8248 resultaten.
zomerstorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 De zon werd gebroken,
door donkere wolken.
De wind blaast uit volle borst,
zijn adem in de bladeren
van struiken en bomen.
Het wordt onheilspellend donker
ik tuur naar die botsende wolken.
Plots een harde klap,
had het licht voordien niet gezien,
dus kwam het onverwacht.…
Verdiept
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Gedragen door zachtroze wolken
fladdervlinders in de buik op jacht
gretig naar de sterren reikend als
verlangen wakkerde in nacht
stamelwoorden zoet van klank
alsof 'n engel hemels zong
wat hadden we de liefde lief en
och wat waren we nog jong
nu peinzen we de wolken weg
is één woord al voldoende voor
wat er onuitgesproken bleef en…
Het Licht van Morgen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
258 De zon klimt langzaam naar omhoog,
kleurt wolken rood en hemel hoog.
Een nieuwe dag ligt weer gereed,
vol kansen die nog niemand weet.
Dus kijk vooruit en houd vertrouwen,
ook als er wolken lijken te bouwen.
Want achter elke donkere bocht,
wacht vaak het licht waar je naar zocht.…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent
vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood
vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood
hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 En in de lucht klaagde het om me, ik zocht
Naar hare stem maar hoorde die nog niet.
Wel 't vochtig blazen door het jonge riet
En kleine wilge' en berken van de wind,
En 't zoele en zoete wenen, of een kind
Door 't duister liep en zonder klagen schreide.…
Blaren dansen rond de liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 Scrub de negatieve laag
die de open geest
met lagen vuil bedekt
de positieve grondlaag
gevangen houdt in
angst voor toekomst
vrees voor realiteit
lichtpunten saboterend
tot schemerduisternis
zonder helder perspectief
Laat me weer in de spots
met open ogen
blaren dansen
rond de liefde
haren verschroeien
rond m’n hart…
zeezicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
996 De gierende wind
die als een zachte hand door je haren waait.
De gloedrode zon die de zee in brand steekt
en dan dooft,
als een wakend oog dat zachtjes slapengaat.
Nog een keer kijk ik naar dit alles,
voor ik voorgoed verdrink,
in jouw diepblauwe ogen.…
Weet je nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.860 prachtige oase
van windstilte en maneschijn
van hunkeringen in extase
omdat we bij elkaar konden zijn
Weet je nog, onze eigen tijd
met indelingen van liefde en rust
van bewonderen en begeerlijkheid
en op nachtelijke sensatie belust
Weet je nog, de liefde verklaard
tot in de hemel trouw beloofd
zoveel mooie geheimen bewaard
en nu spijt als haren…
EEN LAT TE HOOG
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.695 Hij wordt niet serieus genomen
de lat van mijn vriendin
hij wordt door haar misbruikt
mag, zal het háár schikt, komen.
Ze kan hem niet verdragen
behalve als hij klusjes doet
met haar winkelt of uit eten gaat
en intussen bij mij zitten klagen.…
Rimpels 2
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.631 Ik heb een paar rimpels
geen wratjes en vlekken
heb het soms koud
maar hoef mijn lijf
nog niet bedekken,
geen grijze haren
wel 'n blond bosje hooi
ben ook niet oud
<<vijftig plus>>
van binnen heel mooi
goed bij de tijd
toch levert m'n hoofd
vaak een grote strijd,
maar word ik ouder
ik blijf wie ik ben
dat heb ik
mezelf beloofd!…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
Sneeuwwitje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.477 Werd gister teruggevonden
in Broek in Waterland
een kwieke tante
geheel in het wit
echt smeltbare massa
heel teer ook
mooie neus kin oren
fijn kontje - om te bekoren
Ze was beduidend anders
lippenstift had men niet
bij haar gedacht
had zich aangepast
noemde zich cosmosnowy
hoofd met haren vol geplakt
voor permanent
lonkte - tikkie tipsy…
Gouden horizon
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.349 Heb jij ooit dromen gehad
waarin je vogels zag
met zilverkleurige vleugels
voelde je je net zo vrij,
vloog je met ze mee
wolkenhoog
in de blauwe lucht
over land en over zee
Zag je de dageraad
aan de gouden horizon
denk aan mij
als ik van jou droom
met gesloten ogen
denk aan mij
als ik je toelach
met mijn haren
in de wind
Weet…
Levenskracht
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
2.380 zijn hand wrijft liefdevol
over haar warme wang
haar ogen kijken vragend
van binnen is ze bang
zachtjes neuriet hij 'n deuntje
terwijl hij haar kalmeert
ontnomen is haar vrijheid
't is de ziekte die regeert
met 'n fijnzinnige glimlach
steekt hij alle kaarsen aan
legt zijn hoofd trouw naast het hare
vastberaden dit monster te verslaan…
Demonstrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
749 Levert elke morgen
hetzelfde verbitterde gevecht,
als-ie voor de spiegel vergeefs probeert
de wilde haren te kammen
en om zichzelf moet lachen.…
In de campo
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
856 Met loshangende haren
buigen olijfbomen voor het kerkhof
waar kleine houten kruisen
spelen als kinderen in het grind.
