4229 resultaten.
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 zoals het langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw,…
Plaats vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
925 Een lege plek naast mij in bed
waar jouw geur nog als een aroma walmt in mijn neusgaten.
Die stilte maakt ooit plaats vrij
bedenk ik in de auto op de snelweg met een lege stoel naast mij.…
Ik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 Herinneringen dan:
alleen maar flarden, flitsen
of simpel statisch beeld;
geen geur of kleur eraan,
geen enkele belevenis van ik.
Hooguit een blik van buiten af
op schijnbaar vroeger zelf,
die ook toen al,
haar ik van eerder kwijt was.
Ik ben alleen maar ik,
in ‘t heden van vandaag.…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
In mijn rookkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Omringd door geuren van tabak.
Ik kijk door witte wolken heen.
Ik hoor het tikken van zijn klok.
Ik weet en heb altijd al gedacht,
dat verleden tijden niet vergaan.
Mijn grootvader verschijnt en zegt:
Zestig jaren heb ik al gewacht.
Zestig jaar heb ik je gemist.
We roken pratend zijn sigaren.
Nu weet ik wat hij ook al wist.…
Geritsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 terwijl jouw geur waar ons thuis
op is gebouwd vervaagt en
de smaak van je hongerige
mond en gretige vingers van
mijn begerige huid worden
gewist door de lauwe lenteregens
terwijl de zachte voorjaarswind
onze kille, harde woorden, met
afschuw gevuld, voorbij de warme
veiligheid van ons paradijs verdrijven
hoor ik het verre gefluister…
De Hof van Eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 zondag 13 september
Hemel en aarde
het planten van planten
zaaien in kleuren
oogsten van geuren
tussen de bomen
midden in lucht en licht
vormen samen
de mooiste start
om zo tot de
Schepper te komen
ze spreken
goddelijke woorden
die liefde omranden
in het hart gericht
dat noem ik pure
Liturgie met het…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Woorden vinden
voor wat niet gezegd kan zijn:
geur van lente, kracht van winden,
iets van vreugde of van pijn;
Alles wat een mens kan raken:
levensmoed of dankbaarheid,
doelloosheid of lichtend baken,
juichen soms om wat verblijdt.
Wat is dichten?…
Tweeling?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Horen, hopen of er woorden,
het vangen kunnen.
...alsof we samen in een buik
arm om arm, been om been
mond op mond,
dezelfde geur uit mond,
een vluchten uit elkaar
en zo ontmand voelen zonder,
zo half mens.…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
De natuur is een speler
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Tovert de kleuren
die ook lekker kunnen
geuren.
Nimmer teleurstellend
volgens de regels van
zijn spel.
De kleuren van bloemen,
bomen en vogels; en alle
kenmerkende weers- en
hemelsignalen aan het
firmament. Zij maken dat
wij ons één kunnen voelen
met zijn elementen.…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Onaards momentum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
482 had het voor even
vast gehad in een
prikkelende sensatie
uit het niets gekomen
langs de uiterste randen
van mijn warme dromen
zonder eruptief te zijn
eerder lief en zacht van een
ondenkbare meegaandheid
het was uit mijn handen
in een gevoel van leegte zelfs
gemis van herinnering bleek gewist
richting was nog te bepalen
maar geur…
maandagochtendgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 de stad ruikt vreemd
een beetje eenzaam zelfs
ontheemd misschien
er hangt een geur van– bijna fris
alsof tijd maar net begonnen is
het leven aan te maken
van daar uit loopt haar rode draad
tot aan de eerste ademteug
die gaat
vol levendig verkeer
dan weer
een fiets, de bus, een auto
alles glijdt voorbij
en op de stoep de vaste troep…
Haiku 5#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Primavera
Het bloesemt geur en kleur
bloempatronen geven lucht
aan een nieuwe lente.
Spiegelbeeld
De wereld staat stil
liefde komt los van elkaar
in het zachte licht.
