3400 resultaten.
Mijn Wad,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
526 Mijn Wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf
draag mij in het boeket van het heden
speel de liefde al was het echt
spreek niet van zonden
laat me de winnaar zijn…
GEHEIM(Z)INNIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Vraag niet naar mijn geheim
dat ontroert me mateloos
dat wil ik dicht bij mij houden
mijn behagen, blijven dragen
mijn geheim is ook mijn troost
je mag gerust m'n tranen zien
maar het uiteindelijk troosten
kan ik en ik alleen maar zelf
vraag dus niet maar mijn geheim
want 't antwoord is (h)echt geheim
en dat blijft mijn (z)innige geheim…
Steen
gedicht
2.9 met 15 stemmen
8.739 Drie stenen zitten op een steen.
Acht stenen liggen er om heen.
Daar onder liggen er nog negen.
Andere daar naast en tegen.
Een steen steekt half uit het zand naar buiten
om zich nog eventjes te uiten.
Leert, kinderen, dit uit zijnen mond:
houdt steeds een vuist boven de grond.
------------------------------------------------------…
HET WERK
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.718 Bij dag buig ik gewillig en strijk loon
mijn zwarte hand gedurig in zijn arbeid,
mijn zwarte kop nijgt onder 's meesters hoon
en krimpt; en lacht; en doet naar hem gezeid.
Maar 's avonds op mijn kamer in 't gouden lampelicht
maak ik gedichten zangerig en zacht
en zie niet, dat terwijl heel knokerig en spicht
op hoeken van mijn tafel een…
Bewonderenswaardig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 Iedereen bewonderde
zijn weidse blik -
zoals díe uitkeek over het landschap
bergen, dalen, bossen en meren
woestijnen en oceanen
onafzienbaar als ze waren
toch hélemaal in zich opnemend
die blik die zei:
pas als ik dat allemaal belopen
bereden, bevaren heb
en daar dan ben, dáár
daar helemaal achteraan, weet je wel
dan ben ik er -…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Ruïnes? Ik weet ze in mijn leven al.
Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,
uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren. Ik aanzie die wondere
ondergang, besef hoe mijne evenmin fataal
en keer op keer als voor het eerst zal zijn…
Afdalen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Ik daal alsmaar dieper in mijn ziel,
het is een stenen torentrap,
soms vlieg ik door een open venster naar buiten,
beleef ik vrijheid en liefde,
keer weer met bevende vleugels,
aarzelende pootjes, bloedende harteklop,
terug op de trap naar onderen,
een krakende leuning,
waar sinds eeuwen geen handen overheen gleden,
een stilte die moordend…
in't furjaore
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
591 in't furjaore
van ut aghterlaent
riepe nog stits
soete druufe
ol droaghe sie
unne rimmplighe fliese
ende siene tu strammigh
in unne flaoghe tu wuuve
sie witte nog dickels
van twinckle ooghe
ende diene haerte gheraocke
biewiele ghootgheraent
daore in wiederwille
uut onfaeste ferlorenhiet
tere ghnaode ghruuit
gheliecke ons
unne…
soms herken ik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 soms herken ik de dichter
aan zijn voorzichtige tred
het lijkt alsof hij loopt
te broeden op een vers
bang voor een misstap
een verkeerd woord
of ander ongemak
soms herken ik de dichter
in mijn diepste zelf
bedenk ik nieuwe woorden
voor mijn eigen vers
een beetje bang maar tóch
met geloof in eigen kunnen
soms geloof ik de dichter…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 In zijn ogen
tekent het leven
rode linten van staren
moerassen van verwebd verleden
voetstappen weggezogen.
in zijn ogen
klieft de dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem…
etiketten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 Een mens plakt in z'n leven
heel wat etiketten op zichzelf
die soms moeilijk
te verwijderen zijn…
De gevangene
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.387 Gij moet niet wachten tot ik kom.
Ik ben gekerkerd en geboeid.
Maar vensters heb ik om en om
En zie hoe alles groeit en bloeit.
Ik zag uw opvlucht uit de stroom
En naar de bergen op de kim:
Uw licht lag als een sluierzoom
Op 't pad dat ik met ogen klim.
Toen rees een grote en rode maan
En bloesems blonken in haar glans.
Ik heb lang…
Inkijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Staren en zwijgen
wimpers vergelen het vlies
lichaam schraal verwaaid
als dode wintertak in de wind
oog breekt het leven door
dovend in de avondlucht.…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Langzaam ontwaken uit niks.
Wat een wonder dat ik het ben.
En ook al sluit ik mijn ogen,
als ik wakker word ben ik het nog steeds.
Er gaan geen dagen voorbij
dat ik iemand anders ben.
Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die…
Verloochening
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
597 Trouw aan God
en vaderland
aan je partij.
je stad,
je club,
je vrienden.
Een groot hart voor de zaak
en je collega's.
