorden zijn teveel…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Dikwijls verwens ik de nachten
om hun ondoorgrondelijk duister
om hun geluiden alsof spoken lachten
mey een huilend hoongefluister.
Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.
Met blinde ogen tast ik langs de wanden
hopend…
souvenir
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.444 zo'n schelpje bijvoorbeeld maakt het afscheid
tastbaar zolang het onder handbereik is
heb je misschien wel een aanzetje
tot een eenvoudig gedicht
noem het naief voor mijn part
maar ik hecht aan dit soort sentiment
de samenleving is immers al wreed genoeg...…
Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Mijn tijd is gekomen en neem ik afscheid van mijn dochter Cornelia, geboren uit mijn samenleving met Hendrickje Stoffels:
Verwarring
schept zwarte plekken in mijn geest
van alles dat ontnomen is
ontgoocheld en vervlogen is
verpulvert langzaam ook mijn leven
uit jouw leven weg
jij dartelt in mijn schaduw kind
evenzo als Titus deed
wat…
Voorgoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.152 Wat betekent afscheid nemen? Kon ik
het maar, afscheid nemen. Zei je maar:
blijf, blijf bij mij. Ik blijf altijd bij jou
Maar je ging heen de jungle in
van de dood
alleen.…
Kruisende wegen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
998 Ooit kruisen onze wegen
en kom ik jou weer tegen
buigen we samen
voor onbestemd verlangen
dat wat ons bindt
en steeds opnieuw begint
de schelpen bewaren we voor later
of geven ze terug aan het zeewater
ooit op een dag
misschien…
want weet je lief
leven is kiezen
en leren te verliezen…
die vleugels draagt
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
975 ik ving je
met de lucht
die vleugels
draagt
ik heb
je vlucht
heel eventjes
vertraagd
je wilde niet
meer landen
er was geen nest
voorhanden
waarin je
met begrip zou
kunnen wonen
je koos dromen
ver voorbij
de horizon
de ijlte waar het
leven ooit begon
je zult komen
en weer vliegen
vrijheid mag je niet
aan mij verliezen…
zie bloemen van ijs
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
valt de lust neer als ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven de nachtelijke kilte…
Los zand .....
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Woorden onderscheiden
in het goede of het kwade
leiden soms tot onbegrip
gedachten lopen door
gaan hun eigen weg
verliezen grip en
proberen zich vast
te klauwen in los
zand waar soms
trillend het pad
weer begaanbaar
gemaakt wordt
maar het witte bord
met de helderrode
rand heeft haar werk
dan al gedaan ………
Wachtende pijn
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.198 Bewegen is verliezen wat ze wil aanraken
en bewaren met haar vingers die haar nog niet verlaten hebben.
Haar ogen tellen de ogenblikken waarin ze haar leven ziet en de pijn
vergeten mag.
De levende tijd is haar vergeten toen ze steeds eenzamer werd en de dood
haar fluisterde waarom
ze wachten mag.…
Orfée
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.260 Je danste, weet je nog
even de adder om je enkel
omringd, de tanden diep gebeten
jouw ogen zochten mij, vonden
je ontspande en je ging
Met mijn lied bezwoor ik leven
en dood om jou opnieuw voorgoed
te laten aan gene zijde zonder hoop
Twee keer verliezen is te veel
ik speel voor rotsen en wacht…
Elke minuut..
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
3.302 .
-----------------------------
Gedicht aan mijn vader die ik in
2002, op 12 jarige leeftijd moest
verliezen aan kanker.…