2260 resultaten.
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 kleine vlinder om me heen
neem me mee en laat me huilen
huilen zoals ik vroeger deed
laat me weer eens lekker grienen
en de leegtes weer vergeet.…
Samen zonder jou
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.850 had ze allemaal weg gedronken
lief, alleen de drank bleef ik trouw
De zon was anders gaan schijnen
wilde ooit te dicht bij die stralen
maar ik wist zeker, t zou goed komen
het ochtendlicht zou me komen halen
En nu besef ik, dit had moeten gebeuren
niets is zomaar, dit had ook een reden
ik kan weer lachen, zelfs weer huilen…
Nog even samen met jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.708 ruiken aan je zachte haren
je zoenen en de liefde verklaren
Ik zie je lach, jouw ogen stralen
mijn hart huilt vanbinnen over de pijn
ik had alles willen houden wat het was
en dat was ook alles wat ik probeerde
Zoals het lot eerder geschiedde
moest ik de deur weer sluiten
ik hoor hoe jij de straat uit rijdt
terwijl ik hier om je sta te huilen…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.219 Veerkracht:
Gescheurde wolken, boven stille stad;
Huilen hun ogen leeg, glimmen mat;
Laten een streepje licht,
tussen lange wimpers door;
Gluren over daken, buiten ieders zicht.
Schreeuwend hartzeer,
diep van binnen weggestopt;
Dikke keel, schor door luid geschrei;
Schrammen op de ziel,
laten onzichtbaar sporen na.…
Ik heb niets meer te geven
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.144 wil niet meer geloven
In de leugens van weleer
Ik was een meester in vergeten
De waarheid werd vrolijk ingekleurd
Ik heb mezelf steeds bedrogen
Mijn geweten voorgelogen
Ik heb mijn gevoelens opgelicht
Ben voor mijn leugens steeds gezwicht
Ik heb de brandjes zelf gesticht
Zelf deze puinhoop aangericht
Het heeft geen zin meer om te huilen…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden
en nóg stiller
nog veel stiller
zo stil dat de schaduwen verdampen
door het smeltende maanlicht
en de kleine kerkuil ook haar tweede oog sluit
als het dus echt absoluut muisstil is
en je luistert met gespitste oren
en ingehouden adem
dan kun je met een beetje geluk
mijn hart horen huilen…
gedicht voor jezelf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.036 het huilen van de wereld
plensend op de aarde
in mijn straat
symfonisch en romantisch
neerdalend op mijn ruiten
vertederend en balsemend, als liefde
mijn liefde
die 's avonds door mijn geest danst
en plots is ze daar
in een diamanten schoonheid
schitterend van liefde
mijn liefde
zoals onze liefde
de fragiliteit van kristallen lelie…
Nachtval oorlog 4-6
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 Wapen
Ik ben nergens meer
als kinderen òm mij komen schuilen
of achter mijn geweer
Ik berg me tussen loop
en trekker zonder hoop
hen uit te huilen
in komende slaap.…
De plek
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.986 Geen idee
We zitten er duidelijk nog mee
Waar jij rust valt mijn traan
Tijd om weg te gaan
Het doet nog steeds pijn
En dat zal altijd zo zijn
Maar als ik ooit niet huilen zou
Vergeet dan niet dat ik toch heeel veel van je hou…
Zappend op de bank
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
1.698 Ik kijk je aan,
je schrikt,
ik huil.
Jij nu ook.
Je gaat weer zitten.
Stil.
Heel stil.
Samen op de bank.
En na een paar minuten stilte,
leg je je hoofd op mijn schouder.
Ik zap weer verder
en zeg heel zacht...
...Ik ook van jou...…
Donkere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
879 Eenaam loop je verder de duisternis in
op zoek naar een plaats om te schuilen
geen mens die jou ziet huilen
wat heeft het leven verder voor een zin?
Je bent kapot van alles wat je door moet maken
de dag lijkt zo heel ver van je vandaan
je hebt de moed niet meer om verder te gaan
je verlangt naar een God die over jou zal waken.…
Ziekte.
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.089 Dat mag je toch wel,
want soms is 't juist fijn,
om bij een vreemde
uit te huilen!
Ik ken je niet maar wil je zeggen,
dat als, in de komende periode die erg zwaar worden zal,
ik je ergens mee kan helpen,
een telefoontje voldoende is.
Om te zeggen in de trant van Toon Hermans:
Je hebt iemand nodig...ken je de rest?…
Alleen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.457 halve maand thuis
Waarom ben jij gaan varen
Ik weet het is je plicht
Je kan er niet onderuit komen
Je bent het je baas verplicht
Alleen sta ik onder de douche
Alleen slaap ik in ons bed
Alleen word ik elke ochtend wakker
Alleen lig ik onder ons dekbed
Waarom vind ik het steeds zo moeilijk
Om alleen achter te blijven
Dagen loop ik te huilen…
Ik heb altijd geloofd in jou
hartenkreet
4.8 met 53 stemmen
2.691 Jij kleine, grote man van alle sentimenten
Wij buigen diep voor jou aanwezigheid
Bedankt voor alle intens gelukkige momenten
Ik huil bij het vallen van het doek en het afscheid…
geef me tijd
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.267 denk zo goed te weten
wat nu ik voelen moet
maar mijn emotie is onpeilbaar
en dat doet me niet veel goed
Blijkbaar heb ik anderen nodig
om hier doorheen te gaan
die wel zien dat het niet lekker gaat
die altijd naast me blijven staan
Dit is voor mij ook de eerste keer
verdriet dat ik niet snel verteer
ik wil niet steeds meer huilen…
Niemandsland
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.789 me stilletjes terug getrokken
Naar een plek waar niemand is
Niemand weet dat het bestaat
Dit is mijn Niemandsland
Ik heb mijn masker opgezet
En ben langzaam weggegaan
Zachtjes en onopgemerkt
Niemand zag me gaan
In mijn land is het rustig en rumoerig
Ik voel de pijn en het gemis
De chaos in mijn hoofd
En de leegte in mijn hart
Ik huil…
Ik en Niemand...
