Alle inzendingen over nacht(on)rust

21146 resultaten.

Sorteren op:

CREDO

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.160
ik hou van ingedutte steden die zich niets aantrekken van deze snelle tijd met hunkering naar het verleden en een bloedhekel aan competitiestrijd ik heb een zwak voor iemand met bescheiden eisen je ziet ze helaas zelden nog vandaag zij die zichzelf eens niet hoeven te bewijzen maar juist de nadruk leggen op zeer traag ik heb een voorkeur…

Ter uitnodiging

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.556
Volmaakte vreê van 't landelijke rusten: een brief, een boek, en dan de grammofoon... Het grasveld is geschoren, de einder schoon, de vijver uitgediept, geregeld onze lusten.…

Laatste Journaal

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 904
rust roest als aanslag op het kijkcijferkanon het nieuws verslagen…
Eric Martens31 augustus 2007Lees meer >

Dat me onrust geeft

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 890
ik zoek je in de letters voel je al in zinnen je komt zo bij me binnen overweldigend apart je hart klopt in een ritme dat me onrust geeft dat me afleidt van de tijd die nooit zo langzaam is geweest ik wil bij je zijn je lezen in een boek zonder einde…
wil melker19 september 2007Lees meer >

De Normandische kust

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.067
De klok efkens stilgezet geleefd op het ritme van ons lichaam. Wandelen aan verlaten stranden, turend, luisterend naar het klotsen van de golven. Geuren van de zee opsnuiven. De Normandische kust nog steeds verstrengeld met de oorlog rakend, treffend. Kerkhoven, die respekt, sereniteit afdwingen, om stil van te worden. De Normandische…
Carry25 september 2007Lees meer >

Gevonden

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 891
Even rust gevonden door de drukte heen. Is dat soms de engel die me plots verscheen of een heel zacht liedje dat ineens weerklonk? Zalig wie de avond met een glimlach sluit: hij vergeet de zorgen dankt al voor de morgen vindt de vrede uit.…
Adeleyd2 oktober 2007Lees meer >

Zo rustig ligt het land

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Zo rustig ligt het land nu de oogst voorbij is en de vlugge vogels henen... Zo rustig ligt het land terwijl de mensen jagen op wat geluk en stilte. Zo rustig ligt het land en jij ligt in de kilte; zo rustig ligt het land en ver zijn al de dromen. Zo rustig ligt het land en wij verlangen naar de vrede die toch niet is gekomen. Zo…
Adeleyd15 oktober 2007Lees meer >

Fabrieksrook

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.463
ik weet, ik was een eenzaam kind, Geen kind in lijde': in weten was ik blind, - Waar is mij thans een plaats van rust beschoren?…

Verborgen

netgedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 13.061
Jeruzalem's edelen zitten uitermate safe in superieure handen en ervaren rust over verre einders rennen aardse leugens lallend en slalommend westwaarts alwaar titanen, zegevierend in chaos, heftig tekeergaan bij avondlijke aanvaringen : revoltes eerlang navigeert over naamloze zenits : indalend charisma, heilzame toerusting boordevol…

Museum

gedicht
2.6 met 45 stemmen aantal keer bekeken 19.088
Alles blijft rustig staan zoals het stond. Het speelgoed slingert voorbeeldig rond. Er is geen vaat, geen strijk, nergens een natte dweil. Geen kruimels, geen beschimmeld brood onderaan in de doos. En ook de suppoost ademt voorzichtig door z'n neus. ----------------------------- uit: 'Landlopen', 1995.…

jouw beeld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Het koele water omspoelt mijn voeten Rust stroomt als een rivier door mijn lijf De horizon bestormt me als een ontkombaar lot Mijn hart weet dat ik moet boeten Ik voel hoe ik wegdrijf Angst is mij vreemd, jouw beeld is mijn vlot…

Ja

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.613
stoïcijnser heb ik je ogen niet gezien kwetsbaarder liet jij eerder nimmer intuïtief weten waarheid zijn het woordloos schermen laat mij triest spelen herdenken en ik ik ken en rust…
montanero9 november 2005Lees meer >

mocht rusten op je hand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
ik fladderde wat traag koos willekeurig bloemen ik dacht de hemel vaag verdwaalde toen en nam je hulp maar al te graag ik mocht rusten op je hand waarvan de zachtheid me verbaasde,we speelden met de kleuren van de zon lieten ons niet haasten we zagen kleine dingen lachten naar elkaar ontdekten hoe we zonder woorden samen konden…
wil melker10 november 2005Lees meer >

laatste mijmeringen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.836
de man, oud, maar geen prater ziet uit over golvend groen water ietwat in gedachten verzonken denkt hij aan het nabije later niet dat hij die blind miskent het einde is reeds eerder verkend zijn tijd is allengs versleten de dood is sluipend al gaan eten aan hem is vrees niet besteed verlangt naar het oneindig niets de komende rust is geen…

Even een pauze

netgedicht
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Even een pauze en weten dat je leeft, want doorheen alle drukte zou je dat vergeten: wat zijn we dwazen en maar goed dat we kunnen ademhalen zonder dat we daaraan moeten denken. Weer staat het voorjaar te wenken en de krokussen zijn al uitgebloeid maar de lente trekt zich daar niets van aan en doet ons zonder meer verstaan dat alles weer…
Adeleyd21 maart 2007Lees meer >

Rustig Rondeel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Ach, alles went -net wat je zegt- en iedereen heeft wel eens wat. Nog nooit een doel of zin gehad? Ach, alles went -net wat je zegt- en overal gaat wel een pad. De één loopt krom, de ander recht... Ach, alles went –net wat je zegt- en iedereen heeft wel eens wat.…
steven25 maart 2007Lees meer >

Wat een dag!