Wat een trouw
aan familie
aan kind
en vrouw
Trouw aan minstens 11
maar wie ben jij
bij eeuwig eerst een ander
verloochen je toch eigenlijk
jezelf…
Binnenbrand
gedicht
3.1 met 11 stemmen
5.945 Beelden, beelden, zo helder en geheim
dat ik op slag verstijfde - elke boom,
het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens,
ik viel meteen twee dijen in toen ik
het vond. Pas later kreeg het een verhaal.
Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op?
Wie engelt me het bed in? De meisjes
onder mijn matras, die zijn zo snel,
die bliksemen op mijn…
Zichtbaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 lees de vaagheid
in je ogen
ook in je partnerkeus
lijk je onbewogen
je kleding niet geheel flatteus
heb je gekozen
om niet te voelen
zelfs te vluchten bovendien
onze ontmoeting o zo vluchtig
kan de waarheid lezen
in jouw ogen kon ik het zien…
Overdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 Geinspireerd
worden
geklapwiekt
zijn
afgestompt
raken
ik ben mijn
verliefdheid
kwijt.…
Vonken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Je speelt alleen met zwevende vonken
op je gitaar, om nooit te hoeven landen.
Maar ja, ook op een gitaar breekt wel
eens een snaar, kwetsbare plekken zijn er altijd.
Kan dominantie ook bestaan door kwetsbaarheid
te tonen, afschrikwekkend maar ook scheurend tergend
Hoe lang moet je spelen om de mooiste noot te horen?
Het is een kwestie van…
Sporen van mijn ziel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 De waterkant, met spiegel van de zomer
bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust
die zomermiddag op het adolescentenkamp
voelde ik de heimwee dieper dan ooit
naar het land waar ik geboren was
als klein kind verkocht aan Hollanders
maar door ‘t Indische bloed in mijn aders
stroomde rivieren van weemoed
voeren zielenboten tegen de wind…
Aanbod
gedicht
3.6 met 9 stemmen
6.703 Langs deze, langs deze mij
deze mij onsympathieke
weg, schuilnamenlaan.
Wat zal ik zeggen? Ik ben
schorpioen en heb hobby's, als
landschapsgeschiedenis enz.
Dat ik graag vis eet en veel lees
over vissen, dus waar ze van leven
en hoe wij van hen.
Verder een slank postuur,
afstand is geen bezwaar,
afstand is tijd en die neem…
moeten en voelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Ik heb je van de straat geraapt.
Ik heb je op weg geholpen.
Ik moet loslaten.
Ik wil niet meer bij jou zijn.
Ik ben idealistisch.
Ik moet dingen aangaan en op zijn beloop laten gaan.
Ik moet niet zoveel denken.
Ik moet niet zoveel schenken.
Ik moet aan mezelf werken.
Ik moet sterken.…
Of hoe dat heet
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.720 Gelukkig dat
Het licht bestaat
en dat het met
me doet en praat
en dat ik weet
dat ik er vandaan
kom, van het licht
of hoe dat heet.
------------------------------
uit: 'Holte van licht', 1975.…
De ander
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 De ander
is als geen ander
zo anders
als de ander
zo onveranderd
anders
zo zichzelf
het dierbare ik
draagt mede
andermans pijn
zo anders
kan de ander niet zijn.…
Intrigant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 Hij doet wel
Alsof hij het allemaal meent
Geloof het niet
Het is allemaal spel
Geef hem een vinger
Die hij dankbaar neemt
Hij belooft je hemel
Maar trakteert je hel
Denk niet
Dat hij is veranderd
Het licht gezien heeft
Zijn weg gevonden
Op het rechte pad
Hij pretendeert iets nobels
Geeft je vertrouwen
Uiteindelijk is het toch een rat…
Zij, die luistert
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
759 keer je tot ons
gij mooi mens
voeg schoonheid toe
zo is ieders wens
met je kleurrijke schaduw
en warme lach
woorden zijn niet nodig
je bent niet schuw
doch zie in je ogen
een rijkdom aan stilte
die ik zozere mag
je kijkt ons aan
ieder, een voor een
blijf
jammer
je moet spoedig gaan
en ziet nog eenmaal om
over ons allen…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
Zo gezegd, zo gedaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 Het begin van een plan
De kracht van één man
Hij kijkt verder dan zijn neus lang is
En kwam erachter dat zijn neus echt lang is
Of bang is
Wat het ook is
Het voelt zo fijn
Om die ene man met een plan te zijn…
Sommige stiltes zijn niet mooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Sommige stiltes zijn niet mooi,
je valt aan een paniek ten prooi
Je hersens werken op volle toeren
om 't gesprek verder te kunnen voeren
Welk onderwerp snijd ik nu weer aan,
oh help, ik wou dat ik weg kon gaan
zodat die ander mij niet meer kan kwellen
door geen enkele vraag aan mij te stellen…
authenticiteit
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
667 Ja kan alles aan jezelf
veranderen,
maar niets aan
wie je werkelijk bent…