3044 resultaten.
Oran Miskin
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.845 Verstoten van klinische verzorging
Waar slechts het geldelijk belang regeert
Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde
En wordt de eed van Hippocrates genegeerd
Door smart overmand draagt de vader
Het in wit gebundeld liefelijk dode kind
Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw
Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt…
Toch iets
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.322 Ik heb slappe benen
Mijn hoofd zit vol met snot
Mijn maag draait veertien rondjes
Mijn adem ruikt verrot
Mijn rode ogen tranen
Ik lek mijn oren leeg
Ik houd geen kruimel binnen
Ik schrik als ik me weeg
De koorts heeft mij bevangen
Nooit had ik zo’n ziek lijf
Maar wel heb ik een computer
Met een bikkelharde schijf…
Opgewekte lach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.319 na elke aanval
probeert ze met een glimlach
haar mondhoeken uit
symmetrie stelt gerust
laat de grimas verdwijnen
een gemeende lach gaat leven
zweemt naar haar ogen
parallel in opluchting…
aan onze levensboom
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.219 Aan onze levensboom
mist weer een grote tak,
onvervangbaar
om wat er in hem stak.
De tak
is niet wreed afgebroken
maar versleten door de tijd
voor ons die achterblijven
heelt de tijd de wond
maar het gemis
dat blijft…
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
Beker met een tuitje
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
30.016 Ze sprak al bijna onhoorbaar,
in haar blik ontbrak de horizon,
maar ze zat nog in haar stoel, daar
bij het raam of op het balkon.
Wij konden nog samen theedrinken,
het kopje bevend in haar hand,
maar ze hield zich groot en flink en
de thee ging net niet over de rand.
Veel later besefte ik pas
hoe belangrijk ons thee-uitje
en het drinken…
Opname
gedicht
4.2 met 160 stemmen
55.236 Zoals zo vaak ga ik op reis.
Jij brengt me weg - niets aan de hand:
'Tot ziens, tot straks, voorzichtig zijn,
gelukkig blijf je in het land!'
Iets minder vaak, maar ook niet mis
vertrokken we op ons gevoel.
Elkaar goed vast en koffie mee,
de wijde wereld als ons doel.
Maar deze tocht naar etherland,
met felle lamp en witte jas,
maak…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
Hoofdpijn
gedicht
2.5 met 375 stemmen
77.706 De wereld staat te schreeuwen voor de ramen,
maar hoofdpijn wurgt mijn geest met zulke tangen
dat ik niet eens behoorlijk kan ontvangen
de indrukken die toch naar boven kwamen.
Die stomme koppijn! Ik blijf zó verlangen
dat het eens ophoudt, dat ik me moest schamen;
maar àls die aanvallen een einde namen,
zou ik het hoofd niet langer laten hangen…
Dementia sinilis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.411 Zij gaf niet
met vreugde te kennen
dat ze een kind kreeg
maar veegde in stilte
kwijl en poep
met stram geduld
van gezicht en billen
subtitel:
78 jaar en opnieuw moederen…
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
De zon in de nacht
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.062 Al lijkt de weg soms onbegaanbaar
focus je dan op die ene lijn
richt dan je blik naar boven
en vraag verlichting van je pijn.
Dan zal Hij je helpen dragen
zodat je niet alleen hoeft gaan
Hij zal je aan Zijn hand geleiden
en altijd naast je blijven staan.
En ook al is de weg vaak moeilijk
Hij geeft je telkens alle kracht
zodat het donker…
Valselijke wroeging
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
1.342 Zo het regent pijpenstelen uit de vloer
Drijf ik naakt gezwollen zonder roer
Verschroeit mij vrieskou van buiten
Gutst water onophoudelijk langs ruiten
Nachtelijk duister met warm lichtende stralen
Bereikt mij niet maar verkiest naar buiten te schijnen
Dan klim ik klauwend met gescheurde nagels
Omhoog in de nat bebloede gordijnen
In…
Vlinders
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.617 Ik droomde dat ik een vlinder was
Zwevend met alle windrichtingen mee
Ik vloog en duikelde, was in mijn sas
Vloog met alle andere vlinders mee
Voelde me ontspannen, vrolijk en blij
De zon straalde met al zijn licht
Ik was samen met de vlinders vrij
Ik voelde mij bevrijd van al het gewicht
Ik genoot van mijn nieuwe vrijheid
Mijn nieuwe leven…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
winterjas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.156 vader ging uit zonder jas
ik riep nog na hoe koud het was
maar hij ging weg in korte mouwen
in zijn mooiste hemd, de marineblauwe
en de wind woei en de vliet bevroor
eerder dan het jaar daarvoor
de hoest kwam en liet hem niet alleen
hing droog en koortsig om hem heen
hing aan de balken van ons huis
om zijn nek als een lodenkruis
en de…
van harte gefeliciteerd
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.918 wezenloos, als al ver gestorven
maar ademend zo de adem wil
heeft zij haar status verworven
in vergetelheid, monddood en stil
twee wielen op wat leder
veronderstellen nog beweging
mijn hart schrikt, maar huilt ook teder
toen ik haar glazige ogen
haast gedwongen in mij opving
van harte gefeliciteerd
schreeuwde de gelukwens
op haar gesloten…
Dief in de nacht
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.591 Als een dief in de nacht
net zo stil en onverwacht
slaat het plotseling toe
maakt mij stijf, star en moe
Steelt het mijn vrijheid
en mijn zelfstandigheid
beetje voor beetje, steeds meer
steeds sneller, tot op een keer
Er geen andere uitweg is
dan in het duister te gaan
uit dit uitzichtloos bestaan
daar waar het eeuwige licht is…
Beklemd
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.584 Ben beklemd
mijn gouden belofte
na kneuzing klemring
mijn broeksriem
kleding
zuurstof
buiten zijn
met gesloten voordeur
beklemd.…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 Waarom moet hij in dit buitengebied
broodmagere vogels voeren
met resten van oude verhalen?
