Alle inzendingen over verdriet

12329 resultaten.

Sorteren op:

HET STILLE HUILEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 780
Haar bloesje had ze uitgedaan; haar armen, die rilden ontbloot Waar geen haar kon gadeslaan daar was ze haar eigen despoot Ze was de rechter en ook beul in het diepe stille van de nacht Nadat zij ‘t fatum had gezeuld miste zij voor verzet de kracht Waar ook ‘t maanlicht ontbrak terwijl zij door ‘t donker gleed Zocht ze een scherf in haar…
Ton Rijkers7 februari 2014Lees meer >

feest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
maar het verhaal heeft een begin een midden en een strand en eens te meer verzandt het feest dat ik je wilde bieden: er blijft niets meer te vieren dan wat verjaard verdriet, wat voze vriendschap en vervreemding het weze je gegund, "geluk" de prijs die ik betaal geeft er je recht op denk ik bitter…

MIJN MASKER, MIJN STEUN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Masker, wil jij zachtmoedig kijken en ook lachen als ik daarom vraag Hoe ik mij voel laat ik niet blijken vraag daar maar niet naar vandaag Masker, wil jij mij wellicht helpen om mij aan de wereld te verkopen Dan kan ik tranen achter je stelpen mijn innerlijk verder dichtknopen Masker, laat mij naar ieder lachen voor hen dé bron van vreugde…

Mijn zusje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 956
En toch, mijn twee goede zorgende zussen blijft mij het afscheid zwaar en smeek uw verdriet te blussen. In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar. Tuinen van het heden geuren naar oneindige chorussen één ontmoeten in eeuwige verjaardag met elkaar.…

WITTE LETTERS IN HET ZWART

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Winden waaien en al die winden gaan over eindeloze velden, over paarse hei Reeds eeuwenlang leef ik van de waan van witte letters op een zwarte bladzij Ogen treuren starend edoch zien niets dan woeste stormen razend om ’t huis Ervoor strijdt een eenzame op de fiets aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis Winden waaien en gaan weer voorbij…

Puzzelpijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
Verdreven door herinnering van pijn verberg ik mijn hoofd onder kussens wil ik een moment niet meer zijn hoop ik weg te dromen naar een wereld die niet bestaat ondertussen besef ik wel dat het leven gewoon verder gaat zo moe gestreden zou ik het uit willen schreeuwen krijsen in grote letters schrijven maar in plaats daarvan proef ik…

treurwilg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
je was een treurwilg aan de waterkant waar kroos en weemoed langs je wortels dreven ik zat te wachten op een steen wat verder en zag de stroming langs je deinen de kano's vaarden steeds aan je voorbij of bleven slechts heel even aan je oever toeven. ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten: er waren nieuwe kerven in je stam na elk…

Wolkendeken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Lang geleden dat ik schreef Ik nachten vol gedachten bleef Letters stroomden uit mijn keel Woorden emoties veel te veel Lang geleden dat tranen vloeiden Rozen in mijn broze hart opbloeiden Vlinders dwaalden door mijn ziel Ik steeds dieper en dieper viel Lang geleden dat ik je voelde Dat ik altijd wist wat jij bedoelde Nu sta ik op…
Car20 juni 2014Lees meer >

voor hem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Stil verdriet is nu mijn deel, en onvervuld verlangen vult mijn dagen. Ik zocht een warm lichaam, een stuk vlees voor mijn genot. Maar ik vond jou, de mens waarvoor ik sterven zou.…

Regen verdoezelt

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 428
langzaam voortbewegend als in 'n wereld vol watten kijkend om me heen observeer ik doch dringen woorden niet door, hoezeer ze ook bedoeld zijn de stilte immens verdoezelt regen het werkelijke (ge)zicht…

Verslagen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Verslagen sta ik aan de kant aan de zijlijn voel me machteloos wat ben ik in deze wereld waar mensen elkaar naar 't leven staan is dit de mijne waar men kinderen neer maait, vliegtuigen uit de lucht schiet het licht niet in de ander z'n ogen wordt gegund ben ik verdwaald…

Mijn pijn en die van hen!

