3605 resultaten.
Een mooie dag om stilte te verscheuren
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.393 een mooie dag om stilte te verscheuren.
oud-strijders staan te beven aan de kant
de blikken op zwart-wit - en het gebeurt.
gewoon omdat het kan. omdat één man.
het is de wet van nederland. bij ons
moet alles vroeg of laat een keer gebeuren
dus dan ook dit. elkeen zoekt naar het licht
als hamsters in een bak met open deuren.
ik heb vandaag…
De Gele Ster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
687 De mensen zien mij van ver.
Niet om mij
Maar om mijn gele ster.
In de verte klinken de laarzen,
Schreeuwen de monden hun holle frasen.
Ik ga mijn weg mijn straatje om.
Ik ben te veel in het nazi-dom.
De mensen zien mij van ver.
Niet om mij
Maar om mijn gele ster.
Zij zijn bang voor de klikkende laarzen;
Zij zijn monddood door de holle frasen…
Wapenstilstand als...........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 als de laatste opspattende brokken aarde
zijn gevallen
als de volgelopen kuilen het flauwe zonnetje
weer rimpelloos weerspiegelen
als er niemand meer is
die de stilte wil scheuren
als een ongelooflijke echte watervogel
weer het kanaal gaat dwarsen
als je, zo maar, tot tegen het versplinterde
bos kan stappen, rechtop 135 meter ver
als de Hill…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Een reisgenote, die het einde
Van de oorlog niet haalde.
Maar toch voortleefde in een dagboek,
Die haar droom zo treffend vertaalde.…
Het Nederlandse Verzet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
915 Herinner u de koeriers gedurende
De tweede wereldoorlog jaren;
Die op een krakkemikkige fiets,
De verspreiders voor de illegale pers waren.
De mensen van Vrij Nederland, Parool en Trouw
Waren onder levensgevaarlijke omstandigheden
Voor het verzet met hun drukpers in touw.
Zo kon worden gedrukt wat tijdens de tweede
wereldoorlog niet mocht…
Met oranje tintje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
621 in wederopbouw
zijn zij uit beeld verdwenen
toekomst dooft stukjes verleden
herdenken met oranje tintje
heraldiek en romantiek
de stoere jongens van het pintje
vrijheid is ons
hoogste goed gebleken maar
de zekerheid is wel gesleten
langzaam zijn zij
weer tot leven gekomen
gezichten uit mijn dromen
namen krijgen nu een stem
angst…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
Zijn ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
Met schrijven word ik alles kwijt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
701 Mijn gedachten, mijn woorden
en op papier herleeft mijn moed
hier binnen
ben ik van mij
en mij alleen
met al mijn liefde
schrijf ik mijn dierbaarste bezit
tot een boek
en mijn dromen
nadrukkelijk als verlangen.
Voortleven zal ik,
ook na mijn dood!…
De laatste wereldvrede
gedicht
4.2 met 6 stemmen
14.105 Niets in de eeuwigheid
om voor te vechten zo gezien
en waar kan oorlog anders nog toe dienen?
Ikzelf was eens in een daarvan gevangen
en zag de eeuwigheid al gapen in de dood-
saaie eindeloze tijd
van ons hopeloos verslappende verlangen
naar vrijheid of desnoods een kopje chocola
met niets dan eindeloze slaap daarna.
Mensen!…
Brandende Stad.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Brand, de stad brandt!
De stad is getroffen midden in zijn hart.
In de tweede week van mei
Vloog een vijand hoog voorbij;
En lieten stalen vogels hun zware last neerdalen.
Brand, de stad brandt!
De stad kon slechts met haar ziel betalen.
Het hart werd een gat,
Dat eens bruisend klopte tussen de rivieren.
Een transplantatie heeft ervoor gezorgd…
75 jaar geleden 14 mei
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 Rotterdam was vandaag de plaats,
om te herdenken,
Rotterdam was vandaag de plaats
van minuten stilte
Rotterdam was vandaag
The place to be
Rotterdam was vandaag 75 jaar
na het bombardement
Volop in beeld,
de oude rotterdammers kregen
het nog te kwaad,
bij het zien van de beelden,
het horen van de verhalen,
was Rotterdam vandaag…
Sjofar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
735 Amsterdam; Cordova van het noorden
Voortvarende stad op overzeese oorden
Odessa aan het vrijgevochten IJ
Hier leefden Mozes' zonen blij!
Plek waar dorstigen naar kennis
Zich lezend konden laven
Mokum; stek van stennis
Hebreeuwse haven!
Holland kwistig nering drijvend
Heeft zich door hun toedoen blijvend
Tot welvarendheid verrijkt
Maar…
Zwarte Leeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.363 Ziet gij de zwarte leeuw niet rijzen,
Zo fier op ’t trotse gouden veld?
Ziet gij zijn forse reuzenklauwen,
Waarvan één slag de vijand velt;
Ziet gij zijn bloedige ogen gloeien,
Beschouwt zijn maan zo breed verward? –
Die leeuw is onze Leeuw van Vlaandren
Die rustend nog de wereld tart!
