18193 resultaten.
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
je keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
zag hoe jij de tijd vergat
je ogen…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen
van de oude god die de wereld schiep
met gedachten uit zijn hart, levende
woorden uit zijn mond, de Pottenbakker
die de mens boetseerde
verhalen
die hun ziel kneden, nog wat licht…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis
het is nooit klaar
want jij bent daar
in jouw licht…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen…
HART VOOR DRIE LICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 De wegen met verkeer, rustig of druk,
mogen opluchting geven, zwaar hijgen.
Menselijke zintuig en gemoed krijgen
bij stoplicht soms een plotselinge nuk.
Het glanzende groen brengt vluchtig geluk.
Kort oranje en lang wachtend rood dreigen
op stil kruispunt geweten te doen zwijgen:
tòch gas of doortrappen: even ferme ruk!
Hoe Jezus' alles…
Het licht schuift door de kamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 In bed beeld ik me niet in
een krijger te zijn, ik lig
en laat het rampjaar gebeuren
de ongemakken van mijn lichaam
bij het wakker worden 's nachts
en wanneer het tijd is
om te plassen, te wassen
de kussens op te schudden
en iets te drinken als begin
van de dag, het licht
dat door de kamer schuift
en het bezoek, de vriendinnen
die…
stofjes die in licht verdwalen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
980 ik wil spelen met
de dingen om me heen
stofjes die in licht verdwalen
dansend op de zonnestralen
zomaar voor het spel alleen
gedachten vangen
die in zonlicht hangen
een vage schijn die niet
anders blijkt te zijn dan een
stukje uitgesteld verlangen
je mag de warmte
van mijn handen voelen
als ik je troost omdat tranen
van je wangen…
licht aan het eind van de tunnelvisie?
snelsonnet
3.8 met 13 stemmen
858 Mark Rutte die maar lacht belooft ons licht
maar is het einde van de ramp in zicht?…
het licht speelde in blond
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.239 ik zag je haren in de zon
het licht speelde in blond
neigde naar champagne
de pas gevallen kleur
van een herfstige kastanje
je huid nog blank maar
donkerde met zonnebank
tot zomers buitenleven
even sluiten van je ogen
het fletse was gevlogen
klaar voor ieder feest
je optimaal verschijnen
deed de winter snel verdwijnen
de nachten waren…
Vermeer ziet het licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 boven de herberg
op de eerste verdieping
ziet Vermeer het licht
het gouden zonlicht
spelend over de daken
van de stille stad
acht uur wijst de klok
boven de Schiedamse Poort
een windstille dag
een paar minuten
een verticale streep licht
op de ranke toren
van de Nieuwe Kerk
spel tussen schaduw en licht
stad water en lucht…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 de kleuren
van het dagelijks gebeuren
het lichte overwicht van weten
over donkere tonen van vergeten
ik schaduw met een grote kwast
de achtergrond die bij je past
ik licht je uit omdat je huid in deze
compositie prominent je jeugd verluidt…
[ De deur knalt het licht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 De deur knalt het licht
dicht, in stilte beginnen --
mijn ogen te zien.…
danste licht in het ballet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.142 ik kan de woorden
nu niet vangen
je bent nog te dichtbij
je liefde is nog
aan me blijven hangen
mijn ík is te veel jij
ik mocht voor
het eerst in je
paleizen dwalen
danste licht
in het ballet
van zonnestralen
we vlogen hoger
dan de vogels
landden op geluk
ik was in je
jij in mij, dat gevoel
kan niet meer stuk…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 straten draaien
om hun hoeken en
verdwalen zich in pleinig
zoeken naar een andere weg
muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood…
het licht verscheen een glans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.065 de lucht was zoet
het licht verscheen
een glans die er
niet eerder was
tot ik je ogen las
wist dat je gebroken
had met liefde
in voorbije dagen
mijn bitterheid
verkoelde handen
gaf bloemen en
verpakte schande
gal verteerde
mijn gevoel
rispte op in
zure woorden
ik had verloren
wat geëigend was
dat merkte ik
veel later…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen
handen zijn met zwart vertrouwd
licht…
TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 werd ik met steenkoud kilte gebombardeerd
Ook ´t licht van een enkele ster werd afgedekt;
grauwe luchten zogen het op als zwartste gaten
Was de koning van het kwaad de kille architect
waarom moest het kwaad de mensheid zo haten…
in je ogen licht de zon nog op
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.957 je gezicht wordt mijn gedicht
nog slapend in ontspanning
de glimlach van een mooie
droom zweeft rond je mond
je ogen zijn gesloten open
je trekken licht innemend
en je armen nodigen de
wereld uit tot een omhelzing
ik zie je hart kloppen in
je hals die zachtheid toont
in lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Onze lichte stappen
netgedicht
1.1 met 45 stemmen
500 heerlijk
wanneer mijn
woorden de
kleuren van je
ogen in die blik
van je veranderen
ik heb ze op
geschept wit
geschreven
en jij hebt ze
geproefd met
de kleur van liefde
in dit ultieme
samen herkennen
de paden onze
lichte stappen
als we lachen om
de kleinste grappen
zij hebben hun
stoepen getoefd
met de mooiste
lentebloeiers…
Licht gespikkelde mist
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
478 we zagen
de wereld
dompelen in
het vage van wit
licht gespikkelde mist
vleugen zon
kwamen steeds
weerom zonder
opklarend
door te breken
om ons de
somberte te
laten vergeten
alleen het vorst-
gerijpte oppervlak
gaf ons de
illusie dat het
winterse ons heeft
platgelegd omdat
rijden te gevaarlijk was…
Facetten gebroken licht
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
492 ik heb jouw
naam gelegd in
eindeloze
schoonheid nu
rust jij op mijn
warme hand
schittert jouw
naam uit facetten
gebroken licht
die de hemel
aanroepen om
ook te mogen
delen in de
diamante
en briljante
geschiedenis
van alle
edelstenen
ik had de
letters op mijn
hand wist hun
waarde in
woord verband
beoordeelde
ze in glinster…
Herinneringen aan jouw licht
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
483 Stralen in de mist
jouw licht draagt mijn dagen voort
schaduw wordt zilver
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
DE ZON: het licht van de wereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
470 Waarom zou de zon schijnen
als de dikke donkere stofwolken
van de niet aflatende bombardementen
toch blijvend het zicht ontnemen
van het licht van de wereld; DE ZON…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 IJle lentelucht
knoppen trillen op de rand
licht breekt door de grond
Wind glijdt teder door takken die
nog dromen van winter. Hun knoppen trillen op het
randje van openbreken alsof ze zich nog niet durven toevertrouwen
aan het bleke licht dat zachtjes over de akkers strijkt en de koude grond verwarmt.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Ik zie in hun vormen iets van
mezelf, hun bladeren als handjes die niets willen
grijpen, alleen voelen — de haartjes op hun stengels vangen het licht
zoals ik gevoelens opvang — te veel soms, te diep — maar nooit zonder verwondering.…
Wanneer het licht vergeet!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
898 Niemand voelt het zacht gehuil,
wanneer het licht hen...vergeet!…