9363 resultaten.
Veerboot (H)
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
1.421 Ik lees zo vaak berichten in de krant
Hoe er opeens een scheepsramp plaats kan grijpen
Dat ik ‘m ongewild begin te knijpen,
Want ik moet heen en weer naar Ameland.
Misschien, zo denk ik bang, loopt ook ons schip
Wel midden in de Wadden op een klip.…
La morte-saison 4
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
734 ken haar al jaren
iedere morgen kijkt zij
tussen gordijnen
als pilaren
naar mijn open raam
ziet ze mij staan
of staart zij
naar een verte
met oude aarde
in gedachten
bij het vallen
van de avond
sluit ze buiten uit
wellicht om pijn
te verzachten…
In nonchalante pas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
543 je ging
voor even
nee niet weg
zag je open tas
de knuffelbeer
keek wat verbaasd
alsof niet alles
al geregeld was
in nonchalante pas
het hek
piepte subtiel
sloot de armzwaai
pas later wist ik
dat even
levenslang kan zijn…
Jij
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
618 De diepste gewrochten van mijn ziel
liggen open voor jou.
Hoezeer ik ook proberen zou mijn geest te sluiten,
jij treedt binnen
altijd vind je mijn levensader
en vaar je mee met mijn bloed
op weg naar mijn hart.
Jij leeft in mij.…
Interval
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Zoals zo vaak
tijdens het lezen
opeens opkijken.
Een halve cirkel
de wereld in.
Lucht, tuin, huis,
half maantje.
Dan via wang
en neus terug
in je hoofd.
Is dat mijmeren?
Is dit schrijven?
Finaliseren.
Even geduld.…
reclame
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
843 Proberen je darmen
je iets te vertellen
Probeert je poep te praten
Dan zijn daar drankjes
Voor en na het eten
En tijdens het eten
Zijn er drankjes
Ze worden dan gedronken dan
En je kunt er niets aan doen
Darmen schreeuwen
Staan machteloos te gassen
Dingen sterven af
Maar ik ik sterf niet
Ik ben opeens dood…
Verlossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
947 jouw kleuren vervagen
naarmate de dag groeit
de reden van het bestaan
hangt nog
aan een zijden draadje
in vurig overleg worden
scenario's
besproken doch zijn
ze het snel eens
openen de kooi
en laten hem vrij
voor altijd
~ Voor Fred, rust zacht ~…
Keuze
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
859 Ik hoor de woorden van de ander
en blijf luisteren naar mijn gevoel
ik sta open en verander;
soms een beetje, soms een boel
zo bezie ik nieuwe wijsheid
welke ik soms negeer en soms erken
want ik heb de ruimte en de vrijheid
van wie ik word en wie ik ben…
Onlosmakelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 het is de vorm
waarmee ik ruimte pak
reserveer voor mij alleen
kleuren onderscheiden
wat ik genomen heb
delen in bestaan
als klein of groot segment
maar onlosmakelijk
geïntegreerd in het geheel
harmonie is eigen keus
mijn ruimte is nu openbaar
geef uw oordeel maar…
Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER
poëzie
3.9 met 11 stemmen
1.284 Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd,
‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft,
Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open,
Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…
keuze
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Ik hoor de woorden van de ander
en blijf luisteren naar mijn gevoel
ik sta open en verander;
soms een beetje, soms een boel
zo bezie ik nieuwe wijsheid
welke ik soms negeer en soms erken
want ik heb de ruimte en de vrijheid
van wie ik word en wie ik ben…
april
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
927 Ik ben vandaag nog nergens ingetrapt
Want ook al zeggen ze: ' Je gulp staat open'
Of: ' Getver, waar heb jij net in gelopen?'
Ik word niet beetgenomen of begrapt
Maar wel zie ik bij u, nee sta eens stil
Wat doet die groene kikker in uw bil ?…
verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.930 ik was zo verdrietig vandaag
en eerst wist ik niet waarom
maar opeens was het weer duidelijk
mijn vriend, een goede vriend van mij
is dood gegaan een tijdje geleden
en niet eens speciaal op deze datum
maar evengoed was ik verdrietig vandaag
eerst kwam het verdriet en toen dacht ik aan hem…
Tim Ribberink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een open wond nog verder openrijten,
Je vraagt je af wat nou zo ’n man bezielt
Om een gezin waar zoveel is vernield
Nog achteraf van alles te verwijten.
