Alle inzendingen over wil weer

37653 resultaten.

Sorteren op:

Een enkele wee heimt na

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
de zee loost zonder einde het hoofd vol met gedachten de meeste verdwijnen weer snel als verse voetstappen langs de vloedlijn ik laat ze maar komen en weer gaan een enkele wee blijft heimen zoals dat gaat bij hersenspinsels in het land van Halfslaap terwijl de regen al weer boogt vlijmt één wolk nog scherp na ik groet de dag, verwelkom…

Altijd passend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Eerlijk, wees gewoon spontaan dan weer wél en dan opeens weer géén contact Jouw sleutel van mijn hart is altijd passend.…

De radio van twee opa's

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Gelukkig ben je weer thuisgekomen. Samen kunnen we weer jong zijn. Samen gaan we weer lekker spelen.…

Vandaag

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik geniet altijd van vandaag Want wat morgen biedt, dat blijft tenslotte een vraag Daarom, kijk ik naar dit moment Omdat je alles van vandaag al kent Je weet immers dat de zon nu schijnt En vanavond weer achter de horizon verdwijnt Wat morgen komt, dat weet je nog niet Alleen is het zeker, dat je ook dan de zon weer ziet Misschien dat hij…
Angela3 november 2017Lees meer >

Lente Lief

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Vandaag was weer zo’n dag de zon greep mij bij m’n kladden schudde me door elkaar mijn zintuigen volledig open wat ik op zo’n echt fraaie lentedag met blijdschap verwelkomen mag Het was weer eentje zoals we vorig jaar soms ook hadden M’n hart wordt opgewarmd mijn levenslust krijgt een boost het leven wordt weer volop omarmd breng uit…
c. ale19 april 2018Lees meer >

Benenwagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Ik daag ze wel weer uit dat komt wel weer goed. Een voet, voet voor voet tegelijk en dan zit er wel weer schot met hak en hiel voorzichtig talend beweging in. Soms willen ook benen wel eens even weg, weg van de werkelijkheid domweg even afstand doen.…

Geluk

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
weer eens door De lente ligt nog op één oor Het komt wel weer, het komt terug Maar niet zo snel meer, niet zo vlug…

Dolende Julia

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
te veel verlang Over honderd jaar komt zij nog ik inmiddels tot stof vergaan maak een dansje in het licht van weer een volle maan zij is hier, zij is weer terug…

HITTE

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
wie kan die hitte dragen die morgen op ons drukt die ons straks gaat belagen waarschijnlijk slechts drie dagen waar niemand door wordt verrukt als ze ons schaduw en huis injagen even denk ik geef nu maar regen en als dat weer is geweest denk ik wat toch een wens had maar weer gezwegen straks in de winterse kou herinner ik me als menig…

UITZWAAIEN

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
gezwaaid bekruipt me weer wat ik vandaag steeds heb gevoeld nu pas besef ik wat het was een boodschap bedoeld om te zeggen wat zij heeft voorvoeld: lieve jongen ik zwaai zo overdreven want we zien elkaar niet weer…
catrinus27 december 2019Lees meer >

BESCHAVING

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
mensen denken mensen weten mensen denken te weten mensen overschatten mensen beschaven mensen overschatten hun beschaven waarschijnlijk iets te volhardend in typisch mensenfouten en - streken en als er weer een beschaving is geweken gaat hij weer opnieuw denken en weten z’n beschaven overschatten een herhaling van dezelfde menselijke…

DE REIZIGER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Om zichzelf weer helder in een ander daglicht te zien? Ligt waar de reis hem brengt een voelbaar contrast misschien dat hem dieper inzicht schenkt? Zichzelf weer doet vinden? Ooit keert hij weer naar het land dat hij destijds verliet met dat wat verloren was tezamen hand in hand…
catrinus14 augustus 2020Lees meer >

Levensbad

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Totdat ik weer grond voel, waarop ik wankel loop. Gelukkig verandert deze dag in morgen. Dan draai ik de kraan weer open. Dan zie ik het leven stromen. Dan voel ik me als een vis. Weer schrijf ik gedichten, gekleed in het kostuum, dat ook Adam droeg. De dichter ligt te genieten, in het dagelijkse bad, dat leven heet.…

Ovariumpaleis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Weer eeuwenoude wonden openrijten Door het gebrek aan tederheid bij lust Het is vaak aan onwetendheid te wijten Veel mannen zijn zich er niet bewust Hoe vuur in de sacrale chakra blust ´t Ovariumpaleis wordt dichtgesmeten Weer eeuwenoude wonden openrijten…

Onze Lieve Dood

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
Ik zie het gezicht van moeder weer, toen zij haar lijden gaf aan hem, die haar lichaam liefde schonk. Vandaag voel ik de blijdschap weer, toen de dood haar tranen droogde. Het verdriet, dat in haar leven was. En dan begint alles weer anders. Dood en leven werken samen. Helemaal anders nu. Geheel en al. Opnieuw.…

Afscheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu schijnt de zon en straks valt weer de regen en ‘t leven gaat voorbij - straks komt toch weer een nieuwe morgen; van Gods genade leven wij.…

Vleugels

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
groeien het jonge grut weer stoeien ik voel mijn hart weer bonzen van gakken en van gonzen: ik sta heus niet te liegen ik zie van alles vliegen…

Aanvaarding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 321
Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken dat ik het licht van de zon weer zag de schone schepping en alle volmaakte zaken in het licht van weer een nieuwe dag. Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan dan zal er een nieuwe zon weer schijnen in warmte en liefde van nieuw bestaan dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…

Ik verlang ernaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Ik verlang ernaar Om buiten te rennen De wereld te verkennen Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan Overal gewoon naartoe te kunnen gaan De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen Als een kind door de modder te woelen Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan Weer…
Linda HS5 februari 2026Lees meer >

Zo graag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 256
Zo graag zou ik nu helder schrijven hoe blij ik ben om al dat wit van tere bloesems in de velden waar straks weer lekker fruit aan zit. Maar ga nu zelf dan vlug eens kijken want straks is ook dit weer voorbij en taal kan enkel maar verwijzen maar van het schouwen leven wij.…
Adeleyd9 april 2026Lees meer >

Wanneer je stem weer breekt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 218
Een zwijgend gebed om bedding, om ruimte om te breken – en op een dag, misschien, weer zacht te mogen spreken.…

Obama spreekt

snelsonnet
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Als Barack spreekt, gebeurt er iets met mij Als tekst en stem en kop zo samenvloeien Kan hij me ráken en oneindig boeien ‘t Is nooit een politieke woordenbrij Maar in de nacht… een wrede hartenklop: Dan doemt die gare kop van Trump weer op…
Aar Noordam20 november 2016Lees meer >

Leve de koning!

snelsonnet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
We hadden weer die dinsdag in september De sfeer was ditmaal bijna opgetogen Soms las W-A met neergeslagen ogen Al mijm'rend over sneeuwpret in december Of over hét protest, of dé betoging Van lieden tegen 's Konings loonsverhoging…
Aar Noordam20 september 2015Lees meer >

Hans Dorrestijn

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Hij staat weer op de planken, die goeie ouwe Dorrestijn. Hij is daar treurig op zoek. Deze keer naar zijn einde. Of is het naar nieuwe zakken? Of zoekt hij naar een krans? Jij bent geen ouwe zak. Jij behoeft geen krans. Zelf ben jij ouwe wijn. Goeie, ouwe Dorrestijn!…

Sabel als een maître

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 773
ik spiegelvecht vaak in mijn witte vest floretteer met een houw kop toucheer mijn beeld en jij hangt in de strop sabel als een maître dans in maliënkolder naar overwinningen in tweestrijd op mijn eigen zolder daar waar de spiegel stert in raken stap ik weer achteruit en ga en garde want jij jij daagt mij steeds weer uit…
wil melker28 oktober 2007Lees meer >

waar zon het licht vergeet

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.680
ik hoorde de sopranen als nachtegalen zingen in het dennengroen van kerst het orgel speelde weer op koperen bazuinen en liet de boodschap blijde luiden het kind is daar waar zon het licht vergeet en winter weer van wanten weet dus tijd voor vrede in de donkere koude nacht hier vindt het religieuze jaar een nieuwe start…
wil melker25 december 2005Lees meer >

Spiegel theatraal

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 797
wanneer jouw stalen plaat weer kilte praat de kou met blauwe lassen niet te dichten is open ik witheet brand warmte in je ziel omdat ik voor je viel je roest in veel vergeten toch schuurt de liefde altijd weer het samen weten glans maar staal spiegel theatraal mijn blauwe lassen zullen naadloos op jou passen…

Een wereld vol verlaten

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 823
zie in je blik de kerker weer je schrik de ophaalbrug en sloten op je stil geheim je opgejaagd te weten het niet kunnen vergeten omdat de banden er nog zijn in dagelijkse pijn de ketting is geknipt je gaat nu voor een eigen ik naar een wereld vol verlaten je entree weer maken in het kasteel is er een heer te veel jij torent…

Het donkerrode sluiten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
er knapt iets en je valt cirkelt kleuren op de wind vult het herfsttapijt met donkerrood het is geen sterven en of dood jij die groen ontlook in lentes eerste zon en naar de zomer groeide de bloemen ruikerde in volle zon hun vrucht beschermend weer omsloot het donkerrode sluiten geeft jou de levensrust om als voorjaarsgroen weer…
wil melker6 november 2010Lees meer >

Het slappe koord

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
ik heb er alles aan gedaan om te blijven staan op het slappe koord dat leven heet geboorte en dood verbindt van baby kind naar de volwassenheid totdat je de grond weer bereikt vaak was ik uit balans maar kon dat met fixeren op het verre doel weer repareren zag de rafels in de lijnen komen wist de realiteit vol met dromen zou er aan…
wil melker21 augustus 2012Lees meer >