4042 resultaten.
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 tussen dozen en dromen
tussen spullen en verhalen
pakt een gezin zijn leven in
in karton voor transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt…
Land van houden van
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.684 Over de grens van vriendschap
naar het land van houden van
Waar liefde woont in straten
en een mens nog dromen kan
Waar de wind als hartstocht waait
en de zon om mensen draait
Ga je mee, ga je mee?…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Hoog over huizen en hoven gesticht,
koepelt de middag. - Op daken, op straten
regent en regent en regent het licht.…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 Hij nam mij mee; ik was een kind
dat men in d' avond-straten vindt,
en alles deed ik, wat hij vroeg;
het was zijn geld, al wat ik droeg,
ik was van hem, ik werd weer vroom,
'k bad elke avond — schoonste droom! -
dat hij mij nimmer zou verlaten
met hem te mogen wandlen door de straten!…
Mijn Gee Pee eS
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
599 Zouden we nog zonder doosje, durven rijden langs de straat?
En wat als we echt gaan twijfelen, hoe onze weg nu verder gaat.
En ons allerlaatste tochtje, naar de onbekende grens.
Komt de hulp dan uit een doosje, of toch liever van een mens?…
November
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
762 Het regent en het is november
weer keert het najaar
en belaagt het hart
dat droevig maar steeds gewender
zijn pijnen draagt
en in de kamer
waar gelaten het dagelijks leven
wordt verricht
schijnt uit de troosteloze straten
een ongekleurd…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 scheen vaal
weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament verdraagt niet dat
de ene steen nog op de andere blijft
ik sterf de straten…
steel een nieuwe dag voor jou
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.099 je in een plas
die onder een lantaarn lag
je spiegelde de sterren
vermanend keek iets geels
van bovenaf en knikte speels
haar toestemming van verre
ik danste langs de grachten
gebruikte al mijn krachten
om jou te overtuigen
de pleinen zijn voor mij
theaters met hun uitgangen opzij
bomen staan te buigen
mijn lach rolt door de straten…
Terwijl
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.789 Terwijl het levenswerk in een ijl
tempo voortjaagt langs gesprekken van de dag
spelen op straat de kinderen een glimlach
elkaar toe tot later en nog later heel erg
moe de moeder binnenwijst.…
DE ZESDE DAG
gedicht
3.0 met 19 stemmen
15.194 De straten waren leeg,
de man kwam thuis,
de vrouw liet haar benen zien.
Het kwam en ging groeien
en het ging lopen.
Zo loop ik maar door
tussen gevels die bloeden
in de ondergang
van de zon.
------------------------------------
uit: De Rottend Staal Nieuwsbrief 32,
Groningen, 1997…
De Bom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
843 Mijn hart is rond of vierkant
ik weet het eigelijk niet
Gekristaliseerde cellen
door ontelbaar veel verdriet
Snijdend koud voelt de harde wind
zielen dwalen rond in deze ruimte
Onwetend is het kleine kind
maar het gevaar dat komt van buiten
Gedrogeerde mensen op de straat
in elke hoek, ver in gedachten
Het is de stilte voor de storm…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Andere straten
andere huizen
eens in de zoveel jaar vernieuw ik mijn vel.
Gegroeid
voller van blad
staan sommige er nog
de bomen uit mijn jeugd
maar de meeste werden omgehakt.
Konijnenholen bungalows
zandpas een snelweg
en waar op zondagmiddag in het duin
de paartjes te neuken lagen
staat nu
een verzorgingsflat.…
De oude man
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.762 Een oud man in de straat
zijn klein verhaal aan de oude vrouw
het is niets het klinkt als een ijl treurspel
zijn stem is wit
zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet
tot het staal dun werd
Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem
boven de lange zwarte jas
De oude magere man in zijn zwarte jas
gelijkt een zwarte plant
Ziet gij dit…
hemel in verpulverde staat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.491 de lucht brak in
talloze scherven
we ademden hemel
in verpulverde staat
straten trilden
wegen schokten
overbodig gewicht
doelloos uit zicht
aarde verstilde in
het doolhof van tijd
de nacht was de dag
in de schemering kwijt
handen vatten de
dood als geluk
stervenden schreeuwden
hun werkelijkheid stuk
met de zon in
de hand, ogen…
Oorlog voorbij
gedicht
3.5 met 103 stemmen
24.910 Oorlog voorbij
Tanken van de straat
de supermarkt weer open
In mijn hoofd
Sterven de mensen
Vallen huizen in elkaar
Een diep donker gat
Dat daar nog rest
Voor mijn ogen
Slechts nog tralies
Die de bomen
Onbereikbaar maken
En de lucht
In verticale lijnen deelt
De gedachte kan niets
Voor anderen wellicht
Het verleden, voorkomt
een toekomst…
ik ben je jochie toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.276 een waas van
herrie over straat
geraas van auto's
langs me heen
hun snelheid in
de fladder van mijn jas
ze jagen spetters
uit een diepe plas
ik zie je aan de
overkant, het blonde
haar, de lange benen
het wuiven van een hand
de dag is anders
dan de zon wil schijnen
ik zie je steeds in
tegenlicht verdwijnen
ik hol en struikel…
DE VOGELS
gedicht
3.6 met 74 stemmen
22.779 De vogels in het stedelijk luchtruim schrijven
een winterbrief aan de mensen in de straten.
