6857 resultaten.
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 's Nachts woon ik zelden waar mijn bed staat.
Het licht uit reis ik af langs straten vol
van kinderkamers. Mijn moeder wacht nog altijd
aan een doorgangsweg, mijn vader in de boerderij.
Mijn baas krijgt een bureau in het poppenhuis.
Later ontmoet ik minnaars in een hut onder de tafel.
Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op
uit een slaapzak…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen…
Huizen 1
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 Herinnering maakt ons weer kind.…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 De wind die langs de ramen blaast
heeft de herinneringen meegetrokken.
Je bent op sterven na dood.
Niet eens terminaal
maar wel het leven verloren.
De oorzaak niet meer in je hoofd;
Verweest, ver weg, verlaten...
Vergeten.…
Memento
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
995 hoe groot toch het verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons onbevangen
laafden aan het boezemmeer
waar ik aan knoopjes prutste
jouw zoete geur opsnoof
zweet van onze lijven gutste
speelde een bloesje met het loof
een minnelied zo warm van kleur
dat in weemoed aan komt waaien
door de openstaande deur
wil ik lezen in het avondlicht…
Boven het teiltje
gedicht
1.5 met 19 stemmen
6.787 Het kind laat het hoofd hangen
boven het teiltje en voelt
hoe haar ontbijt zich als een vliegtuig klaarmaakt om op te stijgen
en weer omlaagzakt,
voelt zich een ballon geladen met onheil
en hagelslag. De vader
stelt vast dat haar gewaarwordingen de zijne worden,
dat ze veranderen in wanhoop
die zo af en toe overgaat in opwinding
wanneer hij…
Klaver
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
672 morgen, als de zon wil schijnen
gaan we buiten spelen
ik draag jouw schoudertas
en jij stopt klaver in je jas
kijk, de boer, hij ploegt voort
maar wij plukken botergele
bloemen voor tante Nel
je kent haar vast nog wel
we drinken koffie bij haar
eten krentenmik met kaas
en zij verhaalt van muizen
die in haar hoeken huizen
al spelend…
Zoeken naar geluk.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.315 Een golf van veel herinneringen
overspoelde mij, als was het gisteren pas.
Toch is het geen verdriet,
waarom ik huilen moet.
Het is veeleer geluk, waardoor ik tranen wis,
geluk van vroeger, dat ik nu zo node mis.
Toch ga ik wel weer zoeken
naar iets wat ik toen had.
Alleen om daar weer te vertoeven....…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Daar ruist geen idee meer, daar knettert
geen krachtveld. Wat ritselt moet zijn;
een houtkever, molm, een papierparasiet.
Achter kalfsleer en titels verstomde de wereld.
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee…
Vaders handen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.483 waar zijn zij
de door weer en wind
en hard labeur
vereelte handen
zo hard, zo zacht
voor mijn kleine hand
verweven in de jouwe
geruststellend gevoel
een baken
in de immense mensenzee
de vijandige wereld
kon mij niets
ik mis ze
sinds lange tijd
zij boden mij
rust en bescherming…
uur nul
gedicht
3.1 met 8 stemmen
8.185 wie hier voorbij is
dan zie
al wat overblijft is ruis
al wat overblijft is gruis vermalen
tot een grijs tapijt
je gooit het puntlood uit en zakt
ermee tot in wat eens schacht vier was
daar rommelt het
niet langer speelt een showorkest ten dans
de hapering lijkt permanent
op hoogspanning gesteld
dat dit blijft duren
zou dat een soort van…
Opgepakt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
596 het ging trapop ja
en ik was snel vergeten
zat daar nog
beneden in de smalle gang
al te lang om na te vragen
wat aan mij zo anders was
dat het hart voluit kon stromen
zag mezelf in schaduwdromen
huilen om wat van mij ging
met vaag nog de herinnering
dat ik blij was in die tijd
blijk dat toch niet kwijt
was haast daar in mijn verleden…
In vleugjes tocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 het raam is donker
maar de deur staat aan
in vleugjes tocht laat
het huis zijn adem gaan
vertelt in geur
de kleur van bewoners
in een subtiel onderscheid
geeft zij hun geheimen prijs
het ongewassen raam
oogt weinig openheid en orde
de deurmat is versleten
door generaties voeten vegen
toch bel ik aan
laat het verleden staan
het zo…
windkracht (aan zee)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
535 een meeuw vangt wind
en zwenkt in de lucht
van links naar rechts
als kind hield ik een
vlag vast en wapperde
ermee, net zolang tot
ik moe werd en er mee
stopte. ik weet waarom
ik daar nu aan moet
denken. ik leg m'n ver-
rekijker op m'n borst
en pink een traan weg.
komt ook door de wind.-…
Mouches volantes
gedicht
2.2 met 55 stemmen
15.958 Er is een drijvende wereld tegen het licht in
bewegende wezens. Kijk ik naar rechts
dan reizen ze mee, de bocht om tot ik
naar links daar zijn ze weer. Met mijn ogen
maak ik kindertekeningen, herschep
mijn erfenis. Verder is er niks. De grote
doos met foto's, toestellen, zakken vol
met vieze lappen weggegooid. De roze
klaproos op de theezeef…
Je bent er niet meer
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
825 Je blijft altijd wie je was
In een lijstje opgesloten
Een tafereeltje achter glas
Waar zetten we jou neer?
