9511 resultaten.
waarom zou u naar een dichter luisteren
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.023 waarom zou u naar een dichter luisteren
die met vogels spreekt
waar mensen niet toereikend zijn
die zich klampt aan vleugels
die hoger vliegen dan bommen
en kogels glad als olie
de dichter die vleugels spreidt - die opvliegt
en in woorden woont -
omdat mensen niet toereikend
en water en aarde zijn bevuild
vanuit de hoge lucht…
schakeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Meer dan zes miljard mensen leven een dag,
dat zijn dus meer dan zes miljard dagen in 1 dag.
Als je een dag beschrijft
als een verzameling schakeltjes
bv. iets eten, boodschappen doen, iemand bellen,
van iemand houden, een fietstochtje maken,
dan kom je op een veelvoud
van zesmiljard schakeltjes per dag
en het is bekend van schakeltjes…
Leeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Ik zal dit lichaam,
deze geest en deze ziel
mijn gehele leven
blijven dragen
moeten verdragen
ook al zijn er nog zoveel problemen
en zorgen
waarbij ik me zal afvragen
of het goed of kwaad is
wat ik doe
of laat
zal ik vechtend als een leeuw
mijn liefde als gegeven
blijven doordragen.…
Zoeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Koud verlang ik naar warm
warm zoek ik verkoeling
Ben ik goed?
Ben ik goed!
Maar hoelang?
Zoeken is leven
leven is zoeken
Het leven laat me niet koud
Of warm ...…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 ze houdt van esdoorn en van ebben
waar in het diepe hart
zij vastgeklonken klanken hoort
die om bevrijding smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
Los van de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zacht breekt het ijs
een vlam lekt
uit de open haard
speelt met
kleuren in het glas
wij zijn op reis
in het verglijden
van de kleine uren
dansen sprookjes op de muren
realiteit heeft
gordijnen gesloten
een dimensie van spoken licht op
wij zijn vertrokken
los van de tijd
de winterslaap wordt ons benijd…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Al het contact dat hij heeft
met zowel zijn omgeving
als zijn eigen herinneringen
heeft slechts die ene betekenis:
in hoeverre heeft het
waarheidswaarde?
Als dan de deur zich opent
hij vol schroom de lege
ruimte binnen schuifelt
waar het donker is
behaaglijk warm toch
wijkt van hem zijn Rede
en dwaalt hij zonder
zich ook maar een…
Smartlap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Neen, zeg maar niets meer
probeer aanwezig te zijn
in de warmte die je deelt
ondanks de regen en de kou
Gebakken als porselein
om hoge temperaturen
het breken te verdragen
hardvochtig te zijn…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
door het kantelraam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 in mijn brein ontsproot
een filosofische
gedachte van formaat
Yes! dacht ik, een
vrouwelijke Baruch is
in mij ontwaakt
van verrukking kon zij
niet beklijven en verdween
pardoes door het
kantelraam
waar zij verwoei nog
voordat zij de boom bereikte
de kat en ik
samen keken we haar na…
Gedicht der dichteres
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Woorden verraden onnodig.
De woorden hadden, hebben
nooit 'zin' gehad...
zij schoten ernstig tekort:
emotie voor leugen der eerlijkheid.
Emotie in het opperen van listig verraad
van intern verwarde geesten.
Het komt echter door schijn der scheiding
van privé en werk, in onze 'samen'leving.
Het was de tweestrijd
van elk mens:
in vertrouwen…
muziek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
506 wat was er eerst
taal of muziek
muziek denk ik
taal denk ik
muziek het eerste
wat ik dacht dan taal
maar ja
ik denk wel meer…
Pacifistisch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Er valt geen strijd
met een ander
uit te vechten,
niettemin een gevecht
met mezelf
mijn lichaam
of met mijn geest
want mijn ziel meent
het nu oprecht.…
Binnen & Buiten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Filosoferende
vond ik dit uitgangspunt:
Buitenkant warm en droog
binnenwerk nat.
