2928 resultaten.
op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
4 dit is wat we zien
dit is wat we willen bedoelen
daar zullen we het mee moeten doen
vandaag geen wonderen
niemand die jonger wordt
geen doden die ontsterven
geen oorlog die stopt
nergens gouden bergen
hier langs dit pad
met begroeiing van honderden
van duizenden voorgangers
vertrokken naar een ouder verleden
dat steeds wijkt…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
Totaal lege blik
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 Je kijkt me aan
en ziet me niet,
weet niet dat
ik er ben,
dat ik het ben
die voor je staat.
Je kijkt me aan met
de totaal lege blik
van een onbekende -
Ik die van jou ben,
die in jou gewoond heb,
Maanden lang
met jou in hetzelfde
huis gewoond heb.
Je herkent me niet,
ziet me ijskoud
voor een onbekende aan -
Je ziet me…
Leven is zo kostbaar in mijn ogen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd,
ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd.
Is niet heel het leven een school als rijk gegeven
dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven.…
Moederliefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Nog sta ik op mijn beide benen.
Toen hield ze me stevig vast,
terwijl ik zelf lopen leerde.
Ze was de eerste vrouw,
die me toevertrouwde,
aan ons beider leven.
Ik hield van mijn moeder.
Als enig kind natuurlijk.
Als oude man vandaag.
Elke dag opnieuw.
Ondanks vader.
Dankzij haar voel ik nu,
wie ik altijd al was.
Wie ik zijn wil.
Haar…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 Nee, ik wil hier niet weg
De meubels zijn voor hun niks waard
De oude eiken kasten die nooit kapot gaan
En de muren die mijn gesprekken
en mijn gebreken kennen
Ik ruik in mijn huis de meubels
De sigaretten van mijn man
Die nooit meer terug zal komen
Maar ik hoor de bank kraken
Waar mensen op zaten die
bij mij op bezoek kwamen
De piano…
Volk en mensheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.345 Beide leerden mij mijn ouders.
Volk en Mensheid! Wie ze scheiden
Scheiden van zichzelf zichzelve,
Doden in hun hart hun naasten.
Ik bemin u, vele volken!
Duld dat we altezamen leven
Voor de leuzen die verenen.
------------------------------------
uit: Het zwaardjaar (1916)…
Soms nog klein
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
827 Nu ouder, grijzer en hopelijk wijzer
wil ik de wereld niet meer veroveren.
Ik kijk terug vol verwondering
naar het mierenvolkje en lieveheersbeestjes in het gras.
Mijn ogen zijn mijn lenzen,
mijn oren gespitst op elk natuurgeluid.…
VERLOREN VADERS; VERLOREN VADERDAGEN!!
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.911 Er zijn zovele mannen
die vader zijn in naam
maar hun kinderen nooit zien
of meemaken, er niets van horen
of een foto krijgen van de moeders
laat staan mede-opvoeden, mede-ouder zijn!…
Doornroosje
gedicht
3.3 met 42 stemmen
13.830 Haar ouders, vast in slaap gesust,
hoorden wellicht haar sponde kraken;
ze kwamen kijken na 't ontwaken
en spraken tot hem verontrust:
'Wanneer u haar tot leven kust
moet u daarbij geen leven maken!'
--------------------------------------------
uit: 'Het mooiste meisje van de klas', 1978.…
Aanhankelijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
864 Een ouder echtpaar werd verhoord,
verdacht van poging tot een moord.
Ze zeiden, dat ze - trots verboden -
elkander hadden willen doden.
Des rechters woede steeg ten top.
Het vonnis was dan ook de strop.…
Kleine donkere jongen
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.698 praat
die boos is bij het slapengaan
die kan kijken vol met haat
Kleine donkere jongen
wat ben je toch alleen
al zit je met elf anderen
nu in een huis van steen
Kleine donkere jongen
wat mooi dat jij je bindt
die lach op je gezicht
en dat het vertrouwen wint
Kleine donkere jongen
je leven is verstoord
de soldaten van de UNITA
je ouders…
En de wereld draait gewoon door....
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.376 Ouders die hun kinderen geestelijk
en lichamelijk mishandelen,
zodat ze er een levenslang trauma
aan overhouden,
En de wereld drááit gewoon door...
Gasexplosie in Belgie, brandweermannen
en werknemers verloren hun leven in
"de hitte van de strijd",
Én de wereld draait gewoon door...…
hart
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.144 Het oudere hart
rammelt onder de avondzon
als een boemeltje
naar het eindstation
Het stervende hart
wordt nog even opgelapt
voordat het stilvalt
en het leven uitstapt…
Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.361 Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje,
Voor 't uur des kwaads ontroofd aan de Ouderlijke min,
De onsterflijkheid reeds rijp bij 's levens aanbegin;
En ruilde 's Moeders schoot voor 't kille grafgestichtje.…
Zo laat op Moederdag
hartenkreet
3.4 met 82 stemmen
6.223 Ik groet je, lieve ma,
al ben ik nu al zoveel ouder
dan jij ooit worden mocht.
Vergeef me dat ik soms zo weinig aan je dacht,
maar is dat nu juist niet je grote kracht
dat jij altijd bent trouw gebleven?