Het beeld dat achter blijft
Ergens ver op zolder
Of dichtbij in mijn hart…
Liefdesgeur in de dingen
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.913 Zó dierbaar zijn de dingen mij geworden,
waarin herinnering is opgehoopt:
het huisraad, het gerei, de klok die loopt
door het bestel der langgewende orde; -
zó vertederd verwijlt blik en gedachte
bij hun gedienstige gestaltenis,
dat ik soms twijfel: werden zij tot machten
waartussen de ziel zèlf gekluisterd is?…
Geboortedorp
gedicht
2.5 met 48 stemmen
11.843 De aarde had niet groter hoeven worden
dan een zandbak.
En alles kwam goed
omdat vader het zei.
Het venster op de wereld
was gewoon zwartwit
en de wereld kwam tot ons
over twee bedaarde kanalen.
Op die avonden sneeuwde het zachtwarm
ook buiten de beeldbuis.
De gordijnen lieten geen ongerechtigheid door.
Wanneer ik uit dromen opsnikte
het…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 Leiden ontzet
drie oktober
haring en wittebrood
toen nooit gezien
te duur voor de zusters van liefde
wel hutspot met klapstuk
ik gruwel er nog van
mogen de kinderen
van het weeshuis
een gratis rondje
in de zweefmolen
strak en saai het uniform
wat wilde je graag
zo’n gekleurde tennisbal
in een netje met een elastiekje er aan
pas later…
Fluisterende regen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.328 En herinneringen alleen
uitdoven omdat ze wensen
zijn geworden.…
Boek van verleden, heden en toekomst.
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.583 Met één been in de toekomst
De ander in het verleden
De laatste pagina’s van het boek
Verdwijnen met het heden
De laatste bladzijde slaat om
Met het boek is het gedaan
Het afsluiten van het verleden
Het is tijd om verder te gaan
Het boek klapt dicht,
een traan op je wang,
herinneringen dringen zich aan je op
maar dat duurt niet heel lang…
Dood
gedicht
3.1 met 49 stemmen
42.376 De kamer en het bed
missen me niet, maar het
boeket houdt het daar
zonder mij misschien
nog één dag uit, dan moet
de engel die is aangeduid en
mij heeft weggebracht de pijn
verzachten en ook de bloemen
onderspitten of, als iemand
dat nog wil, ze tussen dikke
boeken drogen met iets liefs
erbij, ik denk aan: 'roos',
of wat nog beter is:…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
Echo van gisteren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
622 violen speelden in dat jaar
van vlas
en warme duinzomen
liefde leefde
in zoete melk
en open handen
violen speelden in dit jaar
van glas
jouw naam galmde
Donjajajaaa….
je lachte
om niet te sterven…
Als ik er niet meer ben
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.420 Maai mijn gras
en giet mijn bloemen
zing mijn lied en zet mijn stoel
in het gras bij de sering
denk zo aan mij en laat mijn tuin
worden tot een herinnering.…
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.354 De lichte ruk waardoor het twijgje
vruchten lost, en veert,
en zich zo snel
door huid kan boren,
kleine weerhaak, groengepunt.
Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met…
Schaduw
gedicht
2.5 met 24 stemmen
10.863 We hebben geen doden, we zijn alleen
denkende weefsels in het heden die zich denkende
weefsels herinneren, vertalingen maken zoals
u bent nu tien jaar dood - tien jaar
dood zijn bestaat niet. Wie herdacht wordt verdween
vanuit het eigen perspectief dat er niets is
tegelijk een miljard jaar en een seconde geleden.
Verdween totaal.…
Mamma
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.027 Ik zie in mijn gezicht het jouwe
Ik loop op de benen die jij me gaf
Ik voel elke steen, elke scherf met mijn voeten
En elk litteken blijft gegrift in mijn hart
Ik zie jouw gezicht soms in de spiegel
Je kijkt me dan indringend aan
En ik stel jou de vraag soms
Wat heb ik ooit fout gedaan ?
Ik hoor jouw stem in de mijne
Zeg woorden die jij…
Ontglipt mij jouw beeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
878 Vind ik in ritselende bladeren
Antwoorden op de vragen
Die spoken in mijn hoofd
Hoor ik in 't bulderen van de wind
Die raast rond mijn huis
Jouw stem
Zie ik tussen de takken van
De bomen silhouetten
Van weleer
Er is geen antwoord
Voor de wind lijk ik doof
Blindgeslagen door de tijd
Ontglipt mij het beeld dat ik van je had…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…