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 930
Vandaag zoveel gezien, gehoord, gelezen, van mensen die zoeken naar geluk; ieder op eigen wijze, zo verschillend, zo uniek. Wat dromen we toch en willen iets anders, weg van hier, van nu naar morgen en elders, naar wat er helemaal niet is. Inkeren, rustig worden, kan het er nog bij? Het kind dat spelen wil, het kind in mij krijgt dat ook…
Adeleyd28 maart 2007Lees meer >

Te vroeg gesproken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
Heb ik te vroeg gesproken, gehuild in droogte altijd leeg ikzelf vergat de bomen en de uitgestrekte zee. Hij nam mijn tranen mee in boten een vrachtschip laadde mij aan boort, zachtjes deinend op de stroming, kabbelt mijn geluk nu voort.…
Simone18 april 2007Lees meer >

Laat me even rusten...

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Laat me even rusten, even maar! Straks ben ik dan weer helemaal klaar.…

Stoer toch Zacht

hartenkreet
3.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.377
mij haast dood Snuift de geur van mijn huid Streelt de lijnen van mijn lijf Houdt het zonder mij niet uit Ik geniet van je genegenheid Weet nu liever een lieve man Eentje die er altijd voor mij is Waar je echt op bouwen kan Ik moet lachen om je humor Ogen stralend vol levenslust Lol hebben we telkens weer Jij geeft liefde ik jou de rust…
car15 mei 2007Lees meer >

Hoe en wat

gedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.741
Voor Gerrit Kouwenaar Tussen aankomen en weggaan tussen spreken en zwijgen op plaatsen waar je uit de auto kunt om je benen te strekken in boomgaarden en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan nu ze zich in je hoofd komen nestelen nu het denken nergens toe hoeft te leiden terwijl het licht verwijlt in je omgeving en de bomen…

Wat lawaai

netgedicht
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Wat lawaai en boze dromen ongevraagd gekomen vragen om wat rust onder hoge bomen. Dus dit weekend wandelweer, graag wat stilte, meer niet meer.…
Adeleyd23 juni 2007Lees meer >

Mijn handen in de jouwe

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.177
De warmte van jouw handen De streling op mijn wang Laten mijn lijf ontspannen Bij jou ben ik nooit bang Jij geeft mij rust en vrede Voor jou klopt heel mijn hart Vergeten het verleden En start een nieuwe start Wij weten dat wij samen Echt onverslaanbaar zijn Mijn handen in de jouwe Mijn God... Wat is dat fijn!!!…
winkebinkie20 februari 2008Lees meer >

Vlucht

hartenkreet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Maar eenmaal weer tot rust gekomen Kan ik mezelf weer zijn. Ik denk nog even terug aan net Voor ik in een diepe slaap verdwijn.…
Willine15 maart 2008Lees meer >

Eenvoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Het mag dan zo wezen dat rust vanbinnen moet zijn, een bergtop in de Provence, de ondergaande zon daarop en twee glazen rode wijn maken het wel eenvoudiger niet meer te zijn dan zijn. Bram Vermeulen…

Op zee

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.390
- Straks zien we u, door de schemering gewijd, Tot rust uitglijden met zacht-glim'ge vouwen, Verlicht in eigen loutere eindloosheid.…

pluizen der stilte

netgedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.626
pluizen der stilte Zwijgen draagt in zich steeds woorden die dreigen door de ruimte heen, maar stilte kent zulk zwijgen niet. Stilte draagt in zachte armen kilte weg met stil bekoren naar waar men geluk kan horen in de schoonheid van de liefde die bewegingloos onhoorbaar rondzweeft in de pluisakkoorden en op tonen van verlangen een ongezongen…

Geduldig moet ik bouwen

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.163
Hoe moet dat dan: geduldig liefhebben, aanhoren, verdragen, opschieten en tijd hebben; dromen en efficiënt werken, de tijd niet vooruilopen maar ook niet achterblijven, tevreden zijn en niet voldaan, rust vinden in het onvoltooide.…
Adeleyd18 juni 2008Lees meer >

Sorgh-vliet

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.614
Op die manier zou hij naast zijn drukke werkzaamheden voldoende tot rust kunnen komen. Vandaar ook dat hij de landerijen Sorgh-Vliet genoemd heeft, een gebied waarin hij zijn `zorgen kon laten vlieden`. Park Sorghvliet aan de Scheveningseweg in Den Haag is een oase van rust, midden in een drukke stad.…

In de gaten

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.216
Daar lag je dan Stil in een hoekje Een goede plek En alleszins jouw keus De rust waarnaar jij Zo zeer verlangde Was daar voor jou Maar toch… Ik hield je in de gaten Had jij mij nodig Was ik daar Vanzelfsprekend…