Omringende wildernis verspreidt
een geur van vijgen en
op de hoeden van terugkerende vissers
kronkelen vastgepinde libellen in wanhoop.…
Het voelde vrij
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.191 gebroken
Bezwaren aangedragen
tegen voorgeschreven gevaren
Het voelde vrij
zo vlak voor de ontsnapping
De plaats waar je heen ging
kende je beter
dan de plek die je zou verlaten
Het bleef bij dromen
over het stukje aarde
dat de zomerregen dronk
Vanwaar de muziek
vredig zweefde in de wind
En in het najaar
droeg zij een bloem
in haar haren…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 mocht ik de wind zijn
kan ik dan wat waaien
zomaar door je haren
zonder echte reden
of moet het zijn
dat ik je lief heb?…
groot in vrouwenjaloezie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
652 ik zie je gaan
in koelte van
de plastic luchten
glamour van
de wereld heb je aan
gloeit in diepe zuchten
haren rood
je ronde vormen groot
in vrouwenjaloezie
je kwetsbaarheid
is niet gespaard
de tederheid bewapend
je trap de wereld
met je grote angst
jouw kleine hart eist leven
je draait het mes
met je verstand
wie zal…
neus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.189 haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt
doorbloede botplaten plooien mijn adem
roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies
een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten
scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft
in de nok van de holte, tussen oogkassen
onder de bodem van mijn schedel
snuif ik het…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de…
verloren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 rond jouw gebogen slaap verdroomde niets
mijn harde werkelijkheid
de dichtgebonden stoel hield vast
wat niet meer verder kon bleef zonder zon
de dag beschijnen
bloemen kwijnen in een lichtloos raam
rimpels schreven over wie we waren
nergens sprak vertrouwd gevoel van strelen
over haren of
mijn kus op je wang -levenloos
verkoos je…
voor moederdag 2011
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
830 ik heb dezelfde tere trekken van mijn moeder,
die zij van haar moeder had geërfd :
dezelfde blonde noorse haren,
dezelfde vergeet-mij-nietjes blauwe ogen
waarin ik de fjorden weerspiegeld zie
dezelfde speelse glimlach
om mijn schalkse mond.…
Terug naar Zeeland
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
841 Vakantie in zeeland
jong en onervaren
Experimenterend intiem
strelend door de haren
Over het strand
een ritje met de auto
Lopend hand in hand
niet lettend op gevaren
Twee worden één
niet voor kortstondig
Verbonden wel voor jaren
zeeland op het strand
De liefde bloeit op
door alle jaren
De passie weer gewekt
niet meer te bedaren…
Engel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Ach ik hoop
dat je ooit
bij me nederdaalt
en je hand
liefdevol
door mijn haren haalt,
dat je stem
zoet en zacht
in mijn oren zingt
en je kus
op mijn huid
mijn verdriet verdringt
en ik hoop
dat m'n hand
in de jouwe glijdt
en me brengt
naar een land
nog bevrijd van tijd.…
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
Kroon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Maar geschreven uit het hart en gevoel
uit vrijheid op papier gezet
Iedereen kan hier schrijven
of je een dichter bent of een pro
iemand die er niks van bakt
En daar ben ik er een van
maar ik probeer het
Aan te vallen op een mening of humor
daar zakt mijn broek van af
ik heb een mooi gezegde
Laat iedereen in zijn eigen waarde
Kan de haren…
Afnemend licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 waar is de wereld
ik ben weg maar toch
voel ik nog mijn warme bed
zie allerlei figuren
zich laten oversturen in
ontsteltenis en diep verdriet
hun handen strelend
langs mijn haren en gezicht
in een traag afnemend licht
ik had hier niet mogen zijn
bij hun diepgevoelde aardse pijn
maar werd terug gehaald
de kleine nog in slaap
een…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…