Cirkelend op het witte blad van de hemel
zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen.
Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens.
De taal der vogels is vol gevleugelde woorden.
Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen.…
Verloren thuis
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
850 Het is nog vroeg in de morgen
Wanneer ik door jouw straten ga
En de muur van mist waar ik voor sta
Weerhoudt mij niet van grote zorgen
Ik zoek naar iets wat ons samen bond
naar wegen terug en naar het waarom
De niet geleden toekomst is een bom
maar de natte stilte dooft mijn lont
dus keer ik zwijgend terug naar huis
en volg de ritmische…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Hemelse kerst
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
4.174 Door stille besneeuwde straten
slenter ik zonder doel
Iedereen heeft mij verlaten
ijskoud, net als mijn gevoel
Ik zie de verlichte ramen
hoor mensen samen zingen
Dat wil ik ook graag,...samen
gezelligheid, meer van die dingen
Verder met gebogen hoofd
de weg was zo lang
Het vuur zo goed als gedoofd
Ik ben best wel bang
De witte deur gaat…
kinderrijm
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
4.009 het werd zo’n mooie zomerdag
je was al heel vroeg opgestaan
er moest vandaag zoveel gedaan
je deed het met een schaterlach
je praatte en je praatte maar
je bleef en bleef maar vragen
papa ben jij tovenaar
heb jij een brandweerwagen
het was zo’n mooie zomerdag
er liep een lieve poes op straat
waardoor je niet of veel te laat
die boze zwarte…
In schril contrast
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.420 Waar is het kind dat je ooit zong
nu het in vreemd motief verdwaald
geen tonen meer kan vangen
In lijdzaam terugverlangen
zing je ’t nog gouden regels toe
van een onzuiver plagiaat
Het kind ligt uitgespuugd op straat
waar de coupletten sterven
nu bruggen afgebroken zijn
Maar met een eindeloos refrein
verhaalt het nog in schril contrast…
Erik O.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
879 Een hoog van de toren blazende Wijkerslooth
werd daar afgeblazen door
opgefokte politici die
de taal van de straat spraken,
het volk opzettend tegen
Openbaar Ministerie.
Doodsbedreigingen per e-mail volgen,
waarover schande gesproken wordt,
Wijkerslooth bewaking krijgt,
het normen en waarden debat
dualistisch zal oplaaien.…
Nachtdwaling naar het nieuws
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
1.617 nacht
Langs huizen en wegen van verlangens
Langs ramen die zwijgen, deuren op slot
Ik kijk heel even, inderdaad
Op een tafel in een kamer
Liggen kranten volgeschreven
Met de angst en de haat:
Onbekendheid van culturen
Ik dwaal in gedachten tot in de vroege uren
Langs huizen en wegen van verlangens in de nacht
Tot ik terug ben in mijn straat…
Het gevallen meisje
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.734 Nu loopt ze langs de straten
En kent geen uur van vreugd,
Sinds ééns zij heeft verlaten
God en het pad der deugd.
Doch wilt haar nu niet smaden -
Wie bracht haar in verdriet?
Een man heeft haar verraden,
Toen hij haar snood verliet.…
De stervende
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.350 Het enige leven bevindt zich in de straten
waar hij nog enkele stemmen hoort.
Voorbij gaan de herinneringen.
Zijn laatste jaren en zijn jeugd.
Geruisloos vliedt het leven heen.
Meer nog, Goddank, telt hij de vreugd
en ook de vele zegeningen.
En sterft. En sterft de dood alleen.…
Land van Sinterklazen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
4.145 In straten klinkt zacht
Jingle Bells en Stille Nacht
etalages uitbundig verlicht
op terrasjes, sfeervol ingericht
serveren obers koffie en wijn
ballen en lampjes tooien
de kerstboom op het plein.
Met twee Sinterklazen
zijn wij toch wel uniek!…
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
DISCONNECTIE
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
897 ik heb een kleitablet gevonden
met letters diep er ingedrukt
door stolling aan de tijd ontrukt
gericht aan wie nog niet bestonden
de tekst, verwoord door dode monden
en door een aardlaag onderdrukt
lijkt uit de ijle lucht geplukt
met handen op de rug gebonden
geheimschrift; niemand die verrukt
eureka roept en opgewonden
de straat opgaat…
Onbewuste werkelijkheid
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.840 Ik zag in mijn dromen kinderen
met oogjes door 't huilen zo rood
geen huis meer om in te wonen
en ook hun ouders waren dood
Doodgeschoten door de soldaten
voor de ogen van die kinderen klein
oorlogen, nooit te rechtvaardigen
en toch zal het er altijd zijn
En ik zag in diezelfde dromen
twee kinderen spelen op straat
en geen van die beide…