Waarom vertrekken
kleurige circuskaravanen
zodra zij binnentrekken
en bijval oogsten?
Waarom loopt de stad leeg
en wonen de vergeten vrienden
in lege televisiekasten
zonder geheugen?
Geen antwoord
en geen vragen meer
het buitengebied sluit…
Meester Uckhard
netgedicht
4.5 met 37 stemmen
1.735 meester Uckhard werkt zich op
naar gerenommeerde dichter
hij denkt dat het zo mot
met een koor heel vlot
dat werkt als applausmachine
in de songwereld werkt dit
perfect
om je wel te voelen moet je
met drugs en alcohol je vullen
je in anonimiteit hullen
tot het moment van de geboorte
van je ster schiet je
slechts incidenteel
op concurrenten…
Binnensluipers
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.877 Het was heel vreemd
Het te ontmoeten
Onbekend voor mij
Kwam het binnensluipen
Zonder te groeten
Toen men het herkende
Was het gruwelijk mis
Het wilde niet meer wijken
Omdat kanker nu eenmaal zo is
Toch zal ik vechten blijven, om
de binnensluiper te verdrijven…
kinderlijk gedrag
netgedicht
4.9 met 34 stemmen
1.410 Laat vierendelers loeien
Laat verderf maar bloeien
Al die mensen gek op een cijfer
Verspillen moeite verloren ijver
Het gaat een ieder om persoonlijk genot
Als je dat niet inziet ben je een dot
Een zogenaamd zielig zelfingenomen watje
Niemand geeft daarvoor nog een kwartje
Ik heb mijn punten al dagenlang niet meer geteld
Want weet je ik…
Hoofdpijn
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.709 Geen zin in, voor niets echte interesse,
alleen het hameren, het drukken,
het boren, het zagen...
het vraagt allemaal zoveel energie
Hoe kom ik er vanaf?
Wat kan verlichting schenken?
Zal het straks anders zijn?
Nu is er alleen die
verdomde pijn...
Weg de lach, weg de lichtheid van het leven,
waar is zelfs mijn goede zin gebleven?
hopelijk…
Koortsachtig
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.190 langs gebarsten lippen
fluistert een cri du coeur
nauwelijks verstaanbaar
door gloeiende malheur
verstrooid probeer ik te luisteren
naar het raadselachtig klankdicht
onsamenhangend verpakt in lucht
vaag beschenen door wat maanlicht
brandende ogen
zouden liever capituleren
maar haar onderbewustzijn
laat zich niet kalmeren
ze spiegelt…
Treinreis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.379 De trein van mijn herinneringen
stopt niet meer bij ieder station.
Het leidt tot ontregelingen:
koffers blijven op het perron.
Waarom de dienstregeling stokt
is bij de leiding wel bekend,
zo reageerde men geschokt
toen men het patroon had herkend.
Men zag al eerder zo’n defect;
de dienst heeft zich toen niet hersteld.
In het lange-termijn-effect…
Verwarring
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.724 Tijd waait door het
open raam naar binnen,
wervelt om de
sputterende kaarsen
en vlijt zich neer
voor de smeulende sintels
in de haard.
De onberispelijk geklede man
in de lederen fauteuil
haalt een hand
door zijn grijze haar
en knijpt zijn ogen toe
in een poging om
nu en verleden te ontwarren.…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 De leegte in je ogen
Toont de inhoud van je ziel
Die, geruisloos verdronken
In de rivier van jouw heden,
Je ver weg voert van mij,
Onstuitbaar onbereikbaar
Voor de herinnering
Aan ons kolkend verleden.
Jouw blik van herkenning,
Voor altijd verzonken
In de peilloze dieptes
Van het oneindige zwart,
Doet echter niets vergeten,
Want…
Tussen Broca en Wernicke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.279 Mijn hersenen kraken
transparant vloeit kwabbenvocht
door minuscule spleetjes
links en rechts
het watert in het hoofd
morgen vloeien
alle kleuren rood
magenta, scharlaken of gewoon
bloedrood
ik ga niet dood, nog niet
mijn hersenen kraken
zwellen mega groot
verdrukken groeven wetenschap
ik weet niet meer
ga ik nu wel of toch
niet…
krank
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.465 de krankzinnigheid was al reeds toegeslagen,
maar nu heeft mijn goeie hersenhelft het verstaanbaar gadegeslagen,
houd niet van mij ik ben ziek,
het is nu op zijn toppuntpiek,
ik ben zwaar gestoord,
het dringt langzaam tot mij door heb het nooit eerder verwoord,
willen zien,
ik dieptreur en grien,
ik ga me laten opbergen,
niets heeft nog zin…