Leer mij in wijsheid verder leven,
en met heel veel geduld,
ook naar mezelf.
Ik groet je, lieve ma,
en graag wil ik je dochter blijven.…
Slechts dat kleine kruis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 De weg was glad en kronkelig
en ook hun snelheid was te hard
drie gezinnen waren in diepe rouw
en heel de dorpsgemeente was verward
Tachtig zou daar prachtig zijn geweest
maar jonge mensen willen zo graag meer
en steeds als wij voorbij komen
herinneren wij het ons weer
Nog steeds na al die jaren
staat er dat witte houten kruis
hun ouders…
Terugblik
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.159 Als je je jeugd bekijkt
met ogen van iemand die
nu ouder is in dubbele zin
hoe kun je dan niet zien
dat al wat zij bedoelden
was goed te doen, recht
uit het hart, dat liefde
zich vaak niet vertaalt
in zachtheid zonder norm
maar heil ziet in de regels
waartegen jij als jonge hond
wild te hoop liep in verzet
Je was voor hen het liefste…
Een fluister in de wind
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.745 uit
het land , waarheen je ging
gaf jou geen warm welkom
in plaats van vredebrenger
moest je vechten
tegen de taliban
arme jongen, arme vredessoldaat
je ging om op te bouwen
maar je verloor jouw leven
een bermbom werd je fataal
voor jou niets meer om op te bouwen
lege handen wachtend thuis
tranen, bloedsporen en verdriet
voor je ouders…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.085 de natuur huilde
vrijdag in Antwerpen
de druppels liepen
als tranen over
ons heen
kinderen en ouderparen
iemand alleen
onverstoord
druppels liepen over onze huid
zwart wit groen blauw roze oranje
over onze wangen liep geen traan meer
gestold
hoe schoon was die dag
als kind liep ik
gelukkig
door de regen
mijn ontstelde ouders…
Zomaarcafé
gedicht
4.4 met 399 stemmen
8.748 bismillah
ik ben de jonge Marokkaan
en zijn anderstalige gedachten
Het van vroombloed kleinerwordend
zitbeeld in mijn vader
en moeder herinnert mij
steeds marginaler aan mijn stamland:
rotshol sinds ik hier gewoon ben
Let niet tweejaarlijks in de zomer
maand van kleine betekenis
strand oranje parasollenbezaaid
en duizenden ouders…
Opgroeiend kleinkind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.475 Dus groei op,
in het bijzijn van je ouders,
grootouders ooms en tantes,
neefjes en nichtjes
En wees zelf het lichtje
dat groeit en gloeit.
Je oma…
kerststal
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.714 kerststal
nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
aandacht
geboren
jezuskind gelegen
in geel stro
jozef, maria, trotse ouders
dankbaar
god
de vader
vanuit verlichte hemel
geeft graag zijn zegen
liefde
koningen
drie stuks
waarvan een zwart
komen uit het oosten
geven
stal
heel intiem
geeft gouden…
Zon op de witte daken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
882 weer alles gewoon nu:
de dagen en het werk, de koude wind en de ruzies,
maar ook de bankkosten die weer worden aangerekend
- een kleine vergoeding omdat we het zo goed hebben
en zonodig geld uit de muur moeten kunnen halen
om weer wat uit te geven -
maar er is ook de zieke buur en het kleine kind dat
de dupe is van de scheiding van zijn ouders…
de buitenkant van binnen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
990 optimisme kan gewoon niet stuk
je pakt me in met warme woorden
geeft me een deken tegen kou
maar onze adem zal bevriezen
in het slapen zonder man of vrouw
ik streel je huid, de buitenkant
van binnen, je kijkt me aan
voelt passie in je zinnen om
me in overgaaf te gaan beminnen
ik voel je hoofd tegen mijn
schouder, weet de kansen ouder…
kind zijn
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.555 De dokters kunnen nog niet zeggen
of ik weer beter word
maar `t is denk ik niet zo heel erg
als ik niet ouder word...
Misschien is d`hemel wel een speeltuin,
waar ik zonder pijn,
weer fijn kan spelen, ijsjes eten,
gewoon weer kind kan zijn...…
Aanhankelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.106 Een ouder echtpaar werd verhoord,
verdacht van poging tot een moord.
Ze zeiden, dat ze - trots verboden -
elkander hadden willen doden.
Des rechters woede steeg ten top.
Het vonnis was dan ook de strop.…
Wij samen.
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
2.653 We worden ouder, de jaren gaan tellen.
de jonge generatie komt achter ons aan.
We hebben elkaar nog genoeg te vertellen
en hopen nog veel jaren verder te mogen gaan.
De liefde is niet over, gaat ook niet voorbij.
De hartstocht zit ergens nog diep verscholen.…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 ik zag je verdwijnen
in de gouden lijst van
vrijdagmiddag verschijnen
heb een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig…
Leven
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.227 mee dat ze nu gaan hangen
De berk heeft het begeven toch niet zo alleen
Zijn familie is echt totaal in tact gebleven
De laatste poging van de herfst tot kleuren
Verzand in rottend vies schimmelrijk bestaan
Hoewel ook schimmels vrolijk leven geven
Is het met het meeste leven dan gedaan
En na het afscheid van hun bedrijf
Bloeiden mijn ouders…