Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

in een bodem van hemel

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 651
laat mij weten hoe wegen mijn stappen dragen mij voerden naar vragen over wie ik was hoe velden vol stilte vertelden in droomloos passeren hoe leeg de wereld weersprak diep daalt de helling van bergen kaalslag misoogst ook nog het groeien van morgen hoe transparant is het water dat stroomt in een bodem van hemel verlandend…
wil melker23 september 2006Lees meer >

Tweestrijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Zal ik spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt en longen jagend zwellen voor wat schone lucht bedaar het valt wel mee gewoon niet meer aan denken kan het geweten dit geheim wel blijven dragen dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd laat…
sacrajewa7 november 2006Lees meer >

Mijn lief bloempje

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.357
kijk ik naar jouw zacht gezicht je silhouet met alles erop en aan en ik weet dat ik je aan mag raken telkens weer bijzonder maar o zo fijn en in jouw slaap zoek ik je lippen die ik dan teder tussen de mijne neem maar ook mijn lief is het geluk de galerij van m’n hart, de rozentuin het beekje van ons samenzijn zolang dit leven ons zal dragen…
elze24 maart 2009Lees meer >

valentijn op het antwoordapparaat.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
'mijn hart kon alle vlinders die ik erin voelde niet meer dragen en ik stortte hulpeloos neer, in de ban en zo in de war van jou en hulpeloos ook, een baksteen in een rode doos mijn hart, een hand met daarin een nog bloedende roos en wolken donker in mijn hoofd gedraaid en een zon die er vervaarlijk boven hing, pro- beerde ik…

Beelddragers

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
We dragen beelden met ons mee soms in een fel laaiend vuur of juist een rustig kalme zee die beelden ze blijven op den duur Verbeelding wat je graag wil kan heel lang blijven hangen of beelden waarnaar je stil met liefde blijft verlangen Die beelden, foto's van ons leven met schaduwkanten of overbelicht koester dit geschenk want het gegeven…

olijfboom

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
jij houdt me aan een touw stil draag je mij verder hoe wij gaan is een raadsel, de dolfijnen springen uit het water en ik ben de weg kwijt jij houdt me aan een touw, mijn hart, omdat het springt voor jou.- (ik ben wat in de war) het gaat om jou, altijd weer om jou, mijn lief- je met fluistermond, met groene ogen en zachte…
c. paris1 augustus 2009Lees meer >

Willem

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 744
Wat is dat voor een stichting Een strand vol arme tanden Het gat daar in je handen Dat is toch geen gezicht Wat moet jij in Mozambique Een land vol slaven plagen Of op je schouders dragen Op kosten van de republiek Steek je handen uit de mouwen Deel je bijstand met de armen Help ze mee met stenen sjouwen Huizen, scholen te verwarmen…

Het gerucht

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 674
waarin het trillen boven akkers en velden wegsterft de leeuweriken wegvleugelen een maan aanzwelt dralende slaap zich schuchter aandient In die sluipende schemering verschijnt ze, sluimerend zonder uithalen of grootse gebaren spreekt fluisterend woorden die tot neigen dwingen ook tot zwijgen daar ze, voorlopig slechts vleugjes waarheid dragen…
Kees Keizer29 januari 2010Lees meer >

Betoverend blauw(Griekenland)

netgedicht
4.9 met 60 stemmen aantal keer bekeken 1.210
zon handenvol juwelen eeuwenoude wijsheid binnenin de ziel van het zijn ontstaan door stralen van warmte lichtjaren ver hier vandaan gekleurd en gevormd van vroeger tot nu en later door zon, lucht, water zand en zout het hart van een steen is niet koud maar een baken van licht in heimwee dagen om het gewicht van gemis te kunnen dragen…