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
3.933 huilen, blij zijn?
ik wil weg,
weg van alles.
weg van een moeder die lijdt,
weg van mensen die me haten
weg van alle problemen die zich steeds maar opstapelen.
weg,
weg van alles.
weg van de wereld die me pijn doet.
weg van het leven.
weg van vrienden en famillie.
weg..…
zacht in manegeel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
996 takken zwaar van
slaap sluiten het pad
met donker af
het is al laat
de lichte trippels
van de muis
geven de nacht
een licht geruis
oehoe van uilen
vermengt zich met
het huilen van de
wolven in het bos
de fee
kijkt samen
met de prins naar
flonkerende sterren
gezichten
warm verlicht
door manestralen
reiken naar omhoog…
Omdat het niet kan
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.787 aan wennen
We speelden een spel en 't kwam te dichtbij
ik was te eerlijk dus de gevolgen waren voor mij
Maar ik kon niet anders en nu ben ik je kwijt
je vriendschap moet ik missen, toch ik heb geen spijt
Alles wat ik voor je voel is veel te veel
want er is al een ander waar ik m'n leven mee deel
Heb je al weken niet gezien of gesproken
ik huil…
jonge sla
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.506 onverdiende loon
ik zie het aan, doch niemand hoort mij klagen
het rooien van de bintjes is gewoon
een schaamteloze daad die af doet vragen
of een beroep op normen ooit zal slagen
toch blijf ik hard, negeer het machtsvertoon
maar in september, bij die jonge sla
zojuist geplant in toegewijde aarde
bezwijkt m’n laatste restje eigenwaarde
dan huil…
WOORDEN ZIJN OVERBODIG
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.601 De lucht laat kleine wolkjes zien
die soms de zon laat verschuilen
wat druppeltjes vallen naar benéé
het lijkt of de wolken stilletjes huilen.
Een rilling loopt over mijn rug
het wordt langzamerhand wat kouder,
ik knoop mijn jas dicht en ga
waar ik thuis mijn hoofd leg op jouw schouder.…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 Hopeloos op zoek naar rechtvaardigheid
Lampen zwijgen als grauwe graven
’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd
Verlicht de stad haar sluikse slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar als aaneengerijgd
Voegen van angst langs paarse paden
Met nergens nerven van enigheid
Maskers huilen…
Help ik verdrink in mijn verdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.542 overstijgt nu mijn liefde
Mijn hart is verscheurd en het doet nog steeds zoveel pijn
De gedachte dat ik je nooit meer vasthouden kan
Wil mijn verdriet niet verdringen nog ontkennen
Mijn tranen soms verdrongen door frustratie en woede
Nochtans zijn die vele tranen als een zachte balsem
Waarom is mijn verdriet zo lastig en hoelang kan ik nog huilen…
Bang...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.197 Bang om te gaan huilen,
omdat jij dat als een zwakheid ziet...
Bang om me weer écht aan iemand te binden,
omdat ik bang ben, dat het weer
eindigt in eindeloos verdriet...
Bang de weg nooit meer terug te kunnen vinden,
die ik vooraf ooit had uitgelegd...
Bang, mijn liefde ooit weer te geven,
om te stranden in hetzelfde gevecht...…
Vriend
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
2.125 lach niet naar me, als je liever wilt huilen.
sla geen arm om me heen, als je mij liever van een afstand wilt bekijken.
doe de deur niet voor mij open, als je mij liever zou laten staan.
neem de telefoon niet op, als je liever mijn stem niet wilt horen.
pak de post niet aan, als je liever geen brieven van mij wilt ontvangen.…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 weer de zonneschijn met jou deel
Dat ook mijn dagen weer zullen stralen
Ondertussen vertel jij mij gewoon te lijven ademen
en maak je mjn hart weer heel
Kom volgende keer maar bij mij
Ik hoop echt niet dat dat jou gebeurt
Maar ik zal dan jouw wolken uit laten regenen
Dan zeef ik jouw verdriet
Maar laat alsjeblieft eerst mij nog huilen…
Gescheiden ouders
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.740 Wanneer het tussen ouders niet meer gaat,
huilen de kinderen midden in de nacht,
Alles leek zo perfect, maar is ineens gebroken,
Vader dwaalt wat rond en moeder is zichzelf niet meer.…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen,
niemand kan het zeggen
wat zich afspeelt onder
dat sterfelijk mos, beloven
kan ik alles, beneden is
waarschijnlijk niets, slechts
gedachten waarin ik verdwaal,
op het eind te trots om te
huilen…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 zijn er alleen eigen grenzen
die ze allemaal op wil zoeken
met verdwaling als gevolg
wie vindt haar terug
in dit stille niemandsland
waar elke buitenkant
rondom verdwenen lijkt
waar is het kompas
dat haar terugbrengt
naar het land der woorden
uit dit zinloos zwijgen
die dagen zonder doel
ik streel haar zachtjes
stil maar lief, huil…