inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 54469):

Haaksbergen

Het plein was klein, het monster levensgroot
en vijftien meter was voor hem echt geen partij.
Een paar seconden naar een wrede dood,
wie denkt daar aan, men stond er vrolijk bij.

Toen werd het donker als de zwarte nacht,
minder nog dan een ademtocht; het was voorbij.
Het monster had zijn wrede taak volbracht,
het marktplein werd een ware doodsvallei.

Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.

Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord,
men draagt elkaar op het voortaan verloren plein.
In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.

Schrijver: Jan Mul, 11 okt. 2014


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,3 met 3 stemmen 279



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)