6334 resultaten.
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
De Dood
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.468 Met de Dood kan ik niet leven,
van de Dood word ik doodziek,
Maar ieder mens moet zijn leven ééns geven,
het is al eeuwen hetzelfde lied,
Met de Dood moeten we leren leven,
zolang als we bestaan,
We zouden eeuwig kunnen leven,
als de Dood ook Dood zou gaan.…
verbinden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
906 met een
ogenschijnlijk
argeloos gebaar
wordt een beeltenis
mij geschonken
alsof ergens
in stilte en eenvoud
een verbintenis
mag worden
beklonken
ik ontvang
haar weesgegroet
in mijn hand
voel de eeuwige moeder
in tinnen kleed gehuld
als opnieuw
in mijn palm geland
zij is in God
die de pijn
in haar hart
omhult…
Lente
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
984 Stil ontluikt de natuur
in eeuwige verbintenis
ook al is de wind nog guur
brengt de zon
zijn stralen mee
op het groene gazon
verschijnen krokussen
wit,geel en paars
als een kleurrijk speldenkussen
vogels flirten in de wind
van nieuwe lente
als de aanblik van een pasgeboren kind…
Twee keer lezen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.256 Als jouw tijd wordt ge-
Dood is wat er is
omdat wij leven gaan
Het is dat wij elkaar twee keer
Lezen is schrijven in het hoofd
met een beperkt aantal pagina's
Onze liefde schrijft twee
Keer de tijd om in
het begrip eeuwigheid…
de laatste reis
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.615 men zegt dat de hemel
een grote tuin is
en dat men daar
zijn dierbaren weer vindt
laat het een troost zijn
nu je geliefde vader
aan zijn laatste reis begint
het hoeft geen nader betoog
niemand op aarde
heeft het eeuwig leven
maar door onze tranen heen
kunnen we dankbaar zijn
om de liefde die hij
altijd heeft gegeven…
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 Je naam schrijven in gedachten
en dan voor eeuwig ronddolen.
IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
Achromatisch
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.918 de dag gleed als een geest
in de schaduw van de nacht
onaangekondigd vroeg en
veel donkerder dan verwacht
kleuren zijn verdwenen
onder een deken van
plots ingevallen duisternis
slechts rimpelingen in zwart
omtrekken vaag een silhouet
een zijn zonder raakvlak
een pijn zonder uitzicht
voortijdig ontbonden
zonder eeuwige rust…
kouros
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 van glad marmer
feilloos gepolijst
glanst je dij
opvallend elitair
vergeefse poging
ultieme schoonheid
heroïsch te bewaren
voor de eeuwigheid
wellicht een krijger
van hoge rang
gelauwerd of
misschien halfgod
nu op een sokkel
op een lief gazon
een pronkstuk
blinkend in de zon…
Melpomene
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
689 Vroeg in de morgen
Heb ik je getroffen
Nevel in de haren
Door herfstgeur omringd
Spinrag rond je ogen
Jouw lieve blik gedoofd
Klanken uit je oren
Gedachten ijzig koud
Diep in de nacht
Liet jij me achter
Mijn beminde muze
Voor eeuwig altijd stil…
een
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.912 de maan verheft onze nacht
tot blauwzilveren statigheid
bomen rusten in de nevel
onder silhouetten van kant
de sterren vertellen verhalen
van orion sirius en cassiopeia
zwarte koepel met flonkering
vol wonderen en eeuwigheid
we zijn hier in de mist
kijkend naar oneindigheden
een in de kosmos…
De Tijd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
825 Klakkeloos tikt de tijd
vertaald in leven
verborgen achter eeuwigheid
duurt dit maar even
Ik voel de kracht
zie het gaan
ongrijpbare macht
gevangen in een traan
Extract van geluk
in een druppel verdriet
ademtocht aan één stuk
met eindeloosheid in’t verschiet…
moeder aarde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
900 zij zal haar armen om je sluiten
en je het hart van moeder natuur tonen
Haar schoonheid herstelt de eeuwige pijn
Pijn gevuld met haat door het duister
een gedoofde vlam zal weer branden
Als de aarde weer herstelt
en de ziel weer terugkeert
in jullie koude harten der haat…
hagewindewit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 zondagochtend
hartje zomer
afspraak
met een vlinder
hagewindewit
locatie
kleine steentuin
spot
lavendel bloeit volop
hij knipt de stilte
in fragmentjes zaligheid
gunt zich tijd
geniet de weligheid
verdwijnt
eensklaps
zoals hij kwam
pretentieloos
voor alle eeuwigheid…
Je armen
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
4.612 Dat we elkaar nooit meer loslaten
Voor eeuwig bij elkaar
We hebben misschien twee harten
Maar ze kloppen als één!…
Verdriet?