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 514
Wanneer pijn je leven beheerst, de ganse dag weet ik da'k toch niet klagen mag, want wat zijn die pijntjes van mij, vergeleken met het immense verdriet van de nabestaanden, van hen, die het leven lieten. Daar is mijn pijn niks bij en maakt me stil!…

Laat woorden wenen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 703
Laat woorden wenen in die tranenvloed, want liefde die jouw wezen warm omgeeft verliest in hartenpijn haar gouden gloed door stil verdriet dat in de schaduw beeft.…

Edoch

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
Vandaag is niets anders dan morgen, of gisteren edoch toen ademde je nog,... ik mis je…
LadyLove25 augustus 2014Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Je zei toch herfst? Ach ja, de mooie kleuren, het roestbruin en het geel, het donkerrood der eikenblaren, de wind, de mist, de plotse regenvlagen, de specifieke geuren van november, de innigheid der avonden. Je zegt het wel, maar sta me toch, verdomme toch, wat raakt het mij. Mijn moeder is niet meer, niet eens de zomer haalde zij.…

Haaksbergen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn. Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord, men draagt elkaar op het voortaan verloren plein. In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Jan Mul11 oktober 2014Lees meer >

Wie ben ik?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Tot vervreemdens toe weet ik me geen raad. Wie weet welke daad ik plegen moet? Het is toch zo gekomen dat ik hier nu zit met een spierwit gezicht, mijn ledematen beven. Zo vervreemdend als het is, zo mooi het zou kunnen zijn. Als ik maar wist hoe ik mezelf zou kunnen zijn.…
Nacho Bitsrij23 november 2014Lees meer >

NASTOOT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 903
ik moest bloeden Voor elke traan Door jou verspild Op het laatst Wist jij het zeker Dat ik dit alles Had gewild Maar lief Denk je nu echt Dat het mijn keus is Om kapot te gaan Verscheurd door pijn Alleen te staan Opnieuw beginnen Weer naakt en kwetsbaar Wilde zijn Je deed me pijn Wilde mij straffen Voor al jouw tranen En verdriet…
Hookie9 december 2014Lees meer >

De boodschap kwam onverwacht.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
De boodschap kwam onverwacht. En zo stort voor dat moment Heel even je wereld in elkaar Na een bericht Dat je liever niet had willen horen. Je weet immers niet van tevoren Wat je even later zult horen.…
Martin Jagt9 december 2014Lees meer >

Dat we bestaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
We voelen troosteloos verdriet, wanneer mensen ons ontvallen. We kennen de felle pijn, wanneer een geliefde ons verlaat. Maar wat uiteindelijk blijven moet, is troost en is dankbaarheid. Voor de lieve mensen om ons heen. Voor het onbegrepen feit, dat we bestaan.…

Aanroepen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
ik sta hier naakt met lege handen waar machteloosheid allang tussendoor is geglipt een toverstok bestaat niet wonderen wel dus roep ik alle hulp aan om te komen tot daar waar het goed is…
LadyLove12 februari 2015Lees meer >

Vermolmd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
gelijk een boom wiens loof verkleurt niet geleidelijk zoals de natuur gewoon is nu vallen bladeren uit 't niets om me heen strelen ze druppels van mijn wangen ook al is het bladerdek nog zo mooi gekleurd is de boodschap niet minder schrijnend…
LadyLove13 februari 2015Lees meer >

Terminale vader

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
Het is hier stil, koud en verdrietig in Amsterdam. De tranen zijn niet van glas.…
mobar1 maart 2015Lees meer >

De tijd aan hun zij

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
kleine mensen in veel te grote schoenen weten nog lang niet van de hoed en de rand al denken zij de wereld aan te kunnen stevige levenslessen zullen ze ondergaan om tot daar te komen waar puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee niet wetend waar de wind ze brengen zal gaan ze vol goede…

Reiken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik reik je de hand maar je ziet het niet stuurloos dobber je rond in een moeras waar ogen elkaar niet vinden kunnen liefdevolle woorden opgaan in de mist ik kijk en aanschouw hoe jij angstvallig je hoofd boven water probeert te houden nog altijd sta ik daar met een uitgestrekte hand zachtjes fluister ik jouw naam…

Het hart traant

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 743
even, nog toch… woorden werden niet uitgesproken jij weet iets wat ik niet weet er schuilt een onzuivere klank een scherpte in een groet wanneer ik je ontmoet even, nog och… ik laat het niet meer toe in mijn gedachten teken stilte in mijn nachten en wacht maar af……

Gevolg

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
als in 'n glazen doolhof ren ik als geen ander opzoek naar antwoorden die door middel van een immense stilte uitblijven almaar kleiner wordend lijkt de zin des levens te vervagen ondanks de transparantie krabbel ik overeind en vervolg de weg die ik gaan moet…

Kattenvoer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 495
De oude kat is dood, het beest hield op met spinnen. Hij was de lieveling van bijna iedereen, had zelfs een deurtje in de deur voor zich alleen, dan kon ie zonder sleutel toch altijd naar binnen. De oude kat is dood, de spil van het gezin heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten. Het kattenluik, daardoor ontdaan van alle zin biedt slechts…

In vloed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
dit karkas, verdronken in de maalstroom van mijn tranen m’n wil verzonken in die vloed je trok mij aan zoals de maan trekt aan het getij. zie mij hier staan tussen de scherven van geluk van jouw gebroken beloften en mijn verscheurde hart…