Hij sloeg zijn klauwen op het Oosten
En ’t Oosterheir…
Waterloo
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Lag te slapen op een veld
flauw glooiend omhoog
hoorde schoten en gekerm
van soldaten, geroffel
van cavalerie kwam naderbij
Was aanwezig, stond erbuiten
in een regen van bommen, granaten
en het bloed kroop rood
door het gescheurde ondergoed
uit de uniformen van soldaten,
in de stank van uitwerpselen
na het ontspannen loslaten
Het was…
Flanders Fields
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 als klaprozen
uit de hemel vallen
honderd en meer
jaren later
vraag ik
één van de zeshonderdduizend
die een brug te ver
is gegaan
het licht aan het eind van
de loopgraven zwart zag
mij als immer aards
te herinneren…
Kindsoldaat
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
893 Zijn jeugd is gestolen
Door 't oorlogsgeweld
Misbruikt en gemarteld
Wordt hem dan verteld
Dat als hij wil leven
Hij eerst doden moet
Gedwongen te schieten
Te wennen aan 't bloed
Zijn vriend die is dood nu
Gedood door zijn hand
De drugs en de drank
Verdoofden 't verstand
Als dit leven is dan
Wil hij liever dood
Die wens komt snel uit
Daar…
Brug over de rivier de Kwai
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Je zult zien dat er genoeg is
eten, drank en jij
Ik graaf gaten in de grond
voor een spoorlijn door het bos
De honger doet geen pijn meer
en mijn tanden raken los
Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben
meet ik mij vleugels aan
in plaats van boot of trein
wil ik sneller bij je zijn
Ik ben niet knap meer als tevoren
tanden wit en ogen…
Je suis nobody
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
571 Goor geluid
in dode oren
die niet meer horen
wat ze zien
Wat ze zien
is losgekoppeld
van alles
want het is helemaal niets
Hun hart
en vrijheid
in doeken verborgen
als zwarte waterval op hun rug
Ze roepen
maar ze horen niet
want de oren
propageren
Zij zijn een tijdschrift
de ogen zijn niemand
en de oren zijn doof
voor de afstand…
vluchten kan niet meer
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
673 "nooit meer", staat op onze lippen
en vieren onze bevrijding groots
er zijn er nog maar enkele
die dagelijks echt weet hebben
van die oude oorlog,
voelt de herinnering voor ons nu doods?…
Drama in Bodrum
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
589 Al dat domme gelul over
een heilige oorlog en islam-verdediging
kan meteen de pot op en flink doorspoelen!
Ze gebruiken de islam om hun satanische
motieven hoogst walgelijk uit te leven.
Het zijn gewetenloze roofdieren, die nota
bene doden om te doden, gewoon voor de kick.…
VLUCHTELINGEN-werk, kerk, huis en haard!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
617 Vluchtelingen worden door
met name particuliere christenen
als ´Jezus´ ontvangen
gastvrij in huis met haard
eindelijk iets geleerd van "de stal"!
Tweede Kamerlid Joël Voordewind
doet zijn naam eer aan
en zijn pragmatisch christen zijn
dwingt respect af
ik verheug me op kerst
en voor de tussentijd
op ´veilige´ geesten!…
WAR child
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
571 weet dus echt niet waarom
Loopt mee met de muziek
ellende alom
Van levend op een
boot naar dood op het strand
Samen met hem een stuk
toekomst verdronken
Jong leven geland
Aangespoeld op een
strand; in het hiernamaals
nu terechtgekomen
Via de zee voor
toeristisch Bodrum
ALAN KURBANI
een jochie van pas drie
ontvluchtte de oorlog…
Maak pompen van kanons
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.092 Maak pompen van kanons
en speiten van geweren,
al 't vechten is voorbij,
't is vrede weere in 't land.…
Ik denk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Ik denk
we moeten
de veroorzakers
van deze ellende
aanpakken
en daarvoor zijn
er getrainde militairen
die dat durven
die dat kunnen
die dat willen
Ik denk
dat die smeerlappen
alleen maar door hen
gestopt kunnen worden
gekielhaald worden
genekt worden
gevierendeeld worden
uitgeschakeld worden
Ik denk niet dat dat
prettig zal…
te Loenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
537 er hangt rond het ereveld
een zweem van eeuwigheid
zij die hier met alle eer
zijn neergelegd zullen ons
in tijd ver overleven
laat dat een troost zijn
zo ook mijn oom Theo
hij was slechts 19 in '45
toen men hem het
aardse leven afnam
goddank vond ook hij hier
een plek om te blijven…
Aangespoeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
705 Daar ligt dat jochie, aangespoeld,
Dood en eenzaam. Dat was toch niet zo bedoeld
Toen zijn moeder hem in zijn armen nam
en hij als baby op de wereld kwam?…
EEN HEK VOOR HET HART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 daarna maar verloren
Aan ‘t ochtendlicht die als hindernis
het duister al dikwijls had bezworen
Heel eventjes draalde de stormwind
edoch begon daarna hevig te waaien
Door de zwarte krullen van het kind
dat naar haar vader stond te zwaaien
Heel eventjes talmde ’t diep stil nog
edoch gleed toen in peilloos kabaal
Mensen schreeuwden: Het is oorlog…
Te pletter gesprongen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
568 Voor zijn Kabeljauwse manschappen
sprong Jan van Schaffelaar van de
Oude Kerk in Barneveld, want de
Hoekse soldaten hadden het vooral
op hem gemunt. Ze schreeuwden als
gekken omhoog: 'Gooi Van Schaffelaar
naar beneden en jullie mogen gaan!'.
De overmacht was te groot en Jan zag
wel dat hij hoe dan ook het leven zou
laten, door die woedende…
Oorlogszaad
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
705 Kinderen vallen licht, zij weten niets van breuken
van prikkeldraad, een haveloze mensenzee.
De vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit angst voor weer een oorlogswee.
Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen.
Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood.
Zijn zij het, die uit oorlogszaad zijn voortgekomen,
is dat dan onze…