Vlindervlucht
Verdroomde vlinder
geen strobreed in de weg
zo zacht en kwetsbaar.…
MOEDERDAG 12 MEI 2019
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Weer een ochtend begonnen
fluiten van een gehoorapparaat
geur van koffie en thee
glas met water gevuld
Licht geroosterd brood
met groenten salade
kiemen, tomaat
plakjes kippenrollade
Mijn moeder kraakt
zucht, het smaakt
hoorapparaten fluiten
vogels doen het buiten
Met een kom yoghurt toe
manga, blauwe bessen
banaan, witte druiven…
Dwarrelt nog jouw lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 er bloeiden
altijd bloemen
uit je vingers
handen droegen
een kleurrijk boeket
overgoten
met licht
uit je ogen koos
de natuur jou
als ideale set
in een choreografie
waarin de dood
op kousenvoeten
verscheen en leven ook
van bloemen verdween
zacht doofden kleuren
verschraalden geuren
van wat ook jouw
aanwezigheid was in de acte…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…
Zelf discriminatie?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 hangt om mij dan
niet de gelijke geur,
van afwijzing zonder
afgewogen moraal?
Of wordt het
vanzelfsprekend
wanneer men
klopt op de deur
van mijn cultuur
en taal die ik niet
versta, het gezicht
zielloos afgekeerd
niemand minder
dan alleen de
af – en toekomst
van mijzelf heb
gediscrimineerd?…
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 warm was
de aarde
die zwart rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn rode kralen
dat het bloed warm laat
stromen in de nieuwe lente geur…
Floralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ik zag mezelf daar kijken
en vond mezelf wel lijken
op de bloemen aan de muur;
wel de fleurig felle kleuren,
maar plat en zonder geuren:
stilleven zonder vuur.…
Eerste viool
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
503 jij laat
woorden buiten
zinnen dansen
in een vrolijke
extase van veelal
ongekende kansen
zich vurig
laten zien in
experimentele
kleuren die als
impact ook een nieuw
begrijpen geuren
de spraakverwarring
is nooit babylonisch
want feesten kent
geen tijd samen
genereert een
geweldige gezelligheid
in een carrousel van
losgelaten…
Lieve fluister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Eindelijk weer verliefd, heerlijk
Mijn vriendin vraagt honderduit
om mijn roze weg te filteren
en hem kritisch te vergelijken
met de man van mijn dromen
maar ik laat haar de nuchtere
en saaie gewoonheid
Liever wil ik lieve fluister
en verstolen kussen
mij openvouwen om te geuren
mij uitrekken naar zijn ogen
en me nestelen in de wind…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven
hoef niet in de weer te zijn
omdat dat geen zin zou hebben
maar in plaats van te luieren
oefen ik mezelf
op de zon te letten
op de geuren…
Korenbloemen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
546 En als ik eraan denk
dan ruik ik nog hun geur.
Ik mocht ze daar niet plukken,
de rogge werd vertrapt.
En ik moet eerlijk zeggen,
de boer heeft mij heel vaak gesnapt.
Ik kon het toch niet laten,
en plukte telkens weer.
Ik denk dat hij dat ook begreep,
Want met een glimlach,
keek hij op mij neer.…
Fragmenten van herinneringen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 kleuren, geuren of geluiden
wekken beelden op van weleer.
En doelbewust of ongevraagd
beleef je het verleden weer.
Herinneringen zijn belangrijk
geven zin aan het bestaan.
Toetsen het heden aan het verleden.
Als kompas om door te gaan.…
Bloemengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 de geur van de lelie stijgt op
uit het veilige veld in het
licht bij het vallende donker
geen kreet van een meeuw
boven een demonische zee
dringt hier door en ik laat mijn
venster hier wijd open staan
met het brandmerk van een
vervolgde in de rug en het zeer
van het keer op keer openrijten
van een wond voor wie ik niet bestond…
Verstrengeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Als blokken ijs in de winter
Bevroren water in een teil
Maar ze zullen smelten voor de zon
Van jouw liefde die komt als de lente
En geeft kleur aan ontluikend blad
Tooit tuin en veld met bloemengeur
Wolken in blauw met zilver omvat
Vergeet dan mijn woorden
Als ijsblokken zo koud
Ze zijn in jouw liefde gesmolten
En leven in kleuren en geuren…