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.591 Ik wil niet verdrietig zijn,
Ik wil m'n blijheid kunnen tonen,
laat mij verlost zijn van de pijn
dan zal ik mezelf voor eeuwig kronen.…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
om te dichten
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.144 ik herkende het niet, het had geen naam
het was licht en windstil
vol van zang en dagen
en het bleef liggen
op mijn wang
er viel geen regen
ook geen schaduw, het was zoiets als
eeuwigheid in een gedicht
ik kon het niet optillen
niet in woorden of met handen
ademwarm en zo dichtbij
jij gaf het me, net voor het afscheid
liefde…
Misschien is niets
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.277 Misschien is niets
of wel iets
de gedachten van een
eeuwige twijfelaar
doordrongen door
het wel of niet
het spel wordt gespeeld
niet uitgesproken
naar gevoel
het conflict de trots
ongekend onbemind
gecamoufleerde waarheid
misschien, misschien
het antwoord op een vraag
dat niemand verdient
ik lach en ken de waarheid
door en door…
Overgave
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.101 Ik zie de parels
in de diepzee
van je gedachten
De parels
die jouw schelp omhelst
De vlammende vlinders
in je ogen
zijn mij dierbaar
Het zijn kristallen
in helder water
die van liefde zingen
Adem in mij, liefste
Beroer mij met je licht
Wees medeplichtig
in eindeloze overgave
een eeuwig zoete kus…
Wind
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
978 In de
bergen
of op de
dodenakker
Hij is er
altijd en eeuwig.
Een
zekerheid
die de
onzekerheid
van het aardse
leven doet verdwijnen.…
Vergeten
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.347 Ach mijn lieve lief
als je soms iets vergeet
dan is dat nog zo erg niet
zolang je mijn naam nog weet
Als je iets kwijt bent
help ik het je vinden
want de liefde zal blijven
en ons eeuwig verbinden
Vergeten verloren of kwijt
we zijn nog altijd samen
anderen merken het nog niet
vergeten,maar nooit onze namen.…
eiland
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 De aarde is een eiland
die drijft in de zee van materie
zij drijft
cirkel rond mysterie
in de oceaan van dit geheel
heelal zee van het bestaan
binnenzee de melkweg
en wij liften mee
als stokers op zee
de eeuwige rivier
zwem of verzuip
het is een oneindig
oud gebruik…
queeste
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 al zoveel eerder
dreef je weg
op de rug
van warme winden
waar vind ik je terug
in dat bodemloze land
zonder het lichaam
dat ik ken
je glimlach
in je ziel verborgen
verloopt tijd daar
in eendere uren
zal ik je weten
je voelen van ver
of zal ik blijven dwalen
eeuwig lang…
De boog in de wolken
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
757 bij Genesis 9 : 16
“Als de boog in de wolken is
dan zal Ik hem zien, zodat
Ik mijn eeuwig verbond gedenk”……
De nacht in mij
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
645 De nacht ontkleedt mij
in een stille wake tot
diep in de broosheid
van mijn poriën
die eens werden gevoed door
het naakte pantheïsme die
de vleugel was die mij droeg
doch de gesel die mij tartte
zag ik niet als de gesp die mij
verbond met het verlangen
om eeuwig trouw te zijn
aan die vagebond
die mij verried en de deuren
wou forceren…
om het even
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.696 Om het even
Om het even wat je bij me bracht
Elke glimlach, elk woord en gebaar
schijnbaar zomaar
wogen door
bewogen me en werden parels rond mijn hals
Ik draag ze schaamteloos en slechts dat
Omdat ik ben wie ik ben
En jij, wie jij bent
Maakte me mooier
Heler, zielvol
Eeuwig
Dankbaar…
Perpetuum mobile
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
616 aan de dobbelstenen
van zes kanten
vraag ik
waar is het begin en einde
van jouw ogen
het geweten
die rond, rondom
het dobbelspel spelen
van kans en keer
verleidelijk
draait het spelkompas
dan eeuwig door
als perpetuum mobile
waar eindigt alles, waar is het slot
van begin tot einde...…
om weer te kunnen huilen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
649 wij moeten weer zoeken
naar het zilveren lijntje
van oorsprong en oneindig
het al en het ene
alles en niets
verbinden moeten wij ons
met de navelstreng
aan de buik van het onuitputtelijke
om weer te kunnen huilen
als een ezel
om liefde in liefs
in schoonheid en kleur
in vervoering van
Bach's hemelse klanken
die verhalen van eeuwigheid…
Geheim van de Echoscopie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.074 Het mooiste geheim
kon ik niet over praten
er was al te veel pap
wat je los moest laten
maar de echo van
een hartje wat ik
toen zag kloppen
ging met je mee
bij het afscheid
ik heb het in
je pak gedaan
rust jij maar zacht
ik denk aan je daar
in de eeuwigheid
met een traan
maar nee nu weer
een lach pap
want ik voel het
nu schoppen…