Houd dat voor ogen,
o tapkastenminnenden,
En vervolg vrolijker
fluitend je pad.…
De wijze man volgens Zhuang Zi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
905 De wijze man leeft in het leven.
De wijze man leeft buiten het leven.
De wijze man leeft in de dood.
De wijze man leeft buiten de dood.
De wijze schrijver zoekt een ander voorzetsel.
Hij denkt aan ´door je tranen heen lachen´.
De wijze man lacht door zijn tranen heen.
De wijze man leeft door de dood heen.
Hij gebeurt door het Gebeuren.…
Een woord is maar een Legoblokje
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.166 Met vaart vinden mijn vingers
de vakjes met daarin de letters
op mijn iPad scherm
Steeds als ik een aantal vakjes heb aangetikt
stelt zij mij voor een woord
dat vaak dan niet precies is wat ik wil
En het woord in mijn hoofd was al zo beperkt ...
Woorden, wat zijn eigenlijk woorden?
Ik probeer gevoelens, gedachten
geluiden te vangen,…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Tussen hoop en toekomst
bloeien de rozen.
Vergeet mij niet, "oh lief!"
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
Het rijpen van stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 het is geen cel
waarin jij mantra’s prevelend
jezelf tracht vrij te pleiten
jouw buitenissigheid kent enkel
zelf gepermitteerde grenzen
door betutteling van het lot
geen brandhaarden
van energieën worden zichtbaar
als men jou de voeten wast
stigma’s uit
een vroeger leven zijn al
bij de eerste kruisiging vergeven
pas in het rijpen…
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding
tussen alles wat is
en ooit zal zijn
er is geen…
Sint Maarten en de orkaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 zingende kinderen
voor mijn deur en
die moet ik dan open doen
ik zei niet:
ik heb jullie vergeten
wat wel zo was
ik had toevallig
wat handsinaasappels
dus die gaf ik, had
niet aan hen gedacht
vantevoren
het lijkt of ik overleef
door inkoop van sinaasappels
maar het was een bijkomstigheid
en geen 'survival of the fittest…
Wij
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.244 Heldere lucht als een jas van geluk.
Kinderen spelen - met het azuur
in hun oog delen ze lachend de hemel uit.
Op een andere plek zwart als vulkaanglas
broertje versmolten met haar rug
kijkt een kind hoe de hemel overvliegt.
De schepper slaapt.
En ook zijn broer.
De filosoof zegt:
de hel - dat zijn wij.
De ambtenaar zegt:
de regels…
De Mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 een mens vervaagd
door eeuwen heen
een mens vandaag
is zo veel anders
dan duizend jaar
in 't verleden
mens wist niet veel
van aarde
en de onschatbare waarde
mens ploegde
en zwoegde
en ontdekte....
een mens vervaagd
door eeuwen heen
nu in het heden
leeft mens steeds meer virtueel
daardoor meer individueel
mens weet nu veel…
Gebroken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Woorden uit helderdere bronnen
zonder geklater, sijpelen uit handen
vluchten als H2O
de l’eau s.v.p.
Striemende regen scherpt het aangezicht
dat zich afwendt van vallen
wie droogt mijn haren?
waar gooi ik verdronken kleren?
Alles samen heb ik het water
gereinigd van het woord
De wind doorgespoeld
de wereld geledigd…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 Ontvankelijkheid voor poëzie
vaak en fijn geschreven proza
laten mij zien dat ik om je geef
draai mij om, hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 Schoonheid van jouw woorden
doet mij nu slechts smelten
de graden
blijven constant
hoewel uitschieters
naar boven weer nieuw zijn..
tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Een steen uit duizenden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 je paste
feilloos in mijn hand
een steen uit duizenden
ik zag
de breuken komen
gelukkig aan de buitenkant
er was verval
tijd trok zijn sporen
tot onverwacht de kern brak
jij viel uiteen
niets kon me meer bekoren
de schepping was totaal verloren…