Ondanks excuses is nog niks gesust,
Maar laat nou eens die Ribberinks met rust.…
Echo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.328 Ik was ontroerd
sereen en stil
bij dit leven
nog oh zo pril
Moderne techniek
maakte wat ik wist
via een echo
opeens fysiek
Als in science fiction
zag ik daar
ons kleinkind
met een handgebaar
Een ogenblik?
een kleine lach?
voor mij of ik
een wonder zag.…
Goeden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
483 Goedemorgen ochtendgloren
mag ik u even zeggen
dat u mij wel kunt bekoren
met uw prachtige kleuren
verschijnt u nu hier
dus open gauw uw deuren
en vraag de ochtend ten dans
zodat u samen kunt schitteren
grijp dan nu uw kans…
t Winterkoninkje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
618 in de vroege ochtend
kwam hij mij vertellen
dat de zon was opgekomen
of ik nu eindelijk
mijn gordijnen ging openen
en wilde ontwaken uit mijn dromen
zodra het voorjaar daar was
zou hij 't mij laten weten
(middels 't hoogste lied)
hoe de lente is gekomen…
Als ik het leven niet meer zie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 Als alles ondoorzichtig
Geworden is, als alle
Lijnen die tot voor kort
Nog zichtbaar waren
Zijn vervaagd en niets
Meer zich aftekent dan
Louter teloorgang
Is daar op eens die
Schitt'rend zwartbruine kop
Die je op mijn schoot legt
Met ogen die van amber lijken
En die zo veel leven uitstralen
Dat ook ik opeens het leven weer zie…
LENTEVREDE EN -TWIST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 tanka
Een dichte kluwen
vechtende eenden wankelt;
daaronder lig stil
het fel begeerde vrouwtje,
wacht af, is opeens weer vrij.…
het verraad van zeven mei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
615 er glansde vreugde op de Dam
ze sprak uit ogen, open naar de hemel
en men eerde blij
de vrijheid
een geweerloop blonk
zijn koude staal stonk zwaar en schoot
een vloek over de mensen uit
in elke ruit rondom
spiegelde het kwaad…
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was ‘t raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde…
Duvelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gelijk 'n open boek
komt zij, nietsvermoedend
bij hem op bezoek
ze lachen en praten
hoe de tijd voorbij vliegt
heeft geen van beiden in de gaten
tot ze overmand wordt door gevoel
even werd 't stil, al balancerend
valt ze hals over kop van haar stoel…
Hoofd van Pandora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Open die brainbox!
In naam van het avontuur,
en het rijke leven.…
Wat is ze toch mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Wat is ze mooi
zo glad gepolijst
de schoonheid groot
de ogen van ijs
Die prachtige neus
voorhoofd zo glad
zo’n botstructuur heeft
nooit iemand gehad
De opgespoten mond
barst zowat open
en als het praat, zo luid
zet je het op een lopen.…
Verpopt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Zo bang is zij
dat ze verstikt
verkeerd zal gokken
in een ogenblik
totaal verstijfd
voor pijn behoed
raak me niet aan
het gaat net goed
het zijn slechts wolken
om haar heen
zo transparant
niets staat alleen
de opening
is overal
een stap en dan
een vrije val.…
vrouw op de tribune
netgedicht
3.0 met 187 stemmen
397 ze zit op de tribune
en kijkt voetbal
ze zwaait als
de camera haar neemt
dat lachende gezicht
die dansende borsten
en de kijker die
even bezwijkt door haar
opeens is er niets meer
maar dan weer de ferme voorzet
die mogelijk leidt tot het doel
en gezellig samen na de wedstrijd…
Ik zie zo graag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ik zie zo graag
zo’n nevelige lucht
die alles wazig maakt,
wanneer het heiig is
en naadloos berg in wolken overgaat,
niet scherp omlijnd
maar open, vaag
wanneer je enkel duiden kunt
en niet in woorden vangen
dat, wat je ervaart.…
vra me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 wat dan poezie
moet zijn
geen tromgeroffel
of amechtig roepen
dan nog liever rijmen
zo diep dat gaat
zeg me dat je me verlaat
deuren open
in de regen
zie jou lopen
kom je nooit meer tegen
daar ga je
maar vra me
mijn liefste
het diepste
daar ga je
maar vra me…
Blaffende honden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
441 De aarde scheurt open
Alsof een landkaart
Wordt uiteen gereten,
Duisternis groeit
Uit de diepte
Waarin het leven
Slechts sporadisch
Nog voorkomt -
Honden blaffen
Alsof hun leven
Er van afhangt
Ze willen redden
Wat er nog
Te redden valt…
Dubbele keuze
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
650 In alle heftigheid
breekt het verleden open
uit je ontgraven fotodoos.
Wat als je toen…
hoe komt een mens tot
wat hij niet wil doen.…