3479 resultaten.
Proficiat zomerkind
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.015 als bomen konden spreken
liepen er statige heren
zij aan zij met jou al babbelend
zouden ze je omarmen
hun stam zou jou dragen
de bladeren zouden jouw tranen drogen
en knapperige twijgjes zouden je zacht
in je zij porren tot er een glimlach verscheen
jouw troostbomen
zo statig als heren
hun kruin fier in de lucht
met nestelende vogels…
De rozentuin der ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Laat me ademen
Laat me leven
Laat me om de lieve Liefde geven
Laat me stijgen
Laat me gaan
en op roze rozen zweven
Om te worden wie ik ben
Om te maken mooi en heel
wil ik alle woorden spreken
teder helder en bedreven
Laat me lachen
Laat me zingen
Laat me opgaan in de goede dingen
Laat me zwerven in je zwoele geuren
Laat me binnen…
internet daten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
894 Geef mij...,
die kans eerder ontnomen,
laat me spreken vrijuit,
zodat jij kunt terugkomen,
op je eerder genomen besluit.…
LIED VAN HET HERDERSVUUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Steeds geef ik de schapenhoeders
knusse warmte vol bescherming
en smakelijke spijs
enige nachten geleden
verdween mijn knettergloed
onder wijde zingende glans
die van hemelwezens straalde
de verraste herders
waren korte tijd weg
sindsdien spreken ze
over grote blijdschap
welke als een zuigeling komt
langzaam de mensen zal winnen…
Observatie - in de Klap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 puzzelende man met grijzend haar
op het puntje van zijn neus de bril
blauwe trui streepjesboord
zo zit hij daar
in gedachten verzonken
omvouwt de linkerhand 'n zilveren pen
glimlachend drinkt hij kopjes thee
niet dat ik hem ken
op rechts twee Amerikanen
zij spreken veel te hard, zij
overstemt hem overduidelijk
wit topje haar rokje pikzwart…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 De echo van de dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Als de blik van haar ogen de weerslag
vormt van haar ziel, wat heerlijk is het dan
dat ik in deze draaikolk opgaan kan
en sprakeloos de woorden spreken mag
ondersteboven te zijn van haar lach.
Als drenkeling weet ik mij in haar ban,
waart zij als schip rond in mijn hersenpan:
redding gehuld in nevels van de dag.…
AVONDDAMP BOVEN WEI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 zijn bultige stam
streng als een ridderburcht
torst knoestige takken
de stramme kroon vat
stijgende druppels
die de wereld vorsen
overal spreken
onbekend blijven.…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
ik hou van jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
859 altijd
maar niet als je er bent
en bij me zit en wat praat
en ik je weer zie
je gezicht
je zoenen en die van mij
iedereen kijkt naar je
wat ik ergens niet kan uitstaan
draag een boerka
als je over straat gaat
wees alleen bij mij
sluit je op in mijn huis
zal ik het ook doen
en dan gaan we samen dood
nou ja, bij wijze van spreken…
BEIDEN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 Het denkerswerk vol zoeklust
der bewonderde wijsgeren schrijvers
en hen die met getallen hun kunst tonen
geniet dikwijls meer achting
dan het nuchtere spreken en handelen
dat men ziet bij arbeidende mensen
of zwoegers die de grond bewerken
God verspreidt zijn zegenbrengende geest
over veel verschillende bezigheden
geboren uit noeste handen…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?…
erectioneel verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.229 licht
dat zich telkens afwaarts keert, het
leven draagt de stervenden in het zicht
van mijn witte handpalm, was er een god
dan zou ik bidden, maar de hemel heeft
de christenen gespleten tot spijs die
reeds gegeten werd
wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde
van het vorstendom, een monarchie met
dubbele tong
het spreken…
Slagschaduw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
700 Hun moeder droeg haar zwijgen
tot aan de grafrand toe,
dat voel je
ook al hoor je niets,
dat zie je
aan de nooit gestelde vragen
die op de rand
de afgrond openbreken,
de afgematte mens
afdwingen uit te spreken.
