4357 resultaten.
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 laat mij weten hoe wegen
mijn stappen dragen
mij voerden naar vragen
over wie ik was
hoe velden vol stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend…
Tweestrijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 Zal ik spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt
en longen jagend zwellen voor wat schone lucht
bedaar het valt wel mee
gewoon niet meer aan denken
kan het geweten dit geheim wel blijven dragen
dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd
laat…
Mijn lief bloempje
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.357 kijk ik naar jouw zacht gezicht
je silhouet met alles erop en aan
en ik weet dat ik je aan mag raken
telkens weer bijzonder maar o zo fijn
en in jouw slaap zoek ik je lippen
die ik dan teder tussen de mijne neem
maar ook mijn lief is het geluk
de galerij van m’n hart, de rozentuin
het beekje van ons samenzijn zolang
dit leven ons zal dragen…
valentijn op het antwoordapparaat.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
551 'mijn hart kon alle vlinders die
ik erin voelde niet meer dragen
en ik stortte hulpeloos neer,
in de ban en zo in de war
van jou en hulpeloos ook,
een baksteen in een rode doos
mijn hart, een hand met daarin
een nog bloedende roos en
wolken donker in mijn hoofd
gedraaid en een zon die er
vervaarlijk boven hing, pro-
beerde ik…
Beelddragers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
676 We dragen beelden met ons mee
soms in een fel laaiend vuur
of juist een rustig kalme zee
die beelden ze blijven op den duur
Verbeelding wat je graag wil
kan heel lang blijven hangen
of beelden waarnaar je stil
met liefde blijft verlangen
Die beelden, foto's van ons leven
met schaduwkanten of overbelicht
koester dit geschenk want het gegeven…
olijfboom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 jij houdt me aan een touw
stil draag je mij verder
hoe wij gaan is een
raadsel, de dolfijnen
springen uit het water
en ik ben de weg kwijt
jij houdt me aan een
touw, mijn hart, omdat
het springt voor jou.-
(ik ben wat in de war)
het gaat om jou, altijd
weer om jou, mijn lief-
je met fluistermond,
met groene ogen en
zachte…
Willem
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
744 Wat is dat voor een stichting
Een strand vol arme tanden
Het gat daar in je handen
Dat is toch geen gezicht
Wat moet jij in Mozambique
Een land vol slaven plagen
Of op je schouders dragen
Op kosten van de republiek
Steek je handen uit de mouwen
Deel je bijstand met de armen
Help ze mee met stenen sjouwen
Huizen, scholen te verwarmen…
Het gerucht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
674 waarin het trillen boven akkers
en velden wegsterft
de leeuweriken wegvleugelen
een maan aanzwelt
dralende slaap zich schuchter aandient
In die sluipende schemering
verschijnt ze, sluimerend
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden
die tot neigen dwingen
ook tot zwijgen
daar ze, voorlopig
slechts vleugjes waarheid dragen…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht
in heimwee dagen
om het gewicht
van gemis
te kunnen dragen…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te dragen…
De moede soldaat
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.245 En ik vereer niet meer de heilige meren,
Noch luidt voor mij de avondgong,
Die etter draag van kwade zweren
En nauw de dood ontsprong.
Maar kindren komen aan mijn knie, zij houden
In kleine handjes grote schalen wijn.
Ach, laat ik drinken, dromend van hen houden,
En nooit soldaat meer zijn!…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
551 kan ik, nog genoeg moeite betogen
in vriendschap vormen
om woorden als de jouwe
achter een spel met maskers
kan ik, nog op zachte toon schrijven
met gedurfde vrijmoedigheid
in blauw/witte draden
die het goed met elkaar vinden
wat het hart kan dragen
aan deugd, meer als een vriend
met al dat kan inspireren
waarin 'hart' en 'gevoel'…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.