Hart en ziel

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 770
zon glimlacht een mooie lentedag vogels kwetteren een lieve lust bloemkopjes duiken op vanuit dorre aarde ijverige miertjes sjouwen zich een bult aan een te vroeg overleden kever ik zit in mijn voortuintje met een boek op schoot mijn gedachten dwalen af naar een gevulde moederschoot waarvan het kindje gisteren haar mama wist te dragen…

De moede soldaat

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.245
En ik vereer niet meer de heilige meren, Noch luidt voor mij de avondgong, Die etter draag van kwade zweren En nauw de dood ontsprong. Maar kindren komen aan mijn knie, zij houden In kleine handjes grote schalen wijn. Ach, laat ik drinken, dromend van hen houden, En nooit soldaat meer zijn!…

Druppelsgewijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
kan ik, nog genoeg moeite betogen in vriendschap vormen om woorden als de jouwe achter een spel met maskers kan ik, nog op zachte toon schrijven met gedurfde vrijmoedigheid in blauw/witte draden die het goed met elkaar vinden wat het hart kan dragen aan deugd, meer als een vriend met al dat kan inspireren waarin 'hart' en 'gevoel'…

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Geluid sterft in mijn hoofd geen stem durft nog te schreeuwen waar de stilte te veel woorden draagt om de ruimte door te dragen: ze vallen zoemend weg. Bewustzijn duurt slechts even zo lang het oog kan schouwen echt zichtbaar is slechts zijn want als de deur zich sluit zal ik vergeten zijn.…

Glimlach uit het avondland (5)

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 581
Hemelse schouwburg, engelen dragen maskers, doek valt voor de zon.…
pama27 oktober 2010Lees meer >

het verharde licht

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 536
wanneer stilte jou niets meer vraagt het dwarrelen aan de bomen staakt herfst een steen keilt over het water onbeschermd en bedoeld voor later schrijf je dan nog in de taal van liefde of doe je, geveld, je dromen dicht windverloren door al wat griefde in de magerte van dit vergezicht zal winter koude stemmen brengen een rouwband dragen…

Samen

gedicht
2.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.179
In uw hagelwit harnas gemetseld Zijn wij samen door de tijd verwond Die ons nimmer wilde dragen En bittere lijnen kerfde rond de mond: Of er een vrucht is van dat alles Vraag ik mij niet langer af, Maar ik probeer u te benaderen, Nog even, voor het graf.…

Wit met grijze randen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
hoe terstond en jij die op mijn kussen kwijlt spaakt mijn wiel met tussenpozen die zijn gevuld met al die dingen die ik nog zou willen doen ‘k ben laaghartig en armrijk geschoold desondanks draag ik mijn lot in vuistgebalde handen en laat het noeste werk over aan jouw begaafde verlangens de tijd mijn lief, de tijd strijdt tegen het hekwerk…
elze28 december 2010Lees meer >

Gaven

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
In het levenswater van de rivier vind ik bomen en bloemen stromend in zachte tint verwijld het in woorden langs de waterkant daar, in vele talen gehuld beelden, bloemen, gaven en stilte omhullend laat de wind me dragen naar mijn huis een grijze flard waait over lost op in een uitgestrekte hand van overgave en brengt het levenswater…

Zonnewende

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
heen ben ik gebouwd in wereldvreemde lagen op zoek wat dit doet gedragen zonder centrum ben ik niet zonder binnenkomen klopt het niet zonder verliest het snel kan ik zijn bij die zogenaamdheid of bedoel je spring ik uit het zaad dolgedraaid door het rad van avonturen in het onbekende van mijzelf maakt het van de ander los vreemdeling draag…
Hein Pierik26 januari 2011Lees meer >

waterkou

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
witte vingerdans rond elke druppel over glas getrokken water, zwaar vervloeiend in elkaar leven oogt triest door natte ramen fietsers dragen schimmen, bomen treuren boven al dat bittere gebeuren dat leven weet, doch desondanks gewaar van winterzoet en hazelaar hun zachte zweem van hoop vervliegt nog in de zwakke geur van kou, fris als…
switi lobi21 februari 2011Lees meer >