Ach mevroi,
u moest eens weten.…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 de keukentafel zet het spoor uit
ik luister naar de aangezetenen
het schuifelen van voeten
contracteert deze bedoening
in een mysterieus orakel
hun handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform…
Omarm mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 En in mij, spreek jij.
Te spiegelen aan jou, licht
en beminnen wat jij bemint.
Liefde, geliefde
omarm mij.…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat me su.su
nee raak me nu niet aan
laat me spreken…
Oblivion
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
613 Hoor me en zie me kijk me aan
Voel me en noem me bij mijn naam
Zoek me en vind me overal
Spreek me en zeg me dat het kan
Draag me bespeel me met je hand
Hoor mijn hart en voel mijn verstand
Begeer me beken me wat je voelt
Vertel en vertaal me wat je bedoelt
Kom in me, bemin me totdat ik zucht
Dans met me omarm me ontneem me de lucht…
Aantasting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Hoe gek wil je
Het bedenken -
Pesters, die
Onschuldigen tot
Op het bot hebben
Gekrenkt, stuk gemaakt
Als je wilt,
Vernederd, getreiterd,
Gesard tot deze
Er bij neervielen -
Klimmen in de hoogste
Boom om naar de wereld
Te kunnen schreeuwen
Dat zij en hun
Wandaden niet door
RTL mogen worden getoond:
Zij spreken van aantasting…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
Ik ben het
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 In die wazige, nevelige
Wereld van jou, hersens
Aangetast door het kwalijke
Werk van meneer Alzheimer,
Lijkt het voor jou zo vaak
Of ik in zijn nevelen ben
Opgelost, niet meer zichtbaar,
Voor jou niet meer tastbaar aanwezig -
En nu spreek ik je, vanmorgen,
Zo maar gewoon door de telefoon,
En hoor ik aan je stem, aan je
Toon die…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gemaskerd achter een gezicht
heeft het kwaad wat aangericht
men liet het wapen spreken
om de profeet te wreken
mensen van het vrije woord
werden openlijk vermoord
gekwetst door de satirekrant
nam het kwaad de overhand
religie heeft geloof verward
volgen nu hun eigen hart
voor zichzelf de grens verlegd
in hun hand zelfzuchtig recht.…
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 ik droom je
maar je bent zo stil
trek aan de draadjes
van de werkelijkheid
maar die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie…
Mijn zoon
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.377 Ik neem hem in mijn arm
en zonder spreken vaag ik
de oorlog weg en kinderkanker,
mijn eigen dood, het monster van de tijd.
Ik lieg hem voor en red hem
tot wij beiden slapen in gestolen veiligheid.
----------------------------------------
Uit: 'Gedichten die vrouwen aan het huilen maken'. 2015.…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 cultuur zijn eigen rots heeft
het geloof wandaden goed praat
dan is er enkel
een samenleving
waarin je moet kunnen
overleven op straat
je leert niet op school
dat er in de samenleving
een gevecht is tegen
de riool
beschaving
is hoe de elite met het volk omgaat
als dat scheef is
krijg je de verkeerde ruggegraat
als sterren konden spreken…
Terug naar de basis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 Progressief mag de toekomst
spreken. Maar laat de basis de pijlers
van een stevig bouwwerk slaan.…
Cijfers en letters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
571 Om in woordelijke berekening
iets af te spreken met elkaar.
Letters vormen woorden.
Smeden zinnen aan elkaar.
Schriftelijk gesproken ontmoeten
onze universele beelden elkaar.
Becijferd en geletterd
drukken wij op schrift
gemeenschap uit aan elkaar.
Worden onze dromen in
woordbeeld en verrekening
een medemenselijk loyaal gebaar.…
Lijnen van leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 het voelt
nooit alleen
er is altijd wel een
glimp van een lach
de verstolen blik
die zonder te spreken
zijn warmte komt geven
in een samen moment
vaak onbekend
maar in weten
kruisen lijnen van
leven elkaar overal
is de hand
op het hart het
tijdloze teken
dat alles nog klopt
wij delen de velen
die naast ons staan
ons verschijnen…