Bewustzijn duurt slechts even
zo lang het oog kan schouwen
echt zichtbaar is slechts zijn
want als de deur zich sluit
zal ik vergeten zijn.…
Glimlach uit het avondland (5)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
581 Hemelse schouwburg,
engelen dragen maskers,
doek valt voor de zon.…
het verharde licht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
536 wanneer stilte jou niets meer vraagt
het dwarrelen aan de bomen staakt
herfst een steen keilt over het water
onbeschermd en bedoeld voor later
schrijf je dan nog in de taal van liefde
of doe je, geveld, je dromen dicht
windverloren door al wat griefde
in de magerte van dit vergezicht
zal winter koude stemmen brengen
een rouwband dragen…
Samen
gedicht
2.6 met 20 stemmen
8.179 In uw hagelwit harnas gemetseld
Zijn wij samen door de tijd verwond
Die ons nimmer wilde dragen
En bittere lijnen kerfde rond de mond:
Of er een vrucht is van dat alles
Vraag ik mij niet langer af,
Maar ik probeer u te benaderen,
Nog even, voor het graf.…
Wit met grijze randen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
570 hoe terstond en jij die op mijn kussen
kwijlt spaakt mijn wiel met tussenpozen
die zijn gevuld met al die dingen
die ik nog zou willen doen
‘k ben laaghartig en armrijk geschoold
desondanks draag ik mijn lot
in vuistgebalde handen en laat
het noeste werk over aan jouw
begaafde verlangens
de tijd mijn lief, de tijd
strijdt tegen het hekwerk…
Gaven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
657 In het levenswater van de rivier
vind ik bomen en bloemen stromend
in zachte tint verwijld het in woorden
langs de waterkant
daar, in vele talen gehuld
beelden, bloemen, gaven
en stilte omhullend
laat de wind me dragen naar mijn huis
een grijze flard waait over
lost op in een uitgestrekte hand
van overgave
en brengt het levenswater…
Zonnewende
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
715 heen ben ik gebouwd
in wereldvreemde lagen
op zoek wat dit doet gedragen
zonder centrum ben ik niet
zonder binnenkomen klopt het niet
zonder verliest het snel
kan ik zijn bij die zogenaamdheid
of bedoel je
spring ik uit het zaad
dolgedraaid door het rad van avonturen
in het onbekende van mijzelf
maakt het van de ander los
vreemdeling draag…
waterkou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
644 witte vingerdans
rond elke druppel over glas getrokken
water, zwaar vervloeiend
in elkaar
leven oogt triest door natte ramen
fietsers dragen schimmen, bomen treuren
boven al dat bittere gebeuren
dat leven weet, doch desondanks gewaar
van winterzoet en hazelaar
hun zachte zweem van hoop vervliegt nog
in de zwakke geur van kou, fris als…
GEHEIM(Z)INNIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Vraag niet naar mijn geheim
dat ontroert me mateloos
dat wil ik dicht bij mij houden
mijn behagen, blijven dragen
mijn geheim is ook mijn troost
je mag gerust m'n tranen zien
maar het uiteindelijk troosten
kan ik en ik alleen maar zelf
vraag dus niet maar mijn geheim
want 't antwoord is (h)echt geheim
en dat blijft mijn (z)innige geheim…
NORA STORM OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden!
Dé Nora Storm is gaan liggen
maar het slechte weer blijft
een nieuwe storm zal opsteken
omdat mooi weer niet beklijft!…
Luchtgitaren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.632 Zo wil ik de zomer spelen, lief
fortissimo en groots
flierefluitend in mijn hangmat
lekker luilak, zonnebloot
op muziek in driekwartsmaat
met noten die wij samen delen
ik op trekzak met wat lucht
jij, die in lucht gitaren speelde
onder bomen die ons dragen zullen
God die het verbood
tot de laatste noot zal vallen
zinderend in avondrood
zo…
Over?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
995 Je blijft in mij,
Ik draag het litteken mee.
Fysiek en mentaal,
Al klinkt dat cliché.
Al zijn mijn tranen opgelost,
Mijn verdriet is gebleven
Ik geef je een glimlach
Want ik moet door met mijn leven.
Het is nu allemaal over,
sluit het met een laatste gil.
Vergeet het vanaf hier,
Ik volg mijn eigen wil.…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
In't voorbijgaan
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
1.470 ik kom even voorbij
om ieder gedag te zeggen
ben nog steeds onderweg
om mijn ziel te verplaatsen
en elders een nieuwe zaligheid
aan te leggen
de einder komt in zicht
mijn hart ontwaart nieuw licht
schouders dragen
de laatste lasten
*
wilde dit melden
mocht je mogelijk
in vragend duister tasten
ik kwam voorbij
om te groeten…
nine eleven
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
580 nu vijvers gevuld zijn met namen
roepen hun geliefden dat de wereld weent
torens blijven schaduw dragen
maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant
in ieder raam
en waar gezichten leven uit één naam
kussen doden hun zelfbeeld, immer daar
waar terreur de adem nam
van velen
eeuwig zingt herinneren uit kelen
krachtig, door het samen…
blauwe periode
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
887 jij zegt
“je hebt de ogen van Picasso
ik zal je tekenen
met gekruiste armen”
ik weet wat ik zie
en wat bij de leegte hoort
je hoeft de regen niet uit te vegen
in elke lijn van mijn hoofd
jij vraagt dan
waarom ik de druppels dragen wil
het verdriet, onverwisselbaar
zoals jij en ik
ik antwoord
“ik geef je eerlijke uren
maar durf…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 'Draag je mijn stukken?',
hoort hij vragen.
Onderwijl zijn ogen nat.
Druppels langs een glas,
een fles
die ooit veel voller was.
Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.
Neen:
de wereld is niet volmaakt.…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…