GEHEIM(Z)INNIG

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Vraag niet naar mijn geheim dat ontroert me mateloos dat wil ik dicht bij mij houden mijn behagen, blijven dragen mijn geheim is ook mijn troost je mag gerust m'n tranen zien maar het uiteindelijk troosten kan ik en ik alleen maar zelf vraag dus niet maar mijn geheim want 't antwoord is (h)echt geheim en dat blijft mijn (z)innige geheim…

NORA STORM OVERLEDEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.162
Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden! Dé Nora Storm is gaan liggen maar het slechte weer blijft een nieuwe storm zal opsteken omdat mooi weer niet beklijft!…

Luchtgitaren

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Zo wil ik de zomer spelen, lief fortissimo en groots flierefluitend in mijn hangmat lekker luilak, zonnebloot op muziek in driekwartsmaat met noten die wij samen delen ik op trekzak met wat lucht jij, die in lucht gitaren speelde onder bomen die ons dragen zullen God die het verbood tot de laatste noot zal vallen zinderend in avondrood zo…

Over?

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 995
Je blijft in mij, Ik draag het litteken mee. Fysiek en mentaal, Al klinkt dat cliché. Al zijn mijn tranen opgelost, Mijn verdriet is gebleven Ik geef je een glimlach Want ik moet door met mijn leven. Het is nu allemaal over, sluit het met een laatste gil. Vergeet het vanaf hier, Ik volg mijn eigen wil.…
Joy.29 mei 2011Lees meer >

Zaad van lange dagen

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
wij hebben het samen gezaaid ons zaad van lange dagen op vruchtbare grond die de oogst in liefde zou dragen maar naast bloemen schoot ook onkruid veel te snel op tussen weelderig groen hadden wij dat te laat in de gaten het verstikte de vruchten met taaiheid en kracht maakte van lange dagen een donkere nacht de grond…

In't voorbijgaan

netgedicht
4.1 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.470
ik kom even voorbij om ieder gedag te zeggen ben nog steeds onderweg om mijn ziel te verplaatsen en elders een nieuwe zaligheid aan te leggen de einder komt in zicht mijn hart ontwaart nieuw licht schouders dragen de laatste lasten * wilde dit melden mocht je mogelijk in vragend duister tasten ik kwam voorbij om te groeten…

nine eleven

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
nu vijvers gevuld zijn met namen roepen hun geliefden dat de wereld weent torens blijven schaduw dragen maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant in ieder raam en waar gezichten leven uit één naam kussen doden hun zelfbeeld, immer daar waar terreur de adem nam van velen eeuwig zingt herinneren uit kelen krachtig, door het samen…
switi lobi11 september 2011Lees meer >

blauwe periode

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 887
jij zegt “je hebt de ogen van Picasso ik zal je tekenen met gekruiste armen” ik weet wat ik zie en wat bij de leegte hoort je hoeft de regen niet uit te vegen in elke lijn van mijn hoofd jij vraagt dan waarom ik de druppels dragen wil het verdriet, onverwisselbaar zoals jij en ik ik antwoord “ik geef je eerlijke uren maar durf…

Rode wijn met thee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
'Draag je mijn stukken?', hoort hij vragen. Onderwijl zijn ogen nat. Druppels langs een glas, een fles die ooit veel voller was. Dan in de verte, een waardeloos kermen, kreunen, dat met wijn en thee langs lege kelen schraapt. Neen: de wereld is niet volmaakt.…

In zwart en bloot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
ik draag zwart omdat jij genomen hebt wat ik bezat veel bloot om jou de pijn te laten zien het lijf waarvan ik gruw nog sijpelt af en toe die grote rode vlek over het wit dat ik ooit was dan schreeuw ik in mijn slaap als jouw handen mijn onschuld doden word ik gebroken wakker in lamlendig grijs dat niet wil wijken ben in…