Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Een stem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 760
Tranen dolen in een kleine ruimte. Te gesloten om gezien te worden. Gezien te worden in een sprookje, een elfje en een kabouter in een kamer vol geluk. Een lach die spreekt. Ze is niet gewoon vergeten. Verloren. Verborgen. Ze leeft. Zelfs in een fluistering hoor ik haar leven zelfs in het donker hoor ik haar stem.…

De laatste pont

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
Op het eiland in dezelfde ruimte onwetend van elkaar: de jongen en de man. Met dichtgeknepen ogen klemt hij zijn handen op de oren. De jongen in het hokje. Aan de andere kant van de deur richt hij op harten, hoofden, handen. De man in de zaal. Met de laatste pont voeren ze naar het kleine eiland: de jongen en de man.…
J.bakx20 november 2012Lees meer >

Door huid heen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
In de laatste stadia van de dood huilt de wind over naamloze staken flauwe schijn van geschiedenis maakt een stille tocht langs littekens lichtvoetige schimmen versterven in een lenig landschap waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte en de laatste pagina ontbreekt veraf ligt het dorp voor anker ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Kees Keizer27 december 2012Lees meer >

Psychologie van het parkeren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
De psychologie van de mens Is als het er enigszins Op aan komt terug te brengen Tot zo maar een constatering - In de openbare ruimte wil De mens graag iets eigens Geven aan het plekje dat Hij dagelijks gebruikt - Dus neemt hij vaakt dezelfde Bus, dezelfde trein, en daarin Als het even kan dezelfde Bank, dezelfde stoel in Hetzelfde…

Verboden vrucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Jouw muziek in mij, te zamen met de twee vochten van lichaam, verwekten een rijpe vrucht: zij heeft lucht en ruimte nodig die ik niet kende. Ik had haar nodig om voortaan te herkennen. Echter, de verboden vrucht smaakte niet het lekkerst.…

Zij is de wijzer van de tijd ...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Zij maakt plaats door ruimte en tijd in 't onbeschrijfelijk geluk, de kamer doof voor't straatlawaai.. En trager, slomer, lomer sterft ze in dat ene stilstaande moment waarin naaktheid de blinde tijd weerspiegelt, tot wanneer zij geruisloos op zal staan... !…
katty28 juli 2013Lees meer >

de kern

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
de kern, daar raakt 't het allerdiepste punt maar jij bepaalt zelf wat je ermee kunt je kunt het laten liggen als een hoopje oude troep maar je kunt het ook oppakken en er iets mee doen de kern is een begrip dat je zelf in kunt vullen de kern kan een gapend zwart gat zijn maar ook een lichte ruimte vol aardelijke dingen maar eerst moet…

Plagiaat?

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
De allerhoogste graad in een zin of regel, die geen ruimte en twijfel laat bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Pama19 april 2014Lees meer >

Noten kraken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Pasen is alweer een tijd voorbij Hoewel het in mijn hart elke dag Nog Pasen is - Tijd voor ruimte, voor toekomst Die in mij allang verdwenen leek - Is er elke dag - Goddank - weer Dat nieuwe licht dat vroeg al Aanklopt aan mijn donkere, Gesloten buitendeur en deze Heel voorzichtig op een kier zet Naar wat nog van dit leven rest;…

Zijn stem sprak aan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
het was geen houterig bewegen zijn stem sprak aan soms liet hij de lijntjes gaan jij hebt in je leven nooit de ruimte gekregen die jij zo nodig had touwtjes werden kort gehouden in het ontbreken van vertrouwen kon jij de grenzen niet bereiken om jezelf te verrijken in ontwikkeling en groei de snoei voorkwam jouw latere bloei weer…

Liggen in het gras

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.718
Ruimte en tijd zijn tijdloos geworden. De avond is aan het vallen. Recht omhoog kijk ik nu de hemel in. Aanstekers steken de eerste sterren aan. Mijn gedachten zijn gaan zwerven. Kindertjes zijn in bed en dromen. Gelukkig en voldaan.…

Toch waardevol.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Niet alles heb ik weggedaan van dit en dat, bleef wat bewaard daarover heb ik niet veel nagedacht want, ik geef zo graag aan iets de ruimte, voor een tweede leven.…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ja, er is nog ruimte tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

Zij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
zij was niet compact in tijd en ruimte krioelde haar leven sprong van hak op de tak om toch daar richting aan te geven comprimeerde gevoel in lach en ogen geëngageerd en bewogen regen zon en wind gaven haar de ultieme onschuld van een kind zij lichtte op in verschijnen luchtig en vluchtig maar ieder nam haar als de zijne allen…

Mijn speels talent

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
joegen stormen door het groenend blad kaalden de takken die ik al ontwikkeld had met scheefgroei vocht ik voor balans in afzijdig blijven vond ik zo mijn kans leerde in pareren mezelf te verweren liet kansloos verschijnen mijn toekomst niet ondermijnen sta nu aan de rand van het bos als monument met alle perspectief van ruimte…

In het ragfijne

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
je vertakt subtiel in glas met goddelijke bogen licht straalt transparant uit een hemels boven maar in het ragfijne gaat kracht verdwijnen speelt schoonheid de eerste viool in frivoliteiten die tot breekbaarheid leiden de kristallen tonen ladderen omhoog daar waar stilte ooit zijn basis vond dartelen klanken nu de ruimte rond…

Het behouden huis (2)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
werd poëzie gevierd het behouden huis de leidraad welke op velerlei manieren de passie had aangewakkerd evenals het opgestookte vuur één voor één namen ze de vloer en lazen hun pennenstreken voor over liefde, intens gemis zandkastelen op het wad huizen die hun glans verloren hadden het publiek één en al oor er was tijd en ruimte…
LadyLove18 augustus 2015Lees meer >

Werkelijkheid ontbeert fantasie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Die werkelijkheid ontbeert de fantasie om ook eens de vleugels uit te slaan en passie te geven aan de dromen die geen ruimte laten voor de fantomen van het hedendaags bestaan.…

Tussen het witte linnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
ik was in de ban van vorm en kleur zij inviteerden mij als hun penseel mijn beitel bleek te scherp en agressief claimde teveel ruimte in een brok graniet bij het sierlijk transparante van glas was het de warmte die ik niet onder controle had ik wist altijd al garen te spinnen tussen het witte linnen in mijn schildersatelier…
wil melker18 november 2015Lees meer >

Eeuwig aanwezig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Zou de Eeuwige niet groot genoeg zijn om uit allen ook uit het donkerste wat bij ons vaak diep verborgen zit iets goeds kan en wil laten ontstaan zou de Aanwezige niet groot genoeg zijn om zin te geven aan onze fouten die voor het licht te houden te doen verbleken zodat ruimte ontstaat voor vergeving zou de Eeuwige niet groot genoeg…

Huismens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
Haar tred is meegaand en spoorvast, haar ritme aangepast aan mijn chaotisch leefpatroon waarin de tijd naar vorm en ruimte tast. Zij is het antwoord op de vraag, de bijzin van ons hoofdbestaan; zij kan ook hij, en ‘tuurlijk, graag’ past zij zich aan en aan en aan.…
Gera Pronk4 oktober 2016Lees meer >

Donkeren gedachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
ik heb mijn hele leven tegen zwart gestreden omdat alleen in wit perspectief wordt uitgelicht wel heb ik het donker van schaduw meegenomen zoals ieder mens die in ruimte en licht wil komen alle jaren en dagen balanceer ik tussen wit en zwart en leer het kleuren van samen maar als ik mijn ogen sluit donkeren gedachten die nog lachten…
wil melker18 november 2016Lees meer >

Nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Een stille ruimte, waarin ik kan bewegen. In de rust, die ik overdag niet vinden kan. De nacht biedt mij herinneringen aan, waarin ik rond kan zwerven. Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt, maar er toch over vertellen kan. Het is alsof ons leven niet ons leven is, zodat we onmogelijk sterven kunnen, wanneer de slaap ons overvalt.…

op dood spoor

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
ergens verblijft er op het leeg terrein nog een puntje schemerlicht, zelfs is het nog in staat een schaduw te werpen niet langwerpig, maar krom gebogen door de kou die het ondervindt in een ruimte waar de echo met een opgezette kraag tegen de wanden hangt te kleumen gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen doch vandaag lijken de…
elze11 februari 2017Lees meer >

Over een grens

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 877
daar gaat zij daar gaat zij dan zij gaat nu pas de lichtstad wacht de stad wacht al lang op haar het leven verwacht haar daar ik voel haar ruimte de opening naar morgen scheppend naar vermogen een trede omhoog in verder in kleur en bruisend werk zo doorgaans sterk daar zal ze aarden zonder achterlating, hier, van waarden mijn binding…

Nog steeds die luchten

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.448
Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken wegvluchtend op windrimpels in de rivier Het landschap onherkenbaar veranderd zeggen wij die nu leven, nu zien Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons die wij hier alleen vermoeden kunnen Het moment na de laatste toon voor de eerste herinnering: een ruimte die bij iedere ontdekking verder…
Bernlef15 juni 2017Lees meer >

Onbegonnen denken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
kader geen begin en geen einde geen zwart en geen wit geen goed en geen slecht geen waken en geen slapen geen geven en geen ontvangen fluisterend deze regels dromend drijvend op de gewichtsloze stilte denk ik aan de naamloze gedachten die wapperen in de wind loze wereld het ontstaan moet nog worden bedacht in het niets van de lege ruimte…
J.J.v.Verre15 januari 2018Lees meer >

Draaikolk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
Soms ben jij de draaikolk die ik moet ontwijken toch wil ik zwemmen in jouw zee of ik de ruimte daartoe krijg zal blijken vertrouw me en zwem maar met me mee Nee ik zal je niet gaan mijden daarvoor mag ik jou te zeer ooit komen er andere tijden en vindt de kolk z’n draai niet meer Tot dan blijft het een beetje lijden toch heeft het…
c. ale19 januari 2018Lees meer >

Jouw eigen weg

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
Een ontdekkingstocht die je elke dag opnieuw begint om je eigen weg te zoeken om nu en dan je balans te ervaren die je vast wel ergens vindt om zo de gedrevenheid van het leven op waarde te schatten ook de ruimte wilt geven terug te laten stromen naar de bron het eigen innerlijk te laten spreken wat je eerder niet kon niet elk pijntje…

Stille wonderen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
ik heb stille wonderen in je ogen gezien het panoramisch voorbij trekken van eindeloze toendra’s in de kleuren oker bruin en geel bleven lege zielen van woestijnen heel het majestueuze dak van werelds grootste bergmassief in contrastheroïek de zwartblauwe atmosferische dood die ruimte ziet in oneindig gebied samen zijn we opgestaan…
wil melker23